Rechercher

Eijerkamp & Zonen, "Er komt geen einde aan de succes-story! (2006)"

Hans Eijerkamp en Zonen…

Vrijwel elke week spelen de Eijerkamphokken zich in de kijker. Op alle disciplines gaan ze mee voor de hoofdprijs. Waar hun collega’s van tijd tot tijd pieken, staan zij er elke vlucht. Ver uit de meeste keren stonden ze dit seizoen in de rubriek ‘Bloemen voor de overwinnaars’. Ook op teletekst waren ze de meest vaste klant. In groot verband wisten ze tot hier 7 keer te zegevieren. Vorig jaar stond de teller op 8 (met meer vluchten) en... het seizoen is nog niet voorbij. Daarom heeft het ook nog geen zin om de balans op te maken. Het zijn tussentijdse prestaties, die de gang naar The Greenfield Stud rechtvaardigde.
Het wordt wel steeds moeilijker om het team nieuwe uitspraken te ontfutselen. De spelmethodes en de verzorging zijn een open boek. Geheimen hebben deze kampioenen niet. Iedereen mag weten hoe ze het doen.
Ook de verzorgers praten vrij uit. Ik proefde ook geen enkele druk van het moeten presteren. De prestatiedrang is er, maar het hobbygevoel voert nog altijd de boventoon. Alles in ogenschouw nemend doen Hans Eijerkamp en Zonen een gooi naar de titel ‘beste all-round hok van Nederland’. Op dit punt zijn ze vergelijkbaar met de Gebr. Herbots uit België, die ook wekelijks schitteren aan het duivenfirmament.


Hans en Evert Jan Eijerkamp in gesprek met Gert Jan Beute


De fondploeg van 2004

In 2004 zat er een ploeg jonge duiven in Brummen, die mee optrok met de duiven van de Dutch Open. Alle vluchten zijn ze mee geweest. Het vorig jaar zijn deze jaarlingen op celibaat gespeeld, dus ongepaard gingen ze steeds de mand in. Wonderwel leverde dat toch nog aardige prijzen op. Deze ploeg werd dit voorjaar overgewend naar een ander hok en heeft geweldig op de fond gepresteerd. Ze gaan een karrenvracht aan fondkampioenschap-pen mee naar huis brengen, maar ook dat is voor later. Wel licht ik er alvast 2 doffers van die ‘ploeg van 2004’ uit, die er uitspringen. Op de eerste plaats is dat ‘Drogba’ NL04-1560775 die 3 kopprijzen neerzette in N.P.O.-verband:
7e N.P.O. Periqueux tegen 6.985 duiven
8e N.P.O. Bergerac tegen 7.800 duiven
15e N.P.O. Brive tegen 6.536 duiven
Zijn vader is een kleinzoon van ‘Black Giant’ en zijn moeder komt uit de ‘Jonge Musketier’ x ‘Katja’(in merendeel ras van Wanroy x Aarden).
Van hetzelfde kaliber is ‘Henry’ NL04-1560565. Hij scoorde op 3 overnachtingen
16e St. Vincent tegen 6.422 duiven
76e Mont de Marsan tegen 4.338 duiven
20e Bergerac tegen 1.738 duiven
Dit betekent dat hij ruim 3.000 kilometer in rechte lijn had overbrugd. Hij komt uit zoon ‘Dark Giant’ (kleinzoon ‘Black Giant’) x dochter ‘Floran’ (ras v. Wanroy). ‘Henry’ is teruggekweekt naar de ‘Kleine Donkere’, in 1980 de beste doffer van Nederland.

12 Duiven naar München
In feite werd met een kleine onervaren ploeg dit avontuur aangegaan: 11 jaarling duivinnen en 1 oude duivin. Als voorbereiding gingen ze 8 keer naar Frankrijk en vlogen o.a. Orleans en Bourges. Dit was op weduwschap. Vervolgens mochten ze een nestje bouwen en werden als voorbereiding op München naar Dinxperlo en later naar Keulen gebracht. Vanwege de hitte (in juli) wilde men niet verder gaan.
Het bleek voldoende voor het goud en een 6e plaats in Sector 3. Het was de NL05-2109134 genaamd ‘Sylvie’ (genoemd naar de echtgenote van Rafaël v.d. Vaart) die voor het zoveelste feestje zorgde. ‘Achteraf hadden we ze beter ‘Marcella’ kunnen noemen’, zei Piet Schrijvers en dit vanwege haar afstamming.
Haar vader is de NL02-1109264 ‘Mechigan’ een pure Van Loon uit ‘Chicago’ x ‘Martina’. Zij vloog o.a. 9e, 25e en 92e Nat. München.
Haar moeder is de NL04-1645507 en komt van Marcel Sangers (vandaar ‘Marcella’). Zij won in haar geboortejaar de 12e op de Dutch Open. Ze is een dochter van ‘Dark Gun’ x ‘Stream Girl’.
Op de 6e plaats wist de NL05-2109183 ‘Patricia’ beslag te leggen. Haar ouders zijn ‘Mr. Delft’ (uit ‘Rembrandt’ van A.S. x ‘Hertogin’) en ‘Dochter Knightrider’ (ras Van Loon).
In het weekend van München won ‘Eto ‘O’ NL03-1914816 de 5e Nat. Bergerac tegen 16.622 d. Hij is een kleinzoon van ‘Katja’, die in 1996 de 1e Nat. Bergerac vloog.

Voedersysteem van Ovator
Op de Eijerkamphokken worden de mengelingen van Ovator gevoerd. Op voorspraak van de Comb. Menne en dochter is voor deze Duitse firma gekozen. Sinds enige tijd is dit merk op de Nederlandse markt en wordt verspreid via de fa. Slaats uit Asten. Piet Schrijvers over de keuze: ‘Wij willen bij het voeren zoveel mogelijk energie in onze duiven zien te krijgen. Daardoor kunnen ze zonder schade op te lopen veel trainen, op die manier de conditie en het uithoudingsvermogen verbeteren en met een ‘volle tank’ naar de vluchten worden gestuurd’.
Ovator heeft uitgebreide voerschema’s opgesteld. Op de Eijerkamphokken volgt men die in grote lijnen op. Summier gaan we hier op in. Deze firma doet er goed aan zelf hier op terug te komen, omdat ze zeker vernieuwend bezig zijn. De vliegduiven in Brummen krijgen Non-Stop met maïs (een extra energierijke premiummelange). ‘s Morgens wordt daar Immum Korrel aan toegevoegd (2 gram per duif). Dit voedingssupplement bestrijdt ziektes of helpt mee ziektes te genezen. ‘s Avonds krijgen de duiven naast Non-Stop met maïs 5 gram Aktiv-korrel per duif. Hierin zitten 9 waardevolle componenten voor een optimale verzorging van het immuumsysteem.
De kwekers, ruim aanwezig in Brummen, krijgen de ZMP-mengeling. Het topvoer voor een perfecte kweek én rui met extra olierijke maïs. Het dekt de bijzondere behoeften aan alle voedings- en werkzame stoffen volledig. De jonge duiven beginnen met de ZNP-mengeling en gaan dan over op Non-Stop zonder maïs.
Een belangrijk bijproduct van Ovator is PH-Control. Het bevordert een duurzame hygiëne van het drinkwater. Het remt de PH-waarde.

Hans v.d. Sluis verantwoordelijk voor de medische begeleiding
Een van de grootste problemen van een grote kolonie is, die gezond te houden. Allerlei gevaren liggen op de loer. Het kunnen aanvliegers zijn die een ziekte bij zich dragen, maar ook in de reismanden zijn besmettingen mogelijk. Ik kan me zo voorstellen dat niet iedere dierenarts de verantwoording op zich durft te nemen, om zo’n kapitale kolonie te begeleiden. Iedereen verwacht prestaties van zoveel kwaliteit. Al ruim tien jaar neemt Hans van der Sluis deze zware taak op zich. Met de familie Eijerkamp en de verzorgers heeft hij een goede relatie opgebouwd en men heeft dan ook het volste vertrouwen in zijn werkwijze. Wekelijks pendelt hij tussen Kockengen en Brummen en menig zon-dagmorgen controleert hij de thuis gekomen duiven.
Dat hij daarnaast ook de man is van de Dutch Open laat zich verstaan. Hier ligt nog meer druk op zijn schouders omdat de deelnemende duiven van zoveel verschillende hokken komen. Daarnaast beslist hij op de Ponderosa mee over beleidszaken zoals training, verduisteren, bijlichten, enz. Ondanks al hoopt hij dat volgend jaar de 3e Dutch Open doorgang kan vinden.
9 keer op teletekst in 2006
Orleans N.P.O. (556 km) 1-2 14.285 d.
Bourges N.P.O. (625 km) 2 10.765 d.
St. Vincent Nat. (1096 km) 9 6.000 d.
Bourges N.P.O.-N. (625 km) 5 3.402 d.
Periqueux N.P.O. (871 km) 7 6.985 d.
Bergerac Nat. (910 km) 5 16.622 d.
München S.3 (578 km) 1-6 1.508 d.

Over deze all-round hokken raak je nooit uitgepraat. Alle betrokkenen zijn hier met hart en ziek bezig. Voor menigeen is het hun beroep en toch beleven ze het als een hobby. Met veel enthousiasme vertellen ze hun verhaal.
Hier is duivensport nog springlevend en ze doen alle mogelijke moeite om dat op iedereen over te brengen. Chapeau familie Eijerkamp en verzorgers.

 


Ook de verzorgers Gerard Boesveld en Piet Schrijvers delen in de eer