In Memoriam Andre Verbesselt

Komende vrijdag 24 mei, brengen we met zijn allen een laatste groet aan onze overleden sportvriend Andre Verbesselt, bij de uitvaartplechtigheid in de parochiekerk Sint-Martinus te Ramsdonk.


De boezemvrienden Andre Verbesselt en Marcel Aelbrecht

Ook al kwam het nieuws omtrent het overlijden van sportvriend Andre Verbesselt niet als totaal onverwacht, toch was het aangrijpend. Vooral omdat we Andre de jongste jaren van dichtbij hebben leren kennen, zijn strijd tegen dat kwalijke beest dat in zijn lichaam woekerde een stuk van nabij hebben meegemaakt. Een ongelijke strijd, waarvan hij wist dat hij hem niet kon winnen, maar die hij steeds kon verdoezelen voor al wie hem lief was.

We leerden Andre beter kennen ergens in 2008, of de periode dat hij zijn eerste grote successen boekte in de one loft races wereldwijd. Geen éénmalig feit, want er stak continuïteit in. De daarop volgende jaren bleef Andre Verbesselt de successen in de one loft races aan elkaar rijgen. Successen waarmee hij de krantenkoppen haalde in alle duivenmedia. Zo maakte de duivenwereld kennis met de man achter deze successen en vooral zijn duivenstam die hiervoor tekende. Daaruit bleek meteen het duivenvernuft die Andre Verbesselt kenmerkte. In de nabije buurgemeente Lebbeke had Marcel Aelbrecht met zijn kleine kolonie superduiven in de periode rond het millennium, een forse opmars ingezet richting nationale fondtop. Reeds lang voordat de internationale duivenwereld daar oog voor had, en de Patron als 1° Nationale Asduif Fond KBDB in 2003 de poorten naar eeuwige roem wagenwijd open zette, en de nationale titels die daarop zouden volgen, Marcel Aelbrecht onsterfelijk maakten, was Andre Verbesselt er zich reeds rijkelijk gaan bevoorraden. Afstammelingen van de Superkweker 970/96 (Vader Patron), uit het wonderkoppel Marseille x Fijn Blauw,  uit de ondertussen legendarische BAK 17, en directe afstammelingen uit nagenoeg alle Aelbrecht-toppers, zaten ondertussen te Buggenhout op de Verbesselt-hokken reeds rijkelijk vertegenwoordigt. Ze vormden de basis voor zijn topsuccessen in de one loft races. Zijn Miss Joyce ontpopte zich tot het uithangbord van zijn kolonie, als de stuwende kracht achter die rijke Aelrecht-kweekbron! Andre Verbesselt werd daarom in de duivenmedia terecht omschreven als het grootste en puurste bijhuis Marcel Aelbrecht. Maar er was meer. Andre en Marcel waren bovendien bovenste beste vrienden, heel close en dat was voor Andre nog altijd het allerbelangrijkste.

Door zijn successen in de one loft races, en de Aelbrechtmania die ontstond na het behalen van het nationale titelgewin te Lebbeke door Marcel Aelbrecht zelf, kwam de kolonie van Andre Verbesselt plots in de internationale schijnwerpers te staan. Zijn sportieve en financiële belegging in Marcel Aelbrechtduiven, kreeg plots een andere dimensie. Mede door de laffe diefstal van een pak kweekduiven bij Marcel Aelbrecht zelf, en de daarop volgende verkoop van zijn totale vliegploeg, richtte de internationale belangstelling in Aelbrechtduiven zijn pijlen op Andre Verbesselt als puurste bijhuis Marcel Aelbrecht. Dit was nooit zijn bedoeling geweest, maar deze samenloop van omstandigheden droeg daartoe bij.

Andre Verbesselt is nooit de man van grootspraak geweest, ook nu bleef hij de rust zelve. Alles kon, niets moest. Tot de dag dat hij bij één van zijn bezoeken aan PIPA ons even apart riep, en zei: "Ik denk dat ik ga stoppen met duiven, en ze allemaal van de hand ga doen." Misschien voelde of wist hij toen reeds meer, en wou hij het voor zijn familie en de buitenwereld nog verborgen houden, want een longontsteking speelde hem reeds een tijdje parten. Toen hij eind augustus 2011 toch gehospitaliseerd diende te worden, ontdekte men daar meteen de ware oorzaak van het beestje dat in zijn lichaam aan het woekeren was. Het verdict was hard en onomkeerbaar en kwam aan als een mokerslag: longvlieskanker. Toen Andre het ons vertelde stonden we als aan de grond genageld. "Nog hooguit 2 jaar geven ze me jong", vertrouwde hij ons toe in alle stilte. Ongeloof maakte zich van ons meester, dit kon toch niet waar zijn? Door deze diagnose moest hij ook afstand doen van zijn levenswerk, zijn prachtige collectie Aelbrechtduiven. We maakten nog de inventaris van de aanwezige duiven voor zijn noodgedwongen verkoop, en toen we een filmpje opnamen ten huize Verbesselt tezamen met Marcel Aelbrecht omtrent zijn nakende totale verkoop, rolden ook bij zijn boezemvriend Marcel de tranen over de wangen. Ook bij hem heerste ongeloof. De verkoop werd een onverhoopt en gigantisch succes. "Wat ben ik ermee", vertrouwde Andre ons toe, "met geen geld ter wereld kan ik mijn gezondheid terug kopen." Het was sprekend hoe hij zijn lot tartte. Uit dankbaarheid voor alles wat ze voor hem gedaan hadden en fier als hij was op het onverhoopte succes, nodigde hij het ganse PIPA-team uit op restaurant voor een etentje. Dat typeert de mens Andre Verbesselt ten voeten uit. Immer vriendelijk, heel dankbaar, erkentelijk, eenvoudig, maar vooral een echte volksmens met een gouden hart!
Iedere keer dat we hem daarna nog ontmoetten, zag je dat het almaar moeilijker en moeilijker ging. Onze laatste ontmoeting dateert van eind maart, toen Andre samen met de PIPA-family mee aanschoof aan de feesttafel. We hadden tijdens de receptie vooraf nog een leuke babbel, doch na het hoofdgerecht diende hij ons te verlaten, werd moe, het ging niet meer. Hij nam afscheid van ons, met de alles zeggende woorden: het ga je goed, succes met de duifjes, het zou best kunnen dat het de laatste keer is dat we elkaar zien. Woorden zeggen vaak niet alles maar die laatste blik in zijn ogen verraadde wel alles. Met de krop in de keel, vol ongeloof, hebben we Andre nog nagestaard tot hij met zijn wagen de parking afreed. Een afscheid in mineur, en  inderdaad, voor de laatste keer. Alsof hij afscheid was komen nemen van zijn duivenvrienden. Het siert zijn levenslust en vooral zijn sterk karakter, dat hij dit nog wou en kon. In volle besef dat het wellicht de allerlaatste keer zou zijn! Nauwelijks 61 kaarsjes mocht hij uitblazen, nog zo jong, en een vat vol energie, en  nog zoveel plannen... niet te snappen!

Andre, in naam van ons allen, bedankt voor alles! We zullen de mooie momenten die we samen mochten meemaken voor eeuwig koesteren, en u altijd herinneren als een oprecht en eerlijk man, als een man van weinig woorden, als iemand met het hart op de juiste plaats, als iemand die nestwarmte uitstraalt! We’ll miss you my friend!
Aan de familie en talrijke vrienden van Andre willen we via deze weg ons medeleven betuigen, en hen alle sterkte toewensen in de moeilijke en donkere dagen die hen nu treffen.