Zoeken

Thailand Grand Pigeon race 2009

Dinsdag 1 december ll. reisde onze kleine groep (Jos & Pol Veulemans- ikzelf vergezeld van Sofie) via een tussenstop te Wenen, af naar Bangkok. De Thaise hoofdstad –officieel “Krung Thep “ genoemd.
THAILAND GRAND PIGEON RACE 2009
Krung Thep heeft het wereldrecord voor de langste plaatsnaam. De volledige ceremoniële naam van Krung Thep is: Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Ayuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit,
De stad van engelen, de grote stad, de woonplaats van de Smaragdgroene Boeddha, de ondoordringbare stad (in tegenstelling tot Ayutthaya) van de god Indra, de grote hoofdstad van de wereld die met negen kostbare edelstenen is begiftigd, de gelukkige stad, rijk aan een enorm Koninklijk Paleis dat de hemelse woonplaats gelijkt waar de gereïncarneerde god regeert, een stad die door Indra is gegeven en die door Vishnukarn is gebouwd.
Een hele mond vol en zoals de Engelsen zouden zeggen “Enough is enough” vandaar dat wij westerlingen het houden bij het vertrouwde “Bangkok”.
Na een urenlange nachtelijke vlucht welke zonder moeilijkheden verliep, kwamen we rond de klok van negenen-plaatselijke tijd- aan in luchthaven van de stad der Engelen.
Aankomst van ons gezelschap opgewacht door Terapol
We werden er hartelijk verwelkomd door onze vriend en toeverlaat Terapol Technavichan in de Lage Landen een bekend gezicht als uitgever van  het tweejaarlijks “Worldstar-collection” en  lid van het organisatiecomité (directeur internationale betrekkingen) van de tweede oneloftrace.
Alhoewel het winterde, ‘What’s in a name”, gaf de thermometer meer dan 30 graden Celsius aan. Met een gecharterd busje zakten we af centrum Bangkok om na een uurtje slalommen in het knotsgekke verkeer, te landen in het hotel” Montien Riverside Hotel “opgetrokken aan de oever van de rivier “  Chao Phraya “, dat gedurende een achttal dagen onze uitvalsbasis zou zijn.
In het poepsfieke hotel wachtte ons een verkwikkend bad en een roepend bed
Een verkwikkend bad en vooral een uitstekend bed waren onze eerste bekommernis om de opstekende ongemakken van een opkomend jetlag enigszins in te perken.
Buitenzicht op de building waar op het dak de duivenaccomodatie werd opgebouwd
Donderdag 3 december waren we reeds vrij vlug op weg om de inkorving van de deelnemende duiven aan de slotvlucht bij te wonen.
Op het dak van de  tien verdiepingen tellende building eigendom van de familie Sornthep Gomutputra, vice-voorzitter van het organisatiecomité lag de hokakkomodatie er vredig bij.
Niets liet vermoeden dat de volgende dag dit de plaats “to be “ zou zijn. Hier zou blijken hoe dicht duivenroem en –verdriet bij mekaar kunnen liggen doch dit is een ander verhaal waar we later in deze bijdrage op terugkomen.
Het hok waar de duiven al die maanden vertoefden
De zwoele warmte deed ons vlug een toevlucht zoeken in het ovaal opgetrokken gebouw, het zenuwcentrum waar het hart van de hele organisatie reeds een aantal maanden klopte. Rond de middag druppelden  beetje bij beetje een aantal duivenliefhebbers binnen welke aanwezig wilden zijn bij de officiële inkorving.
Het ovaalvormig zenuwcentrum van gans de organisatie
Onder de loodzware brandende middagzon klom het kwik noch enkele graden hoger. Het leek als het ware het sein om over te gaan tot de officiële inkorving van het resterend duivenkontingent afgekalfd van de oorspronkelijke 1639 stuks tot het ronde getal van 544 éénheden.
De natuurlijke selectie had haar gang gegaan bij het doorlopen van de verschillende opleervluchten. De grote borstel ging door het deelnemersveld toen bij slechte weersomstandigheden  hotspot  2 werd afgewerkt.
Doch over naar de orde van de dag. De duiven werden vanuit het hok in een aanéénschakeling van manden verzameld.
In een aanéénschakeling van manden werden de duiven opgevangen
Eén voor één werden de duiven in de hand genomen. Na het elektronisch inmanden werd elke duif aan de onderzijde van de linkervleugel afgestempeld. De helft van de stempel werd aangebracht op de vleugel terwijl het resterend gedeelte werd afgedrukt op het officieel deelnemersblad.
De duiven werden één voor één afgestempeld
Vooral de buitenlandse duiven kregen veel belangstelling en bewonderende kreetjes waren dan ook niet uit de lucht. 67 Belgische, 25 Nederlandse, 8 Taiwanese, 8 Franse,4 Roemeense en 3 Zwitserse duiven namen het op tegen de verzamelde Thaise tegenstand.
Na een paar uurtjes werd onder het opmerkzaam oog van een vijftigtal aanwezigen de klus geklaard.
Onder het waakzaam oog van een vijftigtal aanwezigen werd de inkorvingsklus geklaard.
Het duivenkonvooi werd geladen en onder leiding van dhr Thaichai Technachian (Ondervoorzitter) werd een urenlange autoreis richting het Noord –Thailand –Changmai, aangevat.
Vrijdagmorgen- 5 december-was het eindelijk zo ver. Om klokslag 7u05 werden de duiven in optimale omstandigheden gelost.
Eindelijk was het zo ver –de duiven werden gelost
Een vrij matige noordoosten voorspelde een moeilijk doch eerlijk wedstrijd verloop. De duiven welke de top van het resultaat wilden halen, dienden over vrij goede papieren te beschikken.
Een tocht over berg en dal in een zwoele warmte lag de duiven geduldig op te wachten
Het dak van de building dat er altijd zo rustig bijlag onderging een ware metamorfose. Rond drie uur, hadden de talrijk opgekomen aanwezigen hun plaats opgezocht.
De tribune zat afgeladen vol
In de VIP-ruimte verzamelde het organisatiecomité en mocht er een aantal hoogwaardigheidsbekleders begroeten.
Het organisatiecomité mocht fier poseren voor de puike organisatie.
De organisatoren hadden de voorbije maanden en dagen er alles aangedaan om hun tweede onloftrace in optimale omstandigheden te laten verlopen. Het enige waar zij geen vat ophadden was de apotheose.  Ook zij moesten bang afwachten. De adrealineopstootjes vermenigvuldigden zich sneller naargelang de wedstrijdklok verdertikte.

Volgens de eerste voorspellingen dienden de eerste duiven rond de klok van vier uur te vallen. Doch het zou nog welgeteld  nog 24 minuten duren voor dat het zo ver was.

Plots werd er druk gejestikuleerd door de aanwezigen welke hadden plaatsgenomen op de eerste verdieping van het ovaal zenuwcentrum.
Daar waren ze
Twee stuks tekenden zich steeds duidelijker af aan de Bangkokse Skyline.
In snelvlucht naar het hok
Na een tweetal rondjes rond het hok te hebben gevlogen, vielen ze gelijktijdig op de plank. Na wat schichtig héén en weer gekijk- het gedempte geroezemoes van het opgedweepte publiek- zal hier zeker en vast niet vreemd aangeweest zijn, maakten zij aangestalten binnen te gaan. Hoffelijk waren ze wel voor mekaar want de ene duif liet de andere galant voorgaan.
Een spelletje hoffelijkheid-wie wordt als eerste bestatigd
De “Na U Mevrouw” kon de eigenaar van de tweede prijs  de eerste ogenblikken zeker en vast niet echt smaken doch bij nazicht van de poulebrieven bleek dhr Viboon Kulwuthivilias  wel weg met de jackpot.  De opperste eer en winnaar van de Kingscup waren voor de heer Vinai Kamolkasemsilp welke onder massale persbelangstelling de nodige felicitaties mocht ontvangen.
De fiere overwinaar dhr Vinai Kamolkasemsilp
Pipa heeft de laatste jaren een spijkerharde internationale reputatie bijééngesprokkeld. Deuren gaan dan ook makkelijker open zodat ikzelf één van de eerste was om de winnende duif in de hand te nemen en de eigenaar in naam van het Pipa-team te feliciteren met zijn prestigieuze overwinning.
Als één van de eerste mocht ik de winnende duif keuren
De kop was eraf doch het wachten zou nog lang aanslepen. De minuten leken uren te duren tot plots de derde duif zich naar de spoetnik stortte. De vreugde en het enthousiasme van de Thaise-Belgische combinatie “Technavichian-Veulemans” swingde de pan uit. Wachten was het nu op de eerste buitenlandse duif .
Potje samen met Jan Van Wanrooy-Hollands hoop in bange dagen
“Potje” (B. Pot) zoals Jan Van Wanrooij hem kameraadschappelijk steeds noemde, ontpopte zich met zijn vijfde stek tot “Hollands hoop in bange dagen” en zette -pintje in de hand- het “Wilhelmus” spontaan in.
Het Wilhelmus klonkt over de Bangkokse  skyline
Het aanwezige “Hollands legioen” ging uit de bol. “Hup Hup Holland”, het kwam  vertrouwd over.
Plots leek het vlug te gaan en viel de eerste Belgische duif op de klep. Loft 24 plaatste zich met een rood duivinnetje –gekweekt door Firmin Wiame uit Attenhoven-pal aan de kop van het wedstrijdresultaat. Welgeteld 17 duiven haalden het hok voor valavond. Een bondig overzicht van het wedstrijdgebeuren mogen wij U, beste lezer niet onthouden;
1-Vinai Kamolkasemsilp (16u24:39.50)
2-Viboon Kulwuthivilias (16u24:44.30)
3-Technavichian –Veulemans (17u15:31.40)
4-Thongsuk Chuprachak (17u16:34.50)
5-B. Pot (Nederland) –(17u26:54.00)
6-Loft 24 (Belgie)-(17u27:52.00)
7-Technavichian-Veulemans (17u34:32.80)
8-Kittikhun-Jirath-Pasith (17u35:49.30)
9-Adisak Kajorn Boonchai (17u36:22.90)
10-Verbesselt Racing Team (Belgie) –(17u37:08.20)
11-Belgica-Deweerdt (Nederland) (17u40:15.50)
12-Verbesselt Racing Team (17u40:15.90)
13-Technavichian-Veulemans (17u45.10:50)
14-Dhanin-Narong (17u58:54.20)
15-Thawee Patrawong (17u59:54.90)
16-Manomaiphibul (18u06.07:50)
17-Somptong-Verbesselt (18u24:21.90).
Toen was het vat af voor de eerste lossingdag en tijd voor een eerste roundup.
De Thaise-Belgische formatie Veulemans –Technavichian ontpopte zich tot één van de grote smaakmakers met het winnen van de 3de 7de- en 13 prijs (  26ste-27ste).
Verbesselt Andre lukte een topprestatie
Racing Team Verbesselt Andre met zijn Aelbrecht-duiven kwam eveneens uitstekend voor de dag met een 10de en 12de plaats. Onze Noorderburen waren er als de pinken bij om met “Potje “en de combinatie Belgica-De Weerd respectievelijk de 6de en 11de prijs in te pikken.
’S Morgens om 6u06:07 werd de draad weer opgenomen. Een duifje van ex-laureaat Chris Hebberecht toonde nog maar eens aan dat de morgenstond goud in de mond heeft en vinden we terug op de 19de plaats.
60 duiven vulden het voorafgaandelijk reglementair vastgesteld prijzenquorum op. Om 10u18:55.90 deden Vader Marc en Zoon Geert (Pollin-Snellegem) het licht uit en viel het doek over de twee editie van deze prestigieuze Thaise oneloftrace.
De Lage Landen deden het al bij al niet slecht en ik zou zeggen “ voor herhaling vatbaar”.
25ste: G&C Koopman (NL);
32ste : Harry Van Boxmeer (NL);
33ste-50ste - Deno-Herbots Gebroeders;
39ste Dr. H.J.M. De Weerd (NL);
41ste H. Eyerkamp & Zn (NL);
51ste: Vercammen Jos;
56ste : Veulemans-Ceulemans.

Ter afsluiting van de oneloftracemanifestatie editie 2009 werd in de tuin van het poepsjieke Montien Riverside Hotel“ overgegaan tot de uitreiking van de verschillende trofeeën.
Eerste prijs winnaar en winnaar van de Kingscup- Vinai Kamolkasemsilp

Tweede prijs winnaar- Viboon Kulwuthivilias

Derde prijs voor de Thaise-Belgische formatie Technavichian-Veulemans

Tot zover ons wedervaren in Thailand. De komende maanden zullen wij  niet nalaten U te informeren over de derde editie. Ter afsluiting zou ik nog willen meegegeven dat naast al die mooie momenten, één ding mij zeker en vast steeds zal bijblijven nl. het feit dat duivensport grensoverschrijdend is. Thai, Nederland of  Belg, één zaak brengt hen samen: “ gezellig zonder naijver of afgunst, duiven opwachten en dat de beste mag winnen”. Mooi toch……………maar je wordt er wel moe van
Je wordt er wel moe van