Verbruggen Gommaire, "De ‘maestro’ uit het Hageland wint 1e Nationaal BOURGES 11.215 j."


Gommaire VERBRUGGEN, Kaggevinne-Scherpenheuvel (BE)


Pedigree Nationale winnaar : Click here


We hebben in de 15 jaar dat we aan journalistiek doen over de duivensport, reeds talrijke nationale winnaars bezocht of er een reportage van op papier geplaatst, maar wanneer je dit kan doen bij één van uw beste duivensportvrienden, die mee aan de basis ligt van de opbouw van uw eigen kolonie, dan doet dit dubbel en dik zoveel deugd. Want op de eerste ‘nationale confrontatie’ van 2006 vanuit BOURGES, ging de nationale zege in de categorie jaarlingen, naar de ‘maestro’ uit het Hageland: Gommaire Verbruggen uit Kaggevinne, deelgemeente van Scherpenheuvel. Hij was er dikwijls zo dichtbij en strandde reeds 3 x op een 2e plaats Nationaal Bourges, maar nu is het uiteindelijk gelukt… het geluk was nu eens aan zijn zijde. Misschien zal Gommaire straks wel een ‘dikke kaars’ aansteken in de basiliek, wie weet. Want Gommaire is met vrouwtje Annie woonachtig aan de voet, zeg maar in de ‘schaduw’ van de basiliek van Scherpenheuvel. Daar werd door de jaren heen een stukje ‘duivengeschiedenis’ geschreven, die de Verbuggen-duif wereldberoemd maakte.

Een self-made story zonder gelijke
Het is eigenlijk bijzonder knap en bewonderenswaardig wat deze kwieke Brabander, tesamen met vrouwtje Annie (die vroeger de soigneur was van de jonge garde, toen Gommaire nog dagelijks uit werken moest te Brussel), in het leven allemaal heeft klaar gespeeld. Geboren als enige zoon van een duivenliefhebber, kon het niet anders of ook Gommaire was op jonge leeftijd al gebeten door de duivenmicrobe. Toen hij destijds huwde met Annie, en een stuk bouwgrond werd aangekocht, was het eerst het duivenhok dat werd opgetrokken alvorens met de eigenlijke bouw van het huis werd gestart… hier werd de basis gelegd van de ‘successtory’ die zich tot op de dag van vandaag heeft voltrokken.
De eerste duiven kwamen uit eitjes van Moons-Bries uit Tessenderlo (die een rijke stam Janssen-duiven bezaten), en Frans Van Dijck uit Ramsel. Gommaire Verbruggen werd meteen een topper op de snelheid en kleine halve fond.
In 1976 deed hij (nadat hij vrouwtje Annie eerst al aan de haak had geslagen) de 2e slag van zijn leven. Op de verkoping van gouwgenoot Maurice Vandevelde kocht Gommaire de 1e Nationale Asduif Snelheid KBDB 1974, de ondertussen legendarische stamvader ‘den AS’! Gommaire die wekelijks tegen deze klepper moest optornen wist welk vlees hij in de kuip had… want deze ‘AS’ won maar liefst 16 keer de 1e prijs en vloog bij kopwind vaak minuten vooruit! Met ‘rode kaken’ van spanning had Gommaire uiteindelijk het laatste woord, en voor een klein fortuin verhuisde deze ‘wonderduif’ naar het jonge gezin Verbruggen. Een gok die bijzonder goed uitpakte.
Want Gommaire Verbruggen kon plots nog een tandje bijsteken, zijn kolonie ging op een nog hoger toerental draaien, in die mate zelfs, dat de concurrentie soms gewoon van tafel werd geveegd. Den ‘AS’ werd een stamvader uit de duizend, die vooral in 2e generatie via zijn dochters fenomenale ‘crackduiven’ op de wereld heeft gezet. Zo is hij grootvader van de wereldberoemde boegbeelden van de Verbruggenkolonie als de ‘KLETSKOP’, de ‘TEEN’, de ‘Blauwe 020’, de ‘MASSIS’, de ‘KADET 002/86’… enz. Later kwamen de SEMI, de WITTE, de WITPEN BARON, de ‘BLAUWE KADET 110/93’, de ADONIS… teveel om hier allemaal op te sommen
De AS was een duif die zeer gemakkelijk kruiste, want met latere, veelal peperdure aankopen als de WITNEUS, de SCHILDERIJ, de KADET (zoon Kadet-Meulemans), de 2 supers van Ranne Goris, de ‘680’ en den ‘DIKKE’ pakte het wonderwel.
De successtory in de duivensport van Gommaire Verbruggen, is er één die bewondering afdwingt. Het is een echte self-made story van een man die op de juiste momenten, de juiste beslissingen (lees: aankoop van superduiven) wist te nemen. Een man die de duivensport instinctmatig perfect aanvoelt, en zich hierdoor een positie aan de top van de internationale top heeft verschaft. Bekijk maar eens de vele provinciale en nationale winnaars door de jaren heen, waarin de Verbruggenduif een hoofdrol heeft vertolkt.
Dit is voor ons het levende bewijs dat Gommaire over een uitzonderlijke ‘kweekintelligentie’ moet beschikken. Daar ligt zonder twijfel de kracht en de basis van zijn duivenexploten. Hij heeft blijkbaar de ‘feeling’ om niet alleen op het gepaste moment de juiste aankopen te doen, maar ook juiste koppelingen te doen. Het is iets dat je hebt of niet, en waarschijnlijk niet kan aanleren… maar toch ligt daar het verschil tussen doorsnee liefhebbers, en toppers van het kaliber Verbruggen. Telkens slaagt Gommaire erin nieuwe topvliegers te kweken, en iedere keer gaan die terug of zijn die gesteund op die ‘basisduiven’, die veelal kleinkinderen (of achterkleinkinderen) van die fameuze ‘crackduiven’ zijn. Gommaire legde vaak een ‘klein fortuin’ op tafel om een welbepaalde duif te verkrijgen, nam hier vaak grote financiële risico’s, doch zijn gouden ‘kweekhandjes’ deden het zaakje floreren en renderen.


1e Nationaal Bourges 11.215 Jaarlingen 2006
Zoals we hoger schreven, is dit een ‘nationale zege’ die dubbel en dik verdiend is, temeer omdat Gommaire er vaak zo dichtbij was. Meerdere ‘Semi-Nationale’ overwinningen vielen hem reeds te beurt, maar die echte ‘nationale zege’ liet nog wat op zich wachten, en nu is het eindelijk zover. Toch geven we hier graag een overzichtje van de exploten die de Verbruggenkolonie tot hiertoe bij elkaar wist te spelen op Semi nationaal en Nationaal vlak:

1986 chateauroux 10.417 - 1e
1989 chateauroux 9.295 - 1e
1991 chateauroux 13.333 - 1e
1997 chateauroux 8.686 - 1e
1993 argenton 8.095 - 1e
1982 clermont-ferrand 1.168 - 1e
2003 Argenton Yearlings 4.448 - 1e
2003 Limoges C Yearlings 4.275 - 1e
2004 La Souterraine Yearlings 7.682 - 1e
2005 Argenton nat C Youngsters 6.553 - 1e
2006 Bourges Nat Yearlings 11.215 - 1e
2003 Montauban C 2.810 2e
1986 chateauroux 10.417 2e
1984 bourges 23.346 2e
1988 bourges 10.689 2e
1988 bourges 13.154 2e

En nu kunnen we daar dus de 1e Nationaal Bourges Jaarlingen aan toevoegen. Deze duif is een zomerjong van 2005. Hij is voordien verschillende malen voor port mee geweest op de hafo-vluchten als training. De duif had pas een maand zijn chipsring aan (voor elektronische constatatie). Uit Dudelange was hij reeds de eerste duif van het hok, op Sens 490 jaarduiven wint hij de 104e en nu was het dus bingo. De Nationale Bourgeswinnaar, ring 2143154/05 is een zoon van de JONGE BLIKSEM 937/03, een rechtstreekse Gaby Vandenabeele uit Dentergem (die een tijdje op de kweekhokken Verbuggen vertoefd heeft), als zoon van zijn ondertussen beroemde BLIKSEM 062/98 (de morele 1e Nat Asduif Halve Fond) die momenteel het huidige boegbeeld is van de Vandenabeele-kolonie als opvolger van zijn grootvader, de legendarische WITTENBUIK. De BLIKSEM zat gekoppeld aan KAATJE 099/00 die zelf top won uit Chartres en Blois. De moeder van de nationale winnaar is van Gommaire zelf, namelijk het SEPTEMBERJONG 308/99, dochter van de BLAUWE WITPENDER 276/94 (een rechtstreekse Flor Engels uit ‘DEN 231’ ring 231/86, superkweker uit stamvader de ‘WITPENDER 304/81’) x SCHOON KLEIN ‘020’ 091/94 (allerlaatste dochter uit de wonderduif ‘DE 020’ 020/83 x HUFKENS-DUIVIN 627/86 (volle zus van meerdere Asduiven bij Karel Hufkens uit Geel).


Halve Fond zijn passie
Zoals iedereen wel weet is Gommaire een halve fondspeler in hart en nieren. Al zouden sommige mensen het anders gaan vermoeden, wanneer je de Barcelonaprestaties van de voorbije seizoenen even bekijkt. Het zware Fondspel (lees Barcelona) is meer als hobby, kwestie van duiven te zien thuis komen van de grote marathonvluchten. Ook al is deze tact meer als hobby opgevat, toch wil dit niet zeggen dat Gommaire hier een tweederangsrol wil vertolken, integendeel… dat verklaart ook de aankoop van het hok van wijlen Rene Bruggen, en de aankoop van de 1e Nationaal Barcelona-winnaar van Roger Florizoone vorig jaar. Ook hier wordt niets aan het toeval over gelaten en is er 100% inzet vereist. De zware fondduiven zijn trouwens een kolfje naar de hand van Andre Clygnet die deze duiven onder zijn hoede neemt, onder het waakzaam oog van de ‘maestro’. Gommaire zelf blijft nog steeds een gepassioneerd halve fondfanaat, zoals hij altijd is geweest. Al pakt hij de zaken nu wat anders aan dan vroeger. Zo leerde hij in voorjaar op zijn reis naar Amerika de Nederlandse topkampioen Marcel Sangers kennen. Die maakte Gommaire een beetje wegwijs in de nieuwe trend van voederen en spelen met de duiven, waar vele toppers in Nederland momenteel successen mee boeken. Zo wordt nu 3 x per dag gevoederd, zodat de duiven met geen honger hun trainingsarbeid moeten verrichten. De schaduwzijde van deze handelswijze is echter dat de duiven moeilijker binnenkomen na hun training. De duiven trainen nu 2 x per dag 1 uur verplicht met de vlag, en worden verder nog enkele keren per week weggebracht tot een 70-tal kilometer.
Sinds 2006 werd ook over geschakeld op het totale weduwschap (dus spel met duivers en duivinnen tegelijk). Tijdens de winterperiode vertrokken alle oude vliegduiven naar andere oorden, zodat vanaf 2006 een nieuwe start werd genomen met enkel nog jaarduiven op het hok. Dit spelsysteem heeft het voordeel dat eerstens alle duiven de mand ingaan (zodat de selectie aan het einde van de rit kompleet is), en ten tweede hoef je nu met geen weduwduivinnen meer te sleuren om bij hun duivers te zetten, en visa versa. Bij thuiskomst krijgen de duiven 3 dagen kweekmengeling voorgeschoteld, daarna komt eiwitarme voeding in de voederbakken, dit tot en met de inkorving. De laatste dag wordt hier wel wat olierijke granen aan toegevoegd, om de duiven nog zoveel mogelijk te laten eten. Voornaam volgens Gommaire is ook, om de duiven te proberen zoveel mogelijk maïs te doen eten op de laatste dag voor inkorving. En voor de inkorving is er muziek en ambiance op het hok, want de duiven mogen eerst nog geruime tijd samen vertoeven, alvorens de mand in te gaan. Een methode die hem beslist geen windeieren heeft gelegd, want op de allereerste nationale confrontatie van 2006 was het meteen bingo. Het doel voor het verdere verloop van het seizoen 2006 is te pieken op de Semi-Nationale en Nationale vluchten, en proberen hierop goed te presteren. Zo zal de helft van de ploeg straks richting Limoges jaarlingen gaan, waarvan enkelen nog de St.Vincent met verlate middaglossing zullen afwerken, dit als voorbereiding op Barcelona van volgend jaar.
Kampioenschappen interesseren Gommaire nauwelijks, Asduiven des te meer (al legt hij er zich niet speciaal op toe). Toch behaalde hij de 7e Nationale Asduif Zware Halve Fond KBDB 2005, en stond hij hiermee te Oostende op het podium. Met deze nationale zege uit Bourges jaarlingen werd het seizoen 2006 alvast met bravoure ingezet. Wie weet wat deze ploeg superduiven straks nog in petto heeft, en… misschien zorgt de Barcelonaploeg straks ook voor een knaller van formaat? Uitsluitsel hieromtrent volgt binnen een paar weken… maar het seizoen 2006 kan daar te Scherpenheuvel alvast niet meer stuk. Van harte proficiat aan Gommaire en Annie vanwege het ganse Pipa-team.