Search

Dutch Open

Natte Dutch Open biedt volop sfeer, maar ook teleurstelling

Teletekst meldt op woensdagochtend 5 september dat de duiven in Stuttgart voor de Dutch Open om 8.45 uur de vrijheid krijgen. Zo’n 900 duiven beginnen aan een zware dag, want hoewel de lucht in Duitsland redelijk helder is, trekt Nederland langzaam dicht. Motregen wordt echte regen en gevreesd wordt voor een rampzalige eindvlucht. Aan het eind van de dag kunnen de organisatoren de balans opmaken: een geslaagd feest, sfeervol, veel publiek, maar voor de duiven uiterst zwaar, vermoeiend en afmattend. Sportief gezien: 1% van de duiven komt thuis. De winnaar mag zich een echte kampioensduif noemen. Een van onze verslaggevers was ter plaatse en tekende onderstaand verslag op.

Op weg naar het prachtig gelegen Nederhorst den Berg blijkt het druk op de snelwegen rondom Utrecht en Amsterdam. Meldingen van 12 km file. Zijn er zoveel mensen op weg naar de derde Dutch Open? Bij aankomst zien we al van ver de feesttenten staan en wat dichterbij vallen de goed zichtbare hokken op. Lex, de zoon van de grote afwezige Jan de Jongh (bedenker en initiator van dit grote evenement) heet ons welkom. Hij vertelt dat vader Jan vanmorgen vanuit het ziekenhuis gebeld heeft en dat het gesprek emotioneel was. Logisch, want de Dutch Open is “het kindje van Jan” en als je vanwege een ernstige ziekte dit festijn moet missen, dan doet dan op zijn zachtst gezegd pijn. André van de Wiel is vandaag de spreekstalmeester en dat gaat hem andermaal goed af: klasse. De duiven hebben, zo wordt gemeld, in Stuttgart een prima start gehad. André gaat verder: ik verwacht dat mede door het goede zicht en het feit dat de duiven volop in de veren zitten vanwege de verduistering, het voor de duiven te doen moet zijn. Een massale aankomst zullen we onder deze weersomstandigheden echter niet kunnen verwachten. 

Ponderosa
Twee keer eerder werd de Dutch Open vervlogen en steeds vanaf de Ponderosa van de familie Eyerkamp in Zutphen. Vanwege grote risico’s (o.a. vogelgriep, de boosdoener dan het feest vorig jaar afgelast moest worden) haakten de Eyerkamps af. Nestor Hans Eyerkamp is vandaag aanwezig en prijst de organisatie. Hij betreurt het dat de initiatiefnemer er vandaag niet bij kan zijn. Even rondkijken: de bezoeker komt vandaag niets te kort, want overal staan kramen, barretjes, snackwagens en is er koffie en koek te koop. Daar waar je op je eigen duif een wedje kunt leggen, staat men in de rij. Aan het eind van de dag blijken ongeveer 400 melkers een gokje gewaagd te hebben.

Boot
Ondanks het miezerige weer, stappen zo’n honderd bezoekers aan boord van de Partyboat Pallas Athene. In een uurtje dat veel te snel voorbij gaat, vaart de kapitein over de Vecht langs prachtige landhuizen, een Hollandse molen, mooie schepen en natuur. Twee melkers (Wiersma en De Block) vertellen dat ze hun hoop gevestigd hebben op hun enig gezette duif die de naam Calimero draagt. Normaal zijn deze twee heren concurrenten, maar vandaag kijken ze broederlijk uit naar de aankomst. Ook aan boord is Ellen Voorn, de dochter van de boer die de kippenschuur verhuurt aan de stichting Dutch Open. Zij heeft de verbouwing van de schuur van nabij meegemaakt en geniet vandaag van alle drukte rondom het ouderlijk huis. Even verderop zitten Ap en Eddy Vos uit Heusden die drie duifjes hebben ingezet. Ook kijken ze mee voor hun vriend Narancic Nebojsa uit Bosnië die één duif heeft gezet. Ap heeft al meer dan 25 jaar prima contacten met melkers uit het voormalige Joegoslavië. De favoriet voor vandaag: Ap gokt op een duif van Eyerkamp of van de gebroeders Van den Berg. Op de boot vraagt menigeen zich af of er ook dit jaar duiven uit een andere regio meegedaan hebben. Een vraag die thuishoort bij de man die vandaag de touwtjes in handen heeft, de man die als een spin in het web fungeert, die inspeelt op vragen en probleempjes: Evert Diepenveen. Het is ons niet gelukt om een ploeg duiven te vinden die wilde vliegen vanuit Duitsland. Logisch en begrijpelijk, maar best wel jammer. Een favoriet? Ik gok op een outsider. 

Verwachtingen
Om 12.55 verwacht een ieder die aangesproken wordt een lange en harde strijd. De 1500 bezoekers vermaken zich, zeker nu het droog begint te worden. Om 13.05 zijn de kansen voor een ieder nog gelijk en dat biedt verbroedering en eensgezindheid. Ook om 13.15 rijden nog steeds auto’s het parkeerterrein op en slechts een enkeling houdt het voor gezien. “De oudjes gaan”, roept een oudere mevrouw uit Oegstgeest vanuit de auto naar de verbazende blikken. Echt koud is het niet en dat maakt de kelen dorstig. De toiletwagen heeft het druk, maar wordt telkens goed bijgehouden en ook dat verdient een pluim want met al die regen wordt het feestterrein wel een beetje modderig. Gert Jan Beute verwacht een klad duiven tegelijk. Een favoriet heeft hij niet: dit is een zo’n abacadabra-vlucht. Topspeler Gerard Koopman vindt dit soort wedstrijden geweldig, een mooi stukje promotie voor de duivensport. Zelf heeft hij geen duiven gezet, want (breedlachend) “het geld was bijna op”. André van de Wiel heeft her en der nagevraagd wat de aankomstverwachting is: de een spreekt over 14.45, een ander over 15.00 en een derde over 16.30. Later zou blijken dat het nog veel later zou worden. Wel een slimme tip van de spreekstalmeester: organiseer volgend jaar een weddenschap voor de juiste aankomsttijd.

Dames
Hoewel de mannen vandaag in de meerderheid zijn, blijken de meegereisde dames allen goed gekleed, goed gekapt en heerlijk ruikend te zijn. Duivenmelkers weten wel wat ze moeten kiezen, zo blijkt. Sterker nog: duivenmannen hebben niet alleen kijk op mooie duivinnen. Daar zien we de dames Van Chaam en Walpot die de Dutch Open gezellig en leuk vinden. Ze zijn dan wel geen echte melkers, maar voelen wel degelijk de spanning, de strijd en de verwachting. Aan H. van Woerkum de vraag hoeveel duiven hij heeft gezet. Slechts één en dat samen met M. Bambacht uit Hellouw. Ons duifje zal het vandaag moeilijk hebben, want in de voorbije vluchten is-ie slecht gekomen. Het wordt een beetje droog en dat is te zien IN de tent: buiten wordt het drukker en drukker en binnen wordt het leger en rustiger. Duivenmelkers blijken niet alleen goed voor hun duiven te kunnen zorgen, want opvallend is het hoe goed ze vandaag op de inwendige mens letten. Het oog valt op een jeugdlid, vandaag een uniek iets want de jeugd moet op woensdag gewoon naar school. Danny de Rooy uit Hilversum vertelt dat hij net terug is uit Hongarije waar ook een eenhoksrace was. Daar vond hij het mooi, maar ook hier heeft hij het prima naar de zin. Vlakbij staat een wat oudere melker, getooid met een echte klak. Het is A. Starreveld uit Gouda die de Dutch Open bij de Ponderosa fantastisch vond, mede natuurlijk door het prachtige weer in 2004 en 2005. Als hij begint te vertellen over de goede oude tijd met mannen als Co Nipius, Joep van Dongen en Westerhuis lijkt de tijd even stil te staan.

Lekker dichtbij de duiven
Bram Walpot nipt voorzichtig aan zijn pilsje en is vanouds recht voor zijn raap: ik vind het hier mooier dan destijds in Zutphen. Hier kun je als melker de duiven goed aan zien komen en dat is toch wat we met z’n allen graag willen. Als bezoeker heb je het gevoel dat je echt “duiven staat te letten”, een mooi evenement zonder capsones. Rond 14.00 uur is het echt droog en staat vrijwel iedereen buiten de tent met het zicht op de hokken. Melken en nog eens melken, dat is wat de klok slaat. In tegenstelling tot de biertap, heeft Gea Smeele van de EHBO niets te doen. Het deert haar niet, want een feest is pas geslaagd als wij niet in actie hoeven te komen.

De hokken
Met de eerder genoemde Lex bezoeken we de hokken. De kippenschuur is verbouwd tot een gigantisch groot duivenhok met tien afdelingen. Drie jaar lang mag de organisatie gebruik maken van deze accommodatie waar het vele stro opvalt, dat maakt het meteen al “gezellig” en dat is iets waar jonge duiven van houden. De verluchting voelt prima aan en Lex vertelt dat men de jongen op leeftijd per afdeling heeft geplaatst. Het verduisteren is prima bevallen en ook volgens dierenarts Hans van der Sluis zagen de jongen er bij inkorving opvallend goed uit. Hokverzorger Raymon Moleveld uit het naburige Hilversum lacht breed als hij vertelt hoeveel tijd en energie er met velen in de verbouwing is gestopt. Een schouderklopje heeft hij voor de man die het vandaag technisch allemaal verzorgt, Jeroen van Hulten. Hij zorgt ervoor dat de uitslag en de beelden direct op internet komen te staan. Lex roemt en dankt de talloze sponsors zonder wie de Dutch Open nooit gerealiseerd had kunnen worden. Terug bij de nog altijd wachtende menigte, spreken we Enrico Doldersum, een van de hokverzorgers van de vorige Dutch Open in Zutphen. Hij heeft nog twee duifjes in de strijd en voorspelt dat het vandaag uitermate zwaar gaat worden. Met gepaste trots vertelt hij over zijn mooie seizoen met o.a. de 1e op Blois (Oost-Nederland). Het gesprek wordt beëindigd door een schallende stem uit de luidsprekers die om 14.45 uur vertelt dat de jackpot maar liefst € 8.000,- klaar heeft liggen voor de juiste weddenschap.

Mensen
Bij veel mensen begint het na drie uur te kriebelen, want ze zouden er nu toch kunnen zijn. Karin van de Aa wacht op de vijf nog aanwezige duiven van de Gevleugelde Vrienden uit Nieuwkuyk. Haar favorieten: Quick Dance en Sunny Socks. Meneer Wang uit Beijing (China) laat zijn tolk vertellen dat hij het hier hartstikke interessant vindt. Als om 15.32 de fotografen Peter van Raamsdonk en Oscar Toet zich genesteld hebben aan de overzijde van het publiek, voelt de wachtende melker dat het Uur U nadert. Jaap Koehoorn reist veel eenhoksraces af en staat iedere keer weer versteld over de verbroedering. We zouden dit soort feesten veel vaker in een jaar moeten organiseren. Wel of niet winnen is niet eens het belangrijkste, het gemoedelijke, het amicale is wat telt. Mijn voorspelling: het wordt een hele zware vlucht waar de meest gemotiveerde duif gaat winnen. Harry Vera vertelt met zijn enorme legersnor om 15.59 dat hij hier vooral als sfeerproever is. Mijn voorspelling: met vijftig duiven hebben we vanavond de broek wel vol (vrij vertaald: ik verwacht niet veel duiven). Even over vier uur verschijnt een wel heel grote duif aan de horizon. Hilariteit, want het blijkt een helikopter. De adrenaline begint te werken (evenals het bier) want steeds vaker hoor je roepen: “Ja, daar is er een”. Het blijkt echter een zwaluw, een kraai of een meeuw die de harten eventjes sneller doet kloppen. Cees Selhorst, een van de mannen achter dit evenement, staat letterlijk stijf van de spanning. Hij schat het aantal bezoekers op 2000. It Swelsjenest uit Zwaagwesteinde is met de oranje T-shirts opvallend aanwezig, maar vallen net als de andere aanwezigen even over vijf uur doodstil. Opeens is er daar een duif, ver na het uur van verwachte aankomst. Het beestje kijkt verbaasd om zich heen, want de anders zo rustige en stille omgeving van de hokken, is nu opeens veranderd in een krioelende massa. Dat zal wel de reden zijn dat hij wacht en wacht om naar binnen te gaan. Dit is waar we met z’n allen op hebben gewacht, inmiddels beseffend dat het een dramatisch lange vlucht is geweest. Op weg naar huis dringt het pas tot je door wat het betekent dat slechts 1% van de duiven deze dag het hok terug kon vinden.