Search

De Graeve Antoine, "The 'King of speed", "1° Nationale Asduif Snelheid KBDB (2007)"


Antoine + vrouwtje Christiane met hun 'Trofee' van
1° Nationale Asduif + de foto van BLUE CHAMPAGNE


Het doet eens deugd wanneer iemand van je eigen dorp te Oostende op de 'Nationale dagen van de KBDB' de hoogste trede van het 'Nationale podium' mag beklimmen, en je voor de reportage van een 'Nationaal Kampioen' op uw eigen gemeente kan blijven, en op bezoek kan gaan bij iemand waarvan je het reilen en zeilen van de kolonie bijna kent als je eigen broekzak. We mochten dus in ons eigen Waarschoot blijven, een landelijke gemeente uit het Meetjesland palend aan Eeklo op een boogscheut van Gent, en ook wel eens het 'salamidorp' genoemd, al was het vroeger beslist meer en beter gekend omwille van zijn textielnijverheid. We stapten af aan de Oostmoer… waar ook onze roots liggen vermits vader en grootouders er vroeger woonachtig waren… bij één der allergrootste snelheidsspecialisten uit de streek, sportvriend Antoine De Graeve.

Het woordje 'specialist' is hier zeker op zijn plaats. Toen we zelf eind der zeventiger jaren als jong knaapje onze eerste stappen in de duivensport plaatsten, was ene Antoine De Graeve de 'te kloppen' man op de snelheid, samen met wijlen vader Irené en dichte buur wijlen Andre Claeys. Deze mannen vochten toen week na week een robbertje uit onder elkaar om de 1° prijzen, grote poules en mooie serieprijzen.

We zijn nu bijna 30 jaar later en Antoine De Graeve is nog steeds de 'NR 1' uit de streek op de snelheid. Het jarenlange succesvolle lokale snelheidsspel heeft zich ondertussen noodgedwongen verlegd naar het spel in groter verbond, of het verbond Noord-Meetjesland waar sportvriend Antoine wekelijks de scepter zwaait. Door de grotere straal en omtrek vqn dit verbond, groeide uiteraard ook de concurrentie, maar daar blijkt de moderne Antoine De Graeve-duif geen probleem mee te kennen, want ze blijft torenhoog boven de concurrentie staan!
Niks of niemand lijkt enige 'vat' te krijgen op de suprematie van deze kolonie, laat staan ze te doorbreken.


Een leven lang aan de top
Toen we in 1978 ons eerste zakje duivenvoer bij Antoine gingen halen - Antoine is ondertussen graan- en meelhandelaar op rust - vertrouwde hij ons een gedurfde stelling toe en die luidde: het eerste jaar dat ik met verlies afsluit moeten mijn duiven allemaal weg! We zijn nu bijna 30 jaar na datum, en sportvriend Antoine is nog steeds daar, een 'iets minder seizoen' kende hij amper, en kan hij op 2 vingers tellen… nu 'iets minder'… we kennen er velen die 'heel content' zouden zijn mochten zo ooit op eigen hok eens zo'n 'minder seizoen' kunnen meemaken, want dan nog behoort hij tot de besten, zeg maar 'uitblinkers' uit de streek.
Bij de 'Vriendenkring van het Meetjesland' eindigde hij in het kampioenschap met 1e + 2e getekende (over 12 vluchten, en 1 vlucht per weekend) in de periode 1999-2006 liefst 3 x als 1e Kampioen en 2 x als 2° Kampioen, om dit jaar opnieuw als 2° Kampioen Snelheid 'Meetjesland' 2007 te eindigen, en natuurlijk de 1e Asduif Snelheid op zijn naam te schrijven, en dit tegen alle snelheidsspelers uit het circa 40 gemeentes tellende Meetjesland!
Jammer eigenlijk dat Antoine er nog nooit aan gedacht heeft om zijn uitslagen binnen te sturen voor de 'provinciale' en 'nationale' kampioenschappen, want het zou ons inziens niet de eerste keer geweest zijn dat Antoine het hoogste podium mocht betreden. Het was dankzij de 'koper' van zijn duif, die Antoine aanmaande tot het insturen van de prestaties van zijn 'BLUE CHAMPAGNE', dat hij eind november richting Oostende mocht als winnaar van de 1° Nationale Asduif Snelheid KBDB 2007!


Antoine met zijn beste jaarling 2007, de WITPEN 102/06, overigens volle broer van BLUE CHAMPAGNE,
1° Nat Asduif Snelheid KBDB 2007


Deze supercrack won deze prestigieuze titel met volgende 8 topprestaties:
BLUE CHAMPAGNE, ring B04-4367234 won:
01/4 Arras 738 d 6e
08/4 Arras 1.085 d 2e
15/4 Clermont 877 d 1e
22/4 Clermont 1.277 d 2e
29/4 Clermont 1.108 d 1e
06/5 Clermont 472 d 1e
20/5 Clermont 313 d 3e
03/6 Clermont 301 d 1e


Pedigree : Click here


Over de acht vereiste vluchten haalde deze 'snelheidsduivel' het verpletterende coëfficiënt van 2,86%, volgens onze bronnen nog nooit eerder gebeurd in de geschiedenis van de 'nationale asduiven snelheid'!
Hij klopte hiermee Marc Capelle uit Baudour (4,14%), en dorpsgenoten Ivan Vanloffelt (4,31%) en Ludo Panis (4,31%), beiden uit Diepenbeek.
Ook in de afdeling KBDB Oost-Vlaanderen won Antoine met deze 'supercrack' de 1° Prov Asduif Snelheid Oude (met 1.089% over 6 vluchten) en de 'Grote Vitesseprijs'!

Dat Antoine er bescheiden onder blijft, wordt duidelijk wanneer hij stelt geluk te hebben gehad met de mooie aprilmaand die 2007 ons geschonken heeft. Staalheldere luchten, en als het kan windstil weer of lichte kopwind, zijn het uitverkoren weertje voor het De Graeve racing-team, en niet in het minst voor BLUE CHAMPAGNE. Deze 'supercrack' duldde in dergelijke omstandigheden geen concurrenten, en gaf alles en iedereen nagenoeg wekelijks het nakijken. Toen hij begin juni van eigenaar verwisselde hadden we het geluk om hem 's anderendaags in de handen te mogen nemen. Het was een gestroomlijnde duif, niet groot van stuk, maar met trillende borstspieren, een bijzonder soepele vleugel, en met een opvallende 'expressie' van de kop...
Zijn vurige witogen, waren net als kogels, en verraadden zonder twijfel zijn slimheid! Antoine had naar eigen zeggen niet alleen geluk (!?) met het ideale weer voor zijn duiven, ook het feit dat hij nog steeds 'handmatig' (lees: manueel) de duiven klokt was doorslaggevend, want deze factor speelde beslist in zijn voordeel… immers, 3 maal kwam zijn 'latere asduif' te samen toe met zijn jongere broer, één keer met zijn halfbroer.

Antoine stak zijn BLUE CHAMPAGNE als 1e getekende, en logischerwijs 'met de meeste euro's achter zijn naam' uiteraard steeds als 1e in de klok, iets wat bij elektronische constatatie misschien wel eens anders kon geweest zijn, want wie eerst over de antenne loopt, komt natuurlijk eerst op de uitslag.

Deze 1° Nationale Asduif Snelheid KBDB heeft het duidelijk van geen vreemde.
Hij heeft als vader de 'BLEKE' 4334482/98, zelf een echte super met 12 x 1° Prijs achter zijn naam, en stammend uit een kruising Gebr De Baere (de oude basis van de kolonie D Graeve) x Romain Legiest (die Antoine bekwam via dorpsgenoot Clara Devuyst, wiens vader en schoonvader uitmuntende vitessers waren met rechtstreekse Legiestduiven).
De moeder is de '405-duivin 4227405/03 uit een kruising Gebr De Baere (lees: oude stam) x Maurice Mattheeuws.
Naast BLUE CHAMPAGNE had Antoine in 2007 uit dit uitmuntende kweekkoppel ook 2 extra jaarlingen zitten, die het als volgt deden: -'De 102' ring 4205102/06 won: Clermont 320 d 1, Clermont 607 d 2, Clermont 1.277 d 3, Clermont 472 d 2 (na Blue Champ), Clermont 181 d 3, Clermont 327 d 4, Clermont 190 d 5, Arras 523 d 10 enz…
-'De 140' ring 4205140/06 won: Clermont 604 d 2, Clermont 1.277 d 3, Clermont 607 d 3, Clermont 1.108 d 4, Clermont 190 d 3, Clermont 301 d 5, Arras 153 d 10, Arras 523 d 23 enz.
- Een halfbroer 'De 108' ring 4205108/06 deed het als volgt: Arras 523 d 2, Clermont 320 d 2 (na 'De 102'), Arras 1.085 d 3, Clermont 472 d 4, Clermont 327 d 5, Clermont 181 d 5, Clermont 131 d 6, Clermont 604 d 11, Clermont 877 d 16 enz…


Een supertrio jaarduiven die de komende seizoenen beslist nog 'brokken' zullen maken in de streek van het Meetjesland, en wie weet in de voetsporen van hun beroemde broer zullen treden. De toekomst lijkt hiermee in ieder geval verzekerd. Dat Antoine De Graeve een vitesser 'pur sang' is waartegen nauwelijks op te tornen valt schreven we hoger reeds, en dat willen we ook aantonen aan de hand van de 'verpletterende reeks' stuntprestaties uit 2007 (tot net voor de vogelgriepperikelen, waar Antoine het spel met de oude duiven stopte):
08/4 Arras 1.085 oude 2,3,13,17,26,31,38,53,57,202 (14)
Arras 523 jaarse 2,7,10,15,23 (6)
15/4 Arras 568 oude 1,7(met 1+2),8,18,146,168 (8)
Arras 380 jaarse 1,7,97 (4)
15/4 Clermont 877 oude 1,3(met 1+2),5,12,16,28,69,281 (8)
Clermont 327 jaarse 4,5(met 1+2),90 (3)
22/4 Clermont 1.277 oude 2,3,6,25,34,96,124 (9)
Clermont 604 jaarse 2,11,42 (4)
29/4 Clermont 1.108 oude 1,3,4,75,92,105,162,248 (8)
Clermont 607 jaarse 2,3,47,75 (4)
06/5 Clermont 472 oude 1,2,4(met 1+3+2),7… en 8 op 12 per 3-tal
Clermont 320 jaarse 1,2(met 1+2),4,49,61,69,90 (8)
20/5 Clermont 313 oude 3,4,6 (met 1+3+2),7,27,36,49 (10)
Clermont 181 jaarse 3,5(met 1+2),20 (5)
03/6 Clermont 301 oude 1,2,5,8(1+2),10,13,16,54,57,68,73 (12)
Clermont 190 jaarse 1,3,5,6,31,42 (6)
17/6 Clermont 270 oude 1,26,46,79… en 5 op 10
08/7 Momignies 400 jonge 1,13,15,41,60,61,91,92,95… en 15 op 16
21/7 Momignies 425 jonge 1,9,13,14,16,18,26,29,36,39,53,79… en 15 op 19
29/7 Arras 155 jonge 1,2,3,8,9,10,26,27,42
(10) 06/8 Arras 270 jonge 7,18,22,44,46,62,66,75 (10)

Sublieme prestaties die de suprematie van de 'De Graeve-duif' perfect illustreren, en dat 'Clermont' (goed 216 Km) de lievelingsvlucht is van Antoine blijkt duidelijk uit bovenstaand relaas!

Hoe een dubbeltje rollen kan
Dat bij het ontdekken van 'goeie duiven' soms ook een portie geluk gemoeid is, wordt ook bij Antoine De Graeve eens te meer bewezen. Als graanhandelaar was Antoine destijds in contact gekomen met de succeskolonie van Gebr De Baere uit Nokere. Toen Antoine op een dag de mengelingen ging afhalen ten huize Gustje De Baere, reed er juist een wagen met Duitse sportvrienden van het erf. Toen Antoine hem langs de neus weg vroeg of hij 'goede zaken' gedaan had, vertrouwde Gust hem toe… ja, maar de 'beste duif' hebben ze laten zitten, en je mag hem hebben. Tegen de tijd dat Antoine geladen was en terug naar huis kon vertrekken, had Gust een kartonnen doos in de cabine van zijn vrachtwagen geplaatst met daarin het bewuste 'beste duifje'.
Toen Antoine thuiskwam, en de doos met het bewuste duifje aan zijn vader Irené toonde, was hun consternatie groot. Er zat namelijk een jong duifje in, met volledig kapot gepikte kop, een waar 'martelaartje' in de ware zin van het woord. Geen wonder dat de Duitse liefhebbers dit niet meenamen. Maar… het ging wel om een zoon van de vermaarde 'Plastron', de beste fondduif van Gebr De Baere. Het duifje knapte op en werd op aanraden van Gust direct op het kweekhok geplaatst. Het eerste jaar kwam er helemaal niks bruikbaar uit, en werden alle jonge duiven op het einde van het seizoen gedood! Het volgende jaar, hetzelfde liedje, opnieuw alles weggedaan… tot op een dag Gust De Baere bij Antoine kwam, en Antoine zijn verhaal deed. Gust zei dat hij het duifje zeker niet mocht wegdoen… en hij raadde zelfs aan om de jonge duivers een kans te geven als jaarling en oude duif.
En hier kwam de metamorfose… want eens op weduwschap als jaarling, vlogen deze zogenaamde 'nietsnutten' als jonge duif, plots de pannen van het dak, met 1e prijzen en topprestaties aan de lopende band. De basis voor de huidige successtory was gelegd, en wanneer Antoine vandaag in zijn pedigrees de naam Gebr De Baere vermeld, is dit nog steeds die aloude stamduif uit de beroemde 'Plastron' van Gebr De Baere die hier aan de basis ligt… ja, zelf bij de BLEKE 482/98 en zijn ondertussen beroemde zoon 'BLUE CHAMPAGNE'! Of hoe een dubbeltje rollen kan!

Hoe doet hij het?
Dat is zonder twijfel de vraag die op eenieders lippen gebrand ligt? Antoine kreeg de 'duivenmicrobe' met de paplepel toegediend, en werd duivenliefhebber van vader op zoon. De aloude basis is gestoeld op duiven van Gebr De Baere uit Nokere die in de zestiger jaren werden bekomen, waar in de zeventiger jaren duiven van Maurice De Sutter uit Lembeke (nu Eeklo) bijkwamen.
In de tachtiger jaren kwamen rechtstreekse duiven van Romain Legiest uit Oostakker (via Clara De Vuyst) en Maurice Mattheeuws uit St-Kruis-Brugge (via zijn broer Gentiel) de stam versterken!


De 'BLEKE' 482/98 (vader 1° Nat Asduif) en zijn halfbroer 'DE 317' ring 4260317/00 (beiden hebben dezelfde moeder) zijn zowat de 2 beste kwekers van dit moment op het kweekhok. Antoine is niet echt een heel vroege kweker, en wacht steeds tot de dagen beginnen te lengen (periode rond Kerstmis) om zijn duiven te koppelen. Al wat voor 1 januari gekoppeld is zijn nog vroege jongen waarmee je perfect het seizoen kan rondmaken, is de ondervinding van Antoine. Bij het koppelen wordt vooral naar prestaties (goed x goed… of moeten we schrijven 'super x super'), en dan pas naar de afstamming gekeken! Nu, gezien Antoine maar over een beperkt aantal duiven beschikt is het niet denkbeeldig dat hij soms vlug 'te dicht' zou zitten bij het koppelen… al gaat hij in principe nooit dichter dan neef x nicht, alhoewel hij ooit een 'super kweekster' had die kwam uit een koppeling 'vader x dochter'. Normaal brengen de kweekduiven een 3-tal rondes jonge duiven groot.
De vliegduiven (maximum een 15 à 18 bij de start van het seizoen) mogen in het voorjaar een jong grootbrengen. Ze worden meestal gekoppeld rond de periode van 10 à 15 januari, en kweken een jong. Wanneer ze echter opnieuw achter hun duivinnen beginnen met nestjagen, worden de duivinnen weggenomen zodat een nieuwe leg wordt vermeden… de duivers brengen dan hun jong alleen groot, en blijven dan gescheiden tot de periode van 20 maart. Dan worden ze opnieuw gekoppeld, en broeden nog een 8-tal dagen.
Als het weer het toelaat wordt dan ook met het opleren gestart, en meestal doen ze hun eerste vlucht uit Arras (1e weekend van april) op eitjes, die bij thuiskomst worden weggedaan, en het weduwschap kan zijn aanvang nemen.

De weduwnaars vliegen dan 2 x Arras om dan vanaf midden april op Antoine zijn geliefkoosde Clermontvluchten te belanden, en dit tot midden juli wanneer de allerlaatste Clermont met oude duiven wordt ingericht. Antoine toont steeds de duivin voor vertrek, soms nauwelijks een minuutje, maar een vast ritueel. Hij ziet graag 'vurige' duivinnen, omdat de duivin volgens hem de belangrijkste factor is in het weduwschapsspel (met duivers) en het al of niet presteren van haar wederhelft!
Bij thuiskomst blijven de duiven in het begin van het seizoen nauwelijks een half uurtje samen, iets wat verlengd wordt tot 1 uur naarmate het seizoen vordert… tenzij het om een slechte vlucht zou gaan, dan kan het soms iets langer zijn.
De dagelijkse trainingen (met gesloten ramen) zijn een barometer voor de conditie van de vliegploeg. Gedurende hun training mogen ze hooguit een 2-tal keren op het dak landen, en moeten binnen de kortste keren opnieuw afketsen… ze moeten als het ware op hun 'tippen' lopen, om het in duivenjargon te zeggen. Je moet het maar eens vragen aan de collega duivenliefhebbers uit de Oostmoer… die weten tijdens de week meestal reeds waaraan ze zich op zondag kunnen verwachten, wanneer ze de De Graeve-ploeg tijdens hun dagelijkse trainingsarbeid voorbij of over hun eigen hok zien suizen! Maar… eens ze Antoine zien weten ze dat hun training erop zit en ze duiken dan ook als gekken door het open raam naar binnen. Iets wat zich op zondag trouwens herhaalt, wanneer de duiven als een steen uit de lucht komen vallen… los door het open raam, en je soms nauwelijks ziet welke pluim ze hebben. Bij thuiskomst staat er thee met honing in de drinkpot, en na het verwijderen van de duivinnen krijgen de duiven een greepje zuiveringsmengeling, genoeg maar zeker niet te veel. Iets wat je volgens Antoine zelf moet aanvoelen, en niet alleen kan verschillen van duif tot duif, maar ook van de weersomstandigheden (lees: kouder of warmer). Ook op maandag staat er zuiveringsmengeling (met biergist en lookolie) op het menu, waaraan op dinsdag wat maïs wordt toegevoegd.
Op donderdagavond krijgen ze voor het eerst sportmengeling geserveerd, echter ook nog aangelengd met zuivering, waarvan de gerst een maatstaf is om te zien of ze al dan niet 'genoeg' hebben, er staan dan wel multivitaminen in de drinkfontein.
Op vrijdag 100% sportmengeling, maar ze moeten wel liefst alles opeten. Soms krijgen ze op zaterdagmorgen nog enkele graantjes afhankelijk van het te verwachten weer. Antoine is bang om zijn snelheidsduiven te veel te voederen… immers, ieder grammetje dat ze te vet staan komen ze op zondag tekort! En hij verklaart zich nader: Ik zie graag dat ze vast in het vlees zitten, maar nooit zwaar! Duiven die wekelijks maar 200 Km moeten vliegen hoeven geen zware kost. Iets wat ook op de jonge duiven van toepassing is.
Bij Antoine worden deze niet verduisterd of belicht. Antoine, heeft zijn leven lang nooit meer dan een 15 tot maximaal 18 weduwnaars gehad. Dat is volgens hem ook de grote basis tot zijn jarenlange successen. Een scherp mes hanteren, is de enige echte manier om aan de top te komen en er jarenlang stand te houden. Want daar maken velen volgens hem een grote fout. Ze lukken eens een topjaar, en denken dat hun duiven allemaal 'goeie' zijn. Ze selecteren dan niet, doen amper een duif dood, en houden alles over… proppen hun bakken vol met jaarlingen, timmeren in het ergste geval zelfs hier en daar nog een bak… of zelfs een hok bij!
Resultaat het volgende jaar: noppes! Overbevolking op de hokken (lees: te weinig zuurstof) en teveel duiven (lees: meer duiven dan ze aankunnen)! 


Antoine heeft 3 hokken voor zijn vliegduiven met 3 bakken boven elkaar… in de onderste rij zitten 'nooit' duiven! En medisch Antoine? Je weet dat de mensen hier uiterst nieuwsgierig zijn, en denken dat topkampioenen, toch wel enkele geheimen hebben op dit vlak? Ja, ik ken dat knikt hij bevestigend… ik hoor het genoeg in het lokaal, meestal achter de rug dan nog: wat zou die geven aan zijn duiven? 't Zijn sukkels, maar wat doe je eraan? Kijk… eind november wordt een meststaal naar de dierenarts gebracht, maar meestal is er niets aan de hand. Wel krijgen de duiven dan een 5-daagse trichokuur.
Eind maart gaat een nieuw meststaal van de vliegduiven richting dierenarts ter controle. Is de diagnose negatief, wordt er niks meer gedaan! Zo kregen de duiven de voorbije 2 seizoenen zelfs geen trichokuur meer tijdens het seizoen. Duiven met een lichte besmetting zijn volgens Antoine nog in staat om 1e prijzen te winnen. Veel belangrijker vindt hij dat de duiven over voldoende zuurstof kunnen beschikken, daarom ruime hokken met weinig duiven erop… de reden waarom, kon u hoger reeds lezen. Mensen zoeken het volgens Antoine allemaal veel te ver. Het enige wat telt zijn 'goede duiven'! Ook hij ziet graag duiven met zachte pluimen, en glanzende vurige ogen… maar de enige echte kenner is 'de mand'! Zijn duiven moeten als weduwnaar toch 6 à 7 keer per 10-tal kunnen winnen, waarbij liefst toch 3 à 4 keer echt vroeg.

Antoine heeft een soort die makkelijk 1e prijzen vliegen… en het is toch dat wat telt in de duivensport! Liever 4 echte goeie duiven op de vlieghokken dan 20 prijsvliegers! Al zijn prestaties als jonge duif niet echt doorslaggevend, wel vanaf jaarling! Eén ding wou Antoine nog kwijt: toen hij in de zestiger jaren bij Gust De Baere zijn eerste duiven ging halen gaf die hem één gouden raad mee: geef 'nooit' één frank uit aan een keurder, maar wees keurder op je eigen hok , vermits niemand uw duiven beter kent dan uzelf. De origine, het karakter (de mordant), en vooral de gezondheid en de geleverde prestaties! Wie kent ze beter dan de liefhebber zelf op zijn eigen hok! Geen speld tussen te krijgen… omdat ze komen van een vakman die nu bijna 40 jaar onafgebroken meedraait aan de 'allerhoogste top' van het snelheidsgebeuren. Een man waartegen nagenoeg niet te spelen valt, en die nu met het behalen van de 1e Nationale Asduif Snelheid KBDB 2007, de absolute bekroning van zijn succesrijke carrière kreeg! Zijn naam: Antoine De Graeve uit Waarschoot, niet ten onrechte beschouwd als 'the King of Speed!'