Rechercher

Huyghe Philippe, "Mensen met hart bestaan nog... ook in la douce france"

"Duiven uit de kool-mijnen van Nord pas de Calais in Frankrijk !!!
Waar Nederlanders en Belgen het soms alleen maar kennen van het lekkere eten en drinken, ook in Frankrijk zijn er heel goeie duivenmelkers die knokken om een prijs .
Arras ligt op een 35 tal km van de Belgische grens" .

Hierbij een reportage van een opmerkelijke man en een goeie vriend van me Huyghe Philippe uit Arras
Waar ik regelmatig over de vloer kom en om over duiven kletsen met een glas wijn en een stuk pizza die aan de deur gebracht wordt door de pizza boy. Phillipe is geen babbelaar maar de laatste keer dat hij bij mij thuis over de vloer kwam vertelde hij spontaan over zijn jeugd en zijn gedrevenheid om mensen en duiven tevreden te stellen en te helpen.
Komende uit een echte duiven familie met echte traditie is Philippe echt net iets anders dan de doorsnee mens
Om de situatie beter te schetsen en enkele jaren terug in het verleden te gaan had Phillipe raad en daad gevraagd bij een Belgische vriend Leon Lemaire uit Wallonie ( België) een snelheidsspeler.
Phillippe had een heel goede relatie opgebouwd met Leon en ook een echte vriend bij in het soms bikkelharde duivenmidden .
Op een dag belt mevrouw Lemaire Phillippe dat Leon een beroerte had gekregen en waarschijnlijk zou moeten stoppen met de duivensport vermits hij verlamd was en zijn revalidatie zeker meer dan 1 jaar zou duren .

Phillippe op dat moment nog student in Arras heeft zonder uitleg thuis zijn studie’s opgezegd en vertrokken met gepakte rugzak richting België , om Leon te gaan helpen. Gezien de hoge leeftijd kon mevr ook de duiven niet meer verzorgen, om Leon terug moed te geven en een hele goeie revalidatie te verwerken heeft Phillippe 1 jaar van Zijn leven opgeofferd om de verzorging van de duiven van Leon op zich te nemen ( met dien verstande dat Phillipe ging klussen tijdens de dag in België ) na 1 jaar was Leon echt weer goed te been en vertrok Phillippe terug richting thuis in Arras waar hij terug zijn studie,s opnam en zijn leven opnieuw in handen nam.
Het leven ging verder, trouwde en verhuisde met zijn sympatiek vrouwtje naar de huidige locatie waar er sinds enkele jaren heel hard gespeeld wordt.
Je kunt hem een beetje de Gaby Vandenabeele noemen van het noorden met op heden ontelbare 1ste prijzen op
snelheid, fond en zelfs zware fond.

Regio gebied wel te verstaan dat de regio Nord pas de Calais bijna 2 keer zo groot is als België ...dat zegt genoeg. Met ongeveer 11.000 liefhebbers is hij wel een van de uitschieters.
Phillippe zelf blijft er echter nuchter bij heel nuchter zelf want hij is zelfs niet op de hoogte van deze reportage
en ik wil hem op deze wijze in de bloemen zetten en verrassen voor alle werk en die hij al heeft verricht voor de duivensport in het algemeen. 0ok jonge beginnende liefhebbers kunnen altijd bij hem terecht met hun zorgen en problemen .

Het echte verhaal begint nu nog maar pas of de weg naar het behaalde succes was niet mals zal je in deze reportage kunnen vernemen.
Na reeds verschillende malen Nationaal en Regionaal sterk gepresteerd te hebben kwam de beloning zonder het zelf te weten.
Een superduivin schonk hem deze voldoening.
2002
De "60225/98", een geschelpte duivin vloog een indrukwekkend palmares bijeen :
Enkele uitslagen tot 2002
Bourges Regio 2 - 1 = 1ste
Montauban Nationaal 4e
Pau Internationaal 8ste duivinnen.
Dax Internationaal 1ste duivinnen.

MET ALS TOETJE OP DE TAART WAS ZE EERSTE DUIVIN OP DE OLYMPIADE
BEVLOGEN KLASSE IN LIEVIN 2002

2003
Opnieuw een reeks eerste prijzen tegen altijd 4 à 5.000 duiven en zelfs meer.
Met o.a. een eerste uit Nismes (730 km ) tegen 4.500 duiven.
De "23206/99" Duivin, stuntte ook !!!
Terug de 1ste prijs op Dax internationaal 2003 duivinnen en negende algemeen.
Twee jaar na elkaar de 1ste prijs internationaal Dax ONGELOOFLIJK MAAR WAAR
Een verdiende beloning voor iemand die bijna leeft voor de duiven en niet van de duiven.

Het spel.
Philippe speelt totaal weduwschap, dit betekent ook dat hij een dubbele ploeg ter zijner beschikking heeft gezien de krappe behuizing waar de duiven vertoeven. Hij speelt op 4 hokken naast elkaar op de verdieping. Hok 4 wordt namelijk gebruikt om de duivinnen in te zetten tijdens de dag waar ze niet op de grond kunnen gaan.

De dag begint vroeg in Arras.
Om 5u30 worden de duivinnen in vrijheid gesteld om te trainen met de vlag om zeker niet te landen op het dak van het hok. Ze vliegen ongeveer 30 minuten. Tijdens het vliegen van de duivinnen worden de duivers één na één gepakt en in het hok geplaatst waar normaal de duivinnen verblijven. De duivinnen worden dan binnengeroepen in hok 1, 2 en 3. Ze worden opgesloten en gevoederd. De doffers krijgen dan op hun beurt de vrijheid met alweer de vlag. Als de duivinnen gegeten hebben worden ze terug naar hok 4 gebracht voor de rest van de dag. Terzelfdertijd worden de hokken gereinigd en de drinkpotten gepoetst. Dit ritueel herhaalt zich 's morgens en 's avonds vanaf begin april tot 15 augustus.
De voeding is goed uitgekiemd zijnde dat er wordt gevoederd naar believen, maar het oog op de duif gericht. Iedere duif wordt 2 maal daags in de hand genomen, alzo heet Philippe een perfect beeld van zijn duiven.
Een gewone sportmengeling en een standaardzuivering die voor 50 % vermengt wordt met een Reform super, ook kleine zaden worden af en toe toegediend als snoep.

PROFICIAT PHILLIPPE