Overlijden van de heer Adriaan Scheele (Terneuzen, NL)

We vernemen het overlijden van Adriaan Scheele. Hij overleed op dinsdag 5 mei op 82-jarige leeftijd. Samen met zoon Jaap Scheele speelde Adriaan jarenlang onder de naam van de Gebroeders Scheele.

In Memoriam

De Scheeles spelen goed sinds ze duiven hebben.
Omdat ze “het” altijd zochten waar ze het zoeken moeten.
Dat weten de kampioenen best die bij de Scheeles over de vloer kwamen
Ze waren nooit op zoek naar geheimen, betere medicijnen, betere dierenartsen.
Waar ze al die jaren naar zochten was betere duiven.
Het resulteerde in een duivenloopbaan waarvan de meeste alleen maar  van kunnen dromen.

A.S.

 Adriaan Scheele

9-2-1938  -  5-5-2020

Het was een schitterende dag. Wel anders dan anders. Het was stil. En die stilte werd doorbroken met het bericht dat Adriaan Scheele op deze bevrijdingsdag was overleden. Een schok van ontzetting en ongeloof ging door iedereen die het hoorde. Zo sterk en zo levenslustig en zo plotseling ons ontvallen.

Arjaan werd door iedereen geliefd die hem goed kende. Hij was rustig, meelevend, zorgzaam, een harde werker en vooral een sportliefhebber met op plaats nummer 1: de duiven. Arjaan hield niet van grootspraak en groot doen. Zijn mening gaf hij niet vaak, maar wanneer hij dat deed was het duidelijk. Hij heeft zijn hele leven met beide benen op de grond gestaan, omdat hij ook wist dat het zo anders kon zijn. Hij was een markant persoon. Zijn hele leven lang gewoond in Terneuzen en daar de duivensport bedreven. Eerst op ‘Driewegen’ en later op ‘de Weitjes’. Het thuishonk van Arjaan. Van jongs af aan was hij een duivenliefhebber, maar ook met andere dieren kon hij als de beste overweg. Welk dier Arjaan ook onder zijn hoede kreeg. Ze blonken altijd en waren altijd gezond. Wanneer de duiven over het hok liepen, zag je Arjaan genieten. Een lust om naar te kijken! Hij haalde niet alleen zijn energie uit omgang met de duiven, maar ook zijn ‘groentenhof’ was bij iedereen bekend. Als de oogst goed geslaagd was, en dat was bij Arjaan altijd, dan deelde hij rijkelijk uit aan degene die er op bezoek kwamen. Het was net altijd iets lekkerder! Hij hield ook van een lekker stukje wild. Wat het ook was, als hij het klaar maakte op zijn eigen manier smaakte het heerlijk!

Arjaan heeft zijn hele leven in kampioensstijl gevlogen. Als het een week minder ging stond hij de week nadien weer vooraan. In 1944 startte hij met broer Piet samen met de duiven en ze speelden samen tot 1962. Ook de tweeling broer van Arjaan, Marien, was fervent duivenliefhebber. In 1962 trouwde Arjaan met zijn geliefde Metje die de familie in 2012 is ontvallen. Samen kregen ze zes kinderen en hebben veel lief en leed gedeeld. Ook Metje steunde hem in het bedrijven van zijn geliefde sport en samen genoten ze van de vele contacten die daardoor werden opgebouwd. Sterk als hij was pakte hij het leven weer op. Moeilijk was het wel, maar hij bekeek het nuchter: Gaan zitten huilen helpt ook niet. In 1978 sloegen hij met Piet de handen weer in een en werd er gestart onder de naam Gebr. Scheele. Ook toen in 2009 Piet de familie ontviel blijf de naam Gebr. Scheele voortbestaan! Samen werden ze in 1981,84,85 en 88 Generaal Kampioen bij de zaterdagvliegers. In 1986 wonnen ze de auto uit Troyes. Het ging bij Arjaan enkel en alleen om goede duiven en verder zocht hij niet. Had iemand anders betere dan stond Arjaan daar als eerste op de stoep. En of er nu 8 of 80 ingekorfd werden. De duiven van Scheele vliegen altijd voor de eerste prijs. Alleen al in de afgelopen decennia werden  daar Arjaan en Jaap meer dan 20 provinciale overwinningen geboekt! Ook in zijn jeugd jaren stak hij de senioren vaak de loef af. Vaak zei hij: Laat ze maar praten het komt nog wel.

Arjaan was in duivensport minnend Nederland en daarbuiten zoals Cruijf voor het voetbal en Merckx op de fiets. Een icoon die zijn weerga niet kent. Zowel op sportief gebied als wie hij was als persoon! Hij werd gemist wanneer hij ergens niet verscheen. Hij sprak met respect over de mensen die goed speelden met de duiven. Of dat nu een jaar of al jaren was, hij merkte het altijd op. De beurzen in Houten e.o. die hij in zijn hele leven gemist heeft zijn op een hand te tellen. Samen met Jaap, en het liefst nog iemand die ook mee ging,  naar de kampioenenhuldigingen, tentoonstelling of een feestavond,  waar ook in het land. Je hebt gewonnen dus je haalt je prijs af, was zijn stellige mening. 

Menig verhaal vertelde hij over de goede tijd die hij had met zijn duivenvrienden. Om nieuw ‘bloed’ samen met Willem van Hoeve of later met de regelmaat van de klok op bezoek bij wijlen Jo van Goethem en Annie waar hij een nauwe vriendschap mee onderhield. Zijn ‘Pioten’ van  Jas Haak, de ‘streken’ die onderling werden uitgehaald en de tentoonstellingen van weleer werden vaak verteld. Een duif die op Pau werd ingekorfd in 1985 en de eerste Provinciaal  en 6e Nationaal won. Of de 7 top 10 plaatsen Provinciaal vanuit Orleans in 2005. Of het nu 100 of 1000km was. Als Arjaan in het inkorflokaal verscheen ging hij voor de eerste prijs! Hij kon er stil van genieten. Vorige week haalde hij nog een vergeelde krant te voorschijn uit de 70-er jaren. Het stille bewijs dat zijn duiven ook toen de pannen van het dak vlogen! De laatste jaren deed hij het iets rustiger aan. Ik word wat ouder hè, zie hij. Toch genoot  hij nog van alles rondom hem. De Nationale huldigingen van afgelopen seizoen met de toppers Pink en Rico. Hij was er trots op!  Tot hier plotseling een einde aan kwam. Hij zag uit naar het nieuwe seizoen: Ze zitten er klaar voor, zei hij. Zijn tuin was ingezaaid en gepland. Hij mag het niet meer maken. Een zeer geliefd mens en icoon in de duivensport is ons ontvallen. Rust in vrede!

We wensen die familie Scheele veel sterkte toe bij het dragen van dit grote verlies!