Zoeken

Winter: een periode van keuzes maken

Duiven sparen… stond jarenlang weinig of niet meer in het woordenboek van de duivenliefhebber. Meer en meer raakt men er nochtans van overtuigd dat het geen goede zaak is het jonge volkje tot op den draad te spelen. Waarom?

Simpel en gewoon omdat handenvol knappe fondspelers van toen nu nog amper papier raken. We moeten het over een andere boeg gooien, zeggen ze…Een beetje zoals vroeger.

Dus toch sparen?

Eens het sportseizoen afgelopen staat het winterwerk voor de deur. Denkwerk vooral. Want nu dient beslist te worden welke kant je volgend seizoen uit wilt. Wil je verder mee in de soms wat gekke draaimolen van jonge duivenspelers die van half juni tot eind september geen pluim sparen? Wil je mee in het gelid van zoveel liefhebbers die alles weten over antibiotica en cortisonen? Ga ja de duiven ook verduisteren, week na week de zweep erop leggen? Vermits we in een vrije wereld leven, mag iedereen zijn eigen keuze maken. Maar geloof ons: als je die kant kiest, moet je weten dat water en graan en wat vitamines lang niet meer volstaan. Baytril, Suanovil, Linco-Spectin, CX60… Het hoort straks allemaal in handbereik te staan. Tenzij je blind vertrouwt in zoveel snotornitose- en dikke koppenpreparaten van dienstdoende dierenartsen.

Maar zeg nu eens heel eerlijk: denk je niet ook een heel klein beetje dat dit soort duivenspel een stuk toekomst hypothekeert? Misschien wel je eigen toekomst? Is de bezetenheid van zoveel medicatie bij jonge duiven niet het gevolg dat je persoonlijk nog maar moeilijk wat betere oude duiven samen krijgt? De meeste jongen die ooit geschiedenis schreven op Argenton, La Souterraine of Bordeaux werden zelden driejaarse duiven. En als het wel al eens het geval is, merk je dat ze meestal nog maar alleen goed zijn om een gewoon prijsje te winnen. In hun jeugd zijn ze zonder meer een stuk snelheid kwijtgeraakt… Na toch al wat jaren van allerhande experimenten zie je opnieuw een boel liefhebbers teruggrijpen naar vroeger en toen. Jonge duiven worden simpelweg weer geleerd tot ongeveer Orléans of soms Bourges… Jonge duiven gaan opnieuw gespaard worden…

En dit soort terugkeer is ook niet zo maar een plotse ingeving. Er zit meer achter. Nogal wat talentrijke fondjongens van toen zijn immers de laatste jaren op hun eigen terrein zwaar op hun bek gegaan. Omdat ze van mening waren dat alles kon en zou kunnen. Het resultaat was een kale reis.

Geen enkele decembermaand hebben wij het woord SPAREN zo dikwijls horen vallen als nu. Toch blijven handenvol liefhebbers zweren bij het populaire jonge duivenspel. Al moesten ze hun diertjes een halve zak antibiotica om de hals binden, ze gaan straks nooit nog afgeven. En menselijk is een en ander best te begrijpen. Oude duivenspel eist vooral geduld en met jongen hoef je dat niet te hebben. Je kweekt ze en zeven maanden later is de strijd gestreden. Het is niet aan ons om duivenmelkers lessen te leren. Maar vooraf weten wat je wilt, lijkt ons verre van dom. Kwestie van niet nodeloos tijd en geld te verspillen.

Wie over twee à drie jaar op de zuivere fond zijn mannetje wenst te staan, hoort het een stuk anders aan te pakken dan zij die morgen willen schitteren met het jonge volkje. Tenzij je op meerdere paarden wedt. Maar dat is alles behalve gemakkelijk en voor bitter weinig liefhebbers weggelegd.

Reacties

dat is in zekere zin waar
maar als beginnend liefhebber met enkele kweek duiven dat je niet weet of ze fond of halve fond of snelheid aankunnen dan moet je toch eens een jaar je jonge garde testen wat ze aankunnen en dan je conclusie trekken kijk ik wil fond en halve fond spelen deze endeze jongen kunnenhet en die komen uit die kweekers en de rest buiten ermee basta en dan kan je toch aan je eigen stam bouwen
mijn ventje is nu 3j bezig en kheb hem al dikwijls gezegd moeten die jongen nu mee zover en weet je wat hij zegt je moet ze toch testen wat je later wilt houden om mee te kunnen

Ik denk dat je nog altijd je mannetje kan staan, zonder al teveel te prutsen met medicatie in het jonge duivenspel. Maar dan moet je er wel iets voor doen. Niet te vroeg beginnen, en keuzes maken.

This is so true. To win the distance is all about patience, feeding, breeding and care. Lightly training your young birds with maybe 1 or 2 races for experience.Then moulting them out with the best of care and attention. As yearlings good education, single up training, still plenty of good food, and maybe 5 or 6 races up to 500 km. Now what is left will be the best capable with good care of those 1000 km plus races, but still only competing in maybe 6 races a year. And I am speaking from experience winning out of 517 miles 1st prize 5 years running, 435 miles 3 years running etc. And all with out any antibiotics !

Meneer degraeve & meneer verheecke :

is dit een artikel anno 2012 of komt het uit de oude doos ?

indien hedendaags : van grote waarde naar de toekomst doch een compilatie uit het verleden VUILBAK