Search

Clement Jan wint Bordeaux Provinciaal, 2421 Duiven (2006)


De laatste Bordeaux wordt door de meeste liefhebbers gebruikt om hun jaarlingen te testen. Maar deze Bordeaux werd een extreem zware vlucht waar vele jaarlingen te kort kwamen. Vanwege de extreme hitte in Frankrijk (boven 35 graden) werd er besloten om de duiven ’s morgens te lossen ipv van in de hitte van de middag. Dus werd de oorspronkelijke middaglossing nu een ochtenlossing. Om 10.00 uur gingen de duiven de lucht in. Er stond niet al te veel wind op de vluchtlijn en er werd natuurlijk al vlug gespeculeerd of er een duif door zou komen. 1 kwam er toch door en dat was in Oude Tonge bij de wel bekende Leen Tijl die al meer van dit soort kunstjes flikte.
In Zeeland was er geen duif door dus konden de overnachtmannen weer vroeg uit de veren want je weet immers nooit. Toch duurde het tot bijna half 8 voordat de 1e duif bekend was en dat was bij de persoon in kwestie, Jan Clement in Krabbendijke.
De duivensport voor Jan begon zo’n 27 jaar geleden toen zijn dochter een duif kreeg van zijn broer. De dochter vond die duif zo lief dat die mocht blijven. Maar er moest natuurlijk wel een hok komen. Voorlopig mocht de duif even in het konijnenhok logeren. Maar al gauw kwam er een “echt”duivenhok. En dat duivenhok wat toen gebouwd was staat er nu nog steeds. Jan kregen duiven van zijn broers want zijn zitten ook in de duivensport. Ze spelen onder de naam Gebr. Clement in Krabbendijke en ook nog een broer die in Rilland speelt. Een hele duivenfamilie dus. In al die 27 jaar is Jan eigenlijk blijven door kweken met het soort van het “ras” Clement. Een enkele andere duif kwam er wel eens tussen, maar dat was sporadisch. Door veel inteelt en selectie heeft hij zijn eigen stammetje gemaakt dat het op de zware fond goed doet.



Al pratend vertelde ik dat ik maar een kleine melker was. “De Jonge Zeeuw” heeft zo’n 20 weduwnaars, 50 jonge en 8 kweekkoppels. Toen hij dat hoorde begon hij een beetje te lachen. Kleine melker….wat ik ben ik dan wel aldus Jan…. Hij doet het met 11 weduwnaars en 10 duivinnen, had toen nog 16 jonge duiven en heeft geen kweekkoppels. Dat is alles!!!!

Met zijn 11 weduwnaars en 10 duivinnen speelt hij het totale weduwschap. Voor zijn duivinnen heeft hij een apart hokje gecreerd. Daar komen ze door de week binnen. Ze trainen 1x per dag (’s avonds), een vlag heeft hij niet nodig want volgens Jan vliegen die duivinnen de brokken er af. Als ze van een vlucht terug komen dan komen ze in het gewone vlieghok binnen. Ze zitten gewoon op schabbetjes en paren onderling niet want natuurlijk heel belangrijk is.
De oude duiven gaan wel ’s morgens het hok uit voor een training van een uur en ’s avonds ook weer. Tijdens het seizoen trainen de jonge duiven ook twee keer per dag.
De jonge duiven worden hier wel verduisterd en dit vrij lang. Hij verduisterd ze minimaal 15 uur per dag en doet dit zeker tot ver in juni. Hij wil ze immers nog goed in de pluimen hebben voor de 1e Orleans. Want dat zijn de duiven de meestal mogen blijven voor het volgende jaar.


Gezien het geringe duivenbestand wordt hier alleen de middaglossing gespeeld. Maar zeker met goede resultaten. Als je zo weinig duiven hebt kunnen je natuurlijk geen mega uitslagen pakken. Maar als je steeds 2 vd 4, 2 vd 3 speelt is dat ook heel goed.
De verzorging is hier piekfijn geregeld. Jan is een zeer propere melker. Maar hier krijgt hij ook de hulp van zijn vrouw. Regelmatig wordt er de stofzuiger doorheen gehaald en ook wordt de boel regelmatig uitgesopt. Je kan er dus letterlijk van de grond eten.
De oude duiven worden altijd gekoppeld in de 1e week van februari. Ze brengen 1 ronde jongen groot en gaan dan op weduwschap. Dit was dit jaar ook het geval. Maar we zaten natuurlijk met de vogelpest. Jan keek er niet naar en liet ze op weduwschap zitten. Geen probleem volgens hem. Tijdens deze kweekronde krijgen alle duiven een geelkuur.

Als voorbereiding naar de 1e fondvluchten krijgen ze meestal 3 vitesse vluchten, 1 midfondvlucht en 1 dagfondvlucht. Maar daar dat is geen vaste regel. De jaarlingen worden in principe allemaal op de laatste Bordeaux getest. Maar gezien het zware weer dat ze afgaven heeft Jan hier vanaf gezien. Ze hebben wel minimaal 2 dagfondvluchten afgewerkt.
De doffers krijgen ruim eten. Lekker volle bak. De duivinnen niet, maar ze worden toch redelijk door gevoerd. Ze krijgen eigenlijk elke dag hetzelfde. De laatste dagen voor de vlucht worden ze wat opgevoerd met snoepzaad. Bij thuiskomst vindt men de ene week iets tegen het geel en de andere keer iets tegen de koppen in het water. Verdere medicijnen (buiten natuurlijk de paramixo enting) worden niet gebruikt. Ook niet voor de parathypus.

De winnares is van 2003 en draagt het ring nr: 03-1216562. Zij kwam om 07.22.46 in Krabbendijke aan en maakte een snelheid van 933.617. Dat komt neer op amper 56 km per uur. Geen kattepis dus. Deze duif is er wel eentje die van wanten weet. Volgens Jan was al haar zesde prijs op Bordeaux. De vader van deze duif komt van de Gebr. Clement en de moeder komt via Adri van Oosten.
Op de 1e Bordeaux van 30 juni had ze zich ook al laten zien. toen was het een 25e van 405 duiven in het rayon en een 130e provinciaal van 2463 duiven.
Haar nest zusje, de 03-1216560 is ook al zo’n crack. die vloog die jaar al een 9e St. Vincent van 304 duiven in het rayon. Dit was een 85e provinciaal van 2238 duiven. ook klokte ze een 43e Mont de Marsan van 208 duiven in het rayon en een 235e provinciaal van 1356 duiven.




Vorig jaar waren deze duifjes allebei mee op St. Vincent. Ze waren binnen de minuut allebei thuis. 2063e en 2068e nationaal van 12653 duiven.

De dag van de lossing had Jan nog gezegd, het zou toch mooi zijn om eens een 1e in het rayon te vliegen…..Het werd werkelijkheid, het werd zelfs nog meer. 1e provinciaal.