Herbots Eric wint Nationaal St Vincent 2006 tegen 7.483 jaarlingen


Eric Herbots met verzorger.


Met een 7e nationaal in 2004 en een 9e nationaal in 2005 was Eric Herbots al 2 jaar na elkaar dicht geëindigd op de nationale uitslag van St. Vincent, hij is dan ook helemaal geen verrassende winnaar. Met 102 duiven in de race op St. Vincent was hij als het ware verplicht om toch één of enkele vroege duiven te pakken, zeker ook omdat er veel (kritische) ogen op hem gericht staan. Toch is hij net als vorige jaren meerdere malen terug te vinden in de top 100 nationaal, eveneens op Barcelona waarvoor er 160 duiven ingekorfd werden. Er wordt wel eens gezegd dat de charme van de duivensport een beetje verloren gaat met zulk aantal duiven, maar toch zeker niet op de manier waarop ze het ten huize Herbots aanpakken. Daar wordt voor het hoogweekend van het duivenseizoen aan alles gedacht, zo was er ’s ochtends voor de wakers een ontbijt geregeld en kwam er ’s middags een traiteur langs om de 25-30 collega-duivenmelkers, vrienden en familie te voorzien van spijs en drank. De sfeer was er optimaal, mede doordat men op voorhand wist dat er die dag heel wat ging te zien zijn, wat het uiteraard extra aangenaam maakte.

Voorbereiding
Het weekend van Barcelona en St Vincent staan bij Eric Herbots alle hokken leeg, de enige duiven die nog thuis te vinden zijn in de week vóór deze 2 vluchten, zijn de kwekers en de jongen, voor de rest is werkelijk alles mee. Dit maakt het praktisch uiteraard iets makkelijker want alle duiven worden voor éénzelfde weekend voorbereid, toch blijft het een hele organisatie. Zo worden de duiven de laatste 14 dagen voor de inkorving dagelijks 70 à 80 kilometer weggevoerd, weer of geen weer, regen of geen regen, iedere dag worden ze gelost. Dan rijst automatisch de vraag hoeveel tijd men niet nodig heeft om dagelijks +-260 duiven te pakken en weg te voeren. Daarop antwoordt Eric dat ze hiervoor de duiven inderdaad ‘als kiekens bij elkaar moeten pakken’, want als ze iedere duif voorzichtig moeten pakken hebben ze nooit gedaan.

Ook voor de manier van voederen werd in de eerste plaats een systeem gezocht die zo weinig mogelijk tijd in beslag nam. Met andere woorden, je zal Eric nooit met een soeplepel aan de eetbak zien staan om alles uit te meten, “allemaal tijdverlies”, aldus Erik. “Bij mij krijgen de duiven zowel winter als zomer volle bak, ze trainen goed, de resultaten zijn er, en het is praktisch heel gemakkelijk”. Die vollebak bestaat uit de helft gerst en de helft sport, en uiteraard wordt dan de weken voor St Vincent en Barcelona geleidelijk opgevoederd tot zuiver sport.
Als voorbereiding op St. Vincent hebben de duiven maximum één keer een 450-500 Km gevlogen, dit jaar was dat Orleans, nadat ze eerder al Momignies, 2 X Soissons en nog een 300 Km vlucht gedaan hadden.

De dag zelf
Om 8u26 kwam de eerste duif toe van St. Vincent, meteen wist men dat men nationaal heel vroeg ging zitten want er was nog nergens iets gekend, behalve in Maldegem bij Romain Goethals die klokte om 8u24, en die later de 2e nationaal zou halen. Het daaropvolgende uur, dus tussen +- 8u30 en 9u30, werden er slechts 2 extra duiven geklokt in gans België, zo zou men rap kunnen besluiten dat niemand voor de jaarling van Eric Herbots zou komen en was men in Zoutleeuw vrij snel zeker van de nationale overwinning. De euforie werd nog groter toen er om 9u25 een duif van Barcelona kwam aangevlogen, ook dit zou (inter)nationaal een topprijs moeten worden, wist men, ware het niet dat de duif niet meteen de behoefte had om binnen te gaan en maar liefst 35 minuten op het dak zou blijven zitten! De reden hiervoor is volgens Eric de volgende: 1 week voor de inkorving heeft hij de platen van het EC vervangen. De oude platen hadden een witte kleur, de nieuwe platen een bruine kleur. De duiven hadden 1 week om zich hieraan aan te kunnen passen en dat lukte ook vrij vlot, maar “thuiskomen van 70-80 km is niet hetzelfde als thuiskomen van Barcelona, de duiven waren duidelijk nog niet volledig aangepast aan de nieuwe kleur van de platen en heel wat duiven aarzelden om binnen te gaan.”

Afstamming
De winnaar van St Vincent is een 100% duif van Bert Van Bree. In 2003 heeft Eric namelijk dit ganse zware-fond hok opgekocht en voor het ogenblik bestaat +- 90% van zijn vlieghok uit afstammelingen van die duiven. De rest van zijn kweekhok bestaat o.a. uit top 100 nationaal winnaars die Eric regelmatig aankoopt, en uiteraard ook enkele top 100 nationaal vliegers van eigen hok verhuisden naar het kweekhok. Want de beste duiven van Eric zullen nooit verkocht worden, ook deze winnaar zal onder geen geval verkocht worden. Eric wil duidelijk bouwen aan de toekomst en dan heb je deze winnaars nodig.

Hokken
Er komt 1 gemeenschappelijk kenmerk terug bij alle hokken van Eric, namelijk dat ze heel open zijn. Bijvoorbeeld het jonge duiven hok is zowel vooraan, links en rechts afgesloten met gewone ijzerdraad, enkel achteraan is het hok dicht. Dit betekent dus dat de jonge duiven dag en nacht in de buitenlucht zitten, zomer en winter. Dit geldt trouwens niet alleen voor de jonge duiven, ook de jaarlingen, oude en kwekers worden in een zo open mogelijk hok geplaatst. Op die manier komt er van jongsaf en van generatie op generatie een natuurlijke immuniteit volgens Eric, dat is volgens hem ook de reden waarom hij zelden medicatie dient (wil) gebruiken, er valt gewoon zelden iets te behandelen