Zoeken

Moeilijkheden met weduwnaars

Er zijn een paar moeilijkheden welke zomaar niet weg te cijferen zijn, omdat de oorzaak ervoor niet juist te bepalen is. Zo zijn er de weduwnaars welke blijven vliegen of spelen bij de thuiskomst. Zo zijn er de weduwnaars welke te licht zijn.


Marc Verheecke, schrijver van honderden interessante artikels en reportages i.v.m. de duivensport.

Beide factoren kunnen samengaan maar we maakten al ‘spelers’ mee die absoluut niet ‘te licht’ stonden. Het een kan dus verband houden met het andere doch er ook volop mee in tegenstelling zijn.

Het blijven spelen bij de aankomst heeft niets te maken met het blijven zitten als gevolg van vermoeienis, van sluwheid, van het zich niet onmiddellijk aanpassen aan verandering van belichting. De inrichting van het hok zal zeker invloed uitoefenen bij het binnenvliegen. Waar niets is om recht op te vallen, moeten de duiven wel recht naar hun nest. Wij hebben voor het invalraam een plankje, wat in alle geval kostbare minuten kost. Het lijkt echter dat weduwnaars welke aan kop zitten beter door het raam vliegen dan de latere. Langs de andere kant heeft het blijven spelen na de buitensluit en ook na de vlucht wat te maken met conditie. Niet te veel aan conditie, want te veel conditie kan een duif nooit hebben. Wel kan ze een ietsje te zenuwachtig, zelfs te schuw worden, door overtraining bijvoorbeeld. Dat is het gevaar verbonden aan verplicht vliegen: hoe langer ze moeten vliegen, hoe meer kans er is dat ze blijven spelen, dat ze er van door trekken, zelfs voor een paar uren. We komen misschien door dat trainen tot een toppunt van vitaliteit maar dan moeten we de bluts met de buil kunnen nemen.

Duiven in topvorm, volledig gedresseerd naar de wil van de baas zijn uitzonderlijk. Sommige doen dat, andere niet. Op de eerste is te selecteren, maar wij vrezen dat het niet steeds zal meevallen. Wij vrezen dat we ook moeten houden aan de andere soort al verkopen die last. Tracht in alle geval overtraining te vermijden. Houdt u toch aan verplicht vliegen, dan nooit meer dan een half uur en denk er niet aan de maandag, noch de dag van de inkorving.

Tenslotte is dat spelen bij thuiskomst een kwestie van zenuwen. Beheers al zeker de uwe, want laat u blijken kwaad te zijn, zal het misschien nog erger worden. Ze zullen dan van schuw geleidelijk bang worden. Wie zijn duiven bang maakt bekoopt het altijd, vroeg of laat. Schiet er maar naartoe met grote passen, klop er achter met grote handen, loop driftig door het hok. U moogt met duiven veel doen, doch maak ze niet schichtig. Ze zijn al voldoende zenuwachtig uit zichzelf. Daarom is gewoonweg buitensluiten, vooral in het begin en op het einde van de week voldoende.

Het spelen dat een gevolg kan zijn van spanning tengevolge van de training dat er door opgedreven wordt, want deze training is er toch om de conditie op te drijven, komt insgelijks daar waar met geen vlag gezwaaid wordt. Het is altijd een teken van conditie, want anders speelt een duif niet; Van Steenberghe indertijd gaf dan de raad: ze slechts te doen vliegen de laatste 10 minuten voor het binnenroepen opdat ze het uitbundige wat zouden kunnen verwerken; ze zullen binnenschieten zodra het raam open is of toch binnenkomen door de drengels.Sommige zullen binnenschieten om gauw weer buiten te vliegen voor het raam toegaat, een toer te maken en weer binnen te komen. Als dan het raam al gesloten is zullen ze voor de drengels op de plank tegen elkaar op aan het draaien gaan. Daarop letten we best niet. Ga naar beneden om na 10 à 15 minuten alles af te sluiten. Wat niet binnen is moet het met de nestduiven stellen en zal daarna op het nesthok gepakt worden en op zijn plaats gezet bij de weduwnaars. Dat bij de nestduiven moeten binnenlopen is niet nadelig. Ze winnen gewoon hun prijs.

Waar het tenslotte op aan komt: geen duiven weg te doen om een of andere zotte kuur, vooral indien ze prijs vliegen, want het is niet zeker dat de wijzere, kalmere welke in hun plaats zullen komen, een prijs meer zullen vliegen.

Sommige melkers beweren dat het spelen bij de thuiskomst het gevolg is van straffe kost. Van Steenberghe meende dat hiermee peulvruchten niets te maken hadden. Wel raadde hij nooit, als de duiven te veel speelden, meer eiwitrijke granen te geven. Tenslotte moeten we het lot niet tarten. Het zot blijven der weduwnaars kan ook een gevolg zijn van het niet kalm zitten overdag, zelfs het niet slapen overdag: ze verteren zichzelf, worden te licht, komen te laat. Net zo met de invloed van het licht op bepaalde klieren langs de ogen om en op de geslachtsklieren: na een poos is het dan uit met eten en vliegen. Pas echter op: weduwnaars eten weinig. Die het zwaarst staan vliegen niet het best. Weduwnaars kunnen geweldig licht aanvoelen, vooral nadat ze hun duivin hebben mogen zien voor de inkorving. Als u ze dan pakt en dat verschijnsel niet kent, zou u bang wezen ze mee te geven: ze halen misschien juist die zondag de 1e prijs! Wat misschien een toeval moet genoemd worden. Let er echter op dat die lichte duiven weer meer gevuld staan, wanneer u ze afgeven moet in het lokaal voor de inkorving. Op een half uurtje, of na een uur in de mand, werden ze kalmer: ze lijken dan of ze zwaarder wegen.