PIPA's voorjaarsenquête 2021 (Deel 3)

Vandaag is het alweer tijd voor deel 3 van onze voorjaarsenquête! Dit keer laten we Van Ouwerkerk-Dekkers, Kas & Karel Meijers en Klaas & Rik Van Dorp aan het woord.

Ook aan hen legden we de ondertussen bekende 8 vragen voor:

  1. Van wie heb je het meest geleerd over de duivensport? Wie was je mentor?
  2. Op welk moment of prestatie in je duivenloopbaan ben je het meest trots?
  3. Wat zijn jouw objectieven voor 2021 of waarmee zal je tevreden zijn na het seizoen 2021? 
  4. Wie wordt volgens jou de revelatie in 2021?
  5. Stel, je hebt het morgen plots voor het zeggen binnen de nationale duivensportbond, wat zou je willen veranderen aan de huidige duivensport?
  6. Wat is de grootste fout of blunder die je ooit op je eigen hok gemaakt hebt?
  7. De slogan spreekt van ‘duivensport familiesport’. Hoe staat jouw partner of familie daar tegenover?
  8. Welke ultieme tip wil je de startende duivenmelker meegeven?

Van Ouwerkerk-Dekkers (Brasschaat, BE)

Van Ouwerkerk-Dekkers of VOD Pigeons wordt gevormd door routiniers Jacques en Irene en zoon Vincent die voor nieuwe ideeën en impulsen zorgde de voorbije jaren. Wie bij de familie Van Ouwerkerk-Dekkers op de koffie gaat, weet dat dit voor langer dan 10 minuten zal zijn. Ook om onze voorjaarsvragen te beantwoorden nam Jacques ruim de tijd.

Jacques, Irene en Vincent Van Ouwerkerk-Dekkers

Van wie heb je het meest geleerd over de duivensport? Wie was je mentor?
Eigenlijk heb ik (Jacques nvdr.) niet echt een leermeester. In de beginjaren ‘94/’95 hebben we wel behoorlijk wat opgestoken van de nuchtere en sympathieke Gerard Koopman uit Nederland door regelmatig contact. Ook wel van Jos Thoné uit België. Maar eigenlijk ben ik net als in het privé leven, een zogenaamde ‘zelfdoener’ (selfmade man zeggen ze ook wel eens). Ik ervaar graag alle dingen zélf en wil zelf dingen uitproberen. Zo heb ik uit de jarenlange ervaring van  het langvliegen met mijn Tipplers (meer dan 20 uur aan een stuk vliegen) vaak gebruikt bij de overnacht reisduiven. De materie lijkt wel wat op elkaar. Lang kunnen vliegen zonder daarbij teveel in te boeten. Ik heb vaak ook mijn oren en ogen opengehouden tijdens hokbezoeken bij topmelkers en ook heb ik samen met mijn vrouw,  zowat alle boeken gelezen, die er maar geschreven zijn en daar conclusies uit getrokken.

Vaak spreken de schrijvers ervan elkaar tegen en dan krijg je, wat Gerard Koopman een paar keer tegen ons zei:  “Er is niet echt een vaste manier….er zijn vele wegen, die naar Rome leiden” en zo is het.  Ik heb van alles en nog wat uitgeprobeerd en uiteindelijk kan ik zeggen, dat met veel vallen en opstaan, schade en schande, een methode en een duif heb ontwikkeld, die bij mij (ons) past. We hadden ook altijd veel duiven, dan mag er wel eens wat mis gaan natuurlijk. Je kan dan ook wat harder zijn bij het selecteren.  In mijn ogen is een goede duif, een fraai gevormde duif, met fluweelzachte pluimen, die met weinig kunstgrepen tot goede, soms heel goede prestaties kan komen. Maar, er moet toch nog regelmatig aan bijgeschaafd worden hier en daar, want tijden veranderen en soms ben je de verkeerde weg ingeslagen. Dus men moet altijd bereid zijn, bij te leren. Elke dag. Alle andere liefhebbers zitten trouwens ook niet stil, selecteren ook, kunnen tegenwoordig makkelijker aan goede duiven komen, dus we kunnen niet stil blijven staan.

Op welk moment of prestatie in je duivenloopbaan ben je het meest trots?
Het meest trots zijn we momenteel op onze “Poco Barcelona” 1e Nat. Pipa Asduif over 3 jaar Barcelona. Een duif uit onze eigen soort, ja daar ben ik trots op. Hij is als het ware “gemaakt”. Ik weet uit ervaring, dat men snel al resultaat kan hebben bij een kruising, het gunstige kruisingseffect noem ik dat, maar daarna wordt het vaak een ander verhaal. Er is namelijk dan een overvloed aan eigenschappen, goede, mindere of zelfs gewoon slechte. Dan moet overal op gelet worden, want voor je het weet, dalen de resultaten weer en is men gedwongen om iets “bij te halen” om opnieuw een kruising te maken. Niets verkeerd aan, maar “Poco” maakt me dus extra trots, omdat ik hem kweekte uit mijn beste lijnen, waar ik jaren aan werkte. Toen ik de ouders koppelde en hij werd gespeend,  wist ik bijna zeker … een top duif te hebben ‘gemaakt’. En dat was zo. 

Maar er waren  in het verleden nog geweldige momenten, om nog altijd trots op te zijn. Met een 1e Int. Jaarling “Perpignanne” op Perpignan. – 2 x  1e Nat. St. Vincent met “Miss en Mr. St. Vincent” ook 2 x 2e Nat. “Eros” op Montauban en in 2019 “Close One” op Agen. Op Perpignan’03, 5 jaarlingen op de eerste plaats Provinciaal en Nationaal bij de eerste 50, toen nog van een pak duiven. Ook kocht Mark de Cock ooit een hele ronde jongen van ons, 2 jaar later gaf hij zo’n 8 duiven, daarvan mee op Barcelona. 7 vlogen bij de eerste 100 Nationaal, beginnende met een 7e dacht ik. Voor hem, maar ook voor ons iets om trots op te zijn. Ach, we hebben zoveel momenten om heel trots te zijn. Het is altijd mooi om duiven extra vroeg thuis te zien komen, maar ik kan vooral ook genieten van onze jonge duiven als ze lang moeten vliegen onder lastige omstandigheden van de Nationale vluchten. Allen moeten ze dat altijd minstens 2 keer doen. En dan is het schitterend om ze dat zonder problemen te zien doen en fris naar huis te zien komen. Iedereen heeft zulke dingen nodig om gemotiveerd te blijven, want we weten, zoals trouwens in elke sport,… goede resultaten komen niet van zelf. Er zijn ups en down. Gelukjes en pure tegenvallers. We kennen het allemaal. Niets komt zo maar van zelf.

Wat zijn jouw objectieven voor 2021 of waarmee zal je tevreden zijn na het seizoen 2021? 
We hebben dan ook goede vooruitzichten voor 2021,  op de grote vluchten voor de jaarlingen, Agen, Brive, Tulle en Narbonne. Er zit een mooie ploeg klaar. Verder gaan we bij de oude ervoor om op de Internationale vluchten -zoals de laatste jaren- weer heel vroeg duiven thuis te krijgen op provinciaal en nationaal vlak. We kijken uit naar nog eens een 1ste Nationaal, vooral op Barcelona. Of zelfs Internationaal. Maar wie wil dat niet?

Wie wordt volgens jou de revelatie in 2021?
We volgen te weinig mensen van dichtbij (vooral in dit Corona jaar) om te kunnen zeggen: “Die gaat de nieuwe revelatie voor 2021 worden”. Ik ken wel een aantal mensen, die de laatste jaren flink hebben geïnvesteerd in top materiaal, die maken een grote kans, maar met alleen super materiaal, ben je er nog niet.  Ik had ook geen tijd om duivenbladen te lezen, om te kunnen inschatten wie er in aanmerking komt als revelatie voor 2021.

Stel, je hebt het morgen plots voor het zeggen binnen de nationale duivensportbond, wat zou je willen veranderen aan de huidige duivensport?
Ik stel me dat niet zo graag voor. Ben niet de juiste persoon daarvoor. Ik hou persoonlijk niet zo van regels al weet ik ook wel, dat die vaak nodig zijn. Voor de één wat meer, dan voor de ander. Zelf geloof ik meer in gezond verstand….maar daar wringt al direct het schoentje, want niet iedereen heeft dat, niet waar, vandaar dat er gelukkig mensen zijn, die de regels (vaak te veel) opstellen en controleren. Ik heb wel een aantal dingen, waar ik me aan stoor, maar ik ga ze deze keer maar niet noemen. Wil graag positief blijven.

Wat is de grootste fout of blunder die je ooit op je eigen hok gemaakt hebt?
Er zijn al veel fouten en blunders gemaakt. Toen we in ‘94/95 begonnen hadden we hulp van de oude soigneurs van Jos Thoné.  Wijlen Nol Moors en zijn vrouw Miree. Hij maakte de fout om een hele mand met duivinnen voor Dourdan op de hokken te laten staan ipv in te korven. Tijdens de vlucht, kwam er geen duivin thuis. Paniek, wat is er aan de hand. Tot we de mand vonden natuurlijk. “Dat is blunder nummer 1, zei hij, met een lach” en ja we moesten er om lachen. Blunder nummer 2, was uit de tijd, dat hij de duiven oogdruppels gaf. Een flesje was op en hij pakte een ander flesje. Dat was Endo en Ecto (tegen parasieten dus). Een paar duivinnen werden blind. Blunder nr. 3 (zei hij zelf) was een hok  met 30 ongewende jongen los te laten. Alles weg natuurlijk.

Zelf gebeurde mij vorig jaar ook zoiets. Ik liet een groepje van 10 speciale jongen, die bedoeld waren voor iemand, om goed te doen even in een ren, om in de zon te kunnen zitten en een bad te nemen. Deed een deurtje niet goed dicht en op 3 na, alles weg. Degene die ze opving zal er goed mee zijn, denk ik dan.  Een paar jaar geleden liep een super blunder toch goed af. We hadden een groep van 136 jongen opgeleerd tot ongeveer 25 km. Het waren “laatjes” We gaven ze in het weekend mee op Quievrain (110 km) Normaal doen we dat pas als ze op 50 km zitten, maar we hadden haast met de laatjes. Tegelijk hadden we 30 duivinnen in te korven voor Noyon, 220 km. Enfin, ze werden door ons,  per ongeluk, omgekeerd en dusverkeerd ingekorfd. De duivinnen waren zo thuis van Quievrain. Maar de jongen bleven weg. Toen beseften we de gemaakte fout. Wat een schok.  We dachten ….een hele ronde jongen, al die mooie beesten,  verloren! Maar, ongelooflijk ….ze kwamen gewoon naar huis op 3 na. 133 jongen thuis van 25 km ineens naar 220. Wat waren we blij nadien. Nu worden ze toch eerst nog naar 50 km gebracht hoor. We weten goed genoeg, dat het soms heel moeilijk voor de jongen kan zijn om voor de eerste keer die 110 km te doen.  

Een heel vervelende blunder was 2 jaar geleden. We hadden een jong, een duivin, die 3 nationale vluchten deed en telkens voor ons heel vroeg kwam. Ze was een toppertje van top afkomst. Een week na haar laatste vlucht deden we haar per ongeluk in de mand voor Chateauroux. Op de club, kwamen we er gelukkig achter onze fout en deden de duivin terug in de mand. Ik was met mijn zoon Vincent. We zeiden….”thuis even goed eraan denken, dat we haar er terug uithalen” ……..maar een paar weken later kwam ik er achter, dat we haar compleet waren vergeten. Ze was een opgezette duif geworden. Heel erg zo’n blunder en echt wel een van de ergste vooral voor het duifje zelf.

De slogan spreekt van ‘duivensport familiesport’. Hoe staat jouw partner of familie daar tegenover?
Zoals de meesten weten, zijn we als familie al jaren bezig. Vader, moeder en zoon onder de naam VOD Pigeons. (van Ouwerkerk-Dekkers afgekort zeg maar). We vullen elkaar goed aan en bespreken alles zo veel mogelijk, terwijl we ieder voor zich, met eigen duiven op eigen hokken, bezig zijn. Voor en tijdens de wedstrijden kan door de stress,  de spanning van de vlucht, de samenwerking wel eens … “wat haperen” Maar als het dan een top uitslag wordt, is dat snel weer vergeten!

Welke ultieme tip wil je de startende duivenmelker meegeven?
Als ultieme tip voor een beginnende liefhebber zou ik willen zeggen, probeer je eerst goed te oriënteren en bezoek verschillende welwillende liefhebbers, die je veel willen vertellen en uitleggen hoe je te werk moet gaan, zonder dat ze je direct duiven proberen aan te bieden. Ook al zijn die gratis. Bijna nooit (eigenlijk nooit) gaat de zon op voor niets. Als je wat meer weet en weet aan welke vluchten je mee wil gaan doen, kijk dan naar wat er hier en daar te koop is. Probeer bij een goede melker bij je in de buurt goede oudere kwekers of jongen te kopen/krijgen. Pas op met dat krijgen. Wie geeft er duiven of wat dan ook zomaar weg, terwijl anderen er geld voor willen geven. Trouwens degene, die ze je aanbiedt, heeft zelf meestal ook moeten investeren en zo niet, er heel veel voor moeten doen en laten, om goeie duiven te krijgen. Maar het gebeurt, dat je of gratis of heel goedkoop toch mooi materiaal krijgt. Wij hebben zelf regelmatig oudere kwekers, die hele goede jongen gaven, op overschot.  Rommel kan je overal krijgen natuurlijk.  Dat klinkt wat hard misschien, maar dit is wel zoals het meestal gaat in de wereld. Maar er zijn gelukkig ook uitzonderingen. Soms kan men goed zijn met een” krijgertje” hoor je dan. Maar hoe vaak hoor je dat? Heel weinig volgens mij.  Het mooie idee van veelal vroeger om elkaar te helpen is in deze harder worden wereld met een lantaarntje te zoeken. Er zijn trouwens dan ook weer mensen, die willen profiteren van die goedheid, zo leer je dat ook af.  Mijn idee en zo heb ik zelf ook altijd gedaan in mijn leven, spaar wat geld en schaf je dan wat aan. Dan sta je sterk. En krijg je zelf de voldoening!

Ik kan de beginnende liefhebber zeker wel aanraden om met duiven te beginnen. Het kan uitgroeien tot een prachtige hobby, als je van vogels/dieren houdt. Je hebt je hobby, de natuur als het ware, bij je thuis. Je kan er altijd mee bezig zijn. Zomer en winter. Zeker nu met Corona, is het heel fijn om met je vogels om te gaan, jongen te kweken, die van allerlei vluchten naar huis komen, als je er goed voor bent. Je ontmoet vanzelf via je club in de buurt, mensen met dezelfde interesse en vriendschappen kunnen ontstaan. Als je uiteindelijk mooie resultaten weet te krijgen door je inzet, kan je trots zijn op je dieren, zoals ik hierboven noemde. Dit zijn zomaar wat leuke dingen om te ervaren als duivenliefhebber.

Beginnende melkers moeten wel wat ondersteund worden natuurlijk, want alle begin is moeilijk!

Kas & Karel Meijers (Ootmarsum, NL)

Vader Karel (gepensioneerd dierenarts) en zoon Kas Meijers (fulltime duivenliefhebber) namen in 2007 een herstart in de duivensport. Het leek alsof ze nooit weg waren geweest want ze zijn elk jaar terug te vinden in de top van de Nederlandse duivensport. Hun kunde kende met de Olypiadeduif Olympic Nicole een indrukwekkend hoogtepunt. Ook Kas en Karel namen de tijd om onze voorjaarsvragen te beantwoorden.

Karel & Kas Meijers

Van wie heb je het meest geleerd over de duivensport? Wie was je mentor?
In mijn eerste leven als duivenliefhebber was dat (wijlen) Hans Boenders, bij de herstart in 2007 was dat vooral Leo Heremans (BE) en wanneer ik nu ergens meezit dan vraag ik de Gebroeders Leideman om raad.

Op welk moment of prestatie in je duivenloopbaan ben je het meest trots?
1 Nat. Asduif WHZB 2010
1 Dutch Olympiad pigeon Cat F 2013
1 Dutch Olympiad pigeon Cat A 2019
1 Dutch Olympiad pigeon Cat A 2022

De uitslag van 12-9-'20 20 duiven mee 20 prijs  In Afd. 9 Oost Nederland tegen 16.175 duiven speelden we 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 13, 22, 38, 40, 56, 63, 67, 121, 129, 332, 3745 en 3750 Deze uitslag is de beste uitslag die in het seizoen 2020 in Nederland is gemaakt.

Wat zijn jouw objectieven voor 2021 of waarmee zal je tevreden zijn na het seizoen 2021? 
Meer dan onze uiterste best kunnen we eigenlijk niet doen en dan zien we wel waar het schip strandt.

Wie wordt volgens jou de revelatie in 2021?
Daar heb ik eigenlijk geen idee van.

Stel, je hebt het morgen plots voor het zeggen binnen de nationale duivensportbond, wat zou je willen veranderen aan de huidige duivensport?
Dan zou ik de duivensport graag onder de aandacht willen brengen zoals nu bv. de hengelsport onder de aandacht wordt gebracht met ‘vis tv’, het programma over sportvissen op televisiezender rtl 7.

Wat is de grootste fout of blunder die je ooit op je eigen hok gemaakt hebt?
Geen idee, al zullen we vast en zeker wel eens fouten maken.

De slogan spreekt van ‘duivensport familiesport’. Hoe staat jouw partner of familie daar tegenover?
Wij beoefenen zoals bekend samen de sport als vader en zoon.

Welke ultieme tip wil je de startende duivenmelker meegeven?
Een goede liefhebber als mentor proberen te krijgen, zeker voor de eerste jaren is dat zeker een belangrijke meerwaarde.

Klaas & Rik Van Dorp (Rotterdam, NL)

Met de Rotterdamse vader-zoon combinatie Klaas & Rik Van Dorp sluiten we dit derde deel van de voorjaarsvragen af. Vader Klaas is al sinds 1955 actief in de duivensport, in 1977, na een verhuis naar de huidige locatie, kreeg ook zoon Rik de microbe te pakken. Het begin van jarenlang succes en duivenplezier bij de familie Van Dorp. Ook kleinzoon Sten rolde in de duivensport en speelt op eigen naam, maar helpt Klaas & Rik ook regelmatig waar mogelijk.

Vader Klaas, kleinzoon Sten en zoon Rik Van Dorp

Van wie heb je het meest geleerd over de duivensport? Wie was je mentor?
Mijn mentor is natuurlijk mijn vader geweest waarmee ik van kindsbeen af tot hij in 2019 overleed heb samen gespeeld.

Op welk moment of prestatie in je duivenloopbaan ben je het meest trots?
Het meest trots ben ik op het winnen van de Gouden Duif in 2014 en het afvaardigen van 2 duiven als eerste in hun categorie van de Nederlandse Sport Klasse naar de Olympiade in Budapest in 2015.

Wat zijn jouw objectieven voor 2021 of waarmee zal je tevreden zijn na het seizoen 2021? 
Dat is eigenlijk heel simpel. Goed spelen en plezier hebben in de sport. Vooral dat laatste is belangrijk, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat dat eenvoudiger gaat als je goed speelt.

Wie wordt volgens jou de revelatie in 2021?
Weet niet of je eigenlijk nog wel mag spreken van een revelatie gezien zijn prestaties van de laatste 2 of 3 jaar, maar Tom Van Gaver heb ik heel hoog staan.

Stel, je hebt het morgen plots voor het zeggen binnen de nationale duivensportbond, wat zou je willen veranderen aan de huidige duivensport?
Dat is een heel lastige vraag! Het belangrijkste punt zou het winnen van nieuwe leden moeten zijn, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik ook niet zou weten hoe je dat dan concreet best kan realiseren. 

Wat is de grootste fout of blunder die je ooit op je eigen hok gemaakt hebt?
Ooit hebben we eens het jonge duivenhok uitgespoten met U3, ongeveer een uur voor dat ze thuis moesten komen. Dit omdat we de luizen niet meer van de duiven weg kregen. De lucht zorgde ervoor dat er geen duif het hok in kwam!

De slogan spreekt van ‘duivensport familiesport’. Hoe staat jouw partner of familie daar tegenover?
Mijn zoon is wel geïnteresseerd, maar mijn vrouw en dochter hebben niets met duiven. Die vinden het leuk voor mij, maar daar houd het ook mee op.

Welke ultieme tip wil je de startende duivenmelker meegeven?
Ook dit is een lastige vraag. Het belangrijkste is denk ik om steeds te proberen om plezier te beleven aan je duiven. Daar begint eigenlijk alles mee en leg de lat niet gelijk te hoog. Anders is de duivensport al snel een sport met heel veel teleurstellingen.