Stijlmeubelen uit Lauwe "Het stierenras" - Deel 4

Na verloop van enkele jaren was nonkel Geroom gestopt met boeren. André Vanbruaene hielp hem aan een meubelzaak in Kuurne om samen met de opgroeiende jongens een nieuw bedrijf op te zetten.

Ik zeg aan mijn oom zo terloops: Moet gij dienen laten blauwen soms weerom hebben, pak hem maar gerust mee. Ik hield toen nog niet van die duif, vertelt André, en ja, hoe gaat dat soms, meester. Goed, mijn oom geeft die duif weg aan een jonge liefhebber met name Germain Desplenter uit Kuurne. Die speelde op zijn beurt formidabel met de jongen daaruit.   Nonkel Geroom schoot wakker en die duif kwam terug. Uit dat kweekte ik de soort van mijn Oude Stier van 1932. Ik speelde met hem een levensechte stier op een Clermont en ja, hoe gaat dat, mijn naam was gebakken: De Stier van Lauwe. Verder  vliegt die duif hier een eerste uit Oriéans en uit Tours. Door die vroege successen kwam ik alras in contact met ondermeer de gebr. Cattrysse, met Dupont van Herseeuw en met nog vele liefhebbers aan de top uit die periode. We zaten vaak samen in de herbergen,  duivenmaatschappijen uit die tijd. Ik was de jongste. Ze vertelden onder mekaar hun belevenissen en ik luisterde als opkomende ster naar al die serieuze gesprekken.

Op zeker ogenblik ontmoet ik mijnheer Julien Commine, die daar ook kwam inkorven. Hewel, Vanbruaene, jonge liefhebber, zo sprak hij mij aan.  Met welk ras roert gij hier de grote trom? Ik durfde het bijna niet uit te spreken. Ik zei, mijnheer Commine, gaat ge niet kwaad zijn. En ik vertelde hem de gebeurtenissen zoals ze waren. Hebt gij die duif, vroeg hij mij, hebt gij dat op uw hok? Hewel, zei hij, een betere soort om uit te kweken bestaat er niet. Dat is een zoon uit mijn Napoléon met een allerbeste kweekduivin van Paul Lamote van Moeskroen. Nu, meester, ge moet weten dat Paul Lamote toen de toonaangever was in de duivensport. Een betere duif, zegt Commine, kunt ge niet hebben. Das het beste van wat er tegenwoordig vliegt. Kijk, zei hij verder'.'Ge moogt dat houden, 't Is in goede handen. Maar ge moet mij daaruit als het eens past, een koppel jongen uit bezorgen.

Nu is het jammer, zegt André weemoedig, het is toch zo jammer maar dan is de crisis daar gekomen en de tweede oorlog losgebarsten. Ik heb  nooit de kans meer gehad om aan de wens van mijnheer Commine te voldoen. De mens is toen overleden en dat vind ik zeer jammer. Maardat bloed, meester, is mijn oude stammaker geweest, samen met die soort van Benoit Van Olsene. Ik was in 1926 al kampioen van Lauwe. Ze  kwamen mij toen ten huize reeds ophalen met de fanfare! En ikke,  meester, jonge snuiter was ongeveer om gek te worden. Veel erger nog als nu met mijn tweede internationale overwinning uit Barcelona. En de "coupe" die ik toen kreeg is nog steeds mijn lievelingsbezit. Ze is van blik meester van de sigaretten Belga, en ik heb ze in chromé laten steken. Mijn eerste stuk, meester, ge kunt u dat indenken wat dat voor mij betekent. Ik zou ze voor geen geld voor een ander willen ruilen noch missen. Ondertussen bekwam ik steengoede duiven van Vandecaveye hier uit Lauwe, en ...enz... Ik kwam door mijn succes automatisch in doening  (contact) met de beste liefhebbers die er waren. Zo vroeg Jozef Verhoye mij in die tijd al om hem eens een koppel te verkopen.
Het ene bracht het andere mee. Ik moest eens naar zijn duiven gaan kijken. Het was een grote poppenfabrikant die veel duiven bezat van Gurnay van Verviers.

Ik begon toen toch al een en ander van duiven af te weten. Allez, ik kon al een duif ter hand nemen en er mij een gedacht over maken. Ik zou nog wel niet zeggen, dat hier is een goeie of dit is zus en zo. Maar alles samen genomen was is toch wel van een en ander goed op de hoogte. Op een bepaald moment kreeg ik daar een geschelpte duivin in mijn handen, 'k Zeg tegen Jozef: deze zo ik eens willen om er wat uit te kweken. In de plaats dat gij bij mij komt om een koppel jongen te kopen, zou ik liever met deze samen kweken. Zegt Jozef, 't is een hele schone, een echte Gurnay, en toch heeft ze mij nog geen voldoening geschonken. Mij om het even, was mijn antwoord, laat mij ook eens proberen. En ik ben daar zeer goed mee gevaren, zegt Vanbruaene. Het   moet, meester, toch ook willen passen bij mekaar. Er is niemand die dat bij voorbaat kan voorspellen. Ge moet er ook een zekere dosis geluk bij hebben. Want vertellen dat ge er de kennis van bezit, dat is iets wat ik  nu nog niet durf beweren. Ik predik de waarheid niet. Iedereen moet nu en dan 'en proef doen. Lukt het niet, goed, we smijten niemand  een  steen toe. Het meevallen of het tegenslaan speelt een grote rol in de duivensport, net zoals in het leven. Rond die tijd leerde ik Jules Vermote van Wevelgem kennen. Voor mij persoonlijk is dat de beste liefhebber'die ik gekend heb. Hij speelde formidabel, vooral met het kleine getal duiven  dat hij maar bezat. Van hem heb ik het eerste woord gehoord over het spel op weduwschap. Ik ging kijken hoe dat in mekaar stak. Zijn eerste  duif uit Bordeaux België-Holland heb ik nog zien toekomen. Hij won toen de tweede prijs. Het was een zeer sterke halve fondman die toen  meedeed aan het fondspel dat in die jaren begon ophef te maken in de betere kringen. Nu, ik werd er gewild of niet automatisch toe gedreven.  Men sloot mij uit op de vitesse. Op de midfond werd ik beperkt tot het inzetten van slechts twee duiven en zo ging ik als vanzelf fond spelen.  Uitsluiten op fond bestaat niet. Zo deed ik meer en meer ondervinding op. Ik kwam in contact met andere liefhebbers, zoals ondermeer met Willequet van Kwaremont, en alle anderen.

  

Het kwam zover dat zelfs mijn vader een fervent supporter werd. Als jonge gast speelde ik op het ouderlijk huis hier tegenover. Daarna bouwde vader voor mij, hier enkele huizen verder in de straat, waar nu mijn kleinzoon Patrick Delrue speelt op mijn oude hokken. Later hebben we zelf  naast de meubelwinkel gebouwd waar nu nog mijn duiven zitten, boven onder het dak en op het platform van het meubelmagazijn. En zo, geachte lezers, is het verhaal gestart. Van boerenzoon naar zwingelaar in het vlas tot meubelspecialist en in de loop der jaren over gans de aardbol gekende Stierenras van André Vanbruaene uit Lauwe.


3054192/1954 Vloog vroeg uit Bordeaux om dan naar Japan te verhuizen.

 
3310080/1958 Vloog Barcelona en verhuisde dan naar Japan.  

 
3248634/1959  , vloog vroeg uit Limoges, Cahors, Libourne en Barcelona.
Is een zoon uit "De Stier" met dochter "Tarzan"