Zoeken

Willy Verbruggen (Londerzeel, BE) winnaar 1e Nationaal Barcelona 12.281 oude + ‘Gouden Vleugel’ bij de Brugse Barcelonaclub!

Ruim een kwartier duurde het… vooraleer Willy Verbruggen in het schemerdonker zijn Barcelonawinnaar in de klok had, uiteindelijk resulterend in nationale winst in ons land!

Barcelona winnen… het is een jaarlijks weerkerend syndroom bij menig Barcelonafanaat. Iedereen wist een stuk bij voorbaat dat deze Barcelona 2011 een ‘lichte editie’ zou worden… dat de duiven geruggensteund werden door een wind uit zuidoost tot het binnenkomen van Frankrijk, en later op het traject draaiend naar zuidwest! En gezien er op vrijdagavond reeds 2 duiven gemeld waren in de voorvlucht te Frankrijk… kunnen we ons best voorstellen dat velen onder de Barcelonadeelnemers een onrustige vrijdagnacht beleefden. Want iedereen wist dat er in de vroege morgenuren duiven konden en gingen zijn! Het gros van de deelnemers zal dan ook vroeg uit de veren gesprongen zijn… hopend op enig Barcelonasucces dat komen moest! Guy Hoppenbrouwers uit Essen had zijn wekker duidelijk niet (zo vroeg) gezet, want om 5u33 stak er reeds een Barcelonaduif in zijn elektronische klok… zijn controlegummi klokte Guy echter pas om 5u57’30”… en dat had grote gevolgen, zo bleek later. Want daardoor verspeelde Guy niet alleen de nationale overwinning uit Barcelona… maar ook de ‘Gouden Vleugel’! Hij eindigt nu op een 3e plaats nationaal, vlak na Luc Herbots uit Zepperen die 2e is.

Wie wel vroeg uit de veren was… was Willy Verbruggen uit Londerzeel. Toen hij om 4u45 in de hof naar zijn hokken ging om zijn hok en spoetnik open te leggen, en zijn elektronisch klok aan te schakelen… zag hij in het schemerdonker precies een duif op de spoetnik zitten. We laten Willy even zijn verhaal doen:

Nu… zegt Willy al lachend… ik had dit de vorige jaren ook al een keer of 2 voor… toen ging  het telkens om een merel of lijster die daar toen zat. Maar toen ik nu het hok naderde zag ik wel degelijk dat het om een duif ging, en hoe dichter ik kwam hoe meer ik ook zijn ‘wittepennen’ zag… dat moest er verdorie één van Barcelona zijn, waar ik 2 ‘witpennen’ op mee had. Ik ging vlug het hok op… opende voorzichtig de schuif van de spoetnik, en de duif liep meteen binnen… meteen mijn 1e afgegeven duif! Verdomd man… niks was of lag klaar… ik diende eerst nog mijn elektronische klok aan te schakelen, maar toen ik de duif boven de antenne hield wou die niet registreren. Ik diende nog naar een ander hok te lopen om daar de duif boven de antenne te houden, en toen lukte het wel. Meteen de controlegummi geklokt, toen moest ik de 2e gummi hebben om aan te melden aan het lokaal, maar ook die vond ik niet meteen terug in het schemerdonker… tot ik uiteindelijk zag dat de 2e gummi aan dezelfde poot zat als de andere gummi. Ja, ik was echt wat ‘ontroerd’, wat ‘aangedaan’ door het voorval! Toen meldde ik meteen mijn duif aan het lokaal… gelukkig waren ze daar wel meteen wakker!

Nog geen 2 uur later bleek dat het om de 1e Nationaal Barcelona ging tegen 12.281 duiven… en gezien het meteen ook om zijn 1e getekende ging, wint Willy Verbruggen ook de ‘gouden Vleugel’ bij de Brugse Barcelonaclub! Willy zette verder op deze Barcelona nog een prestatie neer om in te kaderen… maar helaas voor hemzelf, kon hij daar niet echt meer van genieten. Ik zag geen enkele duif meer thuiskomen van Barcelona, zegt Willy… het was hier een heen en weer getelefoneer van jewelste… en meteen een  beloop op en rond de hokken. Kan u mij geloven dat ik zelfs niet eens wist dat de duiven van Brive gelost waren? ’t Was hier echt een ‘gekkenhuis’… het waren enkele wakers die me steeds riepen dat er nog één was van Barcelona.

Willy klokte zijn nationale winnaar om precies 5u02’05” op een afstand van 1081,077 Km, goed voor een gemiddelde snelheid van 1393,14 m/min… de snelste van ons land, de 16e snelste op internationaal vlak (26.044 d.), waar de Nederlanders het vet van koek voor zich opeisen. Willy klokte zijn 10 ingezette Barcelonavliegers als volgt:

5u02 – 7u04 – 8u32 – 8u56 – 8u58 – 9u20 – 10u47 – 13u12 – 13u14… meteen goed voor 9 prijzen lokaal van zijn 10 duiven (waarvan 5 tweejarige die aan hun eerste Barcelona toe waren), dat gaf:

Barcelona     225 oude: 1-2-8-11-12-25-41-63-64 (9/10)
 Nationaal 12.281 oude: 1-71… enz. (prognose nationale ‘top 100’)

Dat dit Barcelonasucces alles behalve een toevaltreffer is, bewijzen ook de prestaties uit de voorgaande jaren, laat ons deze van 2009 en 2010 er even bijnemen:

’10 Barcelona 186 oude:   14-17-23-48-58-60 (6 op 7)
’10 Soustons  106 jaarse: 1-3-5-6-7-9-10-12-13-28 (10 op 14)
’09 Barcelona 209 oude:   6-10-16-19-35-44-55 (7 op 8)
’09 Soustons  194 jaarse: 5-14-31-33-44 (5 op 8)

(De ‘Julius Barcelona’ won hier lokaal de 33e prijs in 2009!)

Er waren 5 tweejarige doffers van die uitstekende lichting jaarlingen uit Soustons 2010 die nu hun eerste Barcelona opdracht met succes afwerkten (respectievelijk de 3-5-6-7-8e geklokte duif)! De hoop voor de toekomst lijkt dus verzekerd!

Willy heeft in totaal een 45-tal weduwnaars (waarvan 21 jaarlingen), en daarmee trekt hij naar de internationale vluchten. Verder zitten er 16 koppels kweekduiven, en koopt hij zich ieder jaar 100 ringen. Het hokbestand is quasi 100% Gebr F.Desbuquois uit Kapelle o/d Bos. Toen Willy met pensioen ging liet hij een veranda aanbouwen aan zijn woning, en deze kwam van de familie Desbuquois. Bij het plaatsen ging de babbel tussendoor, natuurlijk over de duiven… Willy was toen nog meestal actief op de halve fond. Op die manier werden vriendschapsbanden gesmeed, en  bekwam Willy duiven van de familie Desbuquois, waar hij soms een handje ging toesteken bij het verzorgen van de duiven, wanneer ze in Kapelle o/d Bos met verlof gingen… en werd hij zo omgeschoold tot ‘grote fondspeler’… met overweldigend succes, zo blijkt! De nationale zege uit Barcelona kunnen we daarom ergens aanzien als bekroning op jaren sterk spel, dat bewijzen hoger staande uitslagen!

Ook de nationale winnaar is een 100% Desbuquoisduif (zie pedigree).

Vader: ‘Father Julius Barcelona’ B01-2010282 (rechtstreeks Desbuquois)

Zoon van de ‘Witpen Dolle 720/89’ van Eric Limbourg x ‘Sister Mika 079/00’ (tevens zus van ‘Aruna’). Hij is niet alleen vader van de 1e Nat Barcelona 2011, maar tevens grootvader van ‘Channel N°5’ zelf 1° Barcelona 481 d. ’09, 8° Nat Barcelona 13.503 d. en 18° Intnat Barcelona 27.669 d.!

Moeder: ‘Mother Julius Barcelona’ BB03-2015347 (Rechtstreeks Desbuquois)

Komende uit de lijn van de superieure Barcelonacrack, de ‘Engelsman’x ‘Tiger’ Eric Limbourg (lijn ‘Black Opium’).

De prestaties van de kersverse nationale winnaar Barcelona zien er als volgt uit:

-‘Julius’ Barcelona B08-2142510

’11 Barcelona  Nat 12.281 d. 1
            Intnat 26.044 d. 16
’10 Perpignan  Nat  6.257 d. 352
            Intnat 15.756 d. 519
’10 Tarbes     Nat  4.576 d. 519
            Intnat 15.053 d. 1040
’09 Tulle      Nat  7.467 d. 63
’09 Soustons   Nat  9.442 d. 1431

Systeem van de eenvoud
Qua verzorging houdt Willy het allemaal vrij simpel. Met zijn 75 lentes begint het verzorgen van de duiven toch wat te wegen, vandaar dat hij keuzes diende te maken… de juiste zo blijkt. De jonge duiven van de 1e ronde worden wel degelijk goed opgeleerd, meestal doen ze nog Vierzon begin augustus, of tot de rui zijn intrede doet. De 2e ronde werkt enkele keren Noyon af, terwijl de 3e ronde nauwelijks opgeleerd raakt. Al haalde Willy al dikwijls zijn beste duiven uit deze 3e ronde… al moet men er in het begin het nodige geduld voor kunnen opbrengen, aldus Willy… die hebben nog wat ‘routine’ in te halen op de rest! Als jaarling testte Willy zijn duiven dan uit op Soustons, deze van de 3e ronde gaan meestal mee op Limoges jaarlingen en/of Libourne. Dit jaar met een sterk gewijzigde kalender, ging reeds een deel naar Libourne en een deel naar Bordeaux… daarvan zal nu een deel de Narbonne voor jaarlingen als eindexamen voorgeschoteld krijgen (deze waarvan de vleugelstand dit nog toelaat), de jaarlingen van de 3e ronde gaan komende woensdag de mand in voor Limoges. Belangrijk daarbij is niet meteen het prijs winnen… maar vooral het ‘fris’ thuiskomen! Ene die prijs wint, maar bij thuiskomst bij manier van spreken op zijn buik valt… daar kan je later niks mee aanvangen op Barcelona… maar een duif die haar prijs mist, maar zeer fris arriveert, des te meer… aldus nog Willy! Noem het gebeuren als jaarling dus eerder het opdoen van ‘ervaring’, en het uittesten van de ‘afstandsgeschiktheid’! Vanaf 2-jarige mogen ze dan naar de internationale vluchten!

Voor het speelseizoen wordt er niet gekweekt, eind maart-begin april worden de duiven voor het eerst gekoppeld, en wanneer er enkele koppels een 7-tal dagen broeden, wordt alles weggenomen (ook van eventuele latere legsels), en gaan de duiven op weduwschap. Tot aan Limoges wordt er niet getoond… vanaf 600 Km (lees: Limoges) krijgen ze echter wel hun duivin even te zien voor vertrek. De Barcelonaploeg werd op verschillende manier voorbereid… ze gingen allen over Quiévrain-Noyon en Angerville… een deel werkte toen Vierzon en Limoges af, en ging zo naar Barcelona… ze zaten dus ongeveer 5 weken stil (zonder tussenvlucht), ze kregen gedurende die tijd zelfs niet eens hun duivin te zien, aldus Willy. Een ander deel werkte Bourges en Montélimar af, terwijl een 3e groep het met de nationaals uit Chateauroux en La Châtre moest stellen! Normaal krijgen de duiven voor de inkorving van Barcelona reeds van ’s morgens hun duivin te zien… nu niet, want ze kregen hun duivin pas na de middag, later op de dag werd ook nog wat stro op het hok gebracht zodat ze aan een nestje konden bouwen! Was dit de motivatie die tot deze ‘knalprestatie’ uit Barcelona heeft geleid?

Het zal er beslist toe bij gedragen hebben, al zullen de duiven ook wel in optimale conditie verkeerd hebben, zoveel is duidelijk! Normaal trekt Willy voorafgaand aan Barcelona, nog op bezoek bij de dierenarts, om te zien of alles in orde is. Dit jaar deed hij dit niet… wel gaf hij zijn duiven een voorbehoedende kuur van 3 dagen tegen ‘tricho’, gevolgd door 3 dagen tegen de kop (product op basis van doxycycline). Ongeveer 2 dagen voor het inkorven stak Willy zijn Barcelonavliegers ook nog een ‘spartrix’ op. De duiven krijgen normaal een lichte voeding (mix van Gerry Plus, Mariman winner), en worden de laatste dagen opgevoederd met sport- of vliegmengeling. Willy gebruikt eerder een mix van mengelingen… hetgeen hij ziet liggen bij zijn handelaar neemt  hij gewoon mee, zonder zich vast te pinnen op 1 of ander merk! Ook qua bijproducten… waar hij vooral ‘oliën’ op het eten gebruikt, maar ook van verschillende firma’s. Hetgeen in de winkel op het ‘rek’ staat, neem ik mee, dat speelt niet zoveel rol… aldus Willy nog. Daar heeft hij dus geen vaste regel voor, wel voor iets anders, en dat is…  veel ‘look’ in het drinkwater… goed en goedkoop, en vooral ‘bloedzuiverend’!

Dat speelt volgens Willy Verbruggen allemaal niet zoveel rol voor vluchten als Barcelona… daar geldt de wet van de sterkste… ze kunnen het of ze kunnen het niet… ze moeten er de ‘klasse’ en het ‘talent’ voor hebben! Met duiven afkomstig van wijlen vader Fernand en de zonen Michel en Didier Desbuquois heeft Willy Verbruggen op dat vlak ‘talent’ zat… duiven die reeds jaren bewijzen een toonaangevende  rol te vertolken op de ‘marathons’ van het luchtruim, met Barcelona als uitverkoren werkterrein! Proficiat Willy… die hiermee beslist een droom in vervulling ziet gaan!

 

Reacties

Proficiat Willy, de "kleine" steken weeral de grote de loef af!!

Willy proficiat met je overwinning zeker als kleinere melker is het leuk dat zoiets jou te beurt valt. Maar de kwaliteit van de duiven van Desbuquois zijn werkelijk uitzonderlijk goed doe zo verder man up up up naar de 80!!!!!!!!!!!!

Congratulation on your magnificent win

Proficiat Willy! Smile
Niet alleen een mooie overwinning maar verder nog een formidable uitslag gemaakt op Barcelona.
Geniet er met volle teugen van.....

Steven van Breemen & Hubert Land

Vent en poupe (vent de derrière)

[=#6600cc]Quand le vent est derrière les oiseaux, n’importe quel pigeon peut gagner la course. La course est basée par la vitesse à laquelle les oiseaux sont enregistrés. La course est appelée “soufflé maison”. En Hollande la majorité du temps il y a un vent de sud-ouest arrière et ce vent crée une performance très rapide. Les meilleurs pigeons avec leur origines et les meilleurs préparés ne gagnent pas forcément ces sortes de course. Il y a toujours des vents d’Est et Ouest. Ce vieil adage devrait être suffisent pour expliquer le vent d’est. “Le vent d’est n’est bon ni pour les hommes ni pour les bêtes. De tous les quatre vents, le vent d'Ouest est léger et aide les oiseaux quelque soit la direction dans laquelle ils volent. Les meilleures courses sont celles avec un vent d’ouest. Le pigeon qui gagne dans ces conditions a gagné sa journée. Les vents d’ouest de 50Km/h ou plus rendent la course plus difficile. Beaucoup d’oiseaux se perdent dans ces conditions. Du fait de la force de ces vents les pigeons sont continuellement poussé hors de leur course. Cela nécessite que l’oiseau utilise sans arrêt son système de navigation. Les oiseaux qui ne sont pas équipés d’un système de navigation proprement opérationnel ont un problème dans ces conditions. Beaucoup ne trouveront pas leur chemin vers la maison sous ses vents auxiliaires.