Etienne Meirlaen (Deurle, BE) wijst de weg naar de top (deel 1)

Hoe wordt je een topper in de duivensport, winnaar van nationale titels en asduiven? Met deze vragen in het achterhoofd nam Etienne Meirlaen een nieuwe start in het nieuwe millennium, en bewees dat het kan.

Toen we kort na zijn herstart in 2000 bij Etienne Meirlaen op bezoek gingen voor een hokreportage, hadden we meteen in de mot dat hier een hok klasseduiven in volle ontbolstering, aan het werk was. Niet dat we over profetische gaven beschikken, maar je kon zo met de ‘natte vinger’ aanvoelen… hier is een ‘nieuwe topper’ in wording aan het werk. Met deze man gaat men in de nabije toekomst rekening moeten houden. Uit de visie en aanpak bleek meteen dat Etienne Meirlaen wist waar Abraham zijn mosterd ging halen. Werken met klasseduiven, deze uittesten en ongenadig selecteren op prestaties.

De herstart werd genomen met een ronde jonge duiven van het jaar 2000 afkomstig van Van Damme-Boddaert, wijlen Antoine Van Hove…, en enkele duiven uit de eigen ‘oude soort’ die bij sportvrienden werden aangekocht, naast enkele duiven van wijlen Sylvere Toye, Cor de Heijde, en Gebrs Desbuquois. Duiven waarvoor een aardige stuiver op tafel werd gelegd, maar die in eerste instantie niet gebruikt werden als kweekmateriaal. Nee… al deze aangekochte duiven moesten eerst de baan op, hun kunde bewijzen op de vluchten. Zo kreeg men meteen zicht op de kwaliteiten van de aangeschafte duiven, en kon men de beste duiven onderling koppelen (lees: goed x goed of nog beter: super x super).
Pas nadat de eerste kweekresultaten (de jongen van deze vliegduiven) waren uitgetest op de vluchten, kregen de allereerste duiven hun definitieve bestemming ‘kweekhok’! En die selectie was meedogenloos… We herinneren ons nog levendig toen Etienne in zijn beginjaren met een ploeg jaarlingen naar Narbonne en Perpignan (later St.Vincent) kwam afgezakt, om zijn aspirant ‘zware fondvliegers’ en ‘Barcelonaduiven’ aan de tand te voelen. Al wat niet per 10-tal kon vliegen EN ‘fris’ thuiskwam – en dit 2 keer op rij - verdween een dag later reeds richting ‘volière’, met bestemming… ‘moeders keuken’! Keihard, ongenadig!

Maak daar alvast de bedenking bij dat vele (lees: de meeste) sportgenoten onder ons, bij dergelijke manier van handelen, binnen de kortste keren te voet zouden staan wegens… geen duiven meer! Het is de verdienste van het ganse Meirlaen-team dat ze via deze keiharde en niets ontziende manier van handelen, tot dergelijke topprestaties zijn opgeklommen! Het is makkelijker gezegd dan gedaan… probeer het maar eens na te doen!

Nationale zeges, nationale titels en asduiven bij de vleet

Wanneer men dergelijke niets ontziende selectiemethode enkele jaren na elkaar blijft hanteren… hoeft het niets of niemand te verwonderen dat daaruit een ploeg echte ‘klasbakken’ is ontstaan die vandaag de dag het ‘mooie weer’ maken op de internationale ‘grote fondvluchten’. Een eerste grote triomf was het winnen van de ‘Gouden Vleugel’ in 2006, al had Etienne een jaar eerder – in 2005 - al de beste duif van België op de grote fond, met Marathonlady (waarover later meer), die een kleiner % had dan de 1e Nationale Asduif Grote Fond KBDB… waar ze niet kon/mocht geklasseerd worden omdat zij een ‘jaarling’ was, en deze asduiftitel enkel voor oude duiven was voorzien. Begrijpe wie kan! Niet getreurd… de sportieve revanche liet niet lang op zich wachten, met het winnen van de 1. + 3. Nat Asduif Grote Fond KBDB 2008 (Cor en Asduivin) en de 1. Nat Asduif ‘Grote Fond’ KBDB 2009 (Perpignanlady, die ook 1. Internat Perpignan hens 3.841 d. won)!

Tussendoor had de kolonie Meirlaen ook nog 2. Internat Tarbes 12.537 d. gewonnen met Starlight, de 3. Primus inter Pares BBC in 2008, had de 1. Beste Fondduif van België over 5 nationale fondvluchten 2010 (PIPA-ranking) met ’t Fenomeen (telg uit de gouden Marseillelijn).

De ontdekking van gouden stammoeder Yelena

Vanaf 2010 kwam een nieuwe goudader aan de oppervlakte, welke de kolonie Meirlaen toeliet het grote fondgebeuren op nationaal vlak nog uitdrukkelijker te gaan domineren. Uit een samenkweek eind 2006 met de Topstar van Raoul & Xavier Verstraete met voornoemde Marathonlady van Etienne Meirlaen, werd de gouden stammoeder ‘Yelena’ gekweekt. Drie van haar zonen – ook wel eens de ‘3 Musketiers’ van Deurle genoemd – met name Montali (4. Nat Montauban 9.091 d. in 2011 + 12. Nat Montauban 6.654 d. in 2010) , Montauban (1e Beste Montaubanduif over 3 jaar met 1. Prov & 5. Nat Montauban 6.654 d. ’10, 10. Nat Montauban 6.822 d. ’12, en 73. Nat Montauban 9.091 d. ’11) en superstar Monar (allen geboren in 2008) ontbonden vanaf het vliegseizoen 2010 hun duivels. Deze laatste zorgde in 2011 voor nieuw stuntwerk met het winnen van de 1. Internat Narbonne 12.605 duiven. Het vervolg liet niet lang op zich wachten, want een jaar later won Conar de 1. Nat Cahors van 8.348 d. in 2012. Het sein voor de Yelena-dynastie om hun duivels te ontplooien.

In 2014 volgde nog een eerste succesrijke samenkweek met Batenburg-Vd Merwe, waaruit meteen een 1. Nat Asduif Grote Fond KBDB werd geboren (Diamond Anita, een kleindochter Monar). Hetzelfde 2014 waarin 1. Nat + 2. Nat Pau werd gewonnen (met Marco en Cor As). Een nieuwe reeks fenomenale winnaars en Nationale Asduiven zag het levenslicht, waarover meer in deel 2 van deze bijdrage. Waarin de stempel van gouden stammoeder steeds nadrukkelijker wordt, niet in het minst met de nazaten van de huidige ‘Nr 1’ op de rijke Meirlaen kweekstaal ‘Superbreeder 214’, een directe zoon van Monar, en dus kleinzoon van Yelena.

Alweer dominant in 2021 – 4e Nat Kampioen Grote Fond KBDB

Intussen kennen we met zijn allen het parcours dat deze Etienne Meirlaen de jongste seizoenen heeft afgelegd, met een gigantische tot onnavolgbare reeks nationale titels en asduiven. Megasuccessen die hem lieten uitgroeien tot een echte ‘topper’, momenteel misschien wel onze ‘nationale NR 1’, tot zowat het allerbeste wat België momenteel in huis heeft op zowel ‘fond’, en vooral ‘grote fond’… met wereldwijde uitstraling op internationaal vlak.  

Wie de nationale wedvluchten op de voet volgt kan niet anders dan samen met ons tot deze conclusie komen. Het parcours dat Etienne Meirlaen gedurende deze 20 jaar heeft afgelegd wekt bewondering, en is effenaf indrukwekkend. Dat bewijzen de uitslagen op de nationale en internationale vluchten van de grote fond, jaar na jaar. Nee… niet 1, 2 tot 3 beste uitslagen hieruit, zoals bij vele hokken in bepaalde reportages het geval is… maar van ALLE internationale vluchten! Het was in het voorbije 2021 niet anders. Kijk en overtuig uzelf… want hier zijn ze… De naakte cijfers uit 2021 op de internationale vluchten van de grote fond:

De fenomenale prestatiecurves die jaar na jaar werden neergezet – doorspekt met tal van overwinningen, zelfs tot op nationaal en internationaal vlak – resulteerden in een pak Nationale titels, titels en nationale asduiven KBDB bij de vleet, zelfs meerdere Olympiadeduiven. Met bovenstaande uitslagen werd de kolonie Meirlaen eind 2021 afgevlagd als 4e Nat Kampioen Grote Fond KBDB (voorlopige prognose). Waardoor zijn fenomenale erelijst alweer werd aangedikt.

Wie dergelijk cijfermateriaal kan voorleggen, hoort terecht thuis in de galerij der allergrootsen in de duivensport. De woorden ‘internationale topper’ zijn hier op zijn minst op hun plaats. In deel 2 bekijken we de actuele toppers die daar voor tekenden, en voor de continuïteit in de prestatiecurve zorgden.