Zoeken

Albert Jamaigne (Les Bulles, BE) wint 1ste internationaal Narbonne oude duiven!

De klassieker uit Narbonne, een van de laatste internationale vluchten van het seizoen, was een zware opdracht voor de duiven. De internationale zege ging dit keer naar een liefhebber uit de Belgische provincie Luxemburg, tegen de grens met Frankrijk en Luxemburg.


Albert Jamaigne was erg tevreden met zijn internationale zege

Een zware maar eerlijke vlucht

Gezien het slechte weer in Frankrijk werd de vlucht met een dag uitgesteld, en de klassieker uit Narbonne 2014 was een zware opgave voor de minder ervaren duiven. Dat kan je ook afleiden uit de resultaten van de jaarse duiven. De oude duiven hadden het iets gemakkelijker, maar het werd ook voor hen een zware dag. De snelste duiven bevonden zich dit jaar langs de oostelijke vluchtlijn, en de internationale winnaar landde in Les Bulles, een klein dorp naast Virton, een van de dichtstbijzijnde  locaties in België. Deze duif behaalde ook de hoogste snelheid van in totaal 20.888 oude en jaarse duiven.

De internationale winnaar werd geklokt om 19:21’23” en legde 752 km af met een gemiddelde snelheid van 1.027,35 m/min. Hij was iets meer dan 10 m/min sneller dan de duif van Raoul Bronckaert (1.017,67 m/min), die reeds 8 jaar oud is, en die 100 km verder moest vliegen. De derde plaats internationaal werd gewonnen door een duif van Gérard Alderholt uit Forbach (1.010,44 m/min), die daarmee ook de nationale overwinning in Frankrijk behaalde. We Hebben nog geen zicht op het totaal aantal ingekorfde oude duiven op internationaal gebied, omdat we nog geen cijfers hebben over het aantal duiven uit Duitsland en Nederland.

Een internationale zege voor de provincie Luxemburg

Albert Jamaigne (71 en gepensioneerd) had nooit gedacht dat hij tot zo’n prestatie in staat was. Hij was dan ook erg verrast toen hij zaterdag, in de vroege avond, zijn doffer zag verschijnen om een internationale zege te boeken. Voor liefhebbers uit de provincie Luxemburg is het overigens geen evidentie om zo’n prestatie neer te zetten. In 99% van de vluchten vliegen ze tegen de massa en de wind. Internationale successen zijn dus eerder zeldzaam in deze regio, ook al heeft Frank Rohen (Bivange, Luxemburg) het tegendeel bewezen in je jaren ’90. Aangezien zijn echtgenote op reis vertrokken was, kon Albert heel vaak in zijn duivenhok vertoeven. Die zaterdag, rond 19u, zat hij klaar om zijn duiven op te wachten. Hij ging even naar de keuken om iets te eten, en toen hij terug bij het hok was, hoorde hij een duif aan hoge snelheid voorbijkomen; hij was niet op tijd terug om hem te zien landen. Eenmaal terug in het hok, zag hij hoe zijn snelste duif geklokt was door het elektronische systeem.

Albert

Albert Jamaige is geboren in Herstal in de provincie Luik, maar besliste 20 jaar geleden om te verhuizen naar Les Bulles. Hij kocht een oude molen in het dorp, en bouwde hem opnieuw op. Albert is liefhebber sinds zijn 20ste, en het sprak voor zich dat hij de molen zou ombouwen tot duivenhok. Dit hok was zowaar sneller klaar dan zijn woonhuis, iets wat we bij liefhebbers wel vaker zien. Albert is vooral gekend voor zijn uitstekende resultaten in de nationale vluchten voor jonge duiven. Hij heeft heel wat nationale top 100-prijzen achter zijn naam staan, waaronder een 7de nationaal La Souterraine en een 12de plaats nationaal uit Bourges tegen 30.748 duiven in 2010. Dit zijn knappe resultaten, zeker gezien de geografische ligging van zijn hok. Hij wordt binnen de provincie als een van de grootste specialisten met de jonge duiven beschouwd. Zijn hok bestaat uit 28 doffers in weduwschap, een tiental kweek- en voedparen, en een 100-tal jonge duiven. Albert laat zijn duiven graag op elke afstand vliegen, maar zijn voorkeur gaat toch uit naar de nationale vluchten.

Aanpak

De methodes die Albert gebruikt in zijn hok, zijn verre van gebruikelijk. De vliegduiven krijgen hun partners slechts enkele keren per jaar te zien. Ze worden gepaard op 1 januari, net als het kweekteam, en ze mogen enkele jongen grootbrengen, tot ze gescheiden worden ... tot het einde van het seizoen! Gedurende het hele seizoen krijgen ze hun duivin niet te zien, ook niet voor of na een vlucht! Albert legt uit: “De reden is eenvoudig: ik word een dagje ouder, en het wordt steeds vermoeiender en saaier om telkens opnieuw de duivinnen te vangen in hun kooi, en hen dan naar boven te brengen naar het vlieghok. Deze manier is voor mij veel gemakkelijker en genietbaarder.”  We hebben hier dus niet te maken met iemand die zijn duiven grondig motiveert, of toch wel?

“Dit seizoen deed ik alles zoals ik het de afgelopen seizoenen gedaan heb: de doffers kregen hun partners nooit te zien, en hun kweekschotel ligt ondersteboven in het afgesloten gedeelte van hun hok. Kort voor inkorving kunnen ze dit deel van hun hok ook niet bereiken. Kort voor de vlucht uit Narbonne leek het mij een goed idee om eens iets anders te proberen, aangezien het de laatste vlucht van het seizoen was. Misschien vonden ze op die manier hun motivatie terug. Ze kregen hun partner niet te zien, maar ze kregen gedurende vijf minuten wel toegang tot hun kweekschotel. Het bleek een goede tactiek!” Dat is het minste wat we kunnen zeggen.

Albert probeerde de conditie van zijn duiven op te krikken met behulp van een velux-raam in elk hok. Voor die ramen hing een donkere doek, waardoor de vliegduiven in het schemerdonker zaten. Albert liet dag na dag wat meer licht op de hokken schijnen, zodanig dat het hok volledig verlicht was net voor Narbonne. Met het gekende resultaat.
Na het seizoen worden alle duiven in de volières geplaatst, en volgen ze een streng dieet. Ze krijgen veel zuurstof, maar er wordt enkel een portie gerst voorgeschoteld.

De winnaar

De donkergeschelpte doffer werd in klassiek weduwschap gevlogen, en kreeg voor het eerst dit seizoen zijn kweekschotel te zien. Dat was voldoende voor hem om een internationale zege te behalen. Grote klasse!


Albert toont zijn internationale winnaar.

Vader: BE08-7006095
GV: BE05-9033440, van wijlen Frédéric Fernand (Bléharies) via Marcel Lekeuche (Maubray)
GM: BE07-7008181, een dochter van de 341/06 Leonard (Athus) x 914/01 Desmet x Nibus
Moeder: NL06-1046234, een rechtstreekse Klip-Verhaegen, inteelt uit een paring van  broer x zus
GV: 
NL05-1371645 'Son Super Pair', NL96-585 'Fransie' x NL97-342 (halfzus van 'Super 09', 2x top 100 nationaal uit Pau). Fransie van Frans Smeets won onder meer een 1e Chantilly 10.108 d., een 11e Creil 3.298 d., een 14e Châteauroux 9.353 d., een 75e Pau 2.493 d. en een 95e Bourges 2.275 d. 
GM: 
NL11-1862160 'Shana', dochter van Super Pair, en een zus van bovenstaande duif. Winnaar van een 2e prov. Marseille, een 47e Nat. Marseille 8.730 d., een 152e Pau internationaal 8.438 d. en een 184e Marseille nationaal 3.679 d.

Je kan de stamboom van de moeder hier bekijken

Albert, gefeliciteerd met deze schitterende zege!

Reacties

Félicitations à Albert pour cette magnifique victoire internationale! Bravo!

een reactie op de afstamming van de duif van klip/verhagen
nl06-1046234 vader is nl 05-1371645 Zoon Neerbosje uit nl00-2427060 zoon super 03 vrosch meijers duif in bruikleen was gekoppeld met neerbosje nl 00-2445631.
Jong was koop 61 verkoop herbots in 2006.

Ere wie ere toekomt superduiven