François Van Oirschot - Putte-Kapellen (BE) Wint met glans 1° Nationaal Montauban

De nationale Montauban editie 2010 zal de geschiedenisboeken ingaan als een ‘loodzware opdracht’ voor de duiven, met een eerder traag verloop. Er waren vooreerst de 2 dagen extra mand door de vrij ongunstige omstandigheden op de vluchtlijn zowel zaterdag als zondag.

Maandag kon het sein uiteindelijk op groen… en konden de 6.598 deelnemende duiven (een daling met 605 eenheden tov 2009) om 6u30 gelost worden voor een trip van gemiddeld om en bij de 800 Km… waarbij de duiven als toemaatje een stevige NW- tot Noordenwind op de neus kregen.
Nauwelijks 35 duiven halen op nationaal vlak de kaap van 1.000 meter als snelheid… waaruit blijkt dat het inderdaad een ‘zware dobber’ werd voor de duiven! Het zag er lang naar uit dat we de nationale overwinning in de streek van Ronse zouden terugvinden… tot daar plots de duif van Francois Van Oirschot op de tabellen verscheen.

Francois klokte zijn duif om 20u03’16” op een afstand van 845,587 Km wat de hoogste snelheid van 1.039,74 m/min liet uitrekenen! Een geweldige prestatie om met de heersende loodzware omstandigheden en sterke kopwind in de ‘overvlucht’ de nationale winst binnen te halen… die duif moet er onderweg serieus aan ‘getrokken’ hebben, en over een geweldige ‘super conditie’ beschikt hebben om dergelijke glansprestatie neer te zetten!
Op de 2° plaats nationaal vinden we in de voorlopige prognoses Pierre Vandebuerie uit Harelbeke (1034 m), op plaats 3 uiteindelijk de combinatie Vanderstraeten-Malfroidt uit Ronse (1031 m), op 4 ‘fantast’ Etienne Meirlaen uit Deurle (1025 m) die een fenomenale prestatie neerzet… en op 5 Etienne Biebuyck uit Avelgem (1023 m).

Een echte ‘krachttoer
Dat is het minste wat we kunnen zeggen en schrijven over de duif van Francois Van Oirschot… de man die in een ver verleden ook al eens Tulle op zijn naam wist te schrijven…  bij deze nationale overwinning uit Montauban. Een ferm uit de kluiten gewassen kerel met de nodige ‘power’ in de vleugels, die nu deze ‘krachtsexplosie’ heeft neergezet… en duivenminnend Belgenland met verstomming sloeg… vooral gezien de pak extra kilometers die deze duif diende af te leggen tegenover zijn naaste concurrenten voor de ‘nationale zege’!
Vorig jaar diende François voor deze duif noodgedwongen een ‘sabbatjaar’ in te lassen omwille van een pokkeninfectie in de eerste maanden van het sportseizoen 2009. In 2008 illustreerde hij reeds dat hij zich perfect in zijn sas voelt en over een ‘grote motor’ beschikt, op vluchten vervlogen aan snelheden van 1.000 à 1.100 meter… waar hij als het ware zijn ‘turbo’ kon inschakelen!
Hij deed het als volgt
-de ‘1° Nat. Montauban’ B06-6341600
In 2008

Bourges      618 d. 85   (aan 1.100 m/min)
Orange       114 d.  8   (aan 1.022 m/min)
    Prov     460 d. 45
Issoudun     387 d. 34   (aan 1.000 m/min)

In 2009
Op non-actief door pokkeninfectie
In 2010
Ging alover Quiévrain en Noyon en 2 x Halve Fond (380 Km) naar de nationale Bourges van eind mei waarop hij zijn prijs won, om nu uiteindelijk te schitteren uit Montauban met:
Montauban  6.598 d. 1   (aan 1.039 m/min)

Deze ‘nationale winnaar’ heeft François gekregen van zijn sportvriend Frans Bode, die zijn hok heeft opgebouwd met duiven van ‘ van Bijsterveld’ en ‘Malfait’… bloedlijnen die dus ook in zijn nationale Montaubanwinnaar vertegenwoordigd zijn.  Voor deze Montauban had François 3 duiven ingemand.
Zijn nationale winnaar was zijn enige duif die op de dag van de lossing de thuishaven bereikte… zijn 2° duif klokte hij op dinsdagmorgen om 7u13 (24° melding lokaal) en zijn 3° duif kwam op lokaal vlak net iets te laat om 10 uur.
François is een pure ‘fondfanaat’ in hart en nieren… en speelt enkel en alleen de fondvluchten. Door een gebrek aan plaats en ruimte doet Frans het met een minimale bezetting van in totaal 20 weduwnaars (oude + jaarse incluis), een 8-tal kweekkoppels en 50 jonge duiven op jaarbasis. Zijn jonge duiven worden enkel goed opgeleerd… waarvan de ‘uitverkoren doffers’ reeds na een 2-tal halve fondvluchten (van ong. 380 Km) worden gestopt met het oog op later.

Als jaarling wacht hen dan een ‘opleiding’ tot Limoges… en vanaf 2-jaarse kunnen ze langzaam maar zeker de nationale ‘fondtoer’ op! De weduwnaars worden er nog als vanouds gekoppeld op ‘Lichtmis’ (2 febr.) en brengen een koppel jongen groot. Als ze met grote jongen zitten wordt de duivin tijdig verwijderd zodat ze niet meteen herleggen. Goed een 2-tal weken later worden ze opnieuw gekoppeld… François rekent het zo uit dat hij zijn duiven dan tijdens het broeden kan opleren. Voor het vertrek krijgen zijn duiven enkel een tijdje hun ‘broedschotel’ te zien… bij thuiskomst wacht dan wel hun verdiende beloning, en zit hun duivin hen op te wachten in hun woonbak!
Noem het gerust ‘duivensport zonder franjes’… maar met een sterk stammetje fondduiven en een oerdegelijke begeleiding… lukte François Van Oirschot deze prachtprestatie met nieuwe ‘nationale winst’ vanuit Montauban… waarop de ‘wet’ van de ‘sterkste’ perfect van toepassing was. Een oud gezegde leert ons dat het op de ‘fond’ nog altijd de duif ‘zelf’ is die het moet doen…  ze moeten het m.a.w. ‘kunnen’!  Iets wat door François Van Oirschot op deze Montauban van 2010 nog eens dubbel en dik in de verf werd gezet… waarvoor alvast een ‘dikke proficiat’!