Kleine-Schaars Hein, "Vijfenzeventig jaar en net gestart met de duivensport (2008)"

 


Hein is geboren in september 1932 en was werkzaam in de agrarische sector en later in een maalderij/veevoerbedrijf totdat hij wegens een versleten rug werd afgekeurd. Vorig seizoen werd Hein lid van P.V. De Zwaluw in Wijhe en heeft hij meegedaan met de jonge duivenvluchten. Hein is een echte dierenliefhebber, maar toen hij opsomde welke dieren hij allemaal heeft gekweekt werd ik toch wel even heel stil, want dat iemand sierduiven heeft, hanen, reeën, putters, groenlingen, sijsjes en putters kweekt, daar kan ik nog in komen. Maar wat denkt u van het kweken van wilde konijnen, eksters, Vlaamse gaaien en houtduiven? Uit een nest van houtduiven haalde hij de jongen uit, ringde die en voerde ze zelf met geweekt voer. Hij maakte de houtduiven tam en als ze groot genoeg waren liet hij ze los vliegen. Hij deed menig vriend versteld staan, want als hij floot kwamen de houtduiven - als waren het postduiven - naar hem toegevlogen.
Zijn allergrootste liefhebberij was het africhten van politiehonden. Meer dan veertig jaar was hij daar actief in. Hij heeft van allerlei rashonden afgericht zoals Mechelse herders, Bouviers, Lakense herders, Duitse herders, Dobermans etc. Het waren meestal honden, waarmee anderen niets konden aanvangen. Zijn zoon Tino nam hij overal mee naartoe waar iets met honden te doen was. Hein leerde in tien tot twaalf maanden de honden de grondbeginselen, waar een politiehond aan moet voldoen. Dan werden van de hond röntgenfoto's gemaakt om zeker te zijn dat hij geen heupdysplasie had. Als ze gezond waren dan gingen de honden naar Tino, die ze verder africhtte. Zelf richtte Hein liefst zeventien honden af. Hij heeft met de honden zowat alles gewonnen wat er te winnen valt. Daarnaast was Hein ook nog eens een fervente jager, maar nu beperkt hij zich alleen nog tot een "Jachtbittertje"!
In zijn omgeving was er een aantal mensen, dat hem enthousiast maakte voor de duivensport.
In 2007 meldde hij zich aan bij de duivenvereniging in Wijhe. Clubleden en vrienden hielpen hem om elders hokken af te breken en bij Hein weer op te bouwen. In verband met zijn rug kon hij dat niet zelf. Hij is die mensen er dan ook zeer erkentelijk voor dat ze dit allemaal voor hem hebben gedaan. Hein verzorgt zijn duiven zelf, maar als hij niet in de gelegenheid is, omdat hij ziek is of in het ziekenhuis moet verblijven, dan verzorgt zijn vrouw Mies de duifjes. Hein moet alles van de duivensport nog leren, maar hij heeft twee grote leermeesters: Henk Jacobs en Gerard Schuiling, die hem met raad en daad terzijde staan.
Onlangs bekeek Hein de video van Gert-Jan Beute en hij vertelt in geuren en kleuren wat in die video allemaal te zien is over o.a. de ogentheorie, maar zegt hij: "Ik mag wel 150 worden eer ik dat allemaal begrijp."


De hokken
Hein beschikt over een stuk of zeven hokken (als ik tenminste goed geteld heb!). Hij heeft zijn kweekduiven op roosters in mooie volières zitten. Die kweekduiven zagen tijdens mijn bezoek prima uit en de jongen duiven groeiden mooi op. Hij heeft nog een tuinhok staan voor de oude duiven en een salonwagen voor de jonge duiven.

Medisch plaatje
Hein gaf zijn duiven een geelkuurtje toen ze zeven dagen zaten te broeden. In het seizoen geeft hij alleen iets als het nodig is.

Prestaties
Hein presteerde in zijn eerste seizoen al direct leuk met de jonge duiven. Zo had hij een rode doffer, die op een vlucht vrij vroeg zat, maar Hein had hem niet gezien. Buurman Jacobs zag de duif op de salonwagen zitten en belde hem op. Hein ging op een stoel staan en kon zo op het dak van het hok kijken. Hein zag inderdaad de rode doffer en hij belde Jacobs terug, dat de rode doffer op het dak stond en niet zat (dat is pas humor!). Al met al verspeelde hij zo een minuut of zes. De rode doffer, die op het dak naar water had gezocht, speelde in de vereniging toch nog de 24e prijs. Als….. hij direct binnen was gekomen, dan had hij de vierde plaats kunnen pakken.


Doelen voor de toekomst

Hein heeft nu heel veel plezier in zijn vereniging. Het is er altijd gezellig ook zonder borrel. Hij hoopt veel geluk te hebben en gezond te blijven. Hein gaat zijn weduwnaars op de vluchten meegeven en hij ziet wel wanneer ze terugkomen. Hij zou graag een aantal keren bij de eerste tien van de vereniging spelen.


Tot slot

Hein stelde, dat hij een bijzonder goede vrouw heeft, die overal in meeleeft. Zijn vrouw Mies staat er helemaal achter, dat hij nu als nieuwe hobby postduiven heeft. Het enthousiasme van Hein voor de duivensport heeft er al toe geleid, dat drie jeugdige knapen, die bij hem met de duiven in aanraking kwamen, nu ook jeugdlid bij zijn vereniging zijn geworden. Ik was te gast bij een zeer enthousiaste man, die - hoewel hij van de duivensport nog alles moet leren - barst van de ambitie en die gezien zijn gedrevenheid het in zich heeft om zijn woonplaats Broekland de komende tijd goed op de kaart te zetten. Hein, ik wens je toe dat je samen met Mies nog lang van onze mooie hobby mag genieten!