De spanning stijgt: de Victoria Falls World Challenge Pigeon Race 2021 kent binnenkort zijn apotheose

De VFWCPR werd opgericht in 2016 en heeft ondertussen een ijzersterke reputatie opgebouwd als één van de beste en eerlijkste one loft races wereldwijd. Een vooruitblik naar de finale van 30 juli.

Ondertussen liggen er 4 Hot Spot vluchten achter ons en na een heel zware HS 3 en HS 4 blijven er nog ongeveer 1900 duiven in de running voor eeuwige roem op 30 juli.

Komende zaterdag staat Hot Spot 5 op het programma, een vlucht +-445 km. Op vrijdag 30 juli wordt dan de finale gevlogen, van een afstand tussen 550 en 600 km.

Super Ace

Sinds de editie vorig jaar legt de VFWCPR iets meer focus op de asduiven dan op de finale winnaars. De redenering is dat men bij de organisatie vindt dat een duif die zowel op Hot spot 3,4 en 5 en de finale telkens vroeg vliegt, meer eer en beloning verdient, dan een duif die 1 X top vliegt op de finale dag. Een duif die vroeg vliegt op de finale dag, en die dat eerder ook al deed, zal dan automatisch ook bij de asduiven terecht komen. Daarom werd er gekozen om in de toekomst het grootste deel van het prijzengeld te verdelen onder de asduiven, in de competitie die men “Super Ace” gedoopt heeft.

De huidige stand van de Super Ace competitie top 10 na 2 van de 4 vluchten (HS 3 en HS 4)

 

In de editie van 2022 zal er nog meer geld te winnen zijn in de Super Ace competitie, zie hieronder de verdeling van het prijzengeld voor 2022.

GPS Trackers

De denkwijze over de beloning van de beste duiven in een One Loft Race toont dat de VFWCPR vernieuwend wil zijn. Een ander voorbeeld van deze vernieuwing is het feit dat men een groep anonieme duiven opgeleerd heeft om mee te vliegen met de wedstrijdduiven in elke training en hot spots. Deze duiven dragen een ring met een GPS tracker, die na elke vlucht uitgelezen worden en waaruit vervolgens analyses gemaakt worden.
Zo is er een duif die in Hot Spot 3 gaan drinken is onderweg en die in Hot Spot 4 naar exact dezelfde plaats vliegt om daar te gaan drinken en daarna veder naar de hokken te vliegen. De weg die deze tracker afgelegd heeft bewijst duidelijk dat hij recht naar de plaats vliegt waar hij eerder water gevonden heeft. Het doet vermoeden dat duiven die deze ervaring hebben, in een zware finale potentieel een groot voordeel zullen hebben omdat sommige duiven onthouden waar ze water gevonden hebben onderweg. Volgens de VFWCPR is het quasi onmogelijk om een zware finale af te werken, zonder te gaan drinken. De eerste duiven in Hot Spot 3 en 4 zijn meestal niet gestopt om te gaan drinken. De vraag stelt zich als deze duiven hier nadeel van zullen ondervinden, van het gebrek aan ervaring om onderweg te leren drinken.

Hot Spot 4

De winnende duif op HS 4 van Hans Paul Esser kwam aan na 4u en 17 minuten vliegen, met 115 aankomsten in de daaropvolgende 10 minuten en 417 duiven in de eerste 20 minuten na de eerste duif. Voor Hot Spot 4 (374 km) waren er 2918 duiven ingekorfd en zijn er uiteindelijk 1807 duiven thuisgekomen voor de middag op de volgende dag. Ongeveer 38% van de duiven werd niet tijdig geklokt (middag van de volgende dag).
 

Echter als we bepaalde liefhebbers meer in detail gaan bekijken dan valt het op dat bvb. een liefhebber als Jason Brown die 25 duiven ingekorfd had voor HS 4, uiteindelijk 23 duiven terug had voor de volgende trainingsvlucht, veel meer dan het gemiddelde. Als we met Geoff Armand, race director van VFWCPR, praten over deze prestatie, wijst hij er op dat Jason Brown vooral kweekt met genetisch materiaal die in de eerdere edities van de VFWCPR topprestaties geleverd hebben. De beste duif die ooit in Victoria Falls, was ook van Jason Brown, in de vorige editie. Zijn duif Pebbles won toen 1e Super Ace en 1e Grand Average. Drie van haar vier grootouders hebben in de eerste edities van VFWCPR goed gepresteerd. Deze cijfers en anekdote tonen aan dat het genetisch materiaal een grote impact heeft op de prestaties in deze One Loft Race.