Eric Herbots - Zoutleeuw (B) Provinciaal overwinnaar Vlaams Brabant Barcelona 2008

Wie zou vermoeden dat het kleine provinciestadje, Zoutleeuw, nauwelijks groter dan een dorp, ooit een bedrijvige havenstad was en draaischijf van de internationale transithandel. De kunstschatten in de Sint-Leoarduskerk getuigen van een rijkelijk verleden.

Het Zoutleeuwse ommeland vertelt een intrigerend verhaal met een apart hoofdstuk gewijd aan het Vinne-omgedoopt tot een provinciaal domein waar ooit het grootste binnenmeer van België zich uitstrekte.

 

De Ossenweg loopt er pal doorheen en wordt aan de einder gedomineerd door het  silhouet  van het bedevaartkapelleke. De legende wil dat op deze plaats men in vroegere tijden een Ons Lievevrouwenbeeld vond dat vergroeid was in de takken van een boom. De deken van Zoutleeuw kreeg toen het lumineus idee het beeld te plaatsen in zijn kerk. Zo gezegd zo gedaan doch de volgende dag stond het beeld opnieuw waar het initieel stond. Toen men een processie organiseerde om het beeld met de nodige pracht en praal opnieuw te gaan halen wilden de paarden de kar waarop het Mariabeeld geplaatst stond niet trekken. In de processie liep een gezin mee waarvan het zoontje niet kon praten. Plotseling doorbrak die “Kleine “ het stilzwijgen met de vraag “Vader, haal gauw de ossen, die zullen onze Lieve Vrouw wel trekken”. Toen de ossen werden ingespannen kon het beeld verplaatst en ingehaald worden. Sindsdien noemt deze plaats de Ossenweg.

 

 

In de schaduw van het Kapelleke waar Maria vereerd wordt voor de vruchtbaarheid en in de uitloop van het Vinne-domein, ligt  de woning van Eric Herbots “ de Vinneman”, sinds een paar jaar “the place to be” als de jaarlijkse fondklassiekers uit Barcelona en Soustons hun verloop kennen. Eric behoort ieder jaar tot dat select groepje aan te kloppen mannen.
Een reputatie welke hij ook dit jaar met verven hard maakte. 111 oude duiven werden er in de schoot van het Tiense Obrafo ingemand en verstuurd richting Catalonië.

 Zaterdagmorgen 10u17 luidde de aankomst van zijn provinciaaltje een waar festival in. Eens  de kop eraf  geldt aan de Ossenweg de wet dat  het nu echt kan beginnen spoken. De kloktijden liegen er niet om en zijn de moeite waard om ze eventjes op een rijtje te zetten:
10u17-11u13-25-32-32-47-51-12u07-24-26-27-36-48-13u26-37-30-59-14u30-72-15u14-23-25-36-37-39-39-16u08-28-41-51-
17u34-18u29-31-33-19u11-25-44-21u42-22u12-zondag-05u54-06u22-40-52-06u40-52-07u07-10-33-

 

 

In de eigen thuismaatschappij (Obrafo) leverde dit het volgend impressionant prijzenlijstje op: 1-3-7-8-9-12-19-25-7-28-31-35-45-46-48-59-69-72-85-90-91-101-104-105-106-121-126-135-140-158-179-181-184-202-209-216-240-242-251-256-262-265-269-270-281- goed voor 46 prijzen.
De verschillende dubbelingen maakten het plaatje volledig af:
-Brabantse lokalen-(1907d):  1-6-10-11-12-26-37-40-41-46-enz…
Club de Fond de Wallonie: (3896d) 1-8-15-20-21-29-38-53-57-58-69-78-125-126-131-158 enz…(48 prijzen)…..
Nationaal goed vijf prijzen binnen de tophonderd (5-45-64-81-87) terwijl internationaal er begonnen werd met de 13de en 87ste.

Ook uit Soustons werd er met scherp geschoten
De eerste duif tuimelde om 11u51 uit het zomersluchtruim, de kogel was door de kerk. Een ware paternoster volgde: 11u54-12u10-10-16-31-13u02-28-34-43-55-14u23-35-36-42-44-48-55-59-15u11-18-30-33-55-16u08-24-47-49-53-59-17u30-18u01-14-22-24-49-52-19u08-33-51-55-20u13-21-22-38-52-21u00-00-05u45-06u21-27-39-42-56-58-07u07-14-14-17-17.
Het geboekt prijzenbestand is dan ook navenant:
564 jaarse-Obrafo
4-5-7-8-10-12-19-26-29-33-38-49-54-55-58-59-60-65-71-74-78-80-85-89-97-101-102-105-107-
116-125-129-132-133-139-146-149-151-155-157-158-160-163-164-165-172-173-174-176-177-180-182-184-185-186-187 (59/138d).
C.F.W-1363 jaarse:
8-9-15-16-18-24-43    enz.(138 ingemande duiven).   
Nationaal-44-50-77-78-88-
Internationaal: 45-51-79-80-91-

Het systeem Herbots

 

 

een no-nonsense aanpak of een regelrechte aantijging van de klassieke duivenmelkerij.
Klinkt het niet dan botst het maar, er is geen gulden middenweg bij Erik. Zijn Spartaans verhaal omtrent het houden van duiven maakte reeds meermaals het voorwerp uit van reportages verspreid in de internationale duivensport. Door de jaren heen werd hier en daar wat bijgeschaafd doch de hoofdprincipes blijven overeind. Zijn steile opgang op de internationale fondscène brengt hij terug tot een aantal vuistregels met als doel om zo vlug mogelijk internationaal Barcelona op zijn palmares in te schrijven.
Van sinds de opstart van zijn kolonie wist Eric waar hij naartoe wou en liefst zo snel mogelijk.
Met de  aankoop van de totale duivenpopulatie van Bert Van Bree (Meyel) werd een belangrijk stap gezet. Deze duiven met als origine Aarden beantwoorden perfect aan de no-nonsense aanpak welke Eric voorstaat. Naast het zo natuurlijk mogelijk houden van de duiven -kwestie van een zo hoog mogelijke gehalte inzake natuurlijke immuniteit in te bouwen- maakt de voorbereiding op het succesvol afronden van de koninginnenvlucht uit de Catalaanse hoofdstad de hoofdbrok uit van zijn Spartaans verhaal.
Vanaf hun eerste levensjaar worden zij klaargestoomd voor het grote werk. Stammend uit een kwekersbestand dat reeds een aantal jaren nog nooit werd gescheiden, worden de piepers tot de maand september opgesloten in ruime open hokken. Dan mogen zij dag en nacht uitvliegen. Eens februari worden zij als jaarduif gelapt. Vervolgens worden zij met eigen vervoer tweemaal gelost in Momignies en Soissons waarna een drieluik uit “Pithiviers” op de agenda staat. De laatste week  wordt er alle dagen gelapt. ’s Morgens uit Momignies, s’avonds afwisselend uit St Vith of Namen. Rond de klok van tienen is het dan ook niet verwonderlijk een zwerm aan duiven te zien neerstrijken aan de Ossenweg. Dan moeten ze klaar zijn voor het grote werk uit Soustons, Iroun of Saint-Vicent.
De oude duiven volgen dezelfde voorbereiding met het oog op Barcelona. Feit is dat gans het vliegbestand binnen een periode van drie dagen de mand in gaan. De hokken liggen er dan ook stil bij en wachten op wat komen zal doch dat is dan weer een ander verhaal.
De eerste week na thuiskomst krijgen de vliegduiven dag en nacht open hok om vervolgens weer de draad op te nemen met het oog op de vlucht uit Perpignan. In tegenstelling tot voorgaande jaren zullen alle duiven welke de dag van de inkorving op de hokken toeven meegaan naar Perpignan.

Een volle week na Barcelona-dag en nacht open hokken
Het wordt hoe dan ook uitkijken naar het resultaat want hoe men het draait of keert in de duivensport draait alles om resultaten. Duivenroem is vergankelijk maar daar staat dan ook weer tegenover dat de winnaar steeds gelijk heeft hoe contradictorisch zijn aanpak in klassieke duivenmiddens mag overkomen.

 

Eric Herbots en Technavichian brothers (Thailand) op bezoek