検索

Walter Mertens (Mol, BE) wint 1e Nationaal Orange in België

Het eerste jaar je geluk op de grote fond proberen en dadelijk een nationale overwinning binnenrijven, dat is het toverkunstje dat Walter Mertens uit Mol uit zijn hoge hoed toverde.

Nieuwkomer
Als nieuwkomer op de fond worden je uitslagen extra onder de loep gehouden. Zo ook bij Walter Mertens. Bij hem zelfs nog meer omdat hij ook cafébaas van dienst is in het lokaal van de Molse Fondclub. Zijn start mocht echter gezien worden: Limoges 156 d.: 1e-2e (2/2); Montelimar 75 d.: 5e-8e (2/2). Op Cahors en Montauban was het echter wat minder, z’n eerste inzet liet het telkens afweten, en er werden door de collega’s nogal wat steken onder water gegeven. De repliek van Walter: ”Op Orange zal ik eens ‘ne goeie’ meegeven”, nog niet vermoedend wat het gevolg van dit gejen zou zijn.


Donkere Orange

“Donkere Orange” (6085019/09)
De ”6085019/09", later omgedoopt tot “Donkere Orange” bleek dus ‘dieje goeie’ te zijn. En kwestie van het vertrouwen van zijn baasje niet te beschamen, spurtte hij zichzelf naar het hoogste schavotje in wat danzij de gunstige weersomstandigheden een ware afvallingsrace was. Deze Orange was immers een voor de koplopers 9 uur durende
sprint die enkel de allerfitsten tot een goed einde konden brengen. M.a.w. zij die over de ideale mix van snelheid en uithouding beschikten.

Naar goede gewoonte heeft ook de “Donkere Orange” deze winnaarskwaliteiten van even kwaliteitsvolle voorouders geërfd. Zijn vader is de “077/04” die zelf de tweede provinciaal Chateauroux won en afstamt van Jos Van der Veken (Retie, BE). Van der Veken, de halve-fondspecialist die volgens Ad Schaerlaekens met “De Olieman” de beste halve-fondduif van België, "beter dan de “019” van gebroeders Janssens," in zijn bezit had. Langs moeders zijde stamt hij af van het basiskoppel van Walter, nl. 110/90 x 949/98. In hun bloed vinden we voornamelijk Hooybergs Gebr. en Roger Engelen terug. Dat de “Donkere Orange" echt wel een klasbak is, bewijzen zijn resultaten:

Chateauroux 379 jl.: 9e
Argenton    323 jl.: 8e
Limoges     267 jl.: 11e
Vierzon     474 d.: 1e
Chateauroux 274 d.: 6e
Chateauroux 203 d.: 7e

Voor de volledige pedigree en resultatenlijst van de “Donkere Orange” kan je hier klikken.

2e gemiste oppergaai
Bijna was het voor Walter de tweede gemiste oppergaai. Reeds in 2007 had hij een duif die in aanmerking kwam voor Nat. Asduif Fond KBDB. Deze duif was echter gekweekt bij Roger Penasse, een liefhebber die zelf niet aan wedstrijden deelneemt, maar kweekt voor o.a. Walter Mertens. De "Kleine Penasse" (6395734/06) was echter niet overgeschreven en werd dus analoog met de bondsreglementen gediskwalificeerd. Zijn resultaten zijn er echter niet minder om: 1e prov. Argenton 2617 d., 3e prov.Montluçon 1913 d., 82e nat. Bourges 16023 d., 25 prov. Chateauroux 1938 d.


Walter, "Donkere Orange" en vriend des huizes Roger 'de Schipper' Penasse

Ook ditmaal hing de nationale overwinning aan een zijden draadje. Carlo Bergmans, een goede vriend, zou Walter, die van dienst was in het clublokaal, via PIPA op de hoogte houden van de aankomsten van Orange. Toen Walter op weg was naar huis kreeg hij telefoon dat de duiven omstreeks kwart over vijf verwacht werden. Het was toen half vijf en Walter besloot om zijn weduwnaars nog even met de vlag te laten trainen. Om 16.50 uur dook er echter een duif naar beneden en ging recht onder de vlag zitten. Even werd er nog gedacht aan een achterblijver van Pithiviers, maar de kleur van de duif vertelde iets anders. Voorzichtig werd er getracht om de vlag weg te halen maar de “Donkere Orange” vloog toch op en cirkelde nog een tweetal minuten rond alvorens terug op de plank te vallen.

We wensen Walter alleszins veel succes met zijn overwinnig en twijfelen er niet aan dat er nog grote overwinningen zullen volgen, tenzij het baasje weer een beetje te nonchalant is. De duiven hebben er alleszins de klasse voor!