Rechercher

"Tien om te zien", is nog lang niet dood… Kijk maar naar Brussegem! Eric Limbourg scoort aan volle 100 % op Narbonne

De man-zonder-vrees, Erik Limbourg, heeft afgelopen weekend maar weer eens toegeslagen. Ditmaal leken zowel Narbonne als Libourne perfect op maat gemaakt voor de krachtpatser-uit-Brussegem.

BRUSSEGEM. – Libourne werd aangevat om kwart voor zes. Goed voor de twintigste nationaal. Reeds toen zaten Erik Limbourg en Geert De Clercq al aan de champagne. Maar het feest begon maar pas goed op gang te komen om ietsje na half zeven… Narbonne viel gelijk het ‘haar op de hond’. Een compleet perfecte reeks werd neergepend in noord-west-Brabant. Tegen 219 duiven werd het: 3e – 9e – 13e – 16e – 17e – 21e – 24e – 37e – 41e en 57e.

Als jij en ik goed kunnen tellen, betekent dit een volle tien op tien. Da’s nog altijd honderd procent en allergrootste onderscheiding.

Hoe ze het daar klaarspelen in Brussegem? Niks meer of minder dan de volle inzet, wist Erik Limbourg ons lachend te vertellen. Het gaat goed. Het gaat lekker… En misschien zit er straks nog wel een asduif zijn opwachting te maken. Of één of ander kampioenschap? Wie zal het zeggen… Het is altijd afwachten, zegt Limbourg. Maar we hebben nog wel wat in petto.

Een mens moet dat durven toegeven: Erik en Geert zijn op dat vlak geen ‘dommerikken’. Ze verdelen. Ze wikken en wegen. Ze bekijken en bestuderen landkaarten… Weinig prehistorische oorlogsstrategen waren zo bezig met hun ‘vak’, dan Erik en Geert. En na al die studies, trekken ze naar het hok. Om te kijken welke duif voor welke vlucht geschikt bevonden zal worden. Erik is en blijft tenslotte een duivenmelker zoals er maar weinigen te vinden zijn in België. Slim, sluw en een ontzettend gevoel voor handelingen-met-duiven. “- Alles gezien hebben, is al een stap vooruit”, zegt Erik… “- Het voordeel is dat ik hier altijd rondloop. ’s Morgens, ’s middags en ’s avonds zit ik op mijn kot. Bij mijn dieren. Noem het een passie. Of een obsessie.  Ik moet eerlijk toegeven dat ik een winnaar ben. In hart en nieren. Als het niet honderd procent draait, ben ik absoluut niet aanspreekbaar. Gewoon omdat ik een winnaar ben. Dagelijks probeer ik alles op de rails te zetten en te houden. Het lukt me vrij goed. Maar ook niet altijd… Ik ben tenslotte ook geen ‘wondermens’… Maar wat mensen altijd vergeten er bij te zeggen is dat ik altijd op zoek ga naar beter. Beter en nog eens beter. Kwaliteit onder de pannen: daar durven mensen nogal eens overkijken. Waarom denk je dat Geert en ik altijd op zoek zijn naar asduiven? Enkel en alleen maar om die eenvoudige redenen (en da’s dan nog de natuur ook!): goede duiven komen uit goede duiven. Noem het zoals je wil, maar da’s de enige logica die hier telt. Pasop: ik heb ook al duiven gekocht die top gevlogen hadden, maar waar de grootste stommerik uit kwam. Dat zijn dan zo’n beetje de uitzonderingen die de regel bevestigen… Maar die vliegen er hier dan onherroepelijk van tussen. Enkel top telt. Jaarlijks wordt de lat net dat tikkeltje hoger gelegd.”

Feit is dat Limbourg absoluut niet aan zijn proefstuk toe is. Erik en Geert: het zijn ‘cracken’ in hun vak… De ene doet het ‘bureauwerk’, de andere is de ‘duivenspeler’. Een ijzersterk team dat bijna niet te temmen valt. Geloof ons: we gaan er nog van horen dit seizoen! (kr)