Dupont Emile, Enkele bijzonderheden over de methode van kampioen


Emile DUPONT van Herseeuw
een "AS" uit Westvlaanderen

    
De  heer Emile Dupont
We vinden hier opnieuw bewaarheid dat om goed te spelen men niet moet beschikken over luxueuse hokken, ja hokken als paleizen. De schoonste inrichtingen herbergen niet altijd de "echte" kampioenen.

Dit vooropgezet zijnde, kunnen we zeggen dat het hok van de heer Emile Dupont een gewone inrichting is, zoals er vele zijn en zoals men er overal ontmoet.
De ingang alhoewel breed, heeft niets van de brede vensters die we op de weduwhokken aantreffen.
Kortom, we herhalen een gewone inrichting.
Maar de heer Dupont is van oordeel en zet het om in de praktijk, dat een hok gezond moet zijn t.t.z. een goed midden moet daarstellen, waar lucht en licht in overvloed heersen, waar de duiven een gezonde voeding ontvangen en genieten van veel vrijheid. De duif is een vogel, die een broodnodige behoefte heeft aan beweging. De dagelijkse vluchtoefeningen zijn trouwens de beste "training" om het sujekt in spanning te houden en het de gewenste lenigheid te doen bewaren.

Om te lukken op de kleine afstanden.
De heer Dupont heeft zijn mooiste uitslagen geboekt met duivers vliegende op een jong van 8 tot 17 dagen oud, of tussen twee eieren in, of nog op 't broeden.
Maar dit is niet alles, want men moet vooral het karakter van iedere duif in het bijzonder kennen, vooral haar beste form en opperbeste gezondheid weten te benutten.
Wat de duivinnen betreft, deze vliegen over het algemeen goed op 't einde van de broedtijd of op kleine jongen. Maar er zijn altijd uitzonderingen. De heer Dupont heeft een uitmuntende duivin, die gespeeld op kippende eieren steeds haar prijs miste, maar wanneer ze kleine jongen in het nest had, dan mocht men zeker zijn dat ze een eerste prijs won en dat drie zondagen achtereenvolgend. Zo won ze drie eerste prijzen op acht dagen : de zondag, de dinsdag en de zondag daaropvolgend.
En hier nog een andere uitzondering : een duivin miste steeds haar prijs wanneer ze jongen van enkele uren in het nest had. Daarom speelde de heer Dupont ze als volgt : Zodra ze vijf dagen broedde, gaf hij haar vijf minuten voor de inkorving een klein jong ; zo alleen was deze duivin onklopbaar en viel ze steeds in de 5 eerste prijzen. Dit is zeker een der beste duivinnen van het land. Zij heeft tal van prijzen gewonnen tot Tours.

Deze twee voorbeelden om aan te tonen dat de voorbereiding van een duif met het oog op haar deelneming aan de vluchten soms een heel ingewikkelde kwestie kan heten.
De heer Dupont is nooit groot voorstander geweest de jongen door te dragen het jaar van hun geboorte. Hij speelt ze wel op enkele kleine afstanden maar steeds ongepaard en meer dan nog met het doel van ze de eerste africhtingen te geven dan wel om er winst uit te trekken.

Om te lukken op de verre afstanden.- Zorgen en wenken.
Overtuigd voorstander van het nest- of natuurspel, vreest de heer Dupont niet zich te meten met de weduwnaars vooral op de afstanden Orléans en Tours, die in Vlaanderen het "kruim" van de liefhebberij verenigen. Zo hij tijdelijk afgezien heeft van de deelname aan de verre afstanden als Angoulême en Bordeaux, dan is het alleen omdat ze zo weinig gevolgd zijn in de Vlaanderen en niet eens de inleggen bekomen van de halve fondvluchten (Opmerking we spreken over de jaren VOOR wereldoorlog II)
Hij is van oordeel, dat de grote vluchten, voor hem die het nestspel beoefent met een betrekkelijk kleine kolonie, een gevaar daarstellen, waaraan hij liever zijn vingers niet blootstelt.
Hij heeft misschien gelijk.
Wat meer is, men moet de halve fondvluchten in de Vlaanderen niet onderschatten.Wij gaan U een paar voorbeelden van geven :
Nemen we de Toursvlucht van Dottenys van 11 Juni 1939. Deze mag terecht de schoonste vlucht van het land genoemd worden. Beperking op 4 duiven per liefhebber. 739 deelnemende duiven. Internationale omtrek van 25 km. Verschillende "assen" uit Noord-Frankrijk namen er deel aan. De totale inleg bedroeg 293.500 fr.
Nemen we thans de internationale Orléansvlucht, ingericht ter gelegenheid van het 90 jarig bestaan van "Cercle Union" van Roubaix, op 25 juni 1939. Deze vlucht verenigde 1.800 duiven. Inkorvingsbureel van Roubaix : 470 duiven met een totaal bedrag aan inleggen van 46.000 fr. Inkorvingsbureel van Herseeuw : 786 duiven met een inleg van 112.000 fr. Inkorvingsbureel van Rijsel : 544 duiven met een inleg van 31.200 fr.
Omwille van het slechte weer kon de vlucht niet doorgaan op 25 juni. De lossing had plaats op 26 juni, de maandag dus, op het einde van de voormiddag. Ondanks het slechte weer werden de 360 te verdienen prijzen gewonnen in 30 minuten en het is de heer Emile Dupont die zich op de eerste plaats brengt, en tevens nog de 27e en 51e wint.
Hij zorgde dus voor een mooie Belgische overwinning.
En ziehier hoe de heer Dupont zijn eigen methode resumeert :
Om te beginnen een gezonde en overvloedige voeding. De duif die werkt moet goed verzorgd worden. De goede duif eet nooit te veel.
Er op waken dat de duiven zich niet uitputten bij het voeden van hun jongen. Van zodra de duifjes de ouderdom van 12 dagen bereikt hebben worden deels gevoed door de heer Dupont die hen 's morgens en 's avonds enkele goed geweekte duivenbonen opsteekt. De jongen worden bovendien gespeend op de ouderdom van 18 dagen. Dan ontvangen ze nog gedurende 3 à 4 dagen enkele bonen, waarna ze voor hun eigen onderhoud moeten instaan.
Op deze manier behandeld, bewaren duiven van goed ras, hun form en wat meer is : ze zijn "behendiger" dan duivers geleid op weduwschap.
Het is ten andere gemakkelijker een natuurlijk gespeelde duif "klaar" te hebben voor de deelneming aan de vluchten dan een weduwnaar.
Een natuurlijk gespeelde duif vliegt gemakkelijker de kop, terwijl de weduwnaar vooral helder en mooi weder moet hebben.