Luc Vogels (Heusden-Zolder, BE) verzaakt niet aan het vitessespel

Een liefhebber met weinig duiven, doch sterke prestaties én passie voor het snelheidsspel. Met deze pennenstreep kunnen we liefhebber Luc Vogels uit het Limburgse Heusden, fusiegemeente van Heusden-Zolder, het best beschrijven.

Luc Vogels, een nobele onbekende tussen de gevestigde waarden, maar een te duchten melker op het vitessespel. Deze man (45 jaar), een op rust gestelde mijnwerker, vader van drie opgroeiende pubers heeft de mix gevonden tussen het familieleven en het duivenspel. “Ik ben een melker met de kleine korf. Dit om te behoeden dat ik geen slaaf van de duiven wordt én dat ik mijn gezin verwaarloos.”

Als gamin hing Luc reeds aan vaders stofjas. “Ik vermoed dat ik acht jaar was toen ik voor het eerst echt op de hokken van vader mocht. In het begin vooral om mee helpen te krabben, maar later ook om de duivenkolonie te verzorgen en helpen ‘pitsen’ (manueel klokken) natuurlijk.” Vogels, die sinds 2008 van zijn pensioen geniet, zit al meer dan vijfendertig jaar in de duivenstiel. Ook hij erkent dat het spel méér en méér geprofessionaliseerd wordt. “Zo zijn de halve fondvluchten op een mum van tijd afgelopen, op een enkele uitzondering na.”


Luc samen met dochter Lieze, eveneens gebeten door de duivenmicrobe

Levensbelang

Als jonkie leerde hij de kneepjes aan de zijde van zijn vader en besefte al snel dat de band tussen melker en duif van levensbelang is. Het hoeft daarom niet te verwonderen dat de duiven handtam waren en dikwijls vertoefden op zijn schouders, lonkend naar graantjes die Luc stevig klemde tussen zijn lippen. “Het leek wel of ze me kwamen kussen”, lacht hij. Op het ouderlijk huis werden toen knappe prestaties neergezet. Het accent lag eerder op de hafo-vluchten. Zo wonnen vader Riek (+ 2012) en zoon Vogels in 1992 eerste en tweede provinciaal op La Souterraine en dit met slechts twee duifjes mee!

Sint-Barbara

De hele kolonie van welgeteld 6 kweekkoppels en 14 weduwnaars wordt traditiegetrouw gekoppeld op Sint-Barbara (4 december), de patroonheilige van de mijnwerkers. Luc beschikt over één hok, een herwerkt aluminium fruitkraam, dat is onderverdeeld in vier hokken. Drie daarvan zijn bevolkt, het andere doet dienst als voorraadkamer. Een luchtige volière huisvest de kweek- en weduweduivinnen. Alles samen heeft Vogels zo’n 50 duiven die het mooie weer maken. Zo werden er dit jaar 35 piepers geringd, waarvan Luc er tien verlapte voor twee zakken duiveneten aan een kameraad. Van de resterende 25 vertrokken er op een dag tien waardoor er momenteel nog 15 youngsters worden getraind.

Buurman

Qua bloedlijnen - die het kloppend hart zijn – is Luc kort: "Buurman André Vandeneynde en Valère Magchiels uit Koersel." Dat het aardig lukt met deze afstammingen bewijzen de resultaten van Vogels die hij tot dusver neerzette. 2012 werd afgesloten met 12 eerste plaatsen (dubbelingen inbegrepen)


Luc Vogels samen met zijn buurman André Vandeneynde

 

Enkele knappe resultaten 2013

Mettet 7/04/13 (60 oude): 1-2-3-5-7-17-21-23-26 (9/12)
Chimay 14/04/13 (202 oude): 1-3-7-41-59-84-93 (7/12)
Chimay 14/04/13 (226 jaarse): 25-55 (2/3)
Chimay 21/04/13 (184 oude): 1-5-8-10-13-18-25-30-49-57-58 (11/12)
Chimay 21/04/13 (124 jaarse): 3-30 (2/2)
Chimay 28/04/13 (218 oude): 3-5-14-40-52-77-97-105-107 (9/12)
Vervins 05/05/13 (198 oude): 11-22-26-47-66-87-91 (8/11)
Vervins 05/05/13 (197 jaarse): 18 (1/2)
Villers 09/05/13 (45 oude): 1-2-3-4-5-6-7-8-10-18 (10/12)
Villers 09/05/13 (87 jaarse): 22-24 (2/2)

Woensdag wasdag

Dierenartsen zullen weinig tot geen geld verdienen ten huize Vogels. Voor het seizoen wordt alles gecontroleerd door de plaatselijke dierenarts en om de drie weken krijgen de vliegduiven een halve Spartrix opgestoken. Luc heeft zo zijn eigen systeem en zal er niet snel van afwijken. “Men krijgt op woensdag een vrij bad, simpel met azijn en badzout. Als ze niet willen, dan krijgen ze een verplicht bad.” De dag van de inkorving krijgen de strijders een druppel in de ogen ter bescherming.
De weduwnaars, momenteel 12 oude en 2 jaarlingen, moeten twee maal per dag trainen: ’s morgens om 8 uur en ’s avonds om 17 uur. Klokvast, tenzij het té warm is, dan durft Luc de trainingen vervroegen of verlaten. Terwijl de kleppers toeren, kuist hij de hokken kraaknet.

Gekraakt

Niet alleen dochter Lieze heeft een favoriet, ook Luc heeft een kleppertje waar hij een bijzondere band mee heeft. De doffer met ringnummer 5042390/2011 is geen eersteprijsvlieger, maar wel een constante duif. Van de 16 keer gespeeld, miste hij slechts een keer. “Als we een eerste prijs spelen, dan trekken we graag een flesje champagne open”, vertelt Luc. Maar vorig jaar werd er één zondag geen flesje gekraakt, hoewel Luc een eerste prijs vloog. “Mijne 390/2011 was niet thuis en eerlijk waar, ik was er ongelukkig van…” Die zondag ijsbeerde Luc regelmatig naar de tuin, turend in de lucht, kijkend of ie zijn doffertje niet zag, maar zonder resultaat.
“Maar ’s maandags zat hij op de nok van het hok en hebben we alsnog eentje gekraakt, niet voor de eerste prijs, maar wel omdat hij thuis was!”


De kweekdoffers

Eerst gezin, dan duiven

Vogels heeft meermaals onderstreept dat hij zijn familie op de eerste plaats zet. “Mijn kinderen en partner en de rest van de familie blijven prioritair.” Vandaar ook zijn keuze om enkel en alleen het vitessespel te ambiëren. Zelden zal er een duif verder gespeeld worden dan Vervins. Dochter Lieze, bijna 18 lentes jong, heeft ook een zwak voor de pluimenbollen. “Mocht ik door omstandigheden belet zijn, dan kan ik rekenen op haar”, klinkt het trots. Of ze een favorietje heeft? “De stroef 007 is haar doffertje. Ooit tegen de draad gevlogen en nu heeft ie een stropdas”, lachen dochter en vader.

Luc Vogels trekt de prestaties 2012 door, maar er is meer dan het leven dan duiven alleen.