Duivensport in coronatijden: hoe moet het nu verder?

Iedereen verlangt naar de start van de vliegseizoen. Geen item dat meer besproken is onder duivenliefhebbers op social media sinds het Covid-19-virus ook onze duivensport teistert.

Het mooie weer dat we in de voorbije weken van april voorgeschoteld kregen stond garant voor een perfecte start van het vliegseizoen met de oude duiven. Helaas niet dus! Deze weersomstandigheden zorgden voor een blijvende kriebel onder duivenliefhebbers, de zin om duiven op te leren. Alleen was er het verbod tot opleren, door die duivelse spelbreker… Covid-19 genaamd. De KBDB doet/deed er alles aan om ons op de hoogte te houden van de stand van zaken met updates op tijd en stond. Intussen werd gepoogd een doorbraak te forceren. Sinds maandag 27 april kon de KBDB bij het ministerie bekomen dat we onze duiven ‘individueel’ mogen opleren tot 25 Km. Mooi, waarvoor de opperste appreciatie en alle lof voor nationaal voorzitter Pascal Bodengien en zijn bestuur. Het is een begin, en doet verlangen naar meer.  Al is dat perspectief er voorlopig niet. Vooral volgende zin in het bericht van de KBDB trok hierbij de aandacht:

Wij willen hierbij duidelijk stellen dat de toelating om vanaf heden INDIVIDUEEL op te leren ENKEL wordt verleend in het kader van “DIERENWELZIJN” en NIET in het kader van de “SPORT” d.w.z. dat de toelating tot het individueel opleren niet wordt toegestaan om zich voor te bereiden op de komende wedvluchten.

Wat moeten we daaruit concluderen? Opleren om het oriëntatievermogen te trainen, niet om hen voor te bereiden op vluchten. Heeft de olifant een muis gebaard? Wil dat zeggen dat gezamenlijke leervluchten of wedvluchten nog niet voor meteen zijn? Die knoop lijkt nog niet doorgehakt. Op dat vlak kan de KBDB uiteraard geen ijzer met de handen breken. Het ministerie beslist, en daar moeten we ons naar schikken. Volksgezondheid blijft primeren.

De euforie die bij velen heerst alsof we nu definitief vertrokken zijn, moet misschien nog even worden getemperd. De vraag die we ons moeten stellen is: tot welke fase gaan opleer- en wedvluchten behoren, fase 1A – 1B – 2 of toch 3? Fase 2 zou van start gaan op 18 mei. Mochten daar al leervluchten toegestaan zijn, biedt het verlengde Hemelvaartweekend (21-24 mei) perspectieven. Communicatie daarrond is er niet. Dus blijft het momenteel koffiedik kijken. In een radio-interview zei minister Alexander De Croo dat de horeca (cafés, restaurants…) zich moeten voorbereiden op een marathon. Pas als fase 1 en fase 2 geen nieuwe stijging van  besmettingen en ziekenhuisopnames veroorzaken, zouden zij als laatste in fase 3 (na 8 juni restaurants, cafés mogelijk nog later) terug kunnen opengaan… dan nog onder strikte voorwaarden. ‘Tot dan’ blijven ook activiteiten waar meerdere personen moeten samen komen verboden. Zouden inkorvingen van duiven daar ook toe behoren? Da’s maar de vraag. En wedvluchten inrichten met een gesloten café of lokaal… gaat de GEES of het crisiscentrum dit toestaan?  

Hoopgevend is in ieder geval dat in Frankrijk na 11 mei het duivenseizoen van start gaat met opleren en optie op gezamenlijke leervluchten (bekijk hier de planning), en later wedvluchten. Zou dit ook een goed idee zijn om ‘copy paste’ toe te passen in België als onderhandelingsargument met de federale overheid?  Eerst een 3-tal weken met opleervluchten waarin de liefhebber zelf inkorfd (dus zonder contact met andere personen). Een poging waard. Nu… het feit dat Frankrijk na 11 mei lijkt te kunnen starten wil nog niet zeggen dat we met onze Belgische duiven Franrijk in kunnen. Al is de kans groter, als daar alles naar wens verloopt. Ook hier blijft het koffiedik kijken.
Uit binnengelopen reacties blijkt de grote vraag naar duidelijkheid, de stand van zaken, de vooruitzichten. Liefhebbers willen klaarheid.

Een binnen gekomen reactie (eerder een vraag) van een West-Vlaams fondliefhebber is op dat vlak klaar en duidelijk:

Beste Pipa, eerst een woord van dank voor jullie mooie berichtgeving omtrent corona. Ik wil ook de KBDB bedanken voor hun inzet om onze sport op de rails te krijgen, voor hun inspanningen om nog een stukje duivensport mogelijk te maken in dit door corona geteisterde 2020. Wat ik echter tot op heden mis is enige berichtgeving omtrent de vooruitzichten. Enig perspectief , planning of leidraad. Waar mogen we ons de komende weken aan verwachten? Graag klaarheid en/of perspectieven omtrent het mogelijk verder verloop van het vliegseizoen, zodat ook liefhebbers kunnen plannen (zowel voor hun duiven, alsook privé). Ook al zijn die er momenteel niet, of is het negatief nieuws, zeg het ons gewoon. Laat ons niet in onzekerheid. Hierbij enkele vragen en voorstellen:

  • perspectieven: wat is de planning, gaan we Frankrijk in kunnen ja/nee? Indien dit nog onbekend is, communiceer dit dan, zeg het ons gewoon (vb. nog geen vooruitzichten, of mogelijk vanaf… of zeker niet voor datum ‘DD/MM’). Indien niet, zijn er alternatieven (richting oosten zoals tijdens vogelgriep)?
  • zal de nationale vluchtkalender worden opgeschoven (tot wanneer?) als we Frankrijk in kunnen. Bijvoorbeeld fond tot half of eind augustus (langer lijkt mij geen optie, gezien de dagen te kort worden), grote halve fond tot half of eind september?
  • afschaffen gummi’s ook op de fond: geen manuele klokken te openen, en zo onnodig contact met klok, capsules, gummiringen die kans op besmetting bieden, vermijden voor de helpers in de lokalen. Het zou ook het werk van deze mensen een pak verlichten, nu ze al zoveel extra inspanningen zullen moeten leveren om duivenspel mogelijk te maken.
  • voor provinciale en nationale vluchten kiezen liefhebbers hun vast lokaal voor grote halve fond en/of fond voor het ganse seizoen 2020 (opgave van een B-lokaal als alternatief, indien hun gekozen lokaal een vlucht of bepaalde vluchten niet inkorft). Lokalen weten op die manier op voorhand wie kan komen inkorven, zodat makkelijker een planning of afspraken per liefhebber kunnen gemaakt worden. Dit komt de organisatie van inkorvingen ten goede.

Uit een andere reactie blijkt bezorgdheid, naast verlangen

Vervoerders lijden verlies, honderd duizenden duiven zijn gekweekt, geringd , geënt en zijn met veel passie klaargestoomd voor het seizoen en zitten daar nu werkloos , op een moment dat de mooiste weken van de duivensport er aankomen. Volgens mij maken wij maar een kans als wij met duiven willen spelen, als wij kunnen garanderen  dat er bij het inkorven geen contacten zijn tussen liefhebbers onderling en tussen liefhebbers  en inkorvers.
Dus praktisch: liefhebbers zetten hun manden af aan het lokaal en mensen van het bestuur brengen die naar de inkorfplaats.  Daar halen de inkorvers ze zelf uit de manden en korven ze in. Zo is er nooit contact tussen mensen, en heeft de verspreiding van corona ook geen kans (met een doorgeefluik zoals op het KBDB-filmpje, is er bij iedere duif contact tussen liefhebber en inkorver, en kan de duif zelf nog overdrager zijn). Hopelijk komen wij snel tot een oplossing zodat er toch nog wedstrijden zijn dit jaar .

Een liefhebber uit Zuid-Limburg schrijft kort samengevat het volgende:

In uitzonderlijke tijden zoals deze van corona, die misschien wel heel lang zouden kunnen aanhouden, ja zelfs tot er een vaccin beschikbaar is, moeten wij als duivenliefhebbers de duivensport ook anders bekijken.

In het beste geval mogen wij begin juni met wedvluchten starten. Waarom dan niet de eerste weken enkel voor wedvluchten met oude duiven en jaarlingen voorbehouden? Zodoende kunnen wij van deze wedvluchten ten volle genieten als duivenliefhebber, zonder ons zorgen te moeten maken over de jonge duiven. Bijkomend voordeel: het legt minder druk op de verenigingen tijdens deze eerste weken (zonder jonge duiven). Zodoende kunnen de verenigingen de duivenliefhebbers beter opvangen kwestie inkorvingen en lichten van de klokken. Er zal hiervoor overigens een protocol moeten opgesteld worden zodat we beantwoorden aan de regels qua gezondheid.

Eens de verenigingen de draad met oude duiven en jaarlingen hebben opgenomen, kunnen na enkele weken de jonge duiven aan de beurt komen en aan prijskampen deelnemen. Eigen opleervluchten voor jonge duiven kunnen de duivenliefhebbers intussen al zelf doen, beperkt tot 25 km zoals toegestaan. Prijsvluchten kunnen dan starten enkele weken na de oude duiven (afhankelijk van de start met de oude).

De kans bestaat dat we – net zoals in 2003 en 2007 tijdens de vogelgriep - Frankrijk ook dit jaar niet binnen mogen. Zouden we daarom niet overwegen om een vluchtlijn vanuit Duitsland op de vluchtprogramma’s te plaatsen? Zodoende hebben wij steeds een uitweg mocht Frankrijk dwars liggen.

Een bestuurslid van een duivenvereniging uit het grensstreek van Oost-Vlaanderen en Henegouwen maakt volgende bemerking:

Zoals ik kan lezen hopen velen dat het goed komt. Evenwel zijn de virologen van mening dat het virus nog lang onder ons zal vertoeven. Kortom we zullen er moeten mee samenleven!
Plannen maken om te vliegen is simpel, maar is dit verantwoord? Een voorbeeld: duiven gaan door vele handen, misschien al dan niet door deze van een liefhebber die besmet maar niet ziek is (of het zelf niet weet). Duiven schudden vaak de veren en er kunnen zo naast stof ook virusdeeltjes vrij komen in het lokaal, in de manden. Ik stel me de vraag wie het als helper zal aandurven duiven aan te pakken, op risico van zijn eigen leven? Wie zal of hoe zullen we beschermingskledij aanschaffen en waar? Afstand bewaren zal nog voor een hele tijd zijn, alle andere veiligheidsvoorzieningen gaan we moeten voorzien en erbij nemen. Gaan we dit veilig kunnen organiseren in de lokalen wanneer het signaal op groen komt voor leervluchten en wedstrijden?

Een snelheidsliefhebber uit de grensstreek van Oost-Vlaanderen met Vlaams-Brabant:

Denk dat iedereen  voor zichzelf moet uitmaken of hij al dan niet het seizoen wil starten indien men groen licht krijgt. Het zal er vooral op aankomen dat er voor de veiligheid moet gezorgd worden voor iedereen. Men kan de lokalen misschien wel openen (als dit mag van de overheid) zonder een drankje te nuttigen (zolang dit niet mag), lokalen langer laten inkorven,  desnoods met mondmaskers en andere veiligheidsvoorzieningen. Geen vliegseizoen… zou een verloren jaar zijn. Laten we hopen dat het gezond verstand zegeviert, net zoals ze andere sporten stilaan terug zullen opstarten.

Slotconclusie: zolang we moeten spreken in termen van ‘als’ en ‘indien’… blijft het gissen naar wat ons in het verder verloop van 2020 te wachten staan. De opgelegde maatregelen vanuit de overheid inzake hygiëne, afstand houden, veiligheid… moeten daarbij helpen. Volhouden is dus de boodschap, en hopen dat het goed komt met dat vieze beest Covid-19.