Gommaire Verbruggen (Scherpenheuvel, BE) wciąż jednym z najlepszych hodowców na średnim długim dystansie.

Gommaire Verbruggen dodaje kolejny wybitny sezon do swojej już spektakularnej kariery. 2013 był kolejnym świetnym rokiem dla mistrza z Kaggevinne. Postanowiliśmy dowiedzieć się więcej o jego najlepszych gołębiach: Annie, Kim, Mannequin i Ramses, z których każdy miał znaczący udział w ostatnich sukcesach swego hodowcy.

Jest on w czołówce od lat i wygrał niezliczoną ilość czołowych nagród. Wydaje się, że robi to bez wysiłku, co wydaje się wyjątkowe. Jednak kariera Gommaira Verbruggena to nie łut szczęścia. Gdy zaczynał swą karierę jako hodowca, już dokładnie wiedział, co chce osiągnąć. Postanowił wspiąć się na sam szczyt w prowincjonalnych i narodowych klasycznych na dystansie od 450 do 600 km i wiedział, co należy zrobić, by taki cel osiągnąć. Toteż od samego początku szukał gołębi najwyższej klasy.

Gdy rozkręcał swój pierwszy gołębnik w Holleblokstraat w Kagevinne-Scherpenheuvel, odwiedził wszystkich znaczących hodowców w okolicy. Nie miał wtedy zbyt wiele pieniędzy, gdyż większość swego budżetu przeznaczył na nowy dom. Zakładamy, że większość czytelników zna historię Gommaira Verbrugggena. Pierwszy raz wydał dużo pieniędzy na gołębia, gdy kupował legendarnego Asa od Maurcica Vandevelde, mieszkającego nieopodal. Okazało się to świetną inwestycją. As stał się jednym z najważniejszych rozpłodowców w gołębniku Verbruggena. Wychował takie światowe gołębie sławy jak: 'Kletskop', 'Teen', 'Massis', 'Blauwe Vansweevelt', 'Kadet 002', '020' oraz wiele innych. Inne znaczące gołębie, w tym kilka drogich, dołączyło do gołębnika nieco później. To one pomogły utworzyć rasę Gommaire, którą ich hodowca rozwijał przez kolejne lata. Właśnie dzięki niej Verbruggen stał się hodowcą o międzynarodowej sławie.

Gołębie najwyższej klasy kluczem do sukcesu

Można się zastanawiać, czy Gommaire ma gotową charakterystykę gołębia, którego zamierza zakupić do swego gołębnika. Gdy o to zapytaliśmy, padła logiczna, acz wyważona odpowiedź:
“Dla mnie zewnętrzne cechy gołębia mają wartość drugorzędną. Uważam, że przede wszystkim gołąb powinien mieć wybitne wyniki i być utalentowanym rozpłodowcem. Przykładem może być tu Witneus. Pochodzenie gołębia jest tak ważne jak on sam; chodzi tu przede wszystkim o zdolność zdobywania pierwszych nagród i prowadzenie grupy gołębi podczas lotu. Takie cechy są przekazywane w gołębiej rodzinie z pokolenia na pokolenie. Taki gołąb powinien oczywiście sam mieć na koncie dużo sukcesów i pierwszych nagród. Wolę gołębie, które specjalizują się w lotach przy typowej gołębiarskiej pogodzie (słoneczna pogoda pozwalająca na rozwinięcie prędkości od 1.100 do 1.300 m/min). Szczególnie zależy mi na gołębiach, które potrafią zdobyć pierwsze nagrody nawet w regionach, gdzie większość gołębi ma problemy głównie ze względu na pogodę lub niekorzystne położenie gołębnika. Oznacza to w praktyce, że taki gołąb potrafi oderwać się od stada i lecieć samodzielnie. Taki typ gołębia potrafi przy dobrej pogodzie zwyciężać z przewagą kilku minut, czego dobrym przykładem jest rodzina 'Asa'. Jego wnuki: 'Kletskop', 'Teen', 'Kadet' i '020' posiadają tę umiejętność. Następne pokolenia nie są gorsze, co potwierdza, że jest to kwestia ich genów. Mogę zapewnić wszystkich, że prawdziwie mistrzowskie gołębie wychowają jedynie potomstwo najwyższej klasy.
Nigdy nie oceniałbym gołębia po jego wyglądzie, rodzaju mięśni lub skrzydeł. Te rzeczy naprawdę nie są najważniejsze. Z drugiej strony, prawdziwie mistrzowski gołąb ze 'słabym' skrzydłem lub upierzeniem to naprawdę rzadkość. Raczej preferuję gołębie średniego rozmiaru z gruszkowatym korpusem i intensywnie zabarwionym okiem. Niestety jest mi trudno przyjrzeć się bliżej oku moich gołębi z powodu problemów z oddychaniem (Gommaire zakłada specjalny hełm w gołębniku).”

Niech nam się jednak błędnie nie wydaje: śledząc nowinki ze świata lotów gołębiami, można odnieść wrażenie, że by odnieść sukces w tej branży, trzeba wydać mnóstwo pieniędzy. I jest prawdą, że zakup rozpłodowca światowej klasy będzie kosztował znaczącą sumę. Jednakże hodowca z Kaggevinne odniósł sporo sukcesów lotując gołębiami od Moons-Bries (zakupił jajka oraz ląg średniej klasy młodych), a swego czołowego rozpłodowca, 'Schilderija', dostał jako bon od swego wujka. Podsumowując, trzeba mieć oczy otwarte na interesujące oferty.

W poszukiwaniu mistrzów

Powiedziałbym, że as to rodzaj gołębia, którego niemal każdy hodowca chciałby posiadać w swojej karierze. Przyjrzeliśmy się bliżej liście osiągnięć Gommaire'a i jesteśmy zdumieni, jak wiele zdobywców pierwszych nagród, wybitnych lotników i mistrzowskich gołębi wychował w swojej karierze. To pokazuje, że jego podejście jako hodowcy okazało się właściwe. Wspomnieliśmy już niektóre z jego najbardziej utytułowanych ptaków, które dały mu międzynarodowy rozgłos. Przenieśmy się do jego obecnej drużyny lotowej, która zdobywa liczne nagrody dla gołębnika blisko Scherpenheuvel Basilica. Te gołębie to wielkie gwiazdy swojego pokolenia, rokujące dobrze na przyszłość.
Najlepsza bez wątpienia jest niezwykła samica'Annie'. Zdobyła 3 konkursy w pierwszej 60-ce w lotach półnarodowych w sezonach 2012 i 2013, w tym zwycięstwo z Montluçon na poziomie półnarodowym. Okazała się tak utalentowana, że Gommaire nie chciał jej koszować po locie z Argenton, który odbył się pod koniec lipca. Nigdy nie można wykluczyć, że coś się nie uda podczas lotu. To byłaby wielka strata dla Gommaire'a, który nie chciał podjąć takiego ryzyka. Postanowił usunąć najlepszą samicę w Belgii z gołębnika lotowego i przenieść ją do rozpłodu. Spójrzmy na osiągnięcia tej niesamowitej gołębicy:

-'Annie' BE10-2045091

’12 Montluçon pół-Nar.: 1 / 5.491 g. (23/6)
’12 Argenton      CFW : 1 / 3.696 g.
                  Nar.: 13/12.384 g.
’12 Montluçon   Stref.: 11/ 5.706 g. (16/6)
                  Nar.: 21/17.865 g.
’13 Chateauroux Stref.: 35/ 4.304 g.
                  Nar.: 60/22.254 g.
’13 Montluçon     Lok.: 1 /   172 g.
                  B.U.: 3 / 1.588 g.
                  Nar.: 32/18.568 g.
’13 Argenton      CFW : 9 / 4.407 g.
                  Nar.: 34/16.325 g.
’11 Argenton      Lok.: 1 /   187 g.
                Stref.: 9 / 4.979 g.
                  Nar.: 66/19.782 g.
’13 Pithiviers   V.Br : 5 / 1.236 g.
’11 Soissons          : 8 /   642 g.
’11 Pithiviers   V.Br : 12/ 1.200 g.
’12 Bourges     Stref.: 82/ 6.289 g.

Jej matką jest pół-siostra Gusta, zwycięzcy lotu narodowego z Argenton na 20.383 młodych w 2011. Jej ojciec to gołąb od Rolf Bendera, niemieckiego przyjaciela Gommaire'a. Rolf ma dużą kolekcję gołębi Verbruggena i Gommaire nabył od niego gołębie z wyhodowanej przez siebie linii (np. przez wspólne wychów).

Kliknij tutaj, aby obejrzeć pełny rodowód 'Annie'

Następną gołębicą najwyższej klasy okazała się 'Kim'. Wstępne wyliczenia wskazują, że będzie ona 10-tym Narodowym Lotnikiem na Długim Średnim Dystansie KBDB w sezonie 2013. Oto jej lista osiągnięć:

-'Kim' BE10-2045187
10-ty Lotnik Narodowy na Długim Średnim Dystansie KBDB 2013
(wynik 2.0325%, do potwierdzenia)

’11 Pithiviers   V.Br : 1  / 1.373 g.
’13 Argenton I    CFW : 1  / 4.407 g. (30/6)
                  Nar.: 8  /16.325 g.
’12 Pithiviers   V.Br : 2  /   813 g.
’13 Montluçon     CFW : 25 / 4.995 g.
                  Nar.: 39 /18.568 g.
’13 Chateauroux 2 CFW : 10 / 1.727 g. (3/08)
                  Nar.: 29 / 4.757 g.
’12 Montluçon     CFW : 4  / 3.088 g.
              pół-Nar.: 5  / 5.491 g.
’12 Chateauroux   CFW : 8  / 4.386 g.
              pół-Nar.: 20 / 8.854 g.
’10 Argenton    Stref.: 45 / 5.737 g.
’11 Chateauroux Stref.: 21 / 5.560 g.
                  Nar.: 97 /25.263 g.
’11 Nevers            : 25 / 2.205 g.
’11 Bourges     Stref.: 40 / 6.043 g.
                  Nar.: 147/20.544 g.
’12 Montluçon     CFW : 74 / 5.706 g.
’11 Argenton    Stref.: 124/ 4.979 g.
’13 Argenton II   Nar.: 236/ 5.941 g.(10/08)           
’13 Chateauroux   Nar.: 259/22.254 g. (1/06)

Została wychowana z dwóch wnuków legendarnego 'Kletskopa'. Kliknij tutaj, aby obejrzeć pełny rodowód 'Kim'

Wydaje się, że Gommaire woli samice. Jednak jego drużyna ma również kilka świetnie latających samców, które starają się nie ustępować swoim partnerkom. Wybraliśmy dwa z jego najlepszych samców i poniżej prezentujemy ich osiągnięcia:

-'Ramses' BE10-2045214

’13 Argenton II   Nar.: 18 / 5.941 g.
’13 Bourges       CFW : 36 / 3.226 g.
’13 Chateauroux 2 CFW : 19 / 1.727 g.
                  Nar.: 53 / 4.757 g.
’13 Argenton I    CFW : 29 / 4.407 g.
                  Nar.: 74 /16.325 g.
’11 La Chatre     Fleu: 16 / 5.666 g.
                  Nar.: 22 /21.180 g.
’12 Bourges     Stref.: 43 / 6.289 g.
’11 Chateauroux Stref.: 43 / 5.560 g.
                  Nar.: 242/25.263 g.
’11 Argenton    Stref.: 82 / 4.979 g.
                  Nar.: 357/19.782 g.
’12 Nanteuil      Lok : 3  /   233 g.
’11 Nanteuil      Lok : 15 /   597 g.
’11 Pithiviers    V.Br: 22 / 1.373 g. (14/05)
’11 Pithiviers    V.Br: 22 / 1.200 g. (21/05)
’11 Pithiviers    V.Br: 48 / 1.263 g. (07/05)

Pochodzi on ze skrzyżowania dwóch starych linii ze strony ojca ('Kletskop' i '020') sparowanych z samicą od Gaby Vandenabeele (od Josa Deno) w połączeniu z 'Ellen', wnuczką pierwszego prowincjonalnego lotnika w Zachodniej Flandrii (i zwycięzcy z Limoges na 8.883 g.) oraz 'Turbo' z gołębników Gaby Vandenabeele.

Kliknij tutaj, aby obejrzeć pełny rodowód

-'Mannequin' BE10-2045192

’12 Pithiviers    V.Br: 1  /   813 g.
’11 Pithiviers    Klub: 2  /   402 g.
’13 Argenton      CFW : 6  / 4.407 g.
                  Nar.: 18 /16.325 g.
’11 Nanteuil      Klub: 9  /   597 g.
’13 Montluçon    Prow.: 4  / 1.429 g.
                  Nar.: 37 /18.568 g.
’10 Argenton    Stref.: 12 / 5.737 g.
                  Nat : 86 /22.442 g.
’11 Nevers     M-Prow.: 63 / 2.205 g.
’12 Argenton    Stref.: 54 / 3.654 g.
’11 Bourges     Stref.: 74 / 6.043 g.
                  Nar.: 254/20.544 g.
’13 Bourges     Stref.: 78 / 4.063 g.
                  Nar.: 183/19.655 g.
’10 Vierzon       C.O.: 90 / 2.457 g.
’12 Montluçon     Nar.: 384/17.865 g.

Kliknij tutaj, aby obejrzeć pełny rodowód 'Mannequina'

Nowe podejście

Kilka lat temu Gommaire postanowił wprowadzić w życie nowe podejście do lotowania, bazując na ostatnich trendach w tej dziedzinie. W roku 2010 zaczął od zera i celował w klasyczne loty na dłuższym średnim dystansie, który zawsze mu odpowiadał. Zaczął lotować gołębiami w totalnym wdowieństwie, co oznaczało, że mógł mieć w gołębniku dwa razy więcej gołębi lotowych przy tej samej liczbie ptaków. To pozwoliło mu skomponować dobrą drużynę gołębi lotowych na klasyki narodowe; tak jak w przypadku większości innych specjalistów.
Ta taktyka znacznie podniosła jego wyniki. Gommaire miał 27 gołębi w czołowej 100 narodowej w lotach z Bourges, Chateauroux, Montluçon i Argenton w sezonie 2013. W dodatku miał serię gołębi na czele, co również przypomina o jego bardzo udanych początkach. Jego powrót w 2010 roku to reaktywacja rodziny gołębi, która ma wciąż to samo pochodzenie. A to potwierdza, że gołębie Verbruggena są wciąż w światowej czołówce. Ta rasa gołębi jest trudna do pobicia. Gratulujemy Gommaire'owi i Annie.

Przegląd lotów narodowych w sezonie 2013

25/05 Bourges  Nar. 13.588 roczne:
61-62-80-245-293-307... 18/46

01/06 Chateauroux Nar. 22.254 stare:
3-8-60-103-143-238-259... 20/30
01/06 Chateauroux Nar. 19.691 roczne:
47-69-76-79-126-171-216... 22/36

15/06 Montlucon Nar. 21.827 roczne:
30-44-45-65-72-156-252... 19/38
15/06 Montlucon Nar. 18.568 stare:
32-37-39-176-177-182-182-184... 22/31

30/06 Argenton Nar. 22.463 roczne:
33-72-123-164-197-294... 24/30
30/06 Argenton Nar. 16.325 stare:
8-18-34-52-74-80-83-167-170-194... 23/30