Rechercher

Verstoort draadloze communicatie het leervermogen van jonge duiven om zich te kunnen oriënteren?

Hans Stephanus, publicist in duivenmagazine “Het Spoor der Kampioenen” in Nederland, heeft gelijk. Het vrij recent opgetreden fenomeen van massale verliezen van jonge duiven dient te worden gezocht in omstandigheden die eveneens recent zijn veranderd.

Hans denkt de oorzaak te moeten zoeken bij de voeding. Het probleem daarbij is dat het met residuen van pesticiden en schimmels verontreinigd voer, waarin hij de oorzaak zoekt, toch ook nadelige effecten zou moeten hebben op de oudere vogels. Bovendien is die geconstateerde verontreiniging niet iets van de laatste jaren. Hoogstens is er iets veranderd in de toegepaste middelen. De pesticiden Aldrin, Dieldrin en DDT waren destijds trouwens ook geen lieverdjes! Ook duivenarts dr. Henk de Weerd zoekt de verklaring o.a. bij het moderne voer, maar dan in de grote kwaliteit van het huidige voer waardoor jonge duiven al op te jonge leeftijd zich te ver van het thuishok zouden wagen en dan de juiste weg niet meer weten terug te vinden.

Ik ben echter op zoek gegaan naar een mogelijke andere externe oorzaak van het probleem en meer in het bijzonder naar recente omstandigheden die alleen of voornamelijk effect zouden hebben op jonge vogels. Jonge duiven moeten zich nog van alles eigen maken en een wel zeer essentieel onderdeel is het oriëntatie-/navigatievermogen. Dat vermogen, dat ze in aanleg al bezitten, moeten zij wel leren verder te ontwikkelen. En wat zien wij de laatste tijd? Dat lukt een groot aantal van onze jongen niet meer voldoende. Naar het waarom ben ik gaan spitten met de wetenschap van nu dat de oriëntatie van vogels (en andere diersoorten) in ieder geval mede gebeurt met behulp van het magnetisch veld van de aarde. Dat veld is voor het normale gezichtsvermogen onzichtbaar, maar is voor ons en vele diersoorten, zoals wetenschappelijk aangetoond, wel waarneembaar.

Wat is een aardmagnetisch veld?

Zoals we weten, gedraagt de aarde zich als een reusachtige magneet en heeft ze dus ook een noord- en zuidpool. Vanuit de Noordpool beweegt zich een energiestroom via zogenoemde “veldlijnen” richting Zuidpool. Hoe dichter deze veldlijnen bij elkaar liggen, hoe sterker het magnetisch veld, ofwel de “veldsterkte”. Deze veldsterkte kan men uitdrukken in ampère per meter,  ofwel A/m.

1 A/m betekent een kracht van 1 Newton (N). Aan de beide polen bedraagt de veldsterkte 55 A/m. Rond de evenaar is dit gemiddeld 28 A/m. Gebergten, oceanen, e.d. kunnen afwijkingen veroorzaken in de veldsterkte. De veldlijnen lopen ook niet parallel aan het aardoppervlak, maar met een bepaalde inclinatie (= hoek) ten opzichte van het oppervlak. Op de evenaar is de inclinatie gelijk aan 0, evenwijdig dus, en aan de polen 90 graden (loodrecht daarop). In de Benelux bedraagt de inclinatie +/- 67 graden.

Magnetoreceptie

Zoals gezegd, maar ook bewezen, kunnen bepaalde diersoorten de energie van het aardmagnetisch veld waarnemen. Dat noemt men magnetoreceptie. Nog niet bekend is via welk biofysisch mechanisme dat werkt. Veel onderzoek richt zich de laatste tijd op processen die zich voordoen in de ogen. Vogels, dus ook duiven, zien anders met het rechteroog dan met het linker-. Dat is bij roodborstjes experimenteel met behulp van aangebrachte oogklepjes bewezen tijdens hun navigatievlucht. Receptoren (cryptochromen) in het rechteroog reageren onder invloed van blauw licht op het aardmagnetisch veld. Daardoor zouden kleine verschuivingen ontstaan in de lichtintensiteit waardoor het aardmagnetisch veld wellicht zou worden gezien als een soort schaduwpatroon over het landschap. Deze verklaring zou men het chemisch kompas kunnen noemen. Omdat bij dieren ook wel magnetiet is aangetroffen in de weefsels, gaat er ook nog steeds veel aandacht uit naar het magnetisch kompas. Bij duiven is een klein gebied in de schedel ontdekt met een grote dichtheid aan zenuwen met daarin biologisch magnetiet. In 2007 kon men aantonen dat een magneetveld een “evoked potential” (opgewekte energie) kan oproepen in de hersenen. Dat wil dus zeggen dat met (elektro)magnetische energie processen in de hersenen kunnen worden beïnvloed.

Kortom, welk kompas duiven ook gebruiken, duidelijk is dat het aardmagnetisch veld daar zeer bij is betrokken. Duiven moeten daarop van jongs af aan kunnen trainen. Wij helpen ze daarbij met de gebruikelijke oefen- en lapvluchtjes. Tegelijkertijd bemoeilijken wij blijkbaar hun leerproces doordat wij onbewust allerlei verstoringen veroorzaken van het natuurlijke magnetisch veld. Wij zijn dag na dag meer gebruik gaan maken van draadloze communicatie terwijl we vroeger alleen radio en TV hadden. Op dit moment worden we overspoeld met smartphones, smarthorloges, laptops, tablets, modems, computernetwerken, internet, wifi, gsm-masten (nu al 4G), DECT-telefoons, navigatie in de auto en noem maar op. Al deze apparaten en voorzieningen werken met laag- en hoogfrequente elektromagnetische straling.

Ik denk zelfs dat onze duiven de snelwegen, die ze soms schijnen te volgen bij hun terugkeer van een vlucht, zijn gaan zien als magnetische veldlijnen door al die TomToms!

Smartphones

Onze jonge duiven kunnen niet ontkomen aan de bijna overal aanwezige elektromagnetische “smog”. Ze moeten maar proberen door deze mist van verstoringen de fingerprint (locatie) van het eigen hok vast te leggen in hun geheugen en te leren navigeren op het natuurlijke magnetisch veld. En dat alles terwijl zij dagelijks worden gebombardeerd met straling vanuit onze smartphones wanneer we daarmee het hok betreden en door onze navigatieapparatuur in de auto wanneer ze worden weggebracht voor een leervluchtje!

Nochtans zijn er liefhebbers die weinig jonge duiven verspelen. Het zou bijzonder interessant zijn om na te gaan of die liefhebbers inderdaad, op welke wijze dan ook, bijvoorbeeld door nooit een smartphone bij zich te dragen tijdens het vertoeven op het hok, hun duiven minder blootstellen aan elektromagnetische straling!

Ik ben, en ik weet zeker ook u, erg benieuwd.

Commentaires

Goh, wat een leuk stuk..! Smile

Ik doe als oud magnetiseur al meer dan 10 jaar onderzoek naar het euvel, maar heb nog niet 1 aanwijzing kunnen vinden, die logisch is te verklaren. Behalve dan dat onze jonge en oude duiven ware meesters zijn in het zich aanpassen aan wisselende elektromagnetische krachtenvelden. Je ziet bv wel dat duiven in een mindere conditie dit aanpassend vermogen enigszins dreigen te verliezen. Vandaar dat een goede basisgezondheid natuurlijk van belang is. Maar je moet het ook niet overdrijven, vind ik. Zie hieronder...

De enige plausibele verklaring die ik tot nu toe aanhoud is, die heel dicht in de buurt van van dr. De Weerd met zijn gezonde voedingsidee. Want het trillingsniveau dat sommige duiven laten zien is soms zo hoog, dat je bijna kunt spreken van een te hoge piek of elektromagnetische belasting. Mss wel veroorzaakt door een te gezonde voeding(supplementen) programma.

Maar sec bij jonge duif zie ik de stressfactor als mss wel de grootste boosdoener, wat betreft het in mijn ogen te hoge niveau van elektromagnetisch geladen zijn van een jonge duif.

Mvg

Rob van Hove, Nieuw Scheemda.

PS. Nog een aanwijzing om je duiven niet over de kop te jagen met overdreven gezonde voeding(supplementen)programma's zie je soms terug bij "rampvluchten", dan pakken opvallend vaak de anders minder goed presterende melkers de eerste prijzen weg. Het zou zo maar is kunnen zijn, dat een minder goed in conditie zijnde duif veel meer gewend is aan de ondergrens in zijn elektromagnetische krachtniveau.En een perfect in conditie zijnde prijsvlieger niet.

Van magnetisme en aardstralen en al wat er mee te maken heeft , ken ik NIKS , maar wat ik zie en constateer , kan niemand mij afnemen en daar geloof ik dan ook in . Laat me verduidelijken : hier in Geel zaten er massa's " vreemde , verloren gevlogen , zelf gekweekte ... duiven op de gebouwen van het St.-Jozefinstituut ( " de vakschool in Geelse kringen ) . Deze school ging op een bepaald moment ( ongeveer 7à8 jaar geleden ) op in de scholengemeenschap KOGEKA en er kwamen verschillende communicatieantennes e.d. op het dak staan . Resultaat ... binnen de kortste keren zat er GEEN ENKELE DUIF MEER !!! Onze gevleugelde vrienden zwermden uit naar nabijgelegen huizen , bruggen ... wat je maar kan opnoemen . Toeval natuurlijk of ... toch niet !!! Een jaartje later besliste "iemand " om op de watertoren van Geel-Punt ( nabij de afrit Geel- West van de E313 ) ook zo een deel " antennes " te zetten ( GSM-masten e.d.) en je kan het al raden ... de nog meer duiven die daar zaten ... verdwenen TOT DE LAATSTE TOE en gingen zich " vestigen " op het bruggencomplex een paar honderd meter verder . Het werd zelfs zo erg dat er op de "boogbrug " over het Albertkanaal TE WEINIG PLAATS WAS voor al die " verplaatste " duiven . En toch vertikten ze het om opnieuw naar die hoge watertoren met héél veel plaats te verhuizen !!! Ik zelf kan hier alleen maar uit afleiden dat die " antennes " er wel IETS zullen mee te maken hebben . En als iemand het niet gelooft , kom gerust kijken , de bewijzen zijn er nog steeds dagelijks te " bewonderen "

Selawe Smile

Ik geloof je meteen, ook al heb ik zelf het idee dat onze duiven zich moeiteloos kunnen aanpassen aan veranderende sterktes. Zie hier onderaan.

De reden dat verwilderde duiven alsnog zullen verhuizen is naar mijn idee gelegen in het feit dat opvallende obstakels een lokaal aardmagnetische krachtengebied danig kunnen veranderen. En om dat verwilderde duiven hun zelfgekozen verblijfplaats kiezen, hoeven zich niet qua eigen groep elektromagnetisch veld ter plekke aan te passen, maar kiezen ze gewoon een andere bijpassende plek.

Kijk, dat die zend en ontvangstmasten stralen dat is wel zo zeker als 1 en 1 ELF is. En GEEN TWEE. Dus daar zit wat mij betreft de discussie niet. Ook al is daar wel ruimte voor.

Het punt is volgens de meesten dat alle moderne elektromagnetische krachtsignalen of golven of frequenties onderweg van losplaats naar huis, de oorzaak is van een onverklaarbaar hoog aantal jaarlijkse verliezen aan vnl jd. Ik denk dus van niet, want onze duiven zijn juist ware meesters in het voortdurend aanpassen aan vlug wijzigende elektromagnetische en magnetische stormen/velden of frequenties.

Het blijkt dat ondanks al die zogenaamde externe verstoringen zoals geluid, UV, straling, gif, etc. verdwaalde duiven een perfect geheugen hebben en een perfect oriëntatievermogen.
Waardoor ik opmaak dat deze verdwaalde duiven zo'n perfect geheugen hebben en zo perfect oriënteren:
Vang maar eens een opvanger op, verzorg hem en breng hem de dag erna weg. Deze duif zal eerder op je hok zitten dan je eigen jongen welke je ook weggebracht heb!
Conclusie ondanks alle externe factoren kan deze opvanger perfect oriënteren en zijn verzorgingsplaats onthouden.

Ik veronderstel dat de stralingen in de winter en in de zomer het zelfde zijn Confused:

Waarom verspeeld men dan veel meer winterjongen dan zomerjongen Confused:

Ik heb alvast besloten om niet meer aan winterkweek te doen maar terug zoals in de goede oude tijd, koppelen in februari Exclamation

Ik geloof niet meer in de optie dat het telefoonverkeer de navigatie van onze duiven beinvloedt, sinds ik een ballonvaart heb gemaakt. Want wat bleek, zodra je iets boven de hoogte van de zendmasten bent, heb je geen bereik meer met je mobiele telefoon. Daarom staan de zendmasten nooit zo heel ver van elkaar.
Als het telefoonverkeer of de auto navigatie oorzaak zou zijn dan zouden ook onze oude duiven daar last van moeten hebben.
Wel geloof ik de z.g. zonnestormen invloed hebben. Vorige week was het noorderlicht zelfs te zien op de wadden. Die zonerupties zoude vooral de laatste jaren in heftigheid zijn toegenomen, soms zelfs met het gevolg dat in delen van de wereld het hele computersysteem plat gaat.
Wellicht kan iemand hier iets meer over vertellen?

Vluchten op nationale feestdag gaven vroeger ook aanleiding tot vele verliezen. Nu minder omdat leger minder gebruik maakt van haar draadloos netwerk. Toeval?

Willem, Smile

Ik ben geen meteoroloog, maar vanuit mijn interesse bestudeer ik al heel lang alles wat met magnetisme te maken kan hebben. Van uitvallende computersystemen door extreme zon erupties, kan ik wel zeggen dat dit absoluut mogelijk is. Maar of onze goed getrainde oude en jonge duiven hier nu zoveel extreem veel hinder van ondervinden, dat lijkt me dus van niet, want een duif moet het juist hebben van allerlei wisselende en type elektro-magnetisme. Alleen al aardmagnetisme wisselt iedere seconde van sterkte, want het communiceert met de maan en zon als voornaamste uitwisselingsbronnen. Het golft en waaiert van noord naar zuid en van west naar oostelijke richting. Kortom, als je het met het blote oog zou kunnen waarnemen, dan zou het je voorkomen als een zandstorm, compleet met hele kleine warmte of energie draaiingen. Maar dan tot ongeveer kniehoogte.

Alleen ter hoogte van de zee, grote meren en bergen van enige omvang en hoogte kun je zelfs spectaculaire spelingen der elektro en magnetische natuur ervaren. Je moet er dan wel een soort van extra zintuig voor willen ontwikkelen, zoals ik dit heb gedaan ten tijde dat ik o.a. werkzaam ben geweest als magnetiseur. Maar bovenal kan ik toch de meesten geruststellen; dat mens, dier en plant bijzonder knap zichzelf kunnen aanpassen aan snel veranderende elektro-magnetische activiteiten van de aarde. Plus die van de maan en zon.

al het bovenstaande is een waarheid als een ander, doch binnen de geneeskunde is het bekend dat langdurig gebruik van geneesmiddelen in de breedste zin bijdraagt tot bijwerkingen en ja ook hier nadelige gevolgen optreden zowel bij mens als dier
het is duidelijk dat ook bij duiven geneesmiddelen verbruikt werden gezien andere bronnen mij leren dat hier inkrimpingen dienen te geschieden
vanddar mijn link daqt ook dit een oorzaak kan zijn

Gezien alle reacties op mijn artikel denk ik toch dat de essentie ervan door velen niet is begrepen. Ik beweer namelijk niet dat duiven last hebben van GSM-masten, draadloze communicatie-apparatuur e.d. Ik beweer alleen dat de oorzaak van het grote verlies van jonge duiven van dit moment mogelijk te maken kan hebben met de invloed, die bijvoorbeeld smartphones kunnen hebben op het LEERVERMOGEN van zeer jonge duiven om zich later goed te kunnen oriënteren op het magnetisch veld van de aarde. Door je hok te betreden met zo'n smartphone op zak zou het magnetisch veld binnen het hok kunnen worden verstoord, waardoor zeer jonge duiven niet meer zouden weten waar ze aan toe zijn. Het is zoiets als dat een kind op school leert dat 1 en 1 twee is, terwijl zijn ouders hem thuis vertellen dat 1 en 1 drie is. Het kind raakt dus in verwarring. Jonge duiven die eenmaal geleerd hebben hoe een en ander werkt, zullen later geen last meer hebben van incidentele verstoringen, maar jonge duiven, die nog in het leerproces zitten, kunnen naar mijn mening zowel letterlijk als figuurlijk wel degelijk op een dwaalspoor worden gezet.
Wat ik graag zou willen weten is of diegenen die veel jonge duiven verliezen inderdaad altijd die smartphone bij zich dragen bij het verzorgen van hun jonge duiven. Ikzelf verlies geen jongen en ik gebruik dan ook geen smartphone. Een collega uit mijn buurt verliest er wel veel en die heeft altijd dat communicatiemiddel in zijn duivenjas! Weer een andere melker bij mij in de omgeving verliest eveneens geen jongen en wederom: hij gebruikt geen smartphone in het hok. Dus hoe is het bij u??
En dan nog het grotere verlies van winterjongen ten opzichte van zomerjongen. Iedereen weet dat jongen op zéér jonge leeftijd het beste leren (dat doen wijzelf trouwens óók). Welnu zomerjongen worden vanwege de betere weersomstandigheden sneller opgeleerd dan winterjongen, dus vandaar!

Beste Tiest,

Ik heb met plezier je eerste aanzet gelezen, dus laat daar geen misverstand over bestaan. Ik heb prima kunnen begrijpen wat je wilde nl. reacties die passen in je eigen oordeel Smile Dit is wat ze wel noemen: casuïstiek en hermeneutisch interpreteren. Vandaar, dat ik meldde dat: 1 en 1 ELF is en geen twee, terwijl je ook kunt redeneren dat het wel 2 is Wink

Dus al krijg je nog 1000 en 1 positieve reacties; dat melkers met een GSM opzak idd veel meer jd verliezen. Dan nog is het geen eenduidige waarheid. Maar daar ben je mss ook niet naar op zoek..?

Beste Tiest.

Ik draag altijd een smartphone in mijn zak, maar verspeel niet noemenswaardig veel jonge duiven.
Zoals je weet heb ik duiven die bedoeld zijn voor de zware fond en ik vind het opmerkelijk dat gemiddeld genomen de zogenaamde programma jonge duiven veel gemakkelijker verloren gaan dan de jonge duiven voor de zware fond.
Het kan m.i. dan ook niet anders zijn dan dat de "stressgevoeligheid" van de jonge duiven een rol speelt bij de grote verliezen.
Het zal niet DE oorzaak zijn, want dit verschil bestond 20 jaar geleden ook toen we het fenomeen van deze grote verliezen nog niet kenden, maar de echte oorzaak heeft kennelijk toch meer vat op de meer nerveuzere typen.

Ik denk dat de reactie van Jan een zeer groot stuk waarheid is ! Ik ben ook pas overgeschakeld om grote fond te gaan spelen. Ik ga dit jaar mijn jonge duiven zeker niet forceren. Andere jaren verloor ik zeer veel jonge duiven. Ik ben benieuwd of dat dit jaar anders zal zijn. Ik heb wel een smart Phone maar heb hem als ik thuis ben bijna nooit op zak.

Ik ben ook zendamateur ( ON6PV ), vlak naast mijn hok staat er een mast met antenne's. Boven mijn hok lopen draadantenne's. Als ik soms aan een wedstrijd meedoe zit ik uren aan een stuk te zenden. Ik creëer dus constant stralingen in de directe omgeving van mijn hok. Ik verlies heel weinig duiven. Ik denk zoals Jan dat verliezen meer te maken hebben met het agressief opleren van de jongen. We moeten klaar zijn tegen de start van het seizoen dus worden er soms risico's genomen met jonge duiven. Hier liggen er nu verse jongen, ik probeer dus mijn weg te vinden op de fond. Deze jongen worden pas "gelapt" in de week voor ze hun eerste 90 km wedstrijd moeten vliegen. Ze krijgen dus alle tijd om groter en sterker te worden. Ik denk dus niet dat stralingen verliezen veroorzaken bij jongen, ik sta zelf met een gerust hart te bellen op mijn hok. Dit is mijn ervaring als duivenliefhebber en zendamateur.

Tja, ik moet weer wat nuanceren. Er bestaat namelijk hoogfrequente straling en laagfrequente. Radio en televisie werkt met lage frequenties. De nieuwste smartphones met hoogfrequente straling. Ook daar kan dus het verschil zitten. Met Jan ben ik het overigens eens dat fondduiven veel minder stress-gevoelig zijn. Ze zijn ook nog eens beter bestand tegen ziektes, zoals o.a. Trichomoniase. Mijn stukje was bedoeld om een discussie op gang te brengen en om de oorzaken niet specifiek in de voeding van onze duiven te zoeken.

Beste Tiest,
Als het stuk bedoeld is om discussie op gang te brengen over de verliezen met jonge duiven, waarom dan zoveel werk gemaakt om de rol van mobiele telefonie en andere straling er bij te halen? Een beetje langer googelen had in ieder geval al wat onzin uit het stuk kunnen schelen. Allereerst, het magnetisch zintuig is aangeboren. Niet alleen bij duiven maar ook bij heel veel andere wezens op aarde. Ten tweede, het aardmagnetisch veld is een heel andere bron van 'straling'als al die andere stralingsbronnen die er met de haren bijgesleept worden. Het valt me nog mee dat de magnetron en de wifi-netwerken er niet bijstaan. Tenslotte, als er een effect zou moeten zijn op de oriëntatie van duiven, hoe zit het dan -zoals al terecht opgemerkt wordt door anderen hier- met de enorme verschillen tussen liefhebbers en periodes van het jaar?
De hang naar het mysterieuze, een fenomeen buiten onze invloed, wat we de schuld kunnen geven wordt, heeft wel heel erg de overhand! Net als bij Stephanus komt er geen deugdelijk onderzoek aan te pas en wordt er wat gegrabbeld in de zaken die zo lekker weglezen. Dat bevordert de discussie niet maar slaat die juist dood. Immers, als er een vreemd en ongrijpbaar fenomeen zorgt dat onze jonge duiven massaal wegraken, dan hoeven we niet naar ons zelf te kijken. Worden we heerlijk slachtoffers in plaats van te onderzoeken wat onze eigen rol is. Mijn gedacbte: de schuld ligt voor 99% bij onszelf

Wiebren jij verteld hier dat tiest er volkomen naast zit, Vervolgens weet jij te vertellen dat het voor 99% onze eigen schuld is, Dus kom maar op met het vervolg op je eerste bijdage en vertel ons wat we verkeerd doen.

Hoog en laagfrequent, de wereld is vol van stralingen. Toch denk ik niet dat de alledaagse stralingen verliezen veroorzaken. Smartphone gebruik op het hok, gsm masten, tom-tom enz... Denk niet dat dit gevolgen heeft voor onze duiven. De contacten die ik maak met mijn zendtoestel hangen af van de propagatie. Soms kan ik met de vingers in de neus mensen spreken in de Pacific, soms hoor je dit niet. Dit is volledig afhankelijk van de zonnestormen. Tijdens zo'n zonnestorm dringend geladen zonnedeeltjes de aardatmosfeer binnen en veroorzaken een storing van, en nu komt het, het aardmagnetisch veld. Tijdens zo'n storm is het moeilijk tot onmogelijk om verre verbindingen te maken. Jonge onervaren duiven opleren tijdens zo'n zonnestormen zou ik niet doen. Andere stralingen zijn ze gewoon van als ze reeds in de schotel lagen. Zonnestormen zijn extreme veranderingen van het aardmagnetisch veld waardoor jonge duiven problemen kunnen hebben. Oude duiven zijn waarschijnlijk ook gevoelig aan die storingen maar kunnen door hun ervaring daar beter mee om gaan. Toch denk ik dat de verliezen bij jonge duiven door die zonnestormen ook beperkt zijn. De meeste verliezen gebeuren van op het hok, ze schrikken op of riskeren zich te ver en door hun onervarenheid raken ze op de dool. De slimme ( minderheid ) gaan ergens binnen, de domme blijven op de dool. Er zullen wel weer verschillende meningen zijn, het is tenslotte iets die nog niet bewezen is maar dit is enkel mijn bescheiden mening.

Beste Toke,

Ik heb toch het gevoel dat Wiebren er het dichtste bijzit; alleen verwijt hij de kachel dat hij zwart ziet, want er is niet 1 oorzaak of bron aan te wijzen, waardoor jd het spoor naar huis kwijt raken. Dus, die 99% vind ik geen terechte "afstraffing" voor het idee van Triest e.a. die proberen een bijdrage te leveren aan het beperken van de vele onnodige rampvluchten e.d. met de jd.

Ik denk dat er een kort lijstje is samen te stellen van de meest voor de hand liggende bronveroorzakers, zoals o.a.:

1. De melker zelf!
2. De wisselende magnetische omstandigheden!
3. Vervoerstress.
4. Enzovoort..

Plus, denk ik dat we kunnen wachten tot we 1 ons wegen, voordat de wetenschap (of wat daar voor door moet gaan..) met een 1-sluitend bewijs zal komen. Daar zijn ze onderling veel te veel verdeeld voor, want als er een tak van sport is waar met bewijsmaterialen wordt gesjoemeld dat is het die van de 'wetenschap'. Wink

De wetenschap in deze bestaat eigenlijk niet, er zijn maar een paar serieuze onderbouwingen van duiven oriëntatie: zonnekompas, magnetisch kompas en gravitatie kracht. Allemaal zaken die stabiel aanwezig zijn, die er ook al veel langer zijn dan wij. Oerkrachten als je wilt.
Punt is dat wij ze nauwelijks nog zien of voelen. Duiven hebben zicht van nabij infrarood tot ultraviolet. Wij zien dat niet dus ishet ook moeilijk voor te stellen. Zoiets als Thailand kennen van tv maar er nog nooit geweest zijn voor mij is.

Welke zaken veroorzaken we zelf?
- we kweken meer en meer van papieren duiven
- we denken dat we duiven gezond moeten houden met allerlei spullen
- we vervoeren duizenden duiven in matig geventileerde kofferbakken om op te leren
- we slaan massaal aan het lappen en vinden het vreemd als onze kladvliegers zomaar achter een ander groepje aangaan
- we hebben het liefst duiven in de lucht of in het hok. Natuur kennen ze nauwelijks, incl rovers.
- we halen dure wegvliegers weer op en kweken daaruit weer nieuwe wegvliegers

Alvast een paar om de discussie aan te jagen
en zoals Rob al zegt, er is niet 1 oorzaak. Net zoals er niet een verdwijnziekte is bij bijen

Het is wel interessant wat Wiebren zegt over de aangenomen verdwijnziekte onder de bijenvolken, want ik was dit idd vergeten, maar het klopt d.w.z. niet alleen onze duiven hebben moeite met hun oriëntatie of navigatiesysteem. Maar de bijen ook. Of wat de denken van de eerder aangenomen verdwijntruc van de mussen, die vroeger onze heggen nog volop gebruikten om zich te verschuilen etc.

En nu ik toch erover nadenk. Wat te denken van de glasaal of palingstand, wereldwijd. Misschien als je hier een oorzakenlijstje van samenstelt, dan kom je uit op ongeveer uit op alle mogelijke oorzaken, zoals we hier nu zo hermeneutisch aan het vergaren zijn. Inclusief de mens zelf, want vergeet niet wat de beroepsvissers en moderne imkers allemaal niet uithalen om hun quota's te halen.

Nee, als ik erover nadenk, dan blijf ik mss wel steken bij onze eigen negatieve inbreng als melkers zelf...stress veroorzaken, papieren kwekers, overdreven veel supplementen verstrekken. etc.

Zelf ben ik ook van mening dat het hoofdzakenlijk de schuld is van de liefhebbers zelf, Een normaal mens haalt het niet in zijn hoofd om begin maart zijn oude duiven te lappen, En hier is een paar weken geleden al een topic gestart over vlieglust bij jonge duiven, Sommige raken al in paniek waneer hun jonge duiven in februarie nog maar 15 minuten vliegen,Zelf voerde ik mijn jonge duiven een zware mengeling waardoor ze nooit ver wegtrokken en zo een paar maanden hadden om de directe omgeving te herkennen, Ook heb ik al een aantal keer geschreven dat aan het jonge duivenspel niks natuurlijks meer is: verduisteren winterkweek antibiotica.
Thailand is in het echt overigens niet het zelfde als op tv, In het echt is het net als Nederland maar dan een stuk anders.

Ik ben ook idd de mening toegedaan, als o.a Jan, Toke en Wiebren. Desondanks, vind ik dat bv een Willem de Bruijn, meer dan recht heeft op zijn eigen gepassioneerde methodiek. Van jong (op)leren, vroeg lossen (al staat er een hele koude luchtstroom op de koppen!)Want hij bewijst al jaar en dag, dat je eigen instelling als het ware door je jd wordt gekopieerd. Kortom, de uitzonderingen bevestigen ook in de duivensport de regel(s), zoals o.a. Toke in zijn hierboven staande verklaring heeft geschreven.

selecie:
als men vandaag de dag bv 50 jongen duiven kweekt wordt er alles aan gedaan, wat in het bereik van de liefhebber ligt om ook het liefs ook de 50 jongen aan de eerste wedvlucht te laten deelnememen.
dus ook duiven die niets waard zijn worden door allerlei medicijnen toch aan de de start gebracht.
de gevolgen weet iedereen, sommige durven dan te zeggen de mand selecteerd.
dit gezegd hebbenden, dit is een medegevolg van de verliezen van duiven