Viering nationale winnaars bij de familie Van Oeckel (Oud-Turnhout, BE)

Zaterdag 3 september was het voor de familie Van Oeckel, net als voor alle andere Belgen, een zwoele dag én avond. Voor de Van Oeckels was het er evenwel eentje met een speciaal Belgisch gekleurd tintje...

U weet het of niet maar deze duivenminnende pa en zoon hebben dit jaar zowat gegrossierd in nationale overwinningen: de ene uit Bourges in mei en de andere uit La Souterraine in augustus. Dat moest en zou gevierd worden met de hele gemeenschap van sjappers, want als er iets is dat me zal bijgebleven zijn van deze ontmoeting, dan is het wel de diepmenselijke kant van deze familie die hun vreugde hebben willen delen met allen, zonder onderscheid van stand noch rang.

De plaats waar het allemaal onvergetelijk zou worden, was de zaal Vriendenkring te Oud-Turnhout. Terloops kreeg ik van Bart mee dat hier buiten de duivenclub nog een tweetal verenigingen actief zijn, dat het allemaal in eigen beheer gaat en dat dat natuurlijk zorgt voor een spotgoedkope duivensportbeoefening. Hierbij mag worden vermeld dat een zeven- à achtduizend duiven op hafo, achttien- à twintigduizend duiven op snelheid en een 6000-tal duiven op de fond worden ingekorfd. De maatschappij telt zowat 35 hoklijsten. Zestig leden telt de fondclub Turnhout, waarbij ik vermoed dat Bart méér dan zijn steentje bijdraagt om alles in goede en vooral plezante banen te leiden. Daarmee zijn we dan beland bij de essentie van de avond, namelijk feesten, feesten en nog eens feesten op het succes van de F16 en de Raket, de waardige namen van de onderscheiden nationale winnaars.

Zowat iedereen die het wou en van thuis mocht, was welkom op de viering van bovenvermelde exploten. Het mag ook gezegd worden dat de respons overweldigend was, waarbij grote en kleine kampioenen hun sympathie kwamen betuigen tegenover deze uiterst fijne mensen, die zeer zeker hun devies een dag zonder lach is een verloren dag alle eer hebben aangedaan!

Beklijvend was de toespraak van zoon Bart waarbij niet alleen opviel wat een sterke familiale band deze mensen hebben, maar ook het respect voor de medemens en in het bijzonder dan voor diegenen die zich belangeloos inzetten voor de goede zaak van de duivensport.

Daar een ket op tijd in zijn bed moet liggen, trok ik er tamelijk vroeg vandoor. Toch met een zalig gevoel dat duivensport nog niet dood is en wel degelijk, mits wat goede wil van allen, terug de volkssport van iedereen kan worden. Nogmaals mijn felicitaties aan al die aanwezige kampioenen en de familie Van Oeckel in het bijzonder!

Hieronder volgen nog een paar sfeerfoto’s en het dient ter bescherming gezegd dat deze foto's genomen werden op een christelijk uur... Veel kijkgenot en hopelijk kunnen sommigen nog wat nagenieten zonder te veel haarpijn....