Luc Wiels (Roosdaal, BE), provinciale winst uit Barcelona opent perspectieven op de ‘grote fond’!

Sinds mei is Luc Wiels met ‘brugpensioen’, in juli won hij reeds 1° Provinciaal Barcelona… hoeft het een betoog dat hij nu met volle teugen van zijn duifjes geniet, en stilletjes hoopt dat er nog dergelijke heuglijke momenten in het verschiet liggen?

Dat Luc Wiels (57 j.) nu definitief zijn pijlen op het ‘zware werk’ zal richten, nu hij er ook de ruimte en tijd voor heeft, is dan ook volkomen normaal. Al nam hij in 2000 reeds de beslissing om deze weg in te slaan… met als doel een ploegje ‘vliegduiven’ voor de ‘grote fond’ bij elkaar te kweken, waar hij met het pensioen in zicht, in zijn vrije tijd ontspanning en plezier zou in vinden. En dat lijkt aardig te lukken. En als Luc er al eens wil tussentuit knijpen, of een korte vakantie wil inlassen… is er nog altijd zoon Geert waarop hij kan terugvallen voor de verzorging van de duiven gedurende zijn afwezigheid.

Snelheid als ideale leerschool.

Luc Wiels stapte ergens in 1989 in de duivensport. Stielkennis deed hij op, op de snelheid… volgens Luc nog altijd de beste leerschool, om het echte ‘duivenmelken’ onder de knie te krijgen. Omdat de inbreng van de liefhebber hier een veel belangrijker rol speelt, dan pakweg op de fond… daar is het eerder het ‘kunnen’ van de duif die de doorslag zal geven. Met allerlei trucjes omtrent ‘motivatie, kan men op de snelheid werkelijk het onderste uit de kan halen bij sommige duiven… zaken die op de fond en zware fond dan eerder een nefaste invloed hebben, omdat de duiven door een langer verblijf in de mand dan vaak hun energie gaan verspillen, te zenuwachtig zijn… fond en zware fond vereisen eerder ‘rustige’ of ‘kalme’ duiven.  In zijn maidenjaren hield Luc het bij het spel voor jonge duiven.

Toen hij later richting halve fond trok, met Dourdan (Angerville) als uitverkoren vlucht, kwam ook het spel met de oude duiven erbij. In deze jaren durfde Luc af en toe al eens een duif op de fond inzetten, met succes… vandaar dat zijn voorliefde voor de fond, en zijn bewondering voor prestatie van een fondduif… keer op keer toenam. In zoverre dat hij in het jaar 2000 de beslissing nam om zich volledig op de fond te gaan toeleggen. In die zin kwamen er ook nieuwe, en andere duiven naar Roosdaal… en werd er versterking gezocht Carlo Gyselbrecht, Ronny Borloo (soort Alex Rans), Maurice Merkpoel,  Jan en Ina Roobol, Hugo Batenburg-Van de Merwe en Jean-Pierre Pe. Via het onderling kruisen van deze soorten, kweekte Luc zich een hok beloftevolle ‘zware fondduiven’, welke tot op Barcelona met de beste kunnen wedijveren. Dat werd deze zomer duidelijk toen Luc met brio, de provinciale winst binnen haalde uit Barcelona. Laten we er even enkele van de voornaamste uitslagen uit 2011 bijnemen, die meteen ook aantonen dat de ploeg op het juiste spoor zit:

Barcelona Prov   1.550 d. 1-31… (4)
          Nat   12.170 d. 8-126… (4)
Tarbes    Prov     318 d. 8-9-22 (3)
          Nat    4.818 d. 222-224-389 (3)
          I.Nat 10.695 d. 524-529-931 (3)
Narbonne  Prov     517 d. 3-43… (3/4)
          Nat    6.428 d. 104-641-1296 (4)

De provinciale winnaar uit Barcelona luistert naar de naam van ‘Diego Barca’. Als jaarling werd hij opgeleerd tot Limoges jaarlingen, vorig jaar als 2-jaarse toonde hij reeds een eerste ‘klasseflits’ op de loodzware Montauban (vervlogen onder tropische omstandigheden aan 900m/min), om dan dit jaar uit Barcelona tot volle ontbolstering te komen (hij vloog de nationale Limoges van begin juni als voorbereiding):

-‘Diego Barca’ B08-2222675

’10 Montauban   139 d. 16
’11 Barcelona   369 d. 1
       Prov   1.550 d. 1
       Nat   12.281 d. 8
       I.Nat 26.650 d. 41

Ook zijn pedigree toont dat hij uit het ‘goede hout’ gesneden is (klik hier voor volledoge weergave):

Vader: B03-2008639 Geschelpte Rans (Alex & Frans Rans)

Kleinzoon ‘Arthur’: 1° Internat Bordeaux ‘95

Hij stamt uit een ‘Zoon Arthur 246/95’, een kruising Brinkman x De Ridder x Norman (dus uit de 1° Intnat Bordeaux ’95: ‘Arthur 779/92’ x ‘Veerle 467/89’) x ‘Zus Federica 235/00’, volle zus van de 1° Prov Barcelona 2000 bij Gebr. Van Doorn te Someren (NL).

Moeder: B04-4297750 ‘Narcis-duivin’

Rechtstreeks van de kweekhokken Dr. Carlo Gyselbrecht, waar hij gekweekt werd uit de ‘Narcis Laureaat 698/97’, zelf 236° Nat Barcelona 11.806 d., 262° Nat Barcelona 13.161 d., 789° Nat Barcelona 13.966 d. (en zoon van de 1° Intnat Barcelona ’95: de ‘Laureaat Barcelona 350/92’ x ‘Narcis 360/95’) x ‘Daughter King 011/98’ (Dochter van de 61° Nat Barcelona 11.214 d., 96° Nat Limoges 19.250 d., 173° Nat Barcelona 9.452 d. enz… de ‘King 816/91’ x ‘Monica 449/97’).

De thuiskomst van zijn ‘Diego Barca’ herinnert Luc zich  nog alsof het gisteren was. Gezien er op vrijdag in de kortvlucht in Frankrijk reeds duiven gemeld waren, wist hij dat de duiven er heel vroeg in de morgen konden zijn! De wekker stond dan ook op 4u50, maar bij het opstaan was het nog vrij donker, en er viel wat miezerige regen. Daar zullen nog wel geen duiven doorkomen, dacht Luc bij zichzelf… dus zette hij eerst nog koffie, en stak vlug nog een boterhammetje achter de kiezen alvorens met zijn klok richting duivenhok te trekken. Tot zijn grote verbazing zag hij zijn 1e getekende van Barcelona daar reeds op de nok van het dak zitten… paniek alom dus, een adrenaline-opstoot die het hart liet bonken tot in de keel… u weet hoe dat gaat! Uiteindelijk kon Luc zijn ‘Diego Barca’ klokken om 5u22… maar het besef dat hij er vermoedelijk reeds een tijdje zat, en een dichtere ereplaats nationaal wellicht in het verschiet lag, vindt hij nog altijd doodjammer. Spijtig… maar niks meer aan te veranderen!

Hoe pakt hij het aan?

Ten huize Luc Wiels wordt nog altijd gespeeld volgens de methode van het klassiek weduwschap. Als jonge duif gaan ze een 2-tal keer tot Noyon, en een 2-tal keer tot Angerville… de meesten raken zelfs niet tot Angerville, wegens intrede van de rui. Vandaar dat er nog zeer voorzichtig wordt omgesprongen met de jaarlingen… die eerst een 3-tal keer Noyon af te werken krijgen, 2 x Angerville, om dan finaal wat ‘nationale ervaring’ op te doen op Argenton en Limoges. Pas vanaf 2-jarige komen de echte fondvluchten op het menu.

Voor aanvang van het seizoen worden de duiven gekoppeld eind maart – begin april, en mogen aansluitend een 5 tot maximaal 8 dagen broeden, dan gaat alles weg en vangt het weduwschap aan! Alle duiven worden in het begin enkele keren zelf weggebracht tot op goed 25 Km, waarna ze hun eerste vluchten met de maatschappij afwerken. De oude duiven gaan dan via Noyon naar Angerville en dan Vierzon of Bourges, al naargelang het programma dat hen te wachten staat!

Zoals we hoger reeds aangaven, ondervond Luc dat het voor ‘zware fondduiven’ beter is wanneer deze in alle rust en kalmte de mand ingaan… zodat ze al hun opgestapelde energie kwijt kunnen op hun terugreis, in de vele kilometers die ze moeten afhaspelen! Conditie en uithouding, naast territoriumdrang (het willen thuis zijn) zijn voor ‘zware fondduiven’ op dat moment wellicht belangrijker factoren, dan het al dan niet getoond hebben van hun duiven vooraf!

Op vlak van voeding en medicatie houdt Luc het vrij eenvoudig. Het medisch plaatje blijft beperkt tot de verplichte inenting tegen paramyxo, terwijl er verder gedurende het ganse jaar afwisselend gebruik wordt gemaakt van producten op natuurlijke basis, zoals Ropa B, appelazijn en Naturaline. Iedere maand, ofwel voor een ‘grote fondvlucht’ krijgen de duiven een trichopil in de bek… en that’s it! Ook de voeding is aan de zeer lichte kant… de thuisblijvers krijgen er een lichte mengeling, enkel de duiven die mee moeten op de vlucht worden naar de inkorving toe opgevoederd, en krijgen dan ook nog extra energierijke mengeling!

Een aanpak die rendeert, dat werd in het seizoen 2011 meermaals bewezen op de grote fondvluchten, met als kers op de taart uiteraard de provinciale zege uit Barcelona! Meteen een hart onder de riem, en het sein voor Luc Wiels om op de ingeslagen weg verder te gaan… nu hij met pensioen is, en ten volle van zijn geliefkoosde hobby kan genieten! Proficiat Luc, en nog veel succes toegewenst!