Ruud BOTTERWECK - Mechelen (NL) Winnaar nationaal Tarbes 2009 tegen 3.599 duiven

In Tarbes, een gemeente in het Franse departement Hautes-Pyrénées (regio Midi-Pyrénées) met ongeveer 50.000 inwoners, werden de 12.805 duiven van het internationaal concours, waaronder 3.599 Nederlandse duiven, om 06.45 uur gelost.

 

 

Het weer in Zuid-Frankrijk was die ochtend mooi en de duiven hadden een goed zicht. De temperatuur bedroeg ongeveer 17°C. Er waaide een zwakke veranderlijke wind, maar deze kwam voornamelijk uit het Noorden tot Noordoosten.
Vanaf het midden van Frankrijk stond er een zwakke Zuidwesten wind. Ten noorden van Parijs was het wisselend bewolkt en in de Benelux zelfs zwaar bewolkt.

Voor een verslag over deze vlucht neem ik U mee naar Zuid-Limburg met zijn prachtige en bosrijke heuvellandschap, dat heerlijke zachte taaltje en het aantrekkelijke Bourgondische ritme. De nationale winnaar woont in Mechelen, een dorpje in de gemeente Gulpen-Wittem. Mechelen ontstond in de vroege Middeleeuwen als een nederzetting rond een landgoed van de graven van Limburg op de plaats waar de Mechelbeek in de snelstromende Geul vloeit. De plaatsnaam is destijds waarschijnlijk door immigranten meegebracht uit de omgeving van het Belgische Malonne bij Namen en komt oorspronkelijk van het Germaanse woord “Magalunas” (het machtige).

De liefhebber
Ruud (50) is in het dagelijkse leven werkzaam bij een hypotheekbank.
Hij is lid van de P.V. De Vriendenkring” in Wijlre. Hij heeft geen hulp bij de verzorging van zijn duiven.

De aankomst
Ruud zag de duif aankomen uit de richting van Nijswiller. Dit is normaal gesproken vanuit de verkeerde kant, want als het goed is moeten de vroege duiven vanuit de richting Epen komen. De duif viel direct op de klep en ging zonder dralen naar binnen.
De NL07-1085684 werd geconstateerd om 19.28.16 uur. Deze doffer had de afstand van 952,985 kilometer afgelegd in twaalf uur en drieënveertig minuten. Hij maakte daarmee een gemiddelde snelheid van ruim 1248 meter per minuut. Wat een super prestatie: 952 kilometer in iets meer dan een etmaal non stop (?) vanaf de voet van de Pyreneeën naar Zuid-Limburg!
Ruud had voor deze vlucht zes duiven in de strijd. De volgende aankomsten op de lossingsdag waren te noteren om 19.57 uur en 20.45 uur. Op zondagmorgen arriveerden de volgende duiven om 07.10 uur, 07.33 uur en 07.37 uur. Hiermee had Ruud al vroeg op de zondagmorgen alle ingemande duiven weer op zijn hok terug.

De winnaar
De “684” is een blauwe cheque (cheque is de Limburgse benaming voor een duif met witpennen). Er stroomt veel bloed door zijn aderen van de duiven van de gekende Gebroeders Saya uit Heer. De vader van de ”684” is de NL00-1070322 “Grijze cheque”, die op 13 keer zetten 12 prijzen vloog:

·    21e nationaal Marseille in 2004
·    32e nationaal Pau in 2006
·    244e nationaal Pau in 2002
·    267e nationaal Narbonne in 2005
·    275e nationaal Marseille in 2001
·    410e nationaal Dax in 2006
·    535e nationaal Bordeaux in 2001
·    967e nationaal Dax in 2003
·    1162e nationaal Perpignan in 2003
·    5075e internationaal Barcelona in 2005
·    516e nationaal Tarbes in 2008
De moeder van de ”684” is een rechtstreekse van de Gebroeders Saya en die is een kleindochter van de 1e nationaal Perpignan in 2000.
De “684” stond bij het inkorven sinds acht dagen op weduwschap. Daarvoor werd hij op nest gespeeld. Op St. Vincent 2009 werd hij ingemand op verse eieren en wist hij zich niet in de uitslag te vliegen.
In 2008 vloog hij als jaarling een 224e nationaal Bordeaux.
De voorbereiding
Als voorbereiding op de overnachtvluchten worden door Ruud de duiven een zestal keren meegegeven op vitesse- en midfondvluchten. De laatste midfondvlucht was op 31 mei vanuit Pithiviers. Daarna ging de “684” alleen mee op St. Vincent en Tarbes.

Het systeem
Ruud voert het hele jaar door volle bak. Hij geeft de duiven een mengeling van Mariman, waaraan hij afhankelijk van het seizoen meer of minder gerst toevoegt. Vanaf het moment dat Ruud de duiven op weduwschap zette, heeft hij ze ook pinda’s gegeven, maar aangezien zijn duiven dat niet kenden, liet de helft de pinda’s onaangeroerd.
Als de duiven op nest zitten mogen ze elke dag ongeveer twee tot drie uren buiten om te trainen. Vanaf het moment dat de duiven op weduwschap stonden, begonnen ze aanmerkelijk beter te trainen. Tussen de overnachtvluchten door worden de duiven niet zelf weggebracht voor een trainingsvlucht.
Voor wat de medische begeleiding betreft valt hier niet veel te melden, want Ruud geeft zijn duiven geen medicatie. De duiven krijgen een keer per maand gedurende vier tot vijf dagen appelazijn in het water. Ook een bezoek aan de dierenarts om de duiven eens te laten controleren vindt hier niet plaats. Volgens Ruud zijn de duiven zo gezond, omdat ze veel buiten in de rennen kunnen zitten als ze dat willen en dus veel zuurstof, zon en regen krijgen.



Tot slot
Tijdens het interview leerde ik Ruud kennen als een man, die de duivensport beoefent op een natuurlijke manier en die van mening is dat je het spelen met de duiven niet moeilijker moet maken dan nodig is. Dat hij het gelijk aan zijn kant heeft bewijst hij met deze nationale overwinning.
Ruud, het PiPa-team en de bezoekers van onze site wensen je van harte proficiat met deze geweldige overwinning.