Overlijden van de heer Johan Bruggen (Kleine-Spouwen,BE)

De Limburgse duivenmelker Johan Bruggen uit Kleine-Spouwen (lBilzen) is op 82-jarige leeftijd overleden. In oktober bracht Pipa nog het verhaal van deze duivenliefhebber toen hij het bezoek kreeg van drie studenten ergotherapie van de Provinciale Hogeschool PXL.

De ergotherapie-studenten hadden de demente duivenmelker geconfronteerd met zijn vroegere hobby. Het resultaat was verbluffend:  de man reageerde wonderwel toen hij een duif in zijn handen kreeg. Meer nog: hij fleurde helemaal op.


De derdejaars ergotherapie die het bijzondere project rond dementie realiseerden.

Laura Nijssen uit Hoeselt, Ruth Bollen uit Eigenbilzen en Lars Vanmarsenille uit Jeuk zijn derdejaars ergotherapie aan de Provinciale Hogeschool Limburg. Ze kregen de opdracht om te observeren hoe iemand met dementie in een thuissituatie zich gedraagt en reageert. De studenten kwamen zo terecht bij Johan Bruggen. Zijn naam wordt niet bekend gemaakt om begrijpelijke redenen van privacy en discretie. Uit het eerste contact met zijn echtgenote bleek dat J. niet meer echt praatte/communiceerde en dat hij een echte duivenman was. Studente Laura vertelde toen op Pipa: “Toch wilden we proberen om communicatie uit te lokken aan de hand van foto’s van vogels. Onze leerkracht bracht ons dan op het idee om met de persoon buiten te gaan zitten en naar de vogels te kijken. Wij zijn dan uiteindelijk zelf op het idee gekomen om een echte duif mee te nemen en te kijken hoe hij daarop zou reageren.”
De studenten hadden een duif, een oude duivenklok en ringen van reisduiven mee. Laura: “Het grootst waren natuurlijk de verwachtingen hoe de Zuid-Limburgse duivenman zou reageren op de levende duif. We hadden tegen Johan gezegd dat hij de duif mocht vastnemen. De confrontatie met zijn geliefkoosde hobby had duidelijk iets ‘wakker’ gemaakt bij de man. In zoverre dat hij zelfs begon te praten bij het zien van foto’s en krantenartikelen uit zijn melkerstijd.  Hij reageerde meteen op bepaalde foto’s en herkende meteen zichzelf. Hij las ook zijn eigen naam en zei dan “dat ben ik” of begon te lachen.”

De super gemotiveerde hogeschoolstudenten slaagden erin om de man te confronteren met zijn vroegere liefhebberij. Dat het project in alle opzichten slaagde, is mede te danken aan de sterke band die melkers jarenlang hebben met hun duiven. Met enkele klassieke gebruiksvoorwerpen en zeker met een levende duif hebben ze bij deze melker iets “wakker” gemaakt dat hem in een groot deel van zijn leven heeft begeesterd: de duivensport.
De echtgenote van Johan en zijn familie waren achteraf in de wolken met het project.



De begrafenis vond in intieme kring plaats.