Vader & zoon Murk uit Ijsselstein (NL) doen het weer!

Met de precisie van een Zwitsers kwaliteits uurwerk. Zo weten vader en zoon Murk uit het Middelnederlandse IJsselstein nu al jaren zich in de top de klasseren op de marathonvluchten. Dit keer scoren Wim en Bertrik Murk op de Koningsklassieker vanuit St. Vincent (1044 km.) de 2e nationaal met hun vijfjarige weduwnaar ‘de Starfighter’ (NL06-1954920). Met een aankomst om nooit te vergeten.

In de stromende regen
Met een dag vertraging werd het konvooi lange afstandsvliegers op zaterdag 18 juni om 13.30 uur gelost in het zuid Franse St. Vincent. Die avond genoot Bertrik van een ‘diner by candlelight’ in het plaatselijke Griekse restaurant, toch meer voor het eigen genoegen dan om het deerniswekkende humeur van de Grieken in deze barre economische tijden te verlichten. Bij thuiskomst was hij niet gerust op de verwachte aankomsttijden van de duiven. Daar waar menig liefhebber de duiven niet voor het ochtendkrieken verwachtte, voorzag Bertrik toch een ander scenario. Bertrik ontdekte op het internet dat de zuidwesten wind op het vliegtraject een kracht had van 32 km/uur en meer. Dat was aanzienlijk straffer dan in de officiële publicaties van de lossingsverantwoordelijken werd gesuggereerd.
En dus besloot Bertrik om niet zijn bed in te duiken maar de nacht op de canapé in de huiskamer door te brengen. Met zicht op de hokken natuurlijk. Na uren tussen waken en slapen ging hij om 03.30 uur in het aller allerholst van de nacht naar buiten. Met de kraag van zijn jas hoog opgestoken tegen de aanwakkerende wind en de gutsende regen controleerde hij het hok en de daken van de omliggende huizen. In de gitzwarte nacht was geen beweging te bekennen. Geen wonder want onder die weersomstandigheden zou de grootste dierenkweller een hond nog niet naar buiten jagen. Na een flukse blik op het internet geworpen te hebben –tot in de verre voorvlucht was er nog geen duif gemeld- kroop hij weer op de canapé. Om vervolgens weer weg te dommelen.
Om kwart over vier schrok Bertrik weer op. Als vanzelf herhaalde zich het ritueel: hij schoot zijn jas aan, dook diep in zijn kraag en stapte de natte nacht in waar de zomerstorm tot volle wasdom leek te komen. Onder het ziedende geweld van Pluvius controleerde verwachtingsloos Bertrik de broedhokken. In het schijnsel van zijn zaklamp knipoogde een donkere doffer naar hem alsof hij wilde zeggen: ik ben per onderzeeër gekomen!’ Van verbazing en vreugde tegelijk maakte Bertrik’s hartslag een kleine versnelling door. Zat ie er net of….. We zullen het nooit weten. Hoe dan ook, vervolgens verviel Bertrik in de routineuze modus van de kampioen die al zo vaak verrast werd door een vroege aankomst. De duif werd voorzichtig gepakt en ontdaan van zijn gummi’s. In de dezelfde beweging verdwenen de bandjes in de constateur. Een droge klap van de stempel tegen het uurwerk vereeuwigde het moment: 04.19.52 uur.

Vaste waarde
Nadat Bertrik vervolgens telefonisch zijn vader Wim en hun trouwe supporter Gerard had verwittigd, die overigens in recordtempo uit bed en in hun kleren schoten en in een vliegende vaart - waar Freddy Maertens in zijn goede tijd van zou zijn verschoten - op de fiets de drijfnatte kilometers naar de woonstede van Bertrik overbrugden, konden de mannen nog een paar uurtjes in relatieve rust van deze prachtprestatie genieten. Maar vanaf het moment dat duivenminnend Nederland echt ontwaakte, stond de telefoon in huize Murk rood gloeiend. Als een lopend vuurtje ging het nieuws door duivenland dat de mannen de 2e nationaal winnen op dé vlucht van het jaar. Ze worden alleen geklopt door Borgelink uit Denekamp die hen uiteindelijk in de overvlucht de loef afsteekt. In het internationale concours zullen zij in zone 1 de eerste gaan winnen.
De ‘Starfighter’ was op deze vlucht niet aan zijn proefstuk toe. Hij is al geruime tijd een vaste waarde op het hok Murk en werd om die reden voor deze St. Vincent als vierde getekende in de mand gestoken. In 2010 won de ‘Starfighter’ de 66e nat. St. Vincent, 750e nat. Cahors en de 200e reg. Cahors. Voordien scoorde hij de 598e NPO Limoges, 660e nat. St. Vincent en de 1199e nat. Bordeaux. Overigens heeft de ‘Starfighter’ ook nog een puike broer, de ‘Bossche Bol’ die al 13 prijzen op de overnachtfond heeft gewonnen. Goed bloed liegt niet…

Pedigree
De’Starfighter’ is een zijdezachte, eerder kleine weduwnaar met een buitengewoon kleurrijk oog. Hij is het product van een weldoordachte lijnenteelt waar vader en zoon Murk patent op lijken te hebben.

De moeder is het ’55-Duifje’ (NL02-1328255). Zij was zelf een crack op de lange afstandvluchten met o.a. de 18e int. Bergerac, 42e int. Mont de Marsan en de 72e int. St. Vincent. Inmiddels is zij ook een begenadigd kweekster en moeder van de 2e nat. St. Vincent, 51e nat. Bordeaux, 53e int. Bergerac, 66e nat. St. Vincent, enz.. Zij stamt uit de oude basislijn ‘378 x Goossie’ van Koop Kiekebelt uit Drijber in kruising met het ‘Van Kootenduifje’ die op haar beurt stamt uit een broer van ‘Bonfire’ (5e nat. Marseille) x 93-441 Braakhuis.
De vader van de ‘Starfighter’ is de 860/05 die na een veel belovende 170e NPO Perigueux als jaarling op het veld van eer verloren ging. Hij stamt uit alweer de lijn van de Kiekebelt-stamdoffer ‘378’ x een dochter van de 93-441 Braakhuis. Kortom, één en al Hollands fondglorie!

Fenna
Overigens bleef het niet bij de superprestatie van de ‘Starfighter’. Om iets voor 07.00 uur meldde zich ook de superfee en eerst getekende ‘Fenna’ (NL07-1552932) zich dòòr en dòòr nat op het appèl. Zij zal daarmee rond de 108e nationaal gaan winnen. En dat is een prachtige aanvulling op haar toch al indrukwekkende erelijst: 20e nat. Bordeaux, 60e int. Brive, 77e NPO Perigueux en 273e nat. Perigueux. Ook ‘Fenna’ stamt uit de lijn van de hierboven genoemde ‘Goossie’.

Tot slot
Met een 2e nationaal en de snelste vier getekenden in de klok kijken Wim en Bertrik Murk terug op een prima prestatie. Toch hebben zij ambivalente gevoelens. Ze zijn blij met hun prachtprestatie maar treuren tegelijkertijd om het gemis van een aantal, weliswaar onervaren, duiven. ‘Je vraagt je toch af of er onder de gegeven weersvoorspellingen gelost had moeten worden’, aldus Bertrik. ‘Wij hebben nog het plezier van deze mooie prestatie maar voor veel andere liefhebbers resteert veelal een gevoelig verlies aan duiven. En dat kan niet anders dan pijn doen’.