De Geschiedenis van de Belgische duivensport, 1838 - 1924 Sylvain Wittouck - Hulste (BE)

Velen die de hierna volgende bijdrage lezen, zullen definitief de boeken w. v. S. Wittouck auteur was, hebben gelezen. Boeken die als 't ware een bron zijn geweest voor de ontwikkeling van de duivensport( hetzij op sportief als op medisch gebied. Hij overleed op 20 januari 1924 in de gezegende ouderdom van 86 jaar.

Eerst als gemeentesecretaris van de toen kleine gemeente Hulste en nadien als rentenier heeft Sylvain Wittouck gans zijn leeftijd ingezet voor deduivensport.

Wijlen SYLVAIN WITTOUCK, Hulste - Geboren 23-12-1838.
Hij leerde duivenliefhebbers lezen en zag de eerste fijne knepen van de « stiel » ter hunner kennis.
Sylvain Wittouck was de pionier in de duivensport. Hij bezat een ongeëvenaarde kennis over reisduiven en alles wat aan een duif was te zien, of hoe een goede duif er moest uitzien werd in zijn boeken beschreven.
In 1878 verscheen zijn eerste boek, maar reeds in 1876 was hij uitgenodigd als spreker tijdens een te Gent ingericht congres, om er een speciale toespraak over de zo gevreesde vleugelziekte te houden. In 1877 verscheen van hem een gids ten dienste van de duivenmaatschappijen en hun leden, waarin speciaal toegelicht werd hoe de wedstrijden moesten ingericht worden en welke verplichtingen duivenliefhebbers hadden om de organisaties van wedstrijden een goed verloop te zien kennen.

Sylvain Wittouck was auteur van volgende boeken :
1878 « De Reisduif ».
1891 « De Duivenliefhebberij ».
1894 La Colombophilie moderne » (Frans).
1898 Tweede druk van de Franse uitgave.
1901 Derde druk van de Franse en Vlaamse uitgave.
1903 « De Pinson du Verger - La Pie ».
1904 Nieuwe en aangepaste uitgave van de « Hedendaagse duivenliefhebberij ».
1905 « La Colombophilie parfaite ».
1906 « De Geneeskunst der Vogelen », alsook de vertaling ervan « La
Thérapeutique des Oiseaux ».
1910 «De Bescherming der Kleine Vogels ».
« La Vérité sur Ie Triage des Pigeons » en de vertaling ervan « De Waarheid over het trieëren der Duiven ».
1912 Nieuwe en aangepaste uitgave van « De Hedendaagse Duivenlief hebberij ».
1915 «La Colombophilie parfaite ».
« De volmaakte Duivenliefhebberij ».
Sylvain Wittouck schreef in totaal 22 boeken, w.v. 17 over de duivenliefhebberij en vijf die betrekking hadden op de vogelleer.
In 1905 werd te Gent een grootse openbare hulde ter eer van Sylvain Wittouck ingericht, waaraan vele duizenden duivenliefhebbers, w.o. vele uit naburige landen, deelnamen. Deze openbare hulde, gepaard aan het uitdelen van bloemen, geschenken en een paar nationale onderscheidingen.
Het hoeft niet gezegd dat de boeken, geschreven door Sylvain Wittouck, een ongekende bijval hebbe ngekend. Ze waren voor sommige auteurs een bron van informatie !
Mr. Wittouck behandelde in zijn werken niet alleen alle punten in de duivensport, maar vooral de geneeskunst bij de vogels werd volledig behandeld, bij zover dat hij als geneesheer van de vogels en de duiven thuis, werd aangezien.
Sylvain Wittouck, die een vermaarde duivenliefhebber was, bezat een zeldzame kennis over duivengeneeskunde. In 1869 werd zijn eerste duivenhok opgetrokken. Alle vrije tijd besteede hij aan de kweek, inteelt,
kruisingen, spelmethoden, enz. — en zoals dit ook bij anderen was voorgevallen, kreeg ook hij met duivenziekten allerhande af te rekenen.
De vader van Sylvain Wittouck was een zeer bekend en hoogst gewaardeerd geneesheer, en op die manier beschikte hij over een rijke verzameling van wetenschappelijke werken die de geneeskunde behandelden,
zodat hij een dag besloot de oorzaken van de verschillende duivenziekten op te sporen en de geneesmiddelen te bereiden om doelmatig de ziekten te bestrijden en te genezen. Al zijn vrije tijd werd met dit doel aan de studie gewijd. Hij kon gedurende verschillende jaren nog de hulp van zijn vader Dokter Wittouck inroepen. Hij hield rekening met de wijze raad van zijn vader bij het samenstellen van de geneesmiddelen en detoediening ervan.
Sylvain Wittouck deed lijkschouwingen op duiven en vogels, heelkundig ingrijpen op levende duiven en vogels. Hij bleef immers ijverig studeren met een taaie wilskracht en volharding die zijn persoon kenmerkten. Hij liet zich niet door tegenslag ontmoedigen. Hij verscherpte zijn opmerkingsgeest en na jaren onverpoosd werken, was hij er in geslaagd de geneesmiddelen voor de verschillende duivenziekten samen te stellen, zonder dat de toediening aan de duiven hun gestel kon schaden.
Alles wat hij dienaangaande aan wetenschap heeft opgedaan, verscheen in zijn boek « De Reisduif ».


Ziedaar in grote trekken hetgeen Sylvain Wittouck voor de Belgische duivensport in 't algemeen betekende. Wij konden niet aan de drang weerstaan om deze « hoogheid » uit de duivensport in dit boek nader te omschrijven. Zonder twijfel zal de huidige generatie die nog een van de boeken van Sylvain Wittouck in handen kon krijgen, met achting opkijken voor hetgeen hij voor de duivensport in haar moeilijke jaren van ontwikkeling, heeft betekend.