Suchen

Meirlaen Etienne, "Winnaar van de 29ste 'Gouden Vleugel' Barcelona 2006"


Etienne Meirlaen St. Martens-Latem (BE)


Barcelona blijft de topper!

De jaarlijkse internationale Barcelona-vlucht, heeft nog altijd de grootste aantrekkingskracht op de duivenmelkers in heel de wereld. Van overal wordt met grote interesse het verloop van de marathon van het luchtruim gevolgd, de TOUR de France in de duivensport. Het duivenseizoen is snoeiheet geweest, de wereld was aan het verdampen…! Gelukkig ontsnapte Barcelona een beetje aan deze extreme hitte! Internationaal streden 23.275 duiven voor de internationale eer, waaronder 11.895 Belgische duiven. Al bijna 30 jaar lang is er aan deze koninginnevlucht op nationaal vlak de “Gouden Vleugel” verbonden. Deze prestigieuze trofee gaat naar de snelste eerst getekende op de Belgische nationale uitslag. Enige voorwaarde is dat men lid is van de Brugse Barcelona-Club. De 29ste Gouden Vleugel uitgave werd alweer een concurrentieslag tussen 1310 leden, die streden met gelijke wapens om zo vroeg mogelijk die eerste ingegeven duif in de klok te krijgen. Gewoon gelijke kansen voor iedere deelnemer, groot of klein! Het kan niet mooier in de duivensport.

Twee evenwaardige laureaten
St. Martens-Latem, De zenuwen moeten niet meer te houden zijn geweest voor het officieel bekend kon gemaakt worden wie de winnaar van de “Gouden Vleugel 2006 “ zou worden. Al vrij vroeg zondagavond stond vast dat het een uiterst spannende strijd zou worden voor aan. Het verschil tussen de twee eerste kanshebbers bedroeg maar enkele leutige seconden. Pas na grondige controle kon men een beslissing nemen wie nu de gouden of zilveren vleugel toekwam. Gelukkig werden beiden duiven elektronisch geconstateerd en kon alles tot op de seconden worden vastgesteld. De winnaar werd Borlon Jean-Marie Boussu lez Walcours. De zilveren vleugel zou gaan naar de sympathieke Etienne Meirlaen uit St. Martens-Latem. Dat was de situatie tot enkele dagen later de mededeling binnenliep dat de waalse duif niet had mogen deelnemen aan wedstrijden, daar de Heer J.M Borlon zijn duiven bij een publieke verkoping in 2005 van de hand had gedaan. Om die reden werd deze duif uit de wedstrijd genomen, waardoor ze ook niet in aanmerking kon komen voor de "Gouden Vleugeltrofee" 2006. Toch neemt dit niet weg dat deze klepper een prachtige prestatie heeft neergezet. Omwille van dit spijtige voorval werd beslist dat de felbegeerde “Gouden Vleugel” gaat naar de schatbewaarder van de ”BBC” Etienne Meirlaen wiens duif met enkele seconden verschil een meer dan evenwaardige laureaat is. De “Zilveren Vleugel” is zeer verdienstelijk voor Rebecca Denys uit Zulte. Het brons gaat naar Humbeek bij Louis Van Paesschen. Stuk voor stuk mensen met uitmuntende Barclonavliegers onder de pannen.


Etienne Meirlaen“ op het hoogste schavotje


Als ex-gouden Vleugelwinnaar heb ik het zelf aan den lijve ondervonden! Het geeft je een betoverend gevoel iets wat je in hele leven niet vergeet. Een spektakel dat zijn gelijke niet kent. Het komt zowaar uit de lucht gevallen. Dit maal niet helemaal onverwacht, daar zij die de kolonie van Etienne Meirlaen een beetje kennen kunnen het beamen. Ondanks zijn prille bestaan, gestart in 2000, werden al heel wat knappe prestaties neergezet. Denk maar even aan zijn “MARATHON LADY” een duivinnetje dat vorig seizoen de “Grote Marathonprijs van de KBDB Oost-Vlaanderen in de wacht sleepte en zo bij de beste fondduiven van het land thuis hoort. Een mooiere “Gouden Vleugelwinnaar" als Etienne Meirlaen kunnen we ons moeilijk voorstellen. De man die als bestuurslid van de Brugse Barcelona-Club jaren het beste van zichzelf heeft gegeven om de tientallen laureaten een onvergetelijke dag te bezorgen, mag nu zelf op het hoogste schavotje plaats nemen om de meest gegeerde trofee die onze sport rijk is in ontvangst te nemen. Bij dit neerpennen schieten me de woorden van de voorzitter van de BBC Antoine Vanhove in gedachten: “Is er iets mooier dan kampioen worden op eigen veld”. Maar zo simpel is dat niet! De huidige situatie is niet meer te vergelijken met die in de vorige eeuw. Hoog tijd dat we de Gouden Vleugelwinnaar 2006 zelf aan het woord laten! Hier in kort zijn visie over hoe het in de hedendaagse moderne duivensport toch mogelijk is aan de top te komen:


Stefan: Toen je vijf jaar geleden opnieuw van start ging met duiven werd resoluut gekozen voor de internationale vluchten! Heeft dat te maken met je positie in de Barcelonaclub?
Etienne: Het spreekt voor zich als je dikwijls in contact komt met liefhebbers van de Fond en de Zware Fond dat dit aangewakkerd wordt, maar ik denk dat het gewoon de uitdaging was, in mijn vroeger duivenleven was het hoofdzakelijk halve-fond en zware halve fond waar we zonder pretentie bij de besten behoorden, dus aanschouw het als een uitdaging. Onze vroegere woonst die we gebouwd hadden met inbegrip van de hokken waren uitstekend voor betreffende vluchten. Doordat onze zoon de zaak verder runt is hij daar blijven wonen en hebben wij onze intrek genomen in het landhuis waar een grote schuur op stond, met slechte richting (westenwind) de afstand waar we de duiven opwachten tot de hokken is ongeveer 50m reken er nog 40 m schuur bij en je begrijpt dat het onmogelijk is halve fond te spelen op dergelijke installatie, gelukkig bestaat het elektronisch constateren.

Stefan: Ergens een trukendoos om in zo een korte tijd aan de top te geraken, of zeer goede duivenvrienden? Dit kan toch niet enkel aan veel geluk te wijten zijn?
Etienne: Bij aanvang in 2000 was het de doelstelling enkel met oude duiven te spelen, er werden er een paar honderd jongen aangekocht bij enkele liefhebbers die enkel aan fond en zware fond deelnamen. Er werden een 20tal uitgeselecteerd voor de kweek en de rest de baan op. Na 2 jaar kon ik aan alle nationale en internationale vluchten deelnemen, maximum 2 vluchten per duif 1 fondvlucht en enkele 1 zware fondvlucht, wat niet presteerde vloog eruit dat betekende op 3 jaar uitgeselecteerde duiven.

Stefan: De kwaliteit haalt altijd de bovenhand op kwantiteit nooit omgekeerd is een algemeen gegeven! Daarom graag iets over de herkomst van de “Gouden Vleugel” laureaat.
Etienne: De Gouden Vleugel is in 2000 aangekocht namelijk bij Antoine Van Hove, een man die destijds niet de prestaties maakte wat zijn duiven waard waren, door gebrek aan tijd, maar ik wist welke kwaliteit er op zijn hokken aanwezig was, vandaar dat er een 60tal hier beland zijn.

Stefan: Hoe werd deze crack voorbereid op zijn trip naar het verre Spanje?
Etienne: De “Gouden Vleugel” ring 3274245/00 heeft gezien de vogelgriepperikelen dit jaar 2x Quievrain, 2x Bouillon gevlogen met 1 week tussen waarvan hij telkens uitgeslapen heeft 1x Dourdan +/- 300km, 1x Orleans +/- 365km en 2x Chateauroux +/- 485km.

Stefan: Kan het nog met graan en water, of zijn dat ballonnetjes die worden opgelaten door vele kampioenen om de concurrentie op een dwaalspoor te brengen?
Etienne: Luister als je aan alle nationale en internationale racen deelneemt, moeten ze optimaal staan, ze krijgen een goede gevarieerde mengeling van Versele-Laga en de nodige bijproducten van Oropharma. Bij ons gaat er geen enkele duif in de mand die niet in conditie is, ik zeg niet form (want dat is iets anders) en medisch wordt er vanzelfsprekend niets aan het toeval overgelaten, ze worden waakzaam gevolgd.

Stefan: Graag nog iets over je systeem van trainen, voeding, opleiding enz…
Etienne: Bij aanvang seizoen trainen ze 1x per dag ‘s avonds, vanaf 2 weken voor de eerste vlucht (Brive) gaat het tot 2x per dag. Er wordt Gerry plus gegeven vanaf aanvang weduwschap 1/2 april tot 3 weken voor Brive , daarna wordt opgebouwd naar sportmengeling, bij thuiskomst krijgen ze 3/4 sport + 1/3 Gerry plus dit ongeveer een 3tal dagen, naargelang de volgende inkorving. Alle weduwnaars eten uit een gemeenschappelijke eetbak en drinken gemeenschappelijk tot na Brive daarna drinken ze elk afzonderlijk, zo kan ik volgen hoeveel ze drinken, een duif die veel drinkt wantrouw ik, hier wordt niet per hok gespeeld.

Stefan: Indertijd heb je ons aangeraden onze “Gouden Vleugel” niet te verkopen! Nu heb je er zelf eentje op het hok, ben je ondertussen van mening veranderd?
Etienne: Zeker niet ik weet zoals iedereen, hoe moeilijk het is een goede duif te kopen en als je er een hebt waarom dan verkopen? Vooral omdat hij niet alleen de Gouden Vleugel en 1e Barcelona Master 2006 is, maar tevens op al zijn overnachtingsvluchten 1x San Sebastian en 3x Barcelona goed gescoord heeft.

Stefan: Etienne, heb je nog enkele tips of goed advies voor onze lezers die straks ook hun kans gaan wagen op de fond!
Etienne: Eerst stappen en dan …. blijven stappen wie loopt gaat hollen !!!! Fond is geen zware fond, geef ze de kans, weinig duiven zijn goed voor de twee. Haal enkel duiven van een liefhebber waarvan je denkt “ zo zou ik ook willen spelen”.
Haal minstens een 10tal late jongen maar dan enkel uit de beste vliegers, uit toppers! Ik garandeer je, het moet lukken.


Conclusie
:
Over één ding kunnen we het allemaal eens zijn! Wie zich met volle overgave en een zeer doordachte manier op zijn idealen stort komt zelden bedrogen uit! Vroeg of laat pluk je daar de vruchten van. In zeer korte tijd wist het hok Meirlaen zich tussen de beste zware fondkolonies van het land nestelen! Vanaf nu zal de naam Etienne Meirlaen meer dan verdiend schitteren in het“BOEK DER GOUDEN VLEUGEL WINNAARS”. De unieke vergulde “Gouden Vleugel” op je naam schrijven, is zoals het winnen van de “Ronde van Vlaanderen”in de wielersport of de “Gouden Schoen” in de voetbal, de ultieme betrachting van elke deelnemer aan de koninginnevlucht Barcelona!