PIPA's voorjaarsenquête 2021 (Deel 5)

In dit vijfde en tevens laatste deel van onze voorjaarsenquête kan je de antwoorden lezen van Wim & Bertrik Murk, Karlo Van Rompaey, de Gebroeders Homma & Stijn & Jeroen Rans.

Ook aan hen legden we de volgende 8 vragen voor:

  1. Van wie heb je het meest geleerd over de duivensport? Wie was je mentor?
  2. Op welk moment of prestatie in je duivenloopbaan ben je het meest trots?
  3. Wat zijn jouw objectieven voor 2021 of waarmee zal je tevreden zijn na het seizoen 2021? 
  4. Wie wordt volgens jou de revelatie in 2021?
  5. Stel, je hebt het morgen plots voor het zeggen binnen de nationale duivensportbond, wat zou je willen veranderen aan de huidige duivensport?
  6. Wat is de grootste fout of blunder die je ooit op je eigen hok gemaakt hebt?
  7. De slogan spreekt van ‘duivensport familiesport’. Hoe staat jouw partner of familie daar tegenover?
  8. Welke ultieme tip wil je de startende duivenmelker meegeven?

Wim & Bertrik Murk (Ijsselstein, NL)

Vader Wim en zoon Bertrik Murk draaien al vele jaren mee op de marathonvluchten. Hun hok- en kweekbestand is klein, zeker voor liefhebbers van de lange afstandsvluchten, maar dat belet hen hoegenaamd niet om regelmatig te stunten.

Wim & Bertrik Murk met de nog jonge Thijs en Fenna.

Van wie heb je het meest geleerd over de duivensport? Wie was je mentor?
Het meeste geleerd heb ik van mijn vader (we spelen samen in combinatie) maar ook veel van mijn duivenvriend Koop Kiekebelt. Tevens probeer je altijd te luisteren naar anderen en het goede daarvan op te pikken.

Op welk moment of prestatie in je duivenloopbaan ben je het meest trots?
Het behalen van 1e Int. St. Vincent, 1e Int. Bergerac, 1e NPO Periqueux, 1e NPO Orange in een tijdsbestek van slechts 4 jaar tijd (2009-2013).

Wat zijn jouw objectieven voor 2021 of waarmee zal je tevreden zijn na het seizoen 2021?
De doelstelling voor komend seizoen is een Nationale overwinning op een marathon vlucht.

Wie wordt volgens jou de revelatie in 2021?
Kijkende naar Nederland en mijn specialisatie (Marathon) hoop ik dat wij dat zelf zijn.

Stel, je hebt het morgen plots voor het zeggen binnen de nationale duivensportbond, wat zou je willen veranderen aan de huidige duivensport?
Ik zou een commissie “gelijke omstandigheden” proberen op te richten. Een commissie die alles goed bestudeerd om zoveel als mogelijk gelijke vluchtomstandigheden te creëren tijdens vluchten.

Wat is de grootste fout of blunder die je ooit op je eigen hok gemaakt hebt?
Die zijn niet op één hand te tellen, maar vele fouten zorgen ervoor dat je in de toekomst een steeds betere liefhebber wordt.

De slogan spreekt van ‘duivensport familiesport’. Hoe staat jouw partner of familie daar tegenover?
Mijn partner heeft niets met de duiven, mijn kinderen Fenna (13 jaar) en Thijs (11 jaar) beginnen daarentegen steeds meer interesse te krijgen.

Welke ultieme tip wil je de startende duivenmelker meegeven?
Probeer het geduld op te brengen dat nodig is om een kolonie prestatieduiven op te bouwen… Probeer in contact te komen met liefhebbers die hard spelen op jouw geliefde discipline en ga daar eens op de koffie.

Karlo Van Rompaey (Sint-Truiden, BE)

Dierenarts-duivenliefhebber Karlo Van Rompaey won reeds 3 keer nationaal Bourges, de laatste jaren wordt hij bevoorraad met duiven gekweekt door het PIPA Elite Center (PEC). Ook hij nam de tijd om een antwoord te formuleren op onze 8 vragen.

Karlo Van Rompaey

Van wie heb je het meest geleerd over de duivensport? Wie was je mentor?
De basis van alles wat ik geleerd heb, ligt bij mijn grootvader Jos Van Rompaey uit Schriek. Hij was een fervent en sterk spelende snelheidsspeler in de Antwerpse gemeente Schriek. Enkel Quiévrain en Noyon werd er gespeeld. Hij heeft nooit op een verdere afstand meegedaan voor de overwinning. Mijn feeling om met duiven om te gaan, komt zeker van hem. Het was ook duivenspel zonder al te veel complimenten: een sterke, gezonde duif die goed getraind en gevoed werd. Wie op die manier niet in staat was om zich vooraan te klasseren mocht vertrekken. Omdat ik op een uurtje rijden woon van Schriek heb ik veel van het spel boven 200 km geleerd uit eigen ondervinding. Over de knowhow van het intensere spel op de nationale vluchten heb ik regelmatig overleg met Pascal Ariën.

Op welk moment of prestatie in je duivenloopbaan ben je het meest trots?
De drie nationale overwinningen uit Bourges. In het bijzonder de derde keer met 'Hattrick': snelste van 60.000 duiven en in hetzelfde jaar (2015) als Prima Dora.

Wat zijn jouw objectieven voor 2021 of waarmee zal je tevreden zijn na het seizoen 2021?
Komend seizoen is de volledige vliegploeg samengesteld uit duiven van PEC. Ik ga, als satelliethok van PEC, tevreden zijn indien er in 2021 een paar mooie nationale resultaten worden behaald.

Wie wordt volgens jou de revelatie in 2021?
Ik vind het moeilijk om er een naam op te plakken maar het zal sowieso een liefhebber zijn die zich kan focussen op een doel. Daarnaast moet hij ook voldoende ervaring hebben waardoor hij zo weinig mogelijk fouten maakt op de weg om zijn doel te bereiken. Op het juiste moment wat meeval hebben met de weersomstandigheden en beschikken over een sterke groep duiven is ook een vereiste.

Stel, je hebt het morgen plots voor het zeggen binnen de nationale duivensportbond, wat zou je willen veranderen aan de huidige duivensport?
Ik zou, als KBDB,  het hele land opdelen in regio's. Niet volgens kronkelende (deel)gemeentegrenzen maar door rechte lijnen. Alle duiven worden per regio gelost en komen allemaal op één resultaat te staan. Iedereen moet in zijn regio blijven. Hoe verder de afstand van de vlucht, hoe meer regio's samen kunnen gelost en geklasseerd worden. Ik zou het dus op regionaal niveau uniformer maken. Wanneer het westenwind is, wint de oostkant van een regio en vice versa. Dat heeft uiteindelijk niemand in de hand. Verder zou ik van april tot en met september per regio élk weekend één en dezelfde snelheidsvlucht van ongeveer 175 km organiseren naast één en dezelfde halve fond vlucht van minstens 350 km. Verder, in heel het land , elke week een midweekse leervlucht van 100km. Steeds gelost per regio. Geen portduiven tijdens het weekend. Daarnaast zou dan nog de nationale kalender gespeeld worden. Door wekelijks midweekse leervluchten van 100 km te organiseren kan iedereen naar believen duiven opleren. Tijdens de week is er geen beïnvloeding door alle binnen- en buitenlandse wedstrijdlossingen wat de kans op een slecht verloop zal doen dalen. Daarnaast dus één snelheidsvlucht als wedstrijd tijdens het weekend (ter vervanging van bv. 100 én 200 km,  zoals het nu op veel plaatsen is). Dit zou het aantal wedstrijdduiven fors doen stijgen binnen een relatief kleine straal voor de snelheid en daarnaast zal het aantal lossingen per streek dalen. Ook de inkorvingen en transporten kunnen zo beter georganiseerd worden. Ik ben ervan overtuigd dat er met deze werkwijze ook minder verliezen zouden zijn tijdens het opleren. In het huidige systeem zijn er teveel verschillen tussen de vluchtprogramma's van samenspelen en provincies. Zo zijn er bijvoorbeeld in Limburg een groot aantal liefhebbers die vasthangen aan de wekelijks oplopende afstanden van het vluchtprogramma. Zij hebben geen uitwijkmogelijkheden. Wanneer er bv. door ziekte of slecht weer duiven een week niet mee kunnen, zit je vaak gewrongen in dit systeem. Er wordt tegenwoordig wel veel geanticipeerd op de omstandigheden van het moment waarbij het programma soms tijdens het seizoen wordt aangepast. Het voorstel dat ik doe, zou iedereen in het hele land gelijk stellen en zou voor iedere liefhebber de mogelijkheid bieden om zijn duiven 'te brengen' wanneer ze er klaar voor zijn. Zonder druk van een programma. Het zou namelijk elke week hetzelfde zijn.

Wat is de grootste fout of blunder die je ooit op je eigen hok gemaakt hebt?
Te ongeduldig geweest met onervaren jaarlingen. Te snel, te veel verwacht.

De slogan spreekt van ‘duivensport familiesport’. Hoe staat jouw partner of familie daar tegenover?
Duivensport is bij ons niet dé familiesport. Toch is het een deel van ons leven waarbij ik de sport 'beleef' en de rest van het gezin 'meeleeft'.

Welke ultieme tip wil je de startende duivenmelker meegeven?
Start niet met duiven om er rijk van te worden. Begin met een beperkte groep duiven en blijf binnen één discipline. Probeer de raad van een sterk spelende melker te volgen en houdt vast aan een plan. Succes komt niet vanzelf. Er kruipt veel tijd in om het te behalen. Vergeet onderweg niet te genieten van de duiven en de hobby. Je moet willen winnen en kunnen verliezen!

Gebroeders Homma (Steggerda, NL)

De jongelingen Ydo en Elco Homma vormen als broers een ideale duiventandem. Sinds 2006 gingen ze aan de slag en gaandeweg slaagden er er in om met de juiste tips en steun een eigen succesvolle kolonie op de been te brengen.

Van wie heb je het meest geleerd over de duivensport? Wie was je mentor?
Wij zijn in 2006 samen gestart met de duivensport. Door de jaren heen zijn er verschillende contacten opgebouwd waar we iets van hebben opgestoken en nog steeds van leren. Toch leren we ook vaak door ervaringen op eigen hok in de praktijk. Daar leren we uit richting de toekomst. Vanaf de start hebben wij altijd veel contact gehad met Jelle Jellema en dat is tot op de dag van vandaag nog steeds zo. Jelle heeft een nuchtere kijk op de duivensport en die blik past goed bij ons.

Op welk moment of prestatie in je duivenloopbaan ben je het meest trots?
Voor ons is er niet één specifieke prestatie waar we trots op zijn. Wel zijn we trots op waar we nu staan na 15 jaar duivensport. De afgelopen jaren hebben we verschillende eerste prijzen en teletekst vermeldingen behaald. Daarnaast een mooi aantal afdelingsoverwinningen, vanaf 2012 is dat een mooi rijtje:
1e Boxtel tegen 15.762 duiven (2012)
1e, 2e, 4e Sittard tegen 16.803 duiven (2014)
1e Weert tegen 20.725 duiven (2015)
1e Nat. Morlincourt S4 tegen 11.985 duiven (2016)
1e NPO Niergnies tegen 11.595 duiven (2017)
1e NPO Troyes tegen 7.939 duiven (2018)
1e Rethel tegen 16.444 duiven (2020)
1e Venlo tegen 18.965 duiven (2020)
In 2019 behaalden we geen afdelingsoverwinning, maar hadden we wel een prachtig seizoen met als absolute uitblinker "Nadien". Ze werd uiteindelijk 2e Nat. Asduif Vitesse WHZB-BOTB.

Wat zijn jouw objectieven voor 2021 of waarmee zal je tevreden zijn na het seizoen 2021?
Ons doel is wel om ieder jaar een afdelingsoverwinning te behalen en een mooi aantal echt vroege duiven te pakken. Binnen de mogelijkheden proberen wij er alles aan te doen om de duiven zo goed mogelijk te laten presteren. Omdat we beide een drukke baan hebben, is tijd soms een beperkende factor. Het scheelt dan dat we de duivensport echt samen doen zodat ook niet altijd alles hoeft te wijken voor de duiven.

Wie wordt volgens jou de revelatie in 2021?
Dat is lastig te zeggen. Ieder jaar zie je weer nieuwe namen, toch hebben wij ook veel respect voor de namen die je ieder jaar weer terugziet. Als we dan toch iemand moeten noemen is het Arnold Paalman (dit jaar nog Hengevelde en vanaf volgend jaar Laren). Vorig jaar liet Arnold al zien op de laatste vlucht van het seizoen waar zijn duiven toe in staat zijn en het zou mooi zijn als hij daar dit jaar een vervolg aan kan geven.

Stel, je hebt het morgen plots voor het zeggen binnen de nationale duivensportbond, wat zou je willen veranderen aan de huidige duivensport?
In de huidige tijd waarin we leven ben je toch veel op je eigen erf/woonsituatie aangewezen. Voor ons viel bijvoorbeeld het voetbal en volleybal even helemaal weg. Daarom is het op dit moment extra mooi om een hobby bij huis te hebben waar je dagelijks mee bezig kan zijn. Wij vinden dat er vanuit de nationale duivensportbond best wat meer aandacht mag zijn voor een stukje promotie, zeker gezien de situatie waarin we nu zitten door COVID-19.

Wat is de grootste fout of blunder die je ooit op je eigen hok gemaakt hebt?
In 2019 hadden we nog een blunder waar we uiteindelijk wel om konden lachen. Op vrijdagmiddag (dag van inkorven) geven we de duiven tussen de middag nog wel eens wat snoepzaad als er iemand thuis kan zijn. Waarschijnlijk is de deur toen niet goed dicht gedaan. Toen één van ons om half 6 thuis kwam, moesten we de duiven snel pakken om in te korven. Bij aankomst bij de hokken vlogen er allemaal duiven rond en stond de deur open. Uiteindelijk konden we de duiven maar net op tijd binnen krijgen en zijn ze de mand in gegaan. Vrijdagavond was het enorm balen want dit paste niet in de gewenste voorbereiding. Op zaterdag hadden we een prachtige uitslag met 2e, 6e, 7e, 8e, 13e etc. tegen 16.314 duiven. Zaterdagavond zeiden we tegen elkaar; misschien moeten we de deur maar vaker openzetten op vrijdagmiddag.

De slogan spreekt van ‘duivensport familiesport’. Hoe staat jouw partner of familie daar tegenover?
Wij beoefenen echt samen de duivensport, met af en toe een helpende hand bij kluswerkzaamheden. Onze familie en vrienden vinden het wel leuk om te volgen hoe wij de duivensport beoefenen en wij proberen de duivensport ook altijd positief uit te dragen. Zo komen er regelmatig mensen kijken bij de aankomsten van de vluchten (ook niet duivenmelkers). Verder hebben wij een aantal goede contacten met bevriende liefhebbers, wat voor ons een leuk onderdeel is van de duivensport.

Welke ultieme tip wil je de startende duivenmelker meegeven?
Probeer een systeem te ontwikkelen dat goed bij je past en dat binnen de mogelijkheden die je hebt. Er is niet één methode die goed is, alhoewel sommige melkers het wel zo doen overkomen omdat ze al jaren hetzelfde doen. Natuurlijk is het belangrijk om aan goede duiven te komen. Als je goed zoekt en een beetje creatief bent moet dat ook lukken. Aan het begin van het jaar heeft iedereen meestal jongen tekort, maar op het einde van het jaar kun je vaak aan prima duiven komen. Als je bij goed spelende liefhebbers gaat kijken steek je ook altijd weer wat op.

Stijn & Jeroen Rans (Wijgmaal, BE)

Last but certainly not least is het de beurt aan Jeroen & Stijn Rans. De broers zijn ondertussen een handvol jaar bij de absolute dominante hokken op de grote fond met de internationale overwinning van ‘Jef’ op Barcelona 2019 als indrukwekkend hoogtepunt.

Van wie heb je het meest geleerd over de duivensport? Wie was je mentor?
Het meest heb ik geleerd van mijn peter, Alex Rans, en mijn opa, Frans Rans over de duivensport in al zijn facetten. Als kind waren wij vaak na school of tijdens vakanties bij hen zodat we van jongs af aan al betrokken waren bij het reilen en zeilen van de duivensport. Van Alex hebben we ons eerste duivenhok en duiven gehad. Mijn opa was voorzitter van Brabantse Unie en Alex secretaris, zo hielpen we al snel mee met het maken van uitslagen, het inkorven en uitrekenen in het lokaal, ... Mede onder hun impuls werd een jeugdclub opgericht in Sans Peur en kwam ik al op jonge leeftijd in het bestuur van ons lokaal. Nog steeds kunnen we met elke vraag terecht bij Alex.

Ook van Dirk Christiaens hebben we veel geleerd. Ons huidig speelsysteem is grotendeels gebaseerd hoe Dirk speelt.

Op welk moment of prestatie in je duivenloopbaan ben je het meest trots?
Wij hebben al vele mooie momenten beleefd de laatst vier jaar. In 2017 wonnen we tweemaal een eerste nationaal, Pau en Perpignan. Dit zijn momenten dat je nooit vergeet en die voor ons veel teweeg hebben gebracht.

In 2020 werden we 1. nationaal kampioen fond KBDB , 3. kampioen zware fond  KBDB en 3. algemeen kampioen KBDB, dit zijn titels waar we zeer trotst op zijn. Spijtig dat we dit door corona nog niet hebben kunnen vieren.

Het mooiste moment blijft echter wel het winnen van de eerste internationaal Barcelona in 2019 met Jef. De film van dat moment kan ik nog steeds voor mij ogen afspelen. Het bezorgt ons nog steeds kippenvel. Wij hebben Jef niet kunnen bijhouden, maar zien hem nog regelmatig terug bij Hugo Batenburg. Het maakt mij telkens toch weer emotioneel als ik hem terugzie.

In 2020 was het kippenvel moment de vlucht uit Narbonne. ‘s Avonds een eerste kippenvel moment door 3 duiven in het schemer te pakken en alle 3 kopprijzen nationaal. ’s Morgensvroeg in het halfdonker hebben we dan nog 2 duiven gepakt voor 6 uur. Door de dichte nevel hadden we niets meer verwacht, maar na 45 minuten viel plots een duif op het dak en nadien nog eens 3 die plots door de nevel doken. Dat zijn de momenten die je als duivenliefhebber wil beleven en waar je een gans jaar naar toe werkt.

Wat zijn jouw objectieven voor 2021 of waarmee zal je tevreden zijn na het seizoen 2021? 
We willen proberen het seizoen 2020 te evenaren. Hiermee zouden we al zeer tevreden zijn al beseffen we eveneens dat dit zeer moeilijk zal zijn. Een top-10 plaats op een internationale vlucht blijft ook elk jaar een objectief.

Wie wordt volgens jou de revelatie in 2021?
Dit is heel moeilijk, want elk jaar begint iedereen terug van nul. Ik verwacht dit jaar veel van Sente-Creten en Hok Rommelaere.

Ook Bastogen-Henry is een tandem om in de gaten te houden.

Stel, je hebt het morgen plots voor het zeggen binnen de nationale duivensportbond, wat zou je willen veranderen aan de huidige duivensport?
Veel! De KBDB zit vast in oude structuren en is niet meer aangepast aan de huidige tijden en noden. De mandatarissen zijn zo gehecht aan hun postjes en macht dat niet alle beslissingen in het belang van de duivensport genomen maar in het behoud van hun eigen postje. Een mooi voorbeeld hiervan is het stelselmatig verlengen van het bestuursmandaat. Een organisatie als de KBDB heeft nood aan een frisse wind om de 4 à 5 jaar. De KBDB zou ook moeten geleid worden door een onafhankelijk manager en niet door de verkozenen.

Op IT-vlak zijn er al beperkte stappen voorwaarts gezet, maar het blijft toch lachwekkend dat lokalen bijna verplicht worden om met een programma zoals dat van Data Technology te werken. Een programma dat de laatste 20-30 jaar amper is aangepast aan de huidige technologie. Dit was voor ons lokaal eigenlijk een stap terug in de tijd zetten.

Ook het vluchtprogramma dient te worden aangepast. Zo zijn er veel mensen en lokalen vragende partij voor minder vluchten, voornamelijk op de snelheid waar nu nog meestal 2 vluchten worden georganiseerd in het weekend. Dit zou veel druk bij de lokalen en hun vrijwilligers weghalen. Dit is iets dat op nationaal vlak dient aangepakt te worden.

Wat is de grootste fout of blunder die je ooit op je eigen hok gemaakt hebt?
In het lokaal op het moment dat je de duiven moet inkorven nog snel de 1e getekende omwisselen. In 2017 stonden we goed geklasseerd in het nationaal kampioenschap en moesten op de laatste vlucht uit Perpignan nog 1 & 2 vroeg pakken om het podium te geraken. Thuis hadden we Ace Perpignan als 1e getekende aangeduid. In het lokaal begonnen we te twijfelen en wisselden haar nog om met de “225”. Ace Perpignan vloog de 53e nationaal en de “225” miste... Blijf altijd bij je eerste gedacht!

De slogan spreekt van ‘duivensport familiesport’. Hoe staat jouw partner of familie daar tegenover?
De duivensport is bij ons een familiegebeuren. Onze vader is gelukkig met pensioen zodat hij kan instaan voor de dagelijkse verzorging van de duiven. Stijn zorgt voor de medische begeleiding en Jeroen voor de administratie. Iedereen heeft zo zijn taken binnen zijn mogelijkheden.

Op zaterdag is meestal de ganse familie samen en wordt er vaak de BBQ aangestoken. Zonder de steun van onze vrouwen was het niet mogelijk om de duivensport op dit niveau te beleven.

Samen met familie en vrienden de duiven opwachten, dat is echt genieten.

Welke ultieme tip wil je de startende duivenmelker meegeven?
In plaats van dure duiven aan te schaffen, ga je best langs bij de kampioen in je buurt. Een echt kampioen zal je wel verder willen helpen. Probeer ook één vast systeem te vinden dat bij je past en verander dit niet elk jaar.

Probeer er zoveel mogelijk plezier aan te beleven, want het is een fantastische hobby!