Duivensport in coronatijden: 3 juni, D-day voor Belgische duivensport

Woensdag 3 juni beslist in België de nationale veiligheidsraad over fase 3 van de versoepelingen. Alle duivenogen staan gericht wat er uit de bus komt voor (sport)evenementen.
duivenlossing in Frankrijk

Er staat druk op de ketel bij de Nationale Veiligheidsraad (NVR) van 3 juni, want er dienen een pak knopen doorgehakt te worden. Denk maar aan de heropening van de horeca – al blijkt uit de commentaren vooraf van verschillende politici dat die groen licht krijgen (Frankrijk en Nederland gingen al voor)  –, toerisme, cultuur en de sport. En wat met (sport)evenementen die niet het label massa-evenement krijgen? Zoals onze duivensport.

De KBDB doet verwoede pogingen om de duivensport in België – zo snel mogelijk – terug op de rails te krijgen. Met resultaat, zoals de versoepelingen met het toelaten van individuele opleervluchten (tot 25 Km), later gevolgd met toestemming tot het inrichten van gezamenlijke opleervluchten in België. Al hoopt het gros van het duivengild op meer! Men wil Frankrijk in. Zeker omdat blijkt dat onze buurlanden (Duitsland, Nederland…) wel al toelating kregen voor lossingen in Frankrijk. Dan ligt een toelating om al dan niet, ook met Belgische duiven Frankrijk in te trekken, niet meer aan de Franse autoriteiten, maar bij onze Belgische overheid. Temeer onze nationale voorzitter de nodige lossingsvergunningen heeft aangevraagd en verkregen. Wat is dan het probleem? Als de gezamenlijke leervluchten als test-case konden doorgaan, dan hebben duivenliefhebbers en lokalen de jongste 2 weken bewezen het opgelegde protocol aan veiligheidsmaatregelen perfect te kunnen opvolgen. Wat is dan het verschil – eens de duiven zijn opgehaald door de transporteur(s) – of die duiven nu op Belgische bodem  gelost worden, of met diezelfde vrachtwagens naar Frankrijk gaan, als daarvoor de nodige lossingsvergunningen afgeleverd worden? Begrijpe wie kan.  

België bakermat van de duivensport

Mocht het in de Wetstraat nog niet zijn doorgedrongen, dan is het misschien hoog tijd om zo nodig de kennis aldaar wat bij te schaven. Want België geniet wereldwijd niet alleen aanzien voor onze frietjes, bier, chocolade, speculaas of een lekkere Brusselse wafel… maar ook voor onze duiven. België als bakermat voor de duivensport. Over gans onze aardbol worden wedstrijden en prestaties van Belgische duivensporters op de voet gevolgd, is de Belgische sportduif fel gegeerd. Als ‘Nr 1’ in de wereld. Net als onze Rode Duivels op dit moment. Dan lijkt het onbegrijpelijk dat onze Belgische duiven nog steeds Frankrijk niet in kunnen, terwijl onze buurlanden wel al lossingen op Franse bodem konden uitvoeren. Onze restricties worden er onthaald op hoongelach, enig sarcasme op zijn plaats.

Wanneer straks vluchten in wedstrijdvorm weer toegelaten zijn, en we willen met onze Belgische duiven met gelijke wapens strijden op de (inter)nationale klassiekers, zijn egale trainingsfaciliteiten een noodzaak. Duiven zijn net als atleten, hoe beter getraind, hoe groter de kans op topprestaties. Die nodige trainingskilometers kunnen ze enkel afwerken bij lossingen vanuit Frankrijk, de afstanden in België zijn daarvoor te beperkt. Bovendien zijn duiven getraind vanuit losplaatsen uit ZW-sector (in Frankrijk), terwijl men nu richting oost tot zuidoost moet trekken op Belgische bodem, om aan meer kilometers te geraken, en dat is niet steeds zonder risico. Onnodig, als lossen in Frankrijk mag en kan.

Alle hoop op de nationale veiligheidsraad

De angel ligt duidelijk bij de politiek. Besluiteloosheid, in de kijker lopen, voor hun beurt praten… het lijkt voor politici de orde van de dag in deze coronacrisis. Geef een politicus de kans om zich te profileren en hij maakt er gebruik van. Denk maar aan enkele uitschuivers van de jongste weken, Ben Weyts die te vroeg de opening van de scholen aankondigde, voordat dit was beslist door de NVR, Jan Jambon die de tweedeverblijvers al fiat gaf terug naar de kust te komen maar door premier Sophie Wilmès (tijdelijk) werd teruggefloten, Pieter De Crem die vorige vrijdag aankondigde dat men terug op bezoek kon bij familieleden net over de grens, terwijl de gendarmerie Française iedereen doodleuk rechtsomkeer liet maken.  

Voelt er zich een politicus geroepen om voor de aanvang van de NVR of voor de start van de persconferentie voor de camera te bevestigen dat we met onze duiven Frankrijk in mogen, of nog beter… dat we ook weer wedstrijden mogen organiseren. Geen duivenliefhebber die het erg zou vinden. Voor één keer mag het…

Want het lijkt meer en meer op een scenario nu of nooit... er op of eronder. Alle hoop gericht op de NVR, zodat we volgende week eindelijk onze normale vliegroutes vanuit Frankrijk kunnen afhaspelen, net zoals onze buurlanden. Het liefst in wedstrijdvorm.