Zoeken

Toenadering tot de jeugd

Dit zien wij niet alleen door middel van de pers, waar trouwens alle sporttakken ruimschoots aan bod komen, ook de duivensport, maar ook door middel van een brede informatie langs de modernste media, namelijk televisie en internat, die enorme mogelijkheden biedt.

Wat is zoal mogelijk?

De geschiedenis, de aardrijkskunde met landen en steden die de vluchtlijnen bestrijken, met wat theorie over de aardbol en de sterrenhemel. En vergelijkingspunten bij de trekvogels en coördinaten en uitleg over meridianen of verticale cirkels waarvan evenaar en beide keerkringen en de poolcirkels het meest bekend zijn. Er is zoveel materiaal voorhanden dat ook buitenstaanders best zou kunnen interesseren en dat voor iedereen zeer relevant zou zijn.

Er is zoveel over het luchtruim en de aardbol te vertellen in verband met onze sport en dat zou de jeugd weleens geweldig kunnen interesseren. De kinderen hebben een grotere interesse dan vroeger. Interesse wekken is de basis om ze ertoe te bewegen bij een sport te gaan. Dit zijn dan indirecte middelen om toenadering tot de jeugd te bewerkstelligen. Maar daarnaast is er het spel of de sport zelf. Hierbij is steeds mijn principe geweest dat we naar een democratisering van onze sport en haar organisatie toe moeten. Er moeten jeugdige mensen opgenomen worden. Het is nodig dat de jeugd haar stem laat horen.

Voor de jeugd moet het spelen met geld vrijwillig zijn, de verplichte inleg is er al te veel en volgens mij nergens te verantwoorden, juridisch ook niet. Kan men niet volstaan met de reisonkosten en het huurgeld voor de constateur? Is het nodig een verplichte inzet te eisen? Moet daarmee de kassa van de maatschappij gevuld worden? Kunnen we het niet houden bij alleen de reisonkosten en het geld zetten op de duiven, het poolen, volkomen vrijblijvend laten? De beroeps- en de geldspelers worden daarmee toch niet benadeeld, zij kunnen zoveel inzetten als ze willen, zonder de andere beoefenaars van de sport te hinderen.

Het is een feit dat zowel met de oude als de jonge duiven het seizoen qua aantal deelnemers vlug in elkaar stort. Als nu het spel vrijblijvend is en er geen verplichte nummers geëist worden, kan iedereen toch meedingen: de jeugd, de gepensioneerden, de werklozen en de vaders van grote gezinnen. Het commerciële aspect is in geen enkele sport meer weg te denken, niet-profs zijn ver te zoeken in de competitie bij skiën, tennis en atletiek. Toch wordt de jeugd massaal tot deze sporttakken aangetrokken door de grote publiciteit en door de democratisering. Om jongeren aan te trekken moet de duivensport goedkoper worden. Hoe meer duiven, hoe goedkoper het vervoer! Indien een jongen onoverkomelijk diep in zijn portemonnaie moet tasten om zijn jonge duiven te trainen is de pret voor honderd procent bedorven bij de start. Daarmee kom je bij de kern van de zaak: informatie, publiciteit, documentaires op de  televisie en gratis spelen. Het vakblad mag wat theorie, wat geschiedenis en wat aardrijkskunde geven. Het kan zo een geïllustreerd blad worden met  misschien honderdduizend abonnementen.

Na deze beschouwing over het naar buiten komen met onze sport gaan we over naar de sport zelf. Zoals alle andere sporttakken kennen ook wij de specialisatie, hetgeen een teken van onze tijd is. Als u met de duiven wilt spelen moet u beginnen u te specialiseren in één soort spel om het tegen de beroeps met succes te kunnen opnemen. Vitesse tot 300, halve fond tot 500, fond tot 700, zware fond boven de 700. Uitsluitend spelen met de jonge duiven is nieuw en het verdient een plaats in deze rij, zeker in België. Wil men meer dan één specialisatie beoefenen, dan doet men al aan semi-professionalisme. Een beginneling moet beginnen met het begin en dat is zijn allereerste hokje. Wanneer je een hond wilt houden, zorg dan eerst voor zijn hok! Lees enkele boeken over de rassen die er zijn en doe uw keuze. Leer door de lectuur uw dier te verzorgen of vraag raad bij een liefhebber. Neem een tijdschrift en bezoek de dierenarts. Voor alle dieren, ook duiven is dit precies hetzelfde.

Fokken is heel andere koek, dat is bij de duiven het belangrijkste. Duiven vragen meer inspanning dan om het even welk ander dier. Duiven verzorgen en duiven fokken is een kunst die men niet in een dag of twee in de vingers heeft. Om nu te denken dat de jeugd deze opoffering niet kan opbrengen is naïef geredeneerd. De jeugd heeft pit genoeg als het andere dingen betreft. Waarom zouden onze tieners het voor de duiven dan niet kunnen? Weet je wat zij alleen wel hebben in voetbal en andere sporten: een sportleraar, een trainer enzovoort De duivenmelker heeft zoiets niet. Het is een opdracht die de ouderen van ons hebben: elk één jonge gast helpen beginnen.

De jeugd heeft er veel voor over. Wij hebben er te weinig interesse voor. We halen te vlug de schouders op en denken dat het wel los zal lopen. Ik durf zelfs te zeggen dat de jeugd van vandaag meer ambities koestert dan wij destijds, dat ze meer lef heeft, en dat ze meer zelfstandig denkt. Dus . . . reik ze de hand! Als elk van ons één jonge kracht aanwerft wordt het ledenaantal verdubbeld!


De Ichtorkinderen, een voorbeeld hoe het kan

Waar moeten ze beginnen?

Och, op een stalletje, onder het dak van een achterkeuken, boven een garage, onder het afdakje, enzovoort. Onder de pannen was altijd ideaal om van start te gaan. En de inrichting op dat kleine zolderkamertje? Zo eenvoudig mogelijk! Met najaarsjongen (laatjes) in sinaasappelkisten, zo ben ik persoonlijk begonnen. Alleen met laatjes, niets anders. Waarom? Om te leren voederen en vertrouwd met ze te worden. Geen uitgaven, tenzij voor het voer en een kijker of een schuifraam of een holle pan. De dieren beter leren kennen door alleen en uitsluitend met kleine piepers te beginnen is ideaal voor een beginneling. Dat is dan mijn eerste raad in deze reeks die ons door het jaar heen zal voeren met alle problemen van opvoeden en van leren en van spel. Wie er mee van start wil gaan moet zich laatjes aanschaffen, alleen laatjes om miserie met oudere duiven te vermijden en om het eerste principe van onze sport op het deurtje te schrijven: geduld.

Geduld a. u. b.

Geduld voor al wie begint en ook voor wie er sinds jaren inzit. Geduld en leer die laatjes eens uw beste vriendjes worden. Leer ze voederen. Leer ze kennen. Leer vaststellen wanneer ze rijp worden voor een eerste nest. Geen luxe, geen onkosten. Maak het gezellig en leer een duif vasthouden. Leer een nestpan zetten met wat stro of tabaksstelen of dennennaalden en berkentakjes. Leer zien wat ze verlangen. Kijk hoe ze nestjagen. Zie hoe ze nijdig worden. Kijk en lees wat over de duiven die u gaat fokken en hou het daarbij om te beginnen. Ga van start met een serie laatjes van één hok dat uw vertrouwen verdient en vraag goede raad aan de man die ze u gaf of bij wie u ze aanschafte voor een behoorlijke prijs.

Ik wil voor mijn part elk jaar een beginneling in het najaar helpen om te starten, en u?

Reacties

Zoek iefhebbers met mini hokjes die sterk spelen met zoals we ondertussen zeggen "slechts" een duif of 3 in wedstrijd en maak hier artikels over.

Dit zijn echter niet de commerciele hokken en de vraag is of men daar in de pers wel tijd wil in steken...

Het is de taak van alle liefhebbers om onze sport bij de jeugd te promoten en jonge melkers te helpen.
En zowel met raad als met duiven en als je iets geeft,geef dan geen vodden en geef ze gratis.En dat geldt ook voor de kampioenen die eventueel diezelfde jongen goed kunnen verkopen.

A few observations:
I started racing when I was about 15. My great pleasure was first of all to have the birds return. The distance was not important. Next thing: I wanted to beat the fliers in the neighbourhood, from our village. Beating someone whom I never met, was not important at all. Local rivalry is what it was all about.

Therefor, stop pushing the big combines with thousands of unknown fanciers. Encourage local clubs, where you can look the competition in the eye. I don't believe it is a coincedence that the numbers of fliers has dropped off with the emphasis on long distance and combine and federation races.

Next thing: If you want to encourage younger people, then you have to communicate at their level.And that is NOT newspapers or magazines. It is internet and social media. Facebook and Twitter etc. Why,for example , don't local clubs set up a Facebook group. It doesn't cost anything and communication is instant.

So to sum up: Local clubs, flying short distance ( kids do after all have a short attention span) and modern communication.

Another thing: Make a documentary about a race, in real time. The way they do with bass fishing in the States, it has incredible viewership. Use the blueprint that is used for elections. Those two are excellent frameworks for a riveting TV program. Or what about a reality show. Why not?