Dirk Van Dyck (Zandhoven, BE) weergaloos met duivinnen op de halve fond

Dirk Van Dyck voorstellen heeft weinig nut. De duivenman uit Zandhoven werd vanaf eind jaren negentig wereldberoemd dankzij dé Kannibaal. Ook Rambo en ‘Den Bourges’ zijn namen die bij velen meteen een belletje doen rinkelen.


Dirk voor de oude hokken, het hok waarop de Kannibaal huisde werd intussen afgebroken. Rechts het oude hok voor duivinnen.

Zijn status als icoon in de duivensport veranderde Dirk echter niet, wie hem kent zal dat kunnen beamen. “Het enige waar ik nu spijt van heb is dat ik niet beter ben met talen”, laat Dirk in ons gesprek plots vallen. “Ik kan alles met mijn handen maar als er bezoekers vanuit het buitenland op bezoek komen vind ik het soms spijtig dat ik me niet zo vlot uit kan drukken als in het Nederlands”, aldus Dirk.

In zijn moedertaal praat Dirk inderdaad honderduit. Wat aanvankelijk enkel een interview moest worden voor een reportage op PIPA werd al snel een volwaardig gesprek over duiven, zijn gezondheid, de valkuilen van de duivensport en over familie: “Dat gaat voor alles”, slaat hij de spijker op de kop.

Duivinnen!

De aanleiding van deze reportage was een ware overrompeling van Dirk op Melun van 23 juni 2018. Bij mooi weer en noordenwind vliegt Dirk in de hoofdprijskamp van Union Antwerpen tegen 1782 duiven volgend resultaat bij elkaar:

1-4-6-11-12-30-31-32-40-65-80-85-87-106-125-128-136-496 (18/23)

Bij de jaarlingen wordt dat:

1-4-5-9-10-21-30-40-44-51-85-87-106-125-310 (15/19)

Aangezien de jaarse dubbel vlogen bij de oude viel meteen het kleine aantal oude duiven van Dirk op. Op de vraag hoe dat komt is hij duidelijk. “Sinds 5 jaar speel ik met duivinnen. Daar ligt dan ook de reden van het eerder lage aantal oude duiven in verhouding met het aantal jaarlingen waarmee ik wekelijks speel. Ik heb daarnaast ook nog wel 7 oude duivinnen die ik om de 14 dagen inzet op de nationale vluchten”, geeft Dirk mee.

“Ik had nooit gedacht dat ik het spel met de weduwnaars zou laten voor wat het was maar op aandringen van Bart Geerinckx en Gaston Van de Wouwer ben ik er toch mee begonnen.  Nu heb ik zelfs nog maar 1 hok weduwnaars waarmee ik op Quiévrain en Noyon vlieg”, legt Dirk uit.

Dit jaar testte Dirk een andere aanpak met de duivinnen. Op het ene hok deden de duivinnen aan winterkweek, ze werden half december gekoppeld. Op het tweede duivinnenhok kwamen de duivinnen pas begin maart samen. Bij de start van de halve fond zaten ze bijgevolg met een groot jong.

“Maar ik kan niet zeggen dat er een verschil is in de resultaten. Op beide hokken zijn er duivinnen die zeer goed presteren. Wat ik wel zie is dat de duivinnen op het hok dat in het voorjaar kweekte een pen meer hebben gestoten dan op het andere hok”, merkt Dirk op. “Het spel met de duivinnen is veel gemakkelijker. Ik twijfel zelfs of ik het nieuwe hok voor de duivers wel ooit ga gebruiken.”


Dirk op het nieuwe hok in een afdeling van de duivinnen...


... en bij de duivinnetjes op het oude hok.

Gezondheid

In 2017 sukkelde Dirk met zijn gezondheid. Gelukkig stelt hij het nu opnieuw veel beter. “Na een tijdje kon ik nog amper functioneren. Ik was heel snel buiten adem. Ik ging toen langs de longspecialist en wat ik daar te horen kreeg was heel confronterend: de duiven moesten weg! Ik antwoorde de specialist meteen: Mijn duiven weg doen? Voor niemand! Nadien bezocht ik een hartspecialist en die ging gelukkig niet mee in dat verhaal. De duiven moesten zelfs blijven en ondertussen voel ik me weer veel fitter” vertelt Dirk.

Olympic Niels & Blauwe Kannibaal Junior

De duivenstam bestaat uiteraard nog steeds uit de nazaten van de Kannibaal en den Bourges. Ook de inbreng van Di Caprio (de topper die werd gekocht van Leo Heremans) was een schot in de roos. Samen met zijn zoon Olympic Niels siert hij nu menig pedigree ten huize Van Dyck. Verder kwamen er de voorbije jaren duiven van Gaston Van de Wouwer, Bart Geerinckx en Willy Daniëls waarmee Dirk goede resultaten haalt.

Klik hier voor de pedigree van Olympic Niels, zoon van Di Caprio.


Olympic Niels, 3e Olympiadeduif Nitra Cat. 1 en zoon van die andere topper Di Caprio

Nog een actuele topduif is de Blauwe Kannibaal Junior. Die vloog op 2 opeenvolgende vluchten telkens de eerste prijs provinciaal:

1 prov. Montluçon 1322 d.
1 prov. Salbris 1100 d.
21 prov. Chateauroux 2478 d.

In zijn afstamming vinden we maar liefst 4 keer de Kannibaal terug. Bekijk de pedigree hier.


Het kweekhok biedt veel lucht aan de duiven. Aan de achterkant ervan bevinden er zich vlieghokken.


De vlieghokken aan de achterzijde van de kweekhokken

Na een geweldig seizoen 2017 is Dirk ook in 2018 al wekenlang sterk op dreef. Klik hier voor een greep uit de prestaties van 2018 tot dusver.

Snelheidsspel

Dirk blijft verknocht aan het spel op de snelheid. Iets wat veel liefhebbers die ook (zware) halve fond vliegen na verloop van tijd toch vaak links laten liggen. “Ik vind het nog altijd heel plezant. Voor mij blijven de dinsdagavonden eigenlijk zelfs het leukst. Dan zie je bij de inkorving van de lokale snelheidsprijskampen vaak mensen terug die je een hele poos niet meer gesproken hebt. Het is dan altijd gezellig om wat bij te praten.” Op woensdagmorgen zie ik die ingekorfde duiven dan vaak zelfs niet aankomen, verrast Dirk. “Dan ben ik immers vaak al de baan op om duiven te gaan lappen. Ik doe het dus soms echt gewoon voor de gezelligheid.”

Dirk Van Dyck blijft niet alleen een wereldwijd gekend icoon in de duivensport maar ook een warme persoonlijkheid met nog steeds een aanstekelijk en jeugdig enthousiasme wanneer het over duiven gaat. Hij maakt het spelletje ook niet moeilijker dan het is en als je al sinds 1973 met duiven speelt heb je werkelijk al alles meegemaakt. “De tijden zijn veranderd, ik weet nog goed dat in 1976 we ook zo’n warm seizoen kenden zoals nu in 2018. Dat zorgde ervoor dat na er na verloop van tijd nog amper duiven over bleven om mee te spelen. Iedereen vloog uiteindelijk enkel nog Quiévrain!", weet Dirk nog. Dat voorzichtige heeft hij overigens al die jaren steeds in zijn achterhoofd meegenomen. Want gevraagd naar of hij nog doelen heeft in de duivensport antwoordt hij: "Ik zou graag nog meer de zware halve fond willen spelen. Maar ik heb toch zo'n schrik om mijn goeie te verspelen..."