Search

Dobbelaar D. wint provinciaal Chateauroux (BE) - (Jul 2007)


Na even een paar weken in Duitsland te hebben vertoefd hebben de heren politici weer besloten dat we weer naar Frankrijk mochten. Voor velen ging er een zucht van verluchting door het hoofd denk ik. Want de meeste liefhebbers waren niet zo gecharmeerd van deze andere lijn. In andere delen van Nederland waren er al grote klappen gevallen. Gelukkig hebben wij die niet zo gekend.

Maar door deze koerswijziging moest natuurlijk het programma voor de zoveelste keer omgegooid worden. Voor de oude duiven werd er weer Chateauroux op het programma gezet.
De duiven konden niet al te vroeg gelost worden want om 10.15 uur kon pas het startschot worden gegeven. Gezien de meters van de jonge duiven die in Morlincourt waren gelost waren de verwachtingen dat er tussen half vijf en vijf uur duiven moesten zijn. En dat klopte redelijk goed. Om kwart voor vijf kreeg ik al een melding door uit Sluis. Maar dat was niet de vroegste deze keer, want die vinden we in Vogelwaarde. Namelijk bij D. Dobbelaar.

Deze zeer geroutineerde melker klokte zijn favoriet om 16.49.09 en bleef clubgenote M. Scheele 7 meter voor.  Deze oud timmerman en oud postbode van Vogelwaarde heeft al van vlak na de oorlog duiven. Dus heel wat ervaring. Het begon allemaal rond het jaar 1946 toen hij als knaapje van 15 jaar zijn eerste duiven kreeg. Dat was toen van de legendarische Mr. Wijnacker. Van hem kreeg hij behalve les op school ook duivenles. En dingen die hij zestig jaar geleden op stak van Mr. Wijnacker past hij nu nog toe. Zijn vader bracht toen ook nog een koppel mee en toen is eigenlijk het ras “Dobbelaar” ontstaan zo als hij zelf omschrijft. Veel duiven terug ingeteelt. Af en toe is er wel eens een duif van een ander hok bijgekomen, maar niet echt veel. We noemen o.a. Johan de Smet uit Oostburg, Gebr. Scheele uit Terneuzen.

Aan de Bossestraat te Vogelwaarde heeft deze liefhebber een grote tuin om zijn hobby uit te oefenen. Daar staat een 10 meter lang hok dat hij zelf gemaakt heeft. Boven de garage zitten zijn kweekkoppels en aan het einde van zijn diepe tuin is nog een verblijf gemaakt voor zijn weduwduivinnen. Hij beoefent het klassieke weduwschap. Zijn 28 weduwnaars zitten verspreid over 3 afdelingen. Ruimte zat dus. Begin januari is er gekoppeld en heeft hij zo’n 35 jonge duiven gekweekt. Voornamelijk uit zijn 13 kweekkoppels en ook nog een paar uit zijn beste vliegers. De overige vliegduiven brengen overigens wel een jong groot maar die worden niet geringd en “verkocht” aan de poelier. Daarna worden ze van elkaar gedaan om ze in april weer bij elkaar te steken en de duivinnen opnieuw te laten leggen en nog een dag of vijf te laten broeden. Zo rond 1 mei zitten hier de doffers op weduwschap.
Als voorbereiding brengt hij ze zelf een paar keer weg. Daarna gaan ze de baan op. Tot de eerste dagfondvlucht elke week. Dan wordt er gesplitst. De jaarlingen gaan meestal niet mee op de dagfond. Hij noemt zijn duiven laatbloeiers. Vaak ontplooien ze zich vaak pas als 2 jarige duif.

Regelmaat vindt hij heel belangrijk. Om exact half 8 ’s morgens gaan tijdens het seizoen de oude duiven uit voor een uur training. Dit ritueel herhaalt zich om half zes in de achtermiddag weer. Zijn oude duiven krijgen in het begin van de week lichtere kost om ze naar de inkorfdag op te voeren. Wel krijgen ze elke dag een beetje snoepzaad. Wat hij ook belangrijk vindt is een bad. Ook geleerd van Mr. Wijnacker. Elke woensdag wordt een lauw bad klaar gemaakt en 1 voor 1 worden de duiven gemasseerd. Dit heeft volgens deze liefhebber een zeer goede werking op zijn duiven.

De dierenarts verdient hier op de Bossestraat weinig geld. Buiten de paramixo enting is de medische begeleiding erg sober. Voor het seizoen een geelkuurtje en een ornithosekuur. Tijdens het seizoen wordt er af en toe wat voor het geel gegeven en waar nodig iets voor de koppen.

Nu naar de winnaar. Een prachtige donkere duif. Dit is niet zomaar een duif. Je mocht willen dat je er zo tien op je hok had. Deze duif won afgelopen zaterdag zijn 10e prijs waaronder 3 rayonzege’s en 1 provinciale zege. Hij had even een dipje toen hij half juni van Argenton helemaal afgevlogen thuis kwam. Maar hij heeft zich helemaal hersteld, met een provinciale zege als absoluut hoogte punt.

 


De vader
is de 03-1223724 en komt van E. Strooband uit Vogelwaarde.
De moeder is de 00-0012062 en is afkomstig van Roger Herman uit Axel.
Zoals gezegd was het zijn 10e prijs. De week ervoor vloog hij nog de 2e provinciaal van Beckingen. Dat zijn orientatie niet door de war was blijkt wel uit deze knalprestatie.  Ik noem u zijn prijzen gewonnen in het Rayon:
41e Arras van 1478 duiven
55e Peronne van 1583 duiven
17e Morlincourt van 1498 duiven
70e Sourdun van 1558 duiven
133e Breul le Vert van 697 duiven
1e Ablis van 1408 duiven, 8e provinciaal van 8966 duiven
5e Orleans van 1030 duiven, 12e provinciaal van 7073 duiven
153e Chimay van 727 duiven
1e Beckingen van 677 duiven, 2e provinciaal van 4852 duiven
1e Rayon en provinciaal Chateauroux.

In het rayon zie ik deze duif als 1e staan bij de asduiven midfond. Provinciaal prijkt hij op de 9e plaats. Er kan misschien nog wat verschuiven ivm aftrekvluchten. Maar een mooi lijstje zou ik zo zeggen.

Nog enkele andere uitslagen:
Ablis : 1408 duiven : 1,11,53,55,88,149 enz. (12 vd 25)
Arras : 697 duiven : 4,6,28,39 enz. (9 van de 18)
Orleans : 1030 duiven: 5,77,79,92,110 enz. (9 vd 14)
Pommeroeul (jong) : 1827 duiven: 7,9,21,122,125,170 enz. (15 vd 28)

De overwinning kwam terecht bij een zeer ervaren liefhebber die al veel ereprijzen heeft gewonnen. Maar wel met een duif die een zeer mooie erelijst kan overleggen.