PiPa op bezoek in de Filippijnen - 50 jaar bestaan Philippine Homing Pigeon Association

Deze trip naar de Filippijnen kwam er na een uitnodiging van dhr. Paul Ung, die in naam van de PHA PiPa uitnodigde op de viering van hun 50 jarig bestaan. PHA staat voor Philipinne Homing Pigeon Association, de oudste en bekendste duivenorganisatie van de Filippijnen. Zij waren de allereerste duivenvereniging op de Filippijnen, opgericht in 1960. Vijftig jaar later zijn er ongeveer 200 clubs op de Filippijnen , maar de PHA is nog steeds de meest prestigieuze duivenvereniging van het hele land.


Er zijn 2 voorname redenen waarom we als PiPa heel graag ingingen op deze uitnodiging.
Enerzijds het feit dat de uitnodiging kwam van Paul Ung, ondertussen uitgegroeid tot één van de bekendste Filippijnse duivenmelkers wereldwijd, mede door de partnership die enkele jaren geleden aangegaan werd met Marcel Sangers, nu vliegend onder naam ‘Sangers-Ung’. Ook in de Filipijnen stelt de naam Paul Ung iets voor. Verder in het verslag wat meer daarover.
Een tweede reden waarom we graag deze trip maakten naar de Filippijnen is omdat het één van de landen is waar de duivensport nog steeds stevig in de lift zit. Zoals eerder vermeld zijn er op dit moment ongeveer 200 verenigingen in de Filippijnen. Gemiddeld kan er gesteld worden dat er ongeveer 50 leden per vereniging zijn, wat het totaal aantal liefhebbers rond de 10.000 brengt. Jaar na jaar stijgt het aantal liefhebbers en hebben verenigingen meer en meer leden, ook heel wat jonge liefhebbers. Door één van de liefhebbers die we ontmoetten werd gezegd: “In het westen zitten de jongeren liever voor de PC, hier in de Filippijnen is dit veel minder gebruikelijk, waardoor de jongeren automatisch andere hobby’s dienen te kiezen,één van de mogelijkheden is dan de duivensport.”

De bedoeling van dit verslag is dan ook om de duivensport in de Filippijnen voor te stellen: Hoe wordt er hier gespeeld? Wat zijn de grote verschillen met de duivensport die we in België en Nederland kennen? Anderzijds willen we ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de PHA deze organisatie aan u voorstellen.

PHA  - 50 jaar

Waarom wordt de PHA aanzien als dé “Nr. 1” onder de duivenverenigingen?  Naast het feit dat de PHA de oudste vereniging van het land is, is ze ook diegene met het grootste prijzengeld en het grootste aantal duiven. Hun ledenaantal ligt momenteel rond de 90 en het prijzengeld kan per seizoen, waarvan er 2 per jaar zijn, oplopen tot meer dan 100.000 EURO.

Om de PHA te maken wat het nu is zijn eerst en vooral de 3 oprichters verantwoordelijk, nl. Peter Yap, Cham Tian Seng en Cham Teng Hui, allen in hun 80-er jaren. Zij hebben in 1960 het initiatief genomen tot het oprichten van een echte duivenvereniging, toen uniek voor de Filippijnen. Het mag gerust gezegd zijn dat met dit initiatief niet enkel de basis gelegd werd van de PHA maar van de ganse Filippijnse duivensport.

Uiteraard is er meer nodig dan enkel “de eerste” te zijn. Om tot het imago te komen die de PHA nu heeft is een lange weg afgelegd. De laatste 6 jaar, onder het voorzitterschap van Paul Ung, is er heel wat gewijzigd binnen de PHA. In het algemeen werd de weg ingeslagen van de “professionalisering”. Waar het bestuur van de PHA vooral naar streeft is om een 100% eerlijke duivensport te kunnen beoefenen. Hiervoor werden de laatste jaren heel wat maatregelen genomen, één van de voornaamste is de introductie van elektronisch klokken, een gigantische stap voorwaarts naar een eerlijke sport. Vooral als je weet vanwaar men hier komt. In de jaren ’60 waren er zelfs geen mechanische klokken beschikbaar! Hoe men dan uitslagen maakte? Als een duif thuiskwam moest men de duif telefonisch aanmelden, op basis van deze aanmeldingen werd dan een uitslag gemaakt. Vanzelfsprekend geen ideaal systeem, maar toen had men geen andere mogelijkheden. Trouwens was er toen helemaal geen sprake van vals spelen, want in die tijd was er geen geld te winnen met de duivensport, men was toen ook nog maar met een handvol leden.

Het grote prijzengeld dat tegenwoordig te winnen valt binnen de PHA heeft tot gevolg dat vooral de meer welstellende liefhebbers lid zijn van de PHA, 99% van de leden zijn zakenmensen. Want als er veel geld te winnen valt, moet er uiteraard ook veel kunnen ingezet worden.

Duivensport in de Filippijnen

De duivensport in de Filippijnen omvat 2 seizoen. Enerzijds het “South Season” dat start begin februari en loopt tot en met de laatste zondag van maart. Het “South Season” houdt in dat alle lossingen ten Zuiden van Manila – hoofdstad Filippijnen en locatie PHA – plaatsvinden. Er zijn tijdens dit seizoen 7 vluchten, elke zondag wordt gelost, startend op 250 km, eindigend op 680 Km. Dit is de verste mogelijke vlucht waarbij 2 X een groot stuk water moet overvlogen worden, in de hitte die men die periode kent, ver boven de 30 °C, een niet te onderschatten afstand. Daarbovenop kiest men in het voorjaar voor het “South Season” omdat er in die periode vooral Noordenwind is, wat betekent “kopwind” bij zowat elke vlucht. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het aantal duiven dat overblijft na de laatste vlucht van het “South Season” meestal slechts rond de 5% ligt. Wetende dat er bij de PHA met zo’n 3000 duiven gestart wordt, zijn dat nog zo’n 150 duiven die overblijven na de laatste vlucht. Nog een reden van die lage aantal is het feit dat er altijd gelost wordt, tenzij er melding is van een typhoon, moet er binnen 1 uur na vooropgestelde uur gelost worden. Men kan dus maximum 1 uur wachten met lossen, daarna MOET er gelost worden.

De duiven voor het “South Season” worden gekweekt in februari-maart het jaar daarvoor, dus in principe zijn de duiven al jaarling voor ze aan de echte tests beginnen. Daarvoor zijn ze uiteraard wel opgeleerd. Per seizoen worden speciale ringen voorzien, zodat er niet eerder kan gekweekt worden voor een bepaald seizoen.

Het zijn uiteraard vooral jonge duiven die deelnemen aan deze vluchten, aangezien er nauwelijks duiven overblijven na het seizoen, toch mogen deze duiven die overblijven wel nog deelnemen aan verdere vluchten in latere seizoenen als “oude duif”. Er worden dan aparte uitslagen gemaakt voor de oude en de jonge duiven.

Het “North Season” verschilt zoals de naam van het seizoen doet vermoeden in de locatie van waar gelost wordt. Hier gaat men enkel in Noordelijke richting lossen. Dit seizoen loopt van half oktober tot de eerste helft van december, opnieuw 7 vluchten, elke week. Hier worden duiven gebruikt die in januari gekweekt worden, wat betekent dat de duiven voor het “North Season” gemiddeld 10 maanden oud zijn als ze zich mogen gaan bewijzen.

Waarom men niet gewoon 2 keer een “South Season” toepast? De voornaamste reden is dat in het najaar de wind vooral uit het zuiden komt, wat betekent dat er opnieuw kan gevlogen worden met kopwind. Daarnaast gaat men in het North Season niet verder dan 440 km, vooral omdat de bergen in het Noorden de vluchten al extra moeilijk maken. Al de factoren samen: bergen, kopwind, +30 °C + week na week dezelfde omstandigheden, zorgen voor een afmattingsrace, hierdoor kunnen de eindvluchten van elk seizoen qua moeilijkheidsgraag gerust vergeleken worden met de zware fond vluchten in Europa. Het is om die reden dat vooral zware fond rassen het erg goed doen in de Filippijnen.

De inkorving voor zowel North als South Season gebeurt grotendeels 1 dag voor de lossing, wat dus zorgt voor 1 nacht mand. Enkel de laatste vlucht in het North Season en de laatste 3 vluchten in het South Season worden 2 nachten mand toegepast.

Het grote geld is te verdienen met een soort asduifcompetitie per seizoen. Duiven die elk van de 7 vluchten dat seizoen een snelheid van + 700 mpm halen worden hierin opgenomen. Regelmatig is dit slechts 1 duif en kan die duif alleen al tot 60-70.000 EURO winnen in de PHA, soms zijn dit 10 duiven en dan wordt het geld gelijk verdeeld onder alle 10 de duiven.

Deze competitie zorgt ervoor dat men hier niet snel “specialisatie” zal overwegen. Hier zijn er nauwelijks liefhebbers die zich focussen op het winnen van de korte vluchten (en hiervoor misschien snelheidsduiven zouden bijhalen), want met het winnen van een vlucht op zich is nauwelijks iets te verdienen, daarom dat er gefocust wordt op het spelen met zware fondduiven, deze zijn misschien trager op de eerste snelheidsvluchten, maar dat maakt niet zo veel uit, als ze maar elke vlucht meer dan 700 mpm halen, dan is het grote geld te winnen. Enkel deelnemen aan de verdere vluchten is ook niet mogelijk want elke duif die ingekorfd wordt moet alle vorige vluchten ook ingekorfd geweest zijn.

Paul Ung

Paul Ung is voor het eerst in contact gekomen met duiven op 6 jarige leeftijd. Toen zijn moeder 3 duiven kocht om te slachten en op te eten. Paul hield de duiven echter achter en na enkele dagen waren alle 3 de duiven weggevlogen. Een oom van Paul had toen ook al reisduiven zitten en gaf er Paul enkele nieuwe cadeau, sindsdien is de liefde voor de duiven ontstaan.

In 1966 werd hij als 23-jarige door een ander familie lid geïntroduceerd bij de PHA. Hij volgde toen nog een opleiding Chemie aan de universiteit. Daarna begon het echte spelen en vanaf 1968 importeerde hij de eerste duiven van Europa, een koppel Fabry duiven.

Later maakte Paul een indrukwekkende professionele carrière waarbij hij o.a. een verffabriek uitbouwde tot de grootste verfproducent van de Filippijnen. Dit bedrijf werd begin van de jaren 2000 verkocht.  Daarnaast is hij ook nog bestuurder van één van de snelst groeiende banken van de Filippijnen.

Dit alles zorgt er voor dat hij zelf nauwelijks tijd heeft om de duiven te verzorgen of zelfs te zien thuiskomen. Hij heeft voor het verzorgen van de duiven dus 4 mensen voltijds in dienst. Paul ziet zichzelf trouwens meer als een verzamelaar, met meer dan 1000 geïmporteerde duiven van België en Nederland heeft hij ongetwijfeld de meest waardevolle collectie duiven van de Filippijnen, met daarbij trouwens 3 kinderen Kleine Dirk, 3 kinderen Amore, kinderen Golden Lady, allen van C&G Koopman, daarnaast vooral zware fondsoorten van Carteus, Noel Peiren, Chris Hebberecht, Brockamp en vele anderen.

De laatste 6 jaar was Paul Ung voorzitter van de PHA, tijdens de viering op 3 december werd het voorzitterschap officieel overgedragen aan Jaime Lim.

Kerby Chua

Kerby is één van de jongste leden van de PHA en al meerdere jaren een goede kennis van PiPa. Hij is al jaren een trouwe bieder en koper in de PiPa veilingen.

Hij runt in de Filipijnen zijn eigen constructiebedrijf met ruim 100 mensen in dienst. Dit zorgt er voor dat ook hij in de situatie zit waarbij hij moet rekenen op loft managers om zijn duiven te verzorgen. Toch slaagt hij er in om 1 keer per dag kort bij de duiven te komen.

Vorig jaar was Kerby de coördinator van de veiling van een ronde jonge duiven van Jos Thoné in de Filippijnen. De veiling werd een groot succes, mede door zijn organisatie. Omdat Kerby zowiezo al een grote fan is van de Thoné duiven wordt hij wel eens de “Jos Thoné van de Filippijnen” genoemd. Een bijnaam die hij maar al te graag aanhoort.