Zoeken

Mooie jongen kweken in hartje winter is geen sinecure

Met Kerstmis nadert onheilspellend het nieuwe jaar. Toen wij lekker aan tafel zaten gingen mijn gedachten uit naar alle liefhebbers, die ik veel geluk en voorspoed, een flinke gezondheid en succes in de sport wilde toewensen, en daarbij vroeg ik mezelf af wat er feitelijk gaat worden van al die piepers die deze dagen uit het ei komen.

Ik dacht bij mezelf aan al die bevroren drinkpotten en aan al de misère die winterkweek met zich mee kan brengen. Wat moeten de vroege kwekers nu  beginnen? Op deze vraag kreeg ik vrij vlug een geruststellend antwoord van een gepensioneerde liefhebber die mijn duiven verzorgt als ik eens afwezig ben. Meester, zo sprak hij, alle vrienden die nu met kleine piepers zullen komen moeten absoluut geen angst hebben dat het nu zo maar direct mis gaat lopen met de winterronde. Welnee zo hield hij mij voor, de oudjes zullen de kleine jongen met des te meer liefde omringen en zich zelfs met moeite de tijd gunnen om even van het nest te gaan om te eten. Maar zo stak hij de vinger in de  hoogte, de melker moet er wel tijdig bij zijn om voor vers drinkwater te zorgen, dat is het eerste en het voornaamste probleem. De rest komt wel vanzelf in orde, tenzij natuurlijk de vorst wekenlang zou aanhouden. Dan dreigt er pas gevaar  wanneer de jongen twee weken oud worden en dan nog, hernam hij, dan nog zullen de oudjes er bij gaan neerhurken en de jongen zelfs met de vleugels gaan bedekken of ze de kans geven om onder de warme pluimen te kruipen. Neen, daar zit het grote gevaar niet. Maar al wie met stofsneeuw af te rekenen kreeg, dat is een ander paar mouwen, zo sprak hij. Er is niets dat zo slecht is als vochtigheid tijdens de winter.

Ik zei, zwijg man, met emmers heb ik mogen scheppen en vegen, zo erg dat het stuivend goedje door mijn Boomse pannen  gevlogen is. Wij hebben wel al het mogelijke gedaan om zoveel  als mogelijk was op te ruimen, maar boven de woonbakken kon ik er onmogelijk bij om er alle sneeuw af te vegen. Ja, alles heeft  zijn goede en zijn kwade kanten. Laten we hopen dat de dooi langzaam verloopt zodat het geen al te natte partij zal worden. Een geluk dat mijn vrouw de zaak perfect in de gaten houdt. Wij hebben alles droog gewreven met de veegborstel en met een goede greep kalk. De doffers, die op kippestokken de winter doorbrengen, zaten er maar dwaas bij te kijken. Toch hielden ze zich kalm alsof ze begrepen dat wij voor hen aan het zwoegen waren.

Nat en vochtigheid zijn als de pest op een duivenhok, zowel in de winter als in de zomer. En als de duiven met jongen van twee weken komen is het nog het ergst van alles, zowel tijdens de winter als in de lente. Temperaturen beneden de tien graden onder nul zijn natuurlijk een beetje teveel van het goede. Voor een lichte vriesperiode hoeft u echter geen angst te hebben. Ik heb het nu ook eens ondervonden wat voor onheil de fijne sneeuw kan veroorzaken, 't was de eerste maal dat ik dit moest ondervinden sinds ik duiven heb.

Nu, iedereen is in het leven met zijn eigen wel en wee begaan, elkeen zit met zijn ellende beschoren. Wij duivenliefhebbers doen het onszelf ook wel aan ... als wij de natuur dan toch maar willen forceren en onze duifjes aan de kweek brengen in een jaargetijde dat er feitelijk normaal gesproken niet voor geschikt is. We zijn allemaal gedurende de laatste jaren door de weerberichten een beetje bedorven. Iedereen was het zowat vergeten wat een winter allemaal aan  narigheid bezorgen kan. Wie met de winterkweek dan toch begonnen is, moet er dan ook maar het beste van trachten te maken en veel goede raad kan ik hierbij jammer genoeg niet geven, tenzij dit: hou ze droog!

Draag er zorg voor dat de jongen in een droge schotel liggen. Haal desnoods wat zacht stro bij een boer. Stro en kalk kunnen veel redding brengen om de zaak netjes te houden en draag vooral zorg voor het drinkwater. Drinkwater dat niet vers van de kraan komt, maar wel water dat enkele uren op temperatuur kon komen in de woonkamer, het moet niet lauw zijn, dat ook weer niet, maar de kou moet gebroken zijn. U begrijpt mij wel.

Waar ik dan vooral ook de aandacht op wil vestigen is het graan zelf, ook dat moet droog gehouden worden. Het is nu zeker niet misplaatst om het eten in huis te bewaren of als dat kan, in de nabijheid van de stookkelder, in de omgeving van de brander bijvoorbeeld als u centrale verwarming hebt. Droog voer en drinkwater dat op temperatuur gekomen is zijn wel de twee belangrijkste dingen die buiten het hok gehouden kunnen worden. Op het hok zelf  dragen wij vooral zorg voor droge nestschotels en voor een droge bodem. Desnoods met een laag mals stro met wat kalk dat wij ertussen strooien. Vergeet ook niet te zorgen voor grit, vooral als u met graanjongen komt en heb geen medelijden met een jong dat nu niet goed opkomt. Laat de duiven nu ook niet uit vliegen. We moeten verder geen misère gaan zoeken. De duiven horen nu zeker thuis op het hok. Verzorg de luchttoevoer langs de bovenkant als het kan. Het is nu ook het moment niet om met de ramen open de tocht te tarten en uw duiven een goede verkoudheid op de nek te laten halen.

De dagen verlengen door het licht op het hok te laten schijnen vind ik persoonlijk allemaal niet nodig, integendeel. Zodra het vier uur is mogen de drinkpotten gerust geledigd worden in geval van vorst. In elk geval, aan allen die niet met de kweek belast en beladen zitten zou ik willen zeggen doe zoals ik en geef rond de middag een voerbeurt (één per dag) en tegelijkertijd vers drinken. Dat wil dus zeggen dat er in de ochtend geen drinkwater op het hok aanwezig is, waarom ook! Ze weten het vlug genoeg hoor, men moet ze niets leren. Ik voeder trouwens eerst en pas daarna krijgen zij het drinkwater tot omstreeks vier uur. Dan giet ik alles uit en ik heb nooit bevroren water.


Winterrust

Reacties

Frozen drinking pots? Smile

الله ينور