Stijlmeubelen uit Lauwe "El Torero" - Deel 8 & slot

We hebben met de eigenaar gesproken van De Stier, De Jonge Stier, De Luik, duiven van het soort dat de naam Stierenras meekreeg. Dat is allemaal lang geleden wuift André Vanbruaene weg.

Maar hij mag niet vergeten, dat hij voor eeuwig en altijd symbool zal zijn voor deze benaming. Het is lang geleden,, zegt hij, jawel, maar het is nimmer vergeten. Nu zijn het geen duiven meer van dat soort, 't is veertig jaar geleden. Maar dat  neemt niet weg dat onze gastheer door het winnen van een stier gebrandmerkt staat als de stier van Lauwe. Maar in zijn binnenste houdt hij aan  die naam. Hij kan het gekscheren niet laten. Ge kunt het zo van zijn persoon aflezen. Hij lacht graag. Hij heeft er het recht toe. Niemand kan het hem kwalijk  nemen. Vanbruaene kreeg de kans, gans zijn leven, excellente duivinnen te bezitten. Hij kan er over praten. Maar hij kan het ook niet  nalaten van te verwijzen naar... ge hebt het geraden... schone meiskes. Als ge zo'n schoon meiskes op uw hok gekend hebt, dan kunt ge er beter  dan wie ook over meepraten. Hij mag meegaan met graaf Aleiso uit de Povlakte in Noord-Italië, zoals ik onlangs aanstipte in een practicum. De graaf was slim in de paardensport. Hij is de beste fokker ter wereld. Vanbruaene is ook de beste. De slimste ook. Hij laat anderen praten. Voor hem gelden alleen maar de prestaties. Bovendien is hij gelukkig. Gelukkig omdat zijn twee kleinzonen Patrick Delrue en Pascal Van Steenhuyse ook duivenliefhebber geworden zijn. Patrick, zoon van zijn jongste dochter doet al aardig wat mee. Hij is de oudste kleinzoon en hij woont enkele  huizen ernaast, op de doening,  waar grootvader zelf gespeeld heeft. Jawel, op dezelfde hokken en op dezelfde wijze. Patrick Delrue krijgt  stilletjesaan naam in de duivensport. Zijn uitslagen spreken reeds tot de verbeelding.
Doe het hem maar eens na, zegt de meester van Daknam. Ik gebruik geen superlatieven, maar ik lees de nationale en de internationale uitslagen. Patrick Delruc-Vanbruaene groeit  langzaam maar zeker naar het hoogste niveau. Achter de meubelzaak Mobilor woont Pascal. Hij is ongeveer 10 jaar jonger, 21 lentes in 1986, en hij loopt nog school. , Maar zijn moeder Olga verzorgt de duifjes. Nu heeft hij voor het eerst jaarse en een hele collectie laatjes van peepee. Over luttele jaren zullen we ook hem lezen, wees gerust. Pascal Van Steenhuyse-Vanbruane komt eerlang op het voorplan. Ik heb de duiven niet gezien, 'k Moet ze ook niet zien. Het zijn duiven van peepee en dat is voor mij al meer dan voldoende. En het systeem van de beide kleinzonen, zult ge mij vragen. Identiek dat van de Toreador. Niet iedereen kent het geluk van zulke opvolgers te treffen. En de duiven?

Lang type, nu overwegend blauw met nu en dan een witte pen. Niet al te zacht. Eerder het type dat we vettig noemen. Vettig van pluim zonder te overdrijven in het gene we zo vaak lezen. Moeilijk te omschrijven. Ge moet dat gezien hebben. Ik kan het u, geachte lezer, alleen maar duidelijk maken door hel tonen van een serie foto's. Ter illlustratie en ter afsluiting bezorg ik u hierbij een overzicht van alle topduiven die het hok gekend heeft. Dit met naam, ringnummer en de ouders van deze duiven, evenals hun voornaamste prestaties. De foto's spreken boekdelen. De duiven, stijlmeubelen van Lauwe, zoals ik ze noem, hebben alle rivieren, alle bergen en alle dalen doorkruist. André Vanbruaene eveneens. Een vreemde taal kent hij niet, zelfs geen Frans. Geen taal buiten zijn pittig West-Vlaams. Maar van duiven weet hij alles. Hij is de jongste vertegenwoordiger van een roemrijke generatie. Zijn duiven zijn scheppingen door de hemel met gulle hand  toegestaan. Al zijn tijdgenoten heeft hij gekend en gewaardeerd. De generatie van de Stier, 't is lang geleden. Het was de tijd van de donkere ogen. Nu prijkt de kop van de Barcelona II, de Vechter, op de kast. Het zijn nu felgekleurde ogen. Het oog van de nieuwe generatie die de roem van ons land over alle grenzen uitdraagt. André Vanbruaene, 't is gelijk een stijlmeubel. Het is blijvend, onvergankelijk. Laat ons deze geschiedenis besluiten met een guitig woord. Met de lichtjes in de vinnige oogskes. Als ge te Lauwe op bezoek gaat, sla hem gade. Hij zal eens grommen als ge een duivinne met klasse bij u hebt.