Duivensport in coronatijden bij Freddy en Jacques Vandenheede

Hoe zouden nationale toppers als Freddy en Jacques Vandenheede de duivensport in coronatijden beleefd hebben? We gingen op zoek naar hun aanpak.
Freddy en Jacques Vandenheede

 

Ook te Kruisem – nieuwe fusiegemeente waartoe ook Zingem behoort – was het koffiedik kijken hoe duivensport in coronatijden er zou uitzien. Vooral hoe de situatie verder zou evolueren. Proberen inspelen op de omstandigheden en zien dat je klaar bent bij eventuele versoepelingen of nieuwe ontwikkelingen, was ook bij Freddy en Jacques Vandenheede aan de orde. Echte duivenspelers pur sang. De wil, de passie, is er… het ‘verlangen naar’ enorm groot. Alleen is er dat duivels virusje dat de duivensport aan de ketting houdt.

Aanpak en voorbereiding

De doffers hebben tijdens de wintermaanden gekweekt en kregen sindsdien slechts één keer hun duivin terug te zien voor een 4-tal dagen. De duivinnen zitten momenteel gekoppeld. Zowel doffers als duivinnen trainen 1 maal per dag aan huis, behalve op de dagen van individuele opleervluchten. Gedurende deze ganse periode kregen de duiven een lichte voeding zonder supplementen.

Intussen kon alles opgeleerd worden, individueel tot 25 Km (tot Doornik), en sinds vorige week de gezamenlijke opleervluchten in het lokaal. De Vandenheededuiven werkten tot op heden volgend opleerschema af: ze volgen 1 maal 5 km / 1 maal 10 km / 2 maal 12 km / 4 maal 25 km / 2 maal 55 km (Quiévrain) en op woensdag 27 mei Momignies. Voor de thuiskomst van Momignies werd de duivin van de vliegdoffers klaar gezet… de duivinnen zitten zoals hoger aangegeven momenteel gekoppeld, de individuele opleervluchten werkten ze af zonder partner.

Inspelen op de actualiteit

Dit was ook te Kruisem op de Vandenheedehokken aan de orde. Improviseren. Omdat je als liefhebber niet weet wat u te wachten staat, welke richting alles zal uitgaan of evolueren. Pro-actief bezig zijn is dan de boodschap. Inspelen op de geruchten die je opvangt, en er maatregelen naar treffen.

Zo werd geopperd dat de nationale vluchtkalender zou opschuiven verder in augustus, fondvluchten mogelijks tot eind augustus. Dan moet je zorgen dat je nog duiven hebt om daar nog te kunnen aan deelnemen. Dat betekent, duiven beschikkend over de nodige conditie, en nog voldoende in de pluimen. Met dit gegeven voor ogen besloten Freddy en Jacques om hun oude duiven te verduisteren. Voor de eerste keer! Freddy citeert:
met een bang hartje, omdat dit voor ons een gans andere aanpak is. Ons huidig systeem stond op punt. Daarvan waren we zeker dat het werkte, dat hebben de resultaten bewezen. Eventuele mindere resultaten moesten we ergens anders zoeken. Met dit verduisteren zijn we daar niet 100% zeker van… mogelijks minder presteren zou daar kunnen liggen, omdat onze aanpak niet de juiste was. Dit is nieuw voor ons, we gaan moeten afwachten wat het geeft. We zijn het verduisteren ondertussen wel zachtjes aan het afbouwen, de oude hebben ongeveer 12 uur licht gehad en 12 uur donker. Met deze aanpak hopen we dat de oude doffers en duivinnen tot eind augustus of begin september zonder problemen met de rui (en pennenrui) kunnen ingekorfd worden.

Indien de geruchten kloppen dat we vanaf volgende week Frankrijk in mogen, moet het mogelijk zijn om de nationale vluchtkalender nog voor goed 90 à 95% af te werken, zeker op de grote halve fond en fond (ter info: op de nieuwe vluchtkalender die circuleert is Bourges zo mogelijk voorzien op 27 juni als eerste nationale wedstrijd). Grote fond is daarbij een vraagteken, en zal ook afhangen van wat mogelijk is op internationaal vlak. Laat ons hopen dat we straks definitief vertrokken zijn voor 2020. Wijzelf en onze duiven zijn er klaar voor.

De corona-epidemie heeft bepaalde/veel zaken veranderd, laat ons de beste daarvan onthouden, en overhouden als leidraad naar de toekomst toe.