Overlijden van de heer Jan Cobben (Nuth, NL)

We vernemen het overlijden van de heer Jan Cobben uit Nuth. Hij overleed op 79-jarige leeftijd. Jan was oud-voorzitter van o.m. de Limburge duivenbond "Poenix" en de afdeling Limburg.

PIPA en al zijn bezoekers wensen hun medeleven te betuigen en wensen de familie en vrienden van Jan veel sterkte in deze moeilijke periode.

Pie Schepers schreef een In Memoriam voor Jan.

Zo vlak voor kerstmis en met het wisselen van het oude jaar 2014 met het nieuwe jaar van 2015 bereikte ons het bericht dat onzer aller duivenvriend Jan Cobben op 79-jarige leeftijd is overleden. Deze mededeling die bracht teweeg dat ontelbare Limburgse duivenmelkers diep geschokt werden.

Met de talrijke successen die Jan door de jaren heen met zijn duiven wist te behalen verwierf hij zich de status van “Vedette”. Maar niet alleen daarin was hij een vedette, nee, dat ging nog veel verder. Namelijk met zijn kwaliteiten als bestuurder overtrof hij vriend en vijand. In deze functie was Jan een kei. Wie kent hem niet als voorzitter van de indertijd machtige CC-Zuid ? Wie kent hem niet als voorzitter van de Limburgse duivenbond “Poenix”? Wie kent hem niet als voorzitter van de Afdeling Limburg?

Jan Cobben was in die functie een fenomeen. Zowaar een rots in de branding. Hij voerde beleid naar eer en geweten. De vele kritiek wat hij te verwerken kreeg in al de jaren dat hij de voorzittershamer hanteerde zijn met geen pen te beschrijven. Hoe je ook doet, nooit is het goed. Dat spreekwoord was zijn uitgangspunt als hij een discussie aanging. En meestal kwam hij als winnaar uit zo’n debat. Met zijn onaflatende wiskracht en met zijn groot bestuurlijk talent heeft zich Jan Cobben in de duivensport onsterfelijk gemaakt. Wel elke vereniging in Limburg heeft hem ooit in huis  gehad. Of het nu een jubileum betrof of een tentoonstelling, of het huldigen van kampioenen, op de bondsvoorzitter kon men altijd rekenen. Zelden of nooit werd tevergeefs een beroep op hem gedaan.

We wisten dat Jan al enkele jaren met zijn gezondheid sukkelde maar dan komt toch het onvermijdelijke zo onverwachts. Een kleine, grote man die is niet meer. De hele Limburgse duivenfamilie rouwt. Er zijn geen woorden genoeg om te beschrijven hoe die “kleine Generaal” onze duivensport heeft gediend. Bij zijn aftreden als voorzitter van de
afdeling Limburg werd hij gedecoreerd. De burgemeester spelde hem namens de Koningin der Nederlanden de Gouden speld op. Waarvoor? Voor moed, beleid en trouw. Voor de vele verdiensten die hij voor de duivensport in het algemeen openbaarde. Dik verdiend! Het was een grote EER die Jan te beurt viel. Bescheiden en enigszins verrast liet hij zich toen lauweren. Hij wist niet wat hem overkwam. Met een rode blos op zijn wangen beleefde hij gelaten de hele ceremonie rondom zijn persoon. Hij voelde zich geenszins een held. Maar de insiders weten wel beter. Jan Cobben verdient een standbeeld. Hij zal nooit uit beeld geraken. Hij is niet meer onder ons maar in gedachten zal hij bij de duivenliefhebbers blijven leven. Omdat hij uniek was en vooral mens.

Moge hij ruste in vrede.

Ons medeleven gaat uit naar zijn familie die met het overlijden van Jan zwaar getroffen werden.