Search

Coutteau George-story, een monument in onze nationale duivensport! (2006)

 
Georges Coutteau in 1982

Georges Coutteau uit Ramskapelle bij Nieuwpoort, een monument in onze nationale duivensport !
Het verhaal van een kolonie met in haar “vaandel” meerdere (inter)nationale topprijzen en onderscheidingen op de vluchten van lange adem of meer nog……het mini-hok met maxi - resultaten.
Ondanks de ongemakken met de gezondheid is zijn geheugen nog bijzonder fris en wist hij ons nog heel wat ervaringen uit zijn schitterende duivensportloopbaan voor te schotelen.
De nu 88-jarige Georges was onlangs (op 6 september) 65 jaar getrouwd en “‘k heb er nog geen minuut spijt van gehad” : zegt hij met fierheid.
“ Ik ben geboren in juli van ’18 en als ik 12 jaar oud was , ben ik begonnen met duiven te kweken. Aan mijn 14 jaar begon ik met de duiven te spelen en ietske na den tweeden oorlog waagde ik mijn kans op de grote fond. Den eersten Barcelona dat ik speelde was in ’t jaar ’54.
Alle kampioenenduiven dat ik in gans mijn loopbaan op de hokken heb gehad, zijn hier geboren en “den” crack daartussen was ongetwijfeld mijnen “50” , die we later de “Joker” hebben genoemd. ’t Is dienen “Joker” die ook de Gouden Vleugel won in ’85. Dat was het jaar nadat mijn goeie vriend Roger Florizoone de Gouden Vleugel had gewonnen met zijnen Freddy”. En…..mijn schoonste overwinning was de 1e internationaal op Lourdes in ’82. “’k heb toen voor den eersten keer in mijn leven champagne gedronken , dat was samen met vader Norman, die toen den groten baas was. Vroeger speelde ik ook goed met mijn jongen…. voor die categorie waren er in dien tijd zeer weinig fondvluchten….maar ik won in ’75 toch de 1e nationaal uit Poitiers. Op alle grote fond-vluchten heb ik op “den theater” ( lees podium) gestaan. Dat kunnen ze niet allemaal zeggen, nietwaar !! Ik heb ook veel gewonnen met de duiven……ondermeer 6 constateurs….indertijd waren dat allemaal schone stukken die verspeeld werden, zoals schouwklokken – constateurs – velo’s …. enz….“
“ Die “Gouden Vleugel”- viering in Brugge was ook schoon….In ’84 –’85 won ik daar ook het tweejaarsklassement….’k heb daar waarschijnlijk het record gevestigd met amper 24 punten op 2 jaar. In het driejaarsklassement haalde ik met de “Joker” volgende klasseringen: 1e – 5e -18e …dat was werkelijk een superduif én als vliegduif én als kweker….. met die “Joker” ben ik gaan samenkweken met mijn goeie vriend Roger (Florizoone) en we hebben daar samen een hok goeie duiven op gebouwd. Kijk…’t is zelfs een halfbroer van mijnen “Joker” die hier de 1e internationaal Lourdes won in ‘82….een bijzonder goeie soort is dat …’t is nie te geloven”.
Na een kwartierke babbelen , dronk Georges nog ne stevige borrel en trok zich dan terug om te rusten…..”mijne motor draait nie zo goed meer en ‘k mag mij niet forceren” : zei hij ter verontschuldiging…..”’k Ga nog één ding zeggen…..’t zijn veel liefhebbers uit binnen- en buitenland die hier duiven zijn komen halen en ze zijn er allemaal goed mee gelukt….meerdere ervan wonnen zelfs een 1e nationaal…met al die mensen ben ik vriend gebleven….’t Moet zijn dat ze goed bediend werden zeker”.



Georges Coutteau : “de laatste Flandrien onder de duivenliefhebbers” !
Tot vervolg van dit verhaal gingen we grasduinen in een uitvoerig stuk dat Emiel Denys heeft gemaakt over Georges Coutteau als “de laatste Flandrien”…..een prachtig verhaal waarin Emiel zich vooral heeft geconcentreerd op de groei van het hok Coutteau en de successen die deze duiven behaalden.
Toch vooraf een stukje over de jeugdjaren van Georges, het waren jaren van veel miserie door den oorlog en veel zwoegen om zijn weg in het leven te maken.
Georges is geboren op 8/7/1918 in Swallowfield, een kleine gemeente van slechts 100 inwoners vlakbij Walkington in Engeland. Vader Arthur Coutteau – die in de steenbakkerij werkte – en zijn echtgenote Maria Poppe – een weeskind – moesten van het front in den Eerste Wereldoorlog wegvluchten. Het oorlogsgeweld was in Ramskapelle zo erg, dat de lijken uit de graven werden geschoten. Niets van de gebouwen stond nog recht. Een gedenkteken tegen de muur van de kerk is er nu de stille getuige van dit niets ontziend geweld. Ook wijlen Hector Desmet – de grote duivenkampioen uit Geraardsbergen – die later een grote rol in de opbouw van de kolonie Coutteau zou spelen, werd in de strijd in Ramskapelle als soldaat aan het front in de knie geschoten, zodat zijn loopbaan als wielrenner erop zat. Wel werd hij later de baas van de wielerfabriek “Thompson”…..een naam die we bij de duiven van Georges nog gaan terugvinden. Ook Georges Coutteau was een wielerfanaat en is gans zijn leven “velomaker” geweest. Steeds ga je hem thuis zien met een rennerspetje op…!
Het gezin Coutteau werd met 7 kinderen gezegend. Toen ze naar Engeland via Frankrijk moesten vluchten, waren er reeds 3 kinderen geboren, waaronder Georges de Eerste, die toen als 2-jarige jongen eerder zwak was en de trip over het Kanaal niet overleefde. De volgende zoon, die geboren werd, kreeg opnieuw de naam Georges. De Coutteau’s pachtten toen in Engeland een klein boerderijtje van de familie Spencer nabij Redding. Na de Eersten “Wereldbrand” werd de familie Coutteau met een oorlogsschip terug naar België gebracht en arriveerden eerst in de “Vosseslag” te Wenduine.
Uiteindelijk mochten zij in 1920 terug keren naar het totaal verwoeste Ramskapelle…..een woning werd er opgetrokken , die bestond uit muren van 1 meter hoog met daarover metalen koepels….2 naast elkaar met in het midden een rail om het regenwater op te vangen.
Georges huwde op 6 september 1941 met Agnes en begon op 1 april ’42 zijn huidige woonst te pachten, later werd hij er eigenaar van. Vanaf 1939 was Georges velomaker….de toenmalige “Tour de France”- vedette Bernard Vandekerkhove was één der beste klanten.
Naast de velomakerij baatte hij samen met zijn echtgenote “Café Sportief” uit, later bouwde hij ook de feestzaal “Vreugde na Arbeid”. Georges was zoals U ziet een ondernemend man, niettegenstaande hij in een streek woonde waar moeilijk geld verdiend en nog moeilijker uitgegeven werd. Maar hij wist steeds door zijn ijver en zijn eerlijkheid gemakkelijk aan de kost te komen. Op 14 jarige leeftijd bekwam hij van Warten Bonte en Disten Coppens elk een duif waarmee hij op vitesse debuteerde. Maar de prestaties van ene August Legein uit Nieuwpoort op de grote fond imponeerden Georges enorm. Gusten won toen topprijzen tot op Barcelona met zijn Stassartduiven en Georges kreeg de smaak voor de lange afstandsvluchten te pakken.
Georges Coutteau als fietsenhersteller en Hector Desmet als fietsenfabrikant met fantastische fondduiven……zo was de link vlug gelegd. Hector bracht voor Georges regelmatig eitjes mee en zette hem zo op het rechte fondpad. In ’54 nam Georges voor de 1e maal aan de Marathon van het luchtruim deel. Per fiets ging ie inkorven in het bureel Ieper. Achteraan in het klein mandeke zat zijn “Kommunist”, een rode duiver uit de lijn v/d “Kommunist”- een ware kilometerwreter- van Hector Desmet. Georges schonk zijn Spanjeganger alle vertrouwen en gaf hem redelijk wat drinkgeld mee. Die “Roden” had immers o.a. al de Ereprijs op Chatellerault gewonnen in ’t lokaal bij Boerhaeve rechtover de kerk in Leffinge. Enfin…hij won de 3e prijs in de Fondclub te Ieper op die Barcelona met een aardig pak centen achter zijn naam. Georges was aldus voor Barcelona gewonnen en groeide uit tot één der sterkste kleine fondliefhebbers van het ganse land. Het bureel Ieper en Barcelona waren voor hem “heilige plaatsen” geworden! Het aantal ereprijzen en gratisprijzen die hij daar won , vormen een lange reeks.

Hoe de kolonie van G. Coutteau stilaan vorm kreeg !
De kolonie van Georges Coutteau bestond dus aanvankelijk vooral uit de “Thompsons” van Hector Desmet, die ondertussen overleden was. Na een tijdje verkoos hij om zijn duiven te kruisen. Op een bonverkoping in de streek nam Georges plaats op de eerste rij……..van zodra de oproeper de bon van André Dereere aanmeldde, stelde Georges hem in en keek de rest van het publiek streng aan met de uitdrukking op zijn gezicht van ….”wie durft mij hier afbieden !!”. Iedereen gunde de doorbrave Georges die bon en André Dereere, - overtuigd zijnde van het doorzettingsvermogen van Georges - schonk hem iets van het beste. Die André Dereere had veel duiven van Maurice Vandevelde uit Oostende, hetzij rechtstreeks maar ook via Julien Ryheul uit de lijn van de “Schapers”. Hij kocht de “Royan” van Albert Gorin en ook duiven bij Martin Vanthuyn uit Schoten uit de lijn van diens beroemde “Barcelonaduivin”.
De Dereere – duif welke Georges er bekwam had als ringnummer 3397742/76 en was langs vaderszijde een kruising van een Vanthuyn-duiver x duivin uit lijn “Biarrtiz” van Charles Van der Espt. Langs moederszijde was het een zus van het wereldberoemde “Sproetje” van Maurice Vandevelde en dit was inteelt naar het “Gouden koppel” : de “72” x “Sion-duivin” van Ch. Van der Espt. Dit “Gouden koppel” werd later door Graaf de Villegas op de totale verkoop van Ch. Van der Espt aangekocht. Het “Sproetje” van M. Vandevelde won op 2-jarige leeftijd de 20e nationaal op Dax en mocht als dessert in datzelfde seizoen naar Valence. Als driejarige won hij de 7e nationaal Dax in snikheet weer. Drie weken later scoorde hij opnieuw vanuit Dax. Het was een klein duiverke met een duivinnekopke, maar met een uitzonderlijk lange vleugel.
De Dereere-duif bij Georges was een geschelpte duiver, die nooit de korf heeft gezien. Het werd een kweekduif “buiten kategorie”…en leefde tot op 20-jarige ouderdom. Reeds als jaarling was de koppeling met een duivin van Vandendriessche-Benoit uit Deerlijk een schot in de roos. Daaruit ontsproot “de Vechter” 3435826/77, die de 1e internat. Lourdes won in ’82….één der zwaarste Lourdesvluchten die er ooit geweest is met oostenwind van start tot finish. Eugène Pochet uit Wasmuel won toen de auto voor de 1e serie van 3 duiven, dit vóór de tandem Pieter Debusschere-Fernand Desbuquois. “De Vechter” won toen tegen een duif van een zekere Mylle uit Bellegem, die later door Roger Vereecke werd aangekocht.
Warm en wind op kop is werkelijk het lievelingsweer van de Coutteauduiven…..zij verkiezen “zwoegend” de weg naar huis te nemen….zoals ook “hun” baas dat in de oorlogsjaren heeft moeten doen…echte natuurduiven met een keiharde “mordant” !
In ’81 won de “Joker” van Georges Coutteau op Perpignan de 6e internationaal en de 4e nationaal , andermaal bij snikheet weer en kopwind. De “Joker” is een zoon van de “Dereere” maar nu met de “Thompson-duivin”…het was voor die “Joker” de aanzet van een sublieme maar korte successtory van ’81 tot en met ’85, het jaar waarin hij de Gouden Vleugel won……van toen af werd ie op de kweek gezet. Samen met de”Dereere” mogen we deze superstar aanschouwen als één der weinige peilers waarop Georges zijn kolonie opbouwde….peilers van uitzonderlijk gehalte die generatie na generatie opnieuw winnaars op de wereld trapten, zowel zuiver als in kruising met andere soorten. Volbloedpaarden gefokt naar de hand van de meester zelf, zoals Georges ook in moeilijke omstandigheden opgroeide kort na den Eersten Oorlog.
Dit verhaal brengen we in een volgend luik …..waarin we ons zullen focussen op de “Joker” en zijn afstammelingen….Tot dan.

Het verhaal van een monument in de (inter)nationale fondwereld. Het mini-hok met maxi-uitslagen !
Belofte maakt schuld !! In ons eerste deel beloofden we te starten met de schijnwerpers te richten op de “50” of de “Joker” 3101450/78 als onbetwistbare basislegger van de beroemde Coutteau-kolonie.
* Wel….eerst dit….dit klein blauw duiverke is de duivensportgeschiedenis ingegaan als één der absolute superstars op “gouden” wieken.

Zijn palmares is getooid met volgende unieke prestaties.
4e nationaal Perpignan 1981
6e internationaal Perpignan 1981
40e nationaal Perpignan 1982
9e nationaal Barcelona 1983
36e nationaal Barcelona 1984
2e nationaal Barcelona 1985
1985 was ook het jaar waarin Georges op het hoogste trapje tijdens de “Gouden Vleugel”- viering te Brugge door zijn vele vrienden met een minutenlang daverend applaus werd bedacht. Zijn “ontembare” “Joker” zorgde toen op 7-jarige leeftijd ervoor dat de “velomaker “ uit Ramskapelle voor eeuwig en altijd in de duivensportwereld een beroemdheid werd.
In ’85 was het een bikkelharde Barcelona ! De Coutteau-duiven hebben werkelijk een uniek uithoudingsvermogen in zich…het zijn echte natuurbonken….aan de duiven prutsen stond in Georges zijn woordenboek niet….In weer en wind vertoefden ze in de vrije natuur en “kweekten” zich aldus een bijzonder sterke natuurlijke weerstand en een lange levensduur. De lievelingskuur welke hij hen gaf was Carlsbadzout. “Wie hard moet werken, moet ook goed eten” zei Georges en zijn duiven kregen flink de kost….Hijzelf was verlekkerd op een “schelle” van de scheutel.
Enfin….Na de Barcelona ’85 werd uit de “Joker” nog vlug wat gekweekt o.a. in samenkweek met - wie anders dan zijn boezemvriend- wijlen Roger Florizoone, die met zijn “Freddy” het jaar voordien de “Gouden Vleugel” had gewonnen.
Eind ’85 verhuisde de “50” naar de Engelse miljonair Jim Biss, alwaar hij omgedoopt werd tot de “Joker”.
Zoals reeds vermeld werd kort na het Barcelona-exploot op voorstel van Roger Florizoone samengekweekt. Daaruit ontsproten 3 jonge duiven voor het part van Georges, duiven die in de verdere opbouw van de Coutteau-kolonie een bijzondere rol zouden gaan spelen. We noemen hen stuk per stuk even op !! Zij hebben elk als vader: “de Joker” !
1) De “60-duivin”: 3404560/85: de moeder was de zus van de “Freddy” (Gouden Vleugelwinnaar ’84 bij Florizoone.)
2) De “61”: 3404561/85: een duiver waarvan de moeder ook de moeder was van de “Freddy”
3) De “562”: 3404562/85: een duivin waarvan de moeder opnieuw een zus was van de “Freddy”.
Bij wijlen R. Florizoone werd uit die samenkweek de “Jonge Coutteau van ‘85” geboren - uit de “Joker” x “Zus Freddy” – het werd een topkweker . De “Jonge Coutteau” werd er o.a. vader van de “Primus 1”: de Primus Inter Pares….de beste duif op Barcelona in de periode 1989 tot en met 1993.
De “61” werd bij G. Coutteau een superkweker, de “60”ontpopte zich tot de kip met de “gouden” eieren.




Georges had al snel door dat hij op die duiven moest voortbouwen en hier zijn we aanbeland op de grondvesten van zijn ganse kolonie: het zijn “de Oude Dereere” – de “60-duivin” en “de 61”…Roger Florizoone was ondertussen naar Norfolk getrokken tot bij Jim Biss om er een jong uit de “Joker” aan te kopen…het werd zijn gekende kweekduiver: met name de “Engelsman”.
Dierenarts Paul Lemahieu had zich direct na de Barcelona-stunt van de “Joker” een zus van deze superstar aangekocht, het was een beeldschoon duivinneke dat de naam “het Schoon” meekreeg (3028191/81). Met Emiel Denys werd een deal gemaakt en werd “ het Schoon” gekoppeld aan diens “Tee” (ook Gouden Vleugelwinnaar). Hieruit ontsproot de “Paanoog Tee”: 4016662/85, die zich bij Emiel ontpopte tot een super-overerer en bevruchtte tot en met ’99…..Alweer een kenmerk van die oersterke Coutteauduiven !! De “Paanoog Tee” werd vader van de “Kleine Tee” : 7e internat. Barcelona ’97 en 1e prov Barcelona W-Vl., werd ook vader van de “Tramontane”, een superduivin die o.a. 19e nat Narbonne won op 7891 jaarlingen, vervolgens ook 50e nat Barcelona duivinnen in ’97 en 20e nat Barcelona duivinnen in ’98….het bloed van de “Paanoog Tee” is bij veel duiven in de E. Denyskolonie aanwezig.

* De “61”: 3404561/85
Een “superhengst” mogen we zeggen !! Hij schonk gewoon met iedere duivin topvliegers en topkwekers. We geven U enkele ideeën:

A. de “2e nationaal Pau ‘89”: 3108549/86
Als jaarling werd de “61” gekoppeld aan een duivin van Georges’ vriend Victor Desaever uit Veurne. De eerste afstammelingen hieruit waren kampioenen met een grote “K”, zowel voor de vlucht als voor de kweek.Op Pau ’89 waren de duiven pas los de dinsdag en er stond een strakke noordenwind over gans de vluchtlijn en een mooie blauwe hemel. Zeg maar …….het lievelingsweer voor de Coutteauduiven. De “2e nat Pau ‘89” werd nipt geklopt door de grijze duiver van Dr Martin Ravelingien uit Tiegem, met name zijn “Ufo”. In datzelfde seizoen …..klasseerde de “2e nat Pau’89” zich nog op Dax en Perpignan internat.Als 2-jarige vloog ie zich al in de picture door in de top-50 op Perpignan internationaal te winnen.

B. de “Golden Hen”: 3108543/86
Zij was nestzus van de “2e nat Pau’89” en werd een excellente kweekmoeder die in het tweede gedeelte der 90-er jaren haar stempel drukte op een stuk van het nationaal fondgebeuren in ons land. Bij Georges werd ze o.a. gekoppeld aan de “Pauman” 3180521/91( die in ’97 zou medewinnaar zijn van de 1e serie nationaal op Barcelona). Een dochter uit dit koppel ging naar E. Denys en werd de moeder van de diverse “Devils”.
De beste koppeling was de “Golden Hen” met de “Superkweker” 3254028/94 waaruit ondermeer de “Mireille” werd geboren en werd aangekocht door Julien Vaneenoo uit Wingene. Zij werd op het kweekhok te Wingene de moeder van de tweelingbroers:
- de “Moore”: 1e nationaal Cahors ’99 en 5e nat asduif KBDB Fond ‘99
- de “Di Stefano”: 2e nat Marseille ’98, een crack die 4 x kop won op Marseille.

C. de “Cahors” 3343796/92
Deze prachtatleet is een inteeltprodukt uit neef x nicht…hij werd gekweekt uit de “61” gekoppeld aan de “Bleu Star –duivin”: 3180540/91, op haar beurt een dochter uit de “60-duivin”.
De “Cahors” won in ’96 :
2e FC Cahors op 246d
17e Prov Cahors 1113 d
35e nat cahors 9043d
+ verder nog uit Perpignan – Pau en Dax.
De “Bleu Star-duivin” zit ook grotendeels verweven in de Coutteau-kolonie, zij is bijvoorbeeld moeder van de “Top-Barcelona” 3343781/92, die in ’95 samen met een hokgenoot in enkele minuten tijd op Barcelona werd geklokt. Terwijl Georges de eerste aan het aanmelden was , viel al zijn tweede duif. Hij kreeg er bijna een beroerte van ! Gelukkig stond de fles niet ver van hem af en goot hij vlug “nen witten” naar binnen en werd zijn hartslag weer normaal. Het waren zijn 1e + 2e ingetekende, goed voor de 1e serie provinciaal Barcelona met 1 + 2. Een zoveelste parel op de kroon van Georges Coutteau. De “Top Barcelona” won toen de 12e prov. tegen 1553 duiven en de 76e nationaal tegen 9452 d., zijn hokgenoot won de 16e provinciaal en de 93e nationaal. “Pette” Coutteau ( Georges wordt onder vrienden zo genaamd omdat hij altijd een rennerspetje draagt) had voor de zoveelste maal toegeslagen op een vlucht van lange adem.
Emiel Denys, die een studie maakte over de Coutteauduiven , besluit één zijner passages als volgt : “Als de duiven van Coutteau aan de voet van de Pyreneeën met kopwind kunnen starten, zijn ze groot kandidaat voor de overwinning. Het zijn de “Briek Schottes” van het luchtruim, ze trekken en sleuren aan het peleton tot de anderen plooien.”. Mooi geformuleerd….. niet !!!

In ’97 : 1e serie nationaal Barcelona 1 + 2
In ’95 won G. Coutteau de 1e serie provinciaal op Barcelona met zijn 1e & 2e ingetekende duif. In ’97 deed hij het nog straffer en won toen de 1e serie nationaal met 1e & 2e ingetekende. Het was opnieuw één van die keiharde Barcelona’s waarop de “guidon”( lees stuur) van bij het begin van de Rhône-vallei van onder moest genomen worden, er waaide een krachtige mistral pal op kop. Alleen de sterksten zouden de tocht overleven. De wedstrijd stond open tot en met de vrijdag .In West-Vlaanderen werd pas in de namiddag met mondjesmaat geklokt. Georges had – zoals naar gewoonte – enkele van zijn beste duiven mee. Hij klokte eerst zijn “Lancaster” en dan zijn “Pauman” met amper 9 minuten verschil, het was toen rond halfdrie in de namiddag. Twee duiven , 2 krachtpatsers mogen we zeggen, plaatste hij knap in de kop van de wedstrijd!
De “Lancaster” 3159768/93 was één der absolute toppers van zijn hok in die periode. Het betreft een zoon uit zijn “La Souterraine” : 3180530/91: 1e prov La Souterraine ( een vlucht waarop tussen haakjes, ook moest “gewerkt” worden) . Deze “La Souterraine” was op zijn beurt een afstammeling van de “Oude Barcelona” 3139607/82 van de soort Hector Desmet en die had zelf 3 x knap gepresteerd op Barcelona . De moeder was een kleindochter van de ”Oude Dereere”. De “Lancaster” van zijn kant liet al meteen zien dat ie werkelijk klasse in overschot had. Als jaarling won ie de 1e prijs tegen 176 d. in de Fondclub op Limoges en wist zich nationaal als 155e te plaatsen op 18608 duiven. Twee weken later geeft Georges hem mee op Narbonne en daarop scoort hij als 177e nationaal op 4327 duiven, plus de 4e plaats in de Fondclub tegen 125 duiven. Als tweejaarse was zijn voornaamste prijs : de 322e internationaal op Dax tegen 5776 duiven. In ’96, het jaar daarop dus, wint de “Lancaster” uit Dax de 259e internationaal tegen 6491 duiven en amper drie weken later tekende hij voor de 77e internationaal op Perpignan tegen 12551 duiven. Hij besloot zijn vliegcarrière in ’77 met de 88e nationaal op Barcelona tegen 12731 duiven. Hij werd achteraf vader en grootvader van meerdere toppers !
De “Pauman”: 3180521/91 was een rechtstreekse zoon uit de “2e nat Pau ‘89” en kreeg zijn naam na zijn exploot op Pau in ’93, het jaar waarin hij toen in de goede zin van het woord voor Georges een verrassing bezorgde. De eerste duiven vielen ’s avonds laat, Frans Denoo uit Zedelgem won dat jaar de 1e provinciaal W-Vl. en de Gebrs Fauche uit Waret-L’Eveque de 1e internationaal .
Georges had zijn klep (pier) opengelegd, alwaar ze gewoonlijk door de “hangers” naar binnen komen en er een ijzerdraad achter geschoven, zodat ze bij thuiskomst op de valplank moesten wachten. Georges ging nu en dan eens “loeren”, maar niks te bespeuren. Toen ie bij het sluiten van de dag, de klep opnieuw wilde sluiten, zag ie tot zijn grote verbazing de “Pauman” in zijn nestbak zitten. Inderhaast werd de “Pauman” geklokt en was toch nog goed voor de 46e nationaal en de 68e internationaal tegen 7760 duiven. Die “Pauman” klasseerde zich op alle klassieke fondvluchten zoals Pau – Dax –Perpignan, terwijl een ander hoogtepunt in zijn loopbaan de moordende Barcelona van ’97 was. Op 6-jarige leeftijd – weerom valt die leeftijd van die “taaie” Coutteauduiven op – won hij de 109e nationaal tegen 12731 duiven, de 34e prov tegen 1945 duiven en 13e in de FC tegen 561 duiven. Tussen haakjes nog even herinneren dat de “Joker” de 2e nat Barcelona en de “Gouden Vleugel” won op 7-jarige leeftijd…welnu de “Pauman” won toen op 6-jarige leeftijd de 1e serie nationaal 1 + 2 samen met de “Lancaster” op één der hardste Barcelonavluchten uit de 90-er jaren.
Georges Coutteau zegt altijd van zichzelf dat hij de laatste van de klas was, maar dat hij dom is in de duiven is zeker niet correct. Zo nu en dan zette hij een duif op het kweekhok, die zich ontpopte tot een topkweker. Die beslissing neemt hij zonder dat die duif ooit de binnenkant van de korf gezien heeft, maar hij weet hoe hij ze gekweekt heeft en bezit die bijzondere feeling van een fijn duivenliefhebber.
Hij had in ’94 de “Pauman” met de “60-duivin” gekoppeld en daaruit ontsproot een duiver, een echte geweldenaar die dubbel gespierd was. Georges moest niet lang nadenken, direct verhuisde die duiver naar het kweekhok. In 1995 zat die jonge atleet gekoppeld aan de zus van de “2e nat Pau ‘89”. Julien Vaneenoo uit Wingene kocht er een koppel jongen uit en daaronder was de “Mireille”, de moeder van de beroemde tweelingbroers: de “Moore”: 1e nat Cahors ’99 en de “Di Stefano”: 2e nat Marseille ’98. Een andere kleinzoon van die “Superkweker” gaf in ’97 bij Michel Denys ut Handzame de 1e provinciaal Limoges jaarlingen, goed voor de 2e nat Limoges. Op die Limoges was het bewolkt en een krachtige noordenwind, het was knokken geblazen, amper 4 jaarlingen haalden meer dan 1000 m/minuut. Michel Denys won in ’95 de 1e prov. Barcelona en een zus van deze provinciale winnaar werd op de “Superkweker” gekoppeld. Ook uit dit koppel werden meerdere toppers op de wereld gezet en zo… zo bouwde Georges verder aan zijn kolonie….daarbij goed bedenkend dat de “rode” draad via de afstammelingen uit zijn “Joker” nooit verloren ging.
In een derde luik kijken we terug op de exploten van de “Coutteau-duiven” in de periode op het eind der 90-er jaren en bij aanvang van de 21e eeuw.

De oneven jaren zijn precies de “grand –cru’s voor de Coutteauduiven !
Blijkbaar zijn de oneven jaren de beste voor de Coutteauduiven. We plaatsen enkele uitschieters even op een rijtje.
- 1985 : Gouden Vleugel BBC
- 1989: 2e nationaal Pau
- 1995: 1e serie provinciaal 1 + 2 op Barcelona
- 1997: 1e serie nationaal Barcelona 1 + 2
- 1999: op de grote fond andermaal veel Coutteauduiven in de kijker !
- In de daaropvolgende jaren bleven de Coutteauduiven voor knappe fondprestaties zorgen…….

* We schrijven anno ’99 !
Op de nationale vlucht uit Cahors had de winnaar als moeder een Coutteauduif. Georges zelf die nooit met veel duiven naar de inkorving trok, zette in dat jaar één duif op Dax en behaalde er een schitterende 11e plaats internationaal tegen 12880 duiven. “Den Dax” 252/96 is een prachtige blauwe duiver, een witoger. In datzelfde seizoen was wijlen Roger Florizoone heer en meester op de grote fond en won alle grote kampioenschappen: zoals o.a. de West-Europese Supermarathon, het kampioenschap van België KBDB Grote fond enz…enz….Iedereen weet hoe groot de invloed van de Coutteauduiven was in de kolonie van Florizoone en omgekeerd….want het waren twee handen op één buik….De vice – kampioen van België op de Grote fond toen was Julien Vaneenoo uit Wingene, een onderscheiding waarin de tweelingbroers “Moore” en “Di Stefano” een groot aandeel hadden. Ook zij droegen in zich het Coutteau-bloed . Meer nog….de “Bibi-Perpignan” van Emiel Denys, een rechtstreekse dochter van de “Pau – Coutteau” werd tot 1e asduif Perpignan internationaal duivinnen uitgeroepen over de jaren 1997-1998-1999…..

Eind 1999 had Georges af te rekenen met gezondheidsproblemen. De natuurbonk die nooit een dokter nodig had….begon eerst thuis te “sukkelen”……. Het kwam van kwaad naar erger en uiteindelijk belandde hij wat later in het ziekenhuis , alwaar een deel van zijn maag werd weggenomen…..Op den duur zag hij het niet meer zitten…..Nu zijn we een handvol jaren verder en nu is hij weer veel beter, maar de kracht is er niet meer….Naar zijn duivenhok gaan langs de ijzeren ladder is verleden tijd. Zijn schoonzoon Georges Luca verzorgt nu de duiven. Door zijn zwakke gezondheid heeft Georges zijn bestand drastisch verminderd.
In 2006 bijvoorbeeld werd niet meer gespeeld.
In 2005 was dit beperkt tot een paar wedstrijden waaronder St Vincent en San Sebastian.
Maar…..ondertussen draait het duivenspel verder….met … jawel….een zich voortzettende successtory voor de Coutteauduiven.

We schrijven 2001 !
De vlucht St Vincent wordt voor de 1e maal opnieuw ingericht , de inkorving gebeurt door 4 burelen in West-Vlaanderen in samenspel met de CALC ( N-Fr). Het werd een bikkelharde wedstrijd . Door onweders boven Frankrijk moest de lossing 2 dagen worden uitgesteld. Op zondag 29 juli om 14 uur bij 25°C en een noordwestenwind werden te St Vincent de korven opengegooid. Na een paar uur vliegen – in de streek van Bordeaux – wees de thermometer 31 °C. Het was dus van in de start keihard “beuken “…..zeker geen weder voor zwakkelingen !
’ s Anderendaags ’s morgens toen de duiven in de Kanaalzone kwamen , hing er brandnevel en waren er opnieuw “tekenen” van bloedheet weer. Eddy Jansseune uit Oostkerke behaalde de Eur-interregionale zege aan een snelheid van 978 m/min. tegen bijna 4000 duiven. De winnaar was een prachtige blauwe duiver : 3084977/99 en was een rechtstreekse Georges Coutteauduif. Eddy – uitbater van een hobbycenter – had op de plaatselijke bonverkoping, de bon van G. Coutteau gekocht en kreeg hiervoor een laat jong van ’99. Op zijn eerste vlucht waarop hij zijn klasse moest tonen , tekende de “977/99” voor de overwinning. Het jaar daarna zal diezelfde “977/99” ook op St Vincent de 6e prijs behalen tegen meer dan 1600 duiven, andermaal op een keiharde wedvlucht. In zijn afstamming vinden we meerdere keren de basisduif : “den 61” terugkeren in kruising met Florizoone origine…..zeg maar de succesformule of het geheime wapen van G. Coutteau , met name de lijnen “Oude Dereere” – “de “Joker” – “de 61” – “de Pauman” – de “Superkweker”. Stuk voor stuk namen die je praktisch in ieder pedigree bij Coutteau ontmoet.
In datzelfde seizoen 2001 won Gerard Latruwe uit Ruddervoorde de 1e provinciaal Perpignan W-Vl. en de 3e nationaal met een afstammeling uit 2 kinderen – telkens met een andere duivin - van de “Pau Coutteau” 3307220/89 van bij E. Denys, die deze topkweker ( de “Pau-Coutteau”) als laat jong rechtstreeks naar Ramskapelle had gehaald .
Uit diezelfde “Pau-Coutteau” kweekte E. Denys zijn “Blauwe Pau Coutteau” die vader werd van de “Wittebek” die de 1e provinciaal Barcelona 2001 won met 2 uur vooruit.
Uit de “Pau-Coutteau” kwam ook de “Bibi-Perpignan” van E. Denys waarover we het al hadden hierboven, zij was dus de 1e asduif Perpignan internationaal duivinnen over ’97-’98-’99.
Nog uit de “Pau-Coutteau” komt de “Witneus” 4499260/90 die de 1e prijs uit Perpignan won in de Fondclub en zich als 22e nationaal liet optekenen.
“ De” topper uit de “Pau-Coutteau” is ongetwijfeld de “Schone Zwarten” 4499329/90, die bij Emiel Denys in ’93 de 5e internationaal Perpignan won tegen 18447 duiven. Eénmaal op het kweekhok werd hij een superkweker en werd ondermeer vader van :
- de “Superman”: 4e nat Narbonne 4327 jaarlingen ‘94
- “Bolleke”: 6e internat Perpignan 2969 duivinnen ‘98
- “Ballon”: 17e internat Dax 12880 d. ‘99
- “Supergirl”: 1e FC Narbonne ’97 & 55e nationaal Narbonne 5619d
Verder is deze “Schone Zwarten” nog vader en/of grootvader van :
- 1e semi-nat Bordeaux-Televie 2676 d in 2004 (800 km)
- 1e FCI-race Catalunya in ’05 (450 km)
- 3e internat San Sebastian duivinnen 2001 (938 km)
- 4e nat Pau 2212 d in ’05 (900 km)
- 4e semi-nat Bordeaux jaarlingen 2776 d in 2000 (750 km)
- 5e internat San Sebastian 504 dv in ‘03
- 8e internat Pau 8438 d in ‘05
- 9e nat Perpignan 3946 jaarl. in ‘01
- 10e internat Perpignan 4625 jaarl. in 2001
- 14e nat St Vincent 4222 jaarl in 2001
- 17e internat Dax 6491d ’96 (870 km)
- Enz…………
Zoals je merkt zijn de Coutteauduiven van bijzonder grote kweekwaarde voor de zware fond…wellicht door de sterke inteelt. Ze zijn zelfs zodanig ingeteeld dat degene die ze kruist met eigen soort, nog beter lukt dan door ze zuiver te fokken.

* De Coutteaus in 2002 !
2002 werd andermaal een prachtig seizoen voor de Coutteauduiven ! Bij Ivo Vanlerberghe uit Elverdinge viel de 1e internationaal jaarlingen op St Vincent en die winnaar had een Coutteauduif als moeder. Eddy Jansseune speelde zoals reeds gemeld met zijn “977/99” de 6e prijs op St Vincent Eur-Interregio opnieuw in snikheet weer. Wijnants-Galle uit Zedelgem winnen met een kleinzoon van de “Pauman 521/91” ( van G. Coutteau) de 13e op St Vincent jaarlingen tegen 4222 duiven.
Michel Denys uit Handzame schitterde in 2002 op Brive – Castres – Dax ( 3 duiven ’s avonds thuis) – St Vincent jaarlingen – 4e nat Béziers…enz….Eén van zijn topvliegers werd 5e asduif in de Belg. Verstandhouding (Ent. Belge). Met een kruising Florizoone x Coutteau werd Willy Corteel 2e internat. Dax. De “Libelle” van Emiel Denys won de 1e internat. San Sebastian…zij is een kleindochter van de “Pau Coutteau”

Het succesverhaal van Michel Denys uit Handzame.
Bij Michel Denys uit Handzame huist een echt bijhok van Georges Coutteau. Hij kreeg tijdens de winter van 1993 van Georges 3 topkwekers in leen , het waren de “Bonten ‘93” – “de Superkweker 028/94” en de “Geschelpte zoon 61”. De jongen eruit hield hij als kweekduiven. Nu had Michel een soliede basis om verder te bouwen. Op aanraden van G. Coutteau haalde hij een koppel eitjes bij R. Florizoone, omdat Florizoone – en Coutteauduiven zo wonderwel bij elkaar pasten. Die kruising bleek een schot in de roos…..het werd de start een ongelooflijk succesverhaal ten huize Michel Denys uit het West-Vlaamse Handzame .
De meeste van Michels fondcracks zijn een kruising van die oersterke diesels van bij G. Coutteau en de zeer rassige Florizooneduiven.
Het seizoen 2004 begon voor Michel Denys al meteen met een topper uit Bourges, dit herhaalde zich op Brive en kende zijn vervolg met een superuitslag op Cahors waarop Michel er drie in de top-5 op provinciaal vlak klokte. Kort daarop een zoveelste topprijs uit Bordeaux. Het gekende inkorvingsbureel te Ieper deed Michel daveren toen hij zijn duiven aanmeldde uit Barcelona, hij won er de 1e -5e -6e – 18e -29e…..tegen 566 duiven. Op Cahors waren het allemaal tweejaarse duiven, op Barcelona waren de drie eerste aankomsten ook tweejaarse duiven.

Hieronder geven wij U enkele toppers van bij Michel Denys uit 2004:
Bourges Fondclub 361d: 2-10-31-32
Bourges nationaal 23694d: 9-127-410-453
Brive Fondclub 676d: 1e
Brive nationaal 19477d: 22e
Cahors Fondclub 310 d: 1-2-3-25-31-56
Cahors nationaal 7340d: 4-15-16-407-499
Bordeaux Fondclub 409d: 2-74
Bordeaux nationaal 7519d: 11-502
Barcelona Fondclub 566d: 1-5-6-18-29
Barcelona nationaal 12245d: 36-317-327…
Limoges Fondclub: 579d: 3-39
Limoges zone A: 6076d: 26-356
Brive Fondclub 380d: 1e
Brive provincie W-Vl: 1732d : 1e
Brive nationaal 7446d: 2e

Op deze laatste vlucht – Brive II – wint Michel dus de 1e provinciaal en 2e nationaal.Het was keihard weer. Zijn geschelpte duiver , 3214981/01, omgedoopt tot de “Brive” won het pleit tegen het kruim van de Westvlaamse eendagsfondduiven. Een knaap met een schitterende erelijst, die reeds als jaarling zijn klasse illustreerde met ondermeer de 5e provinciaal Tours tegen 2631 duiven, op Perpignan won hij als jaarling de 427e nationaal tegen 4205 duiven. Het jaar daarop won ie op Angoulème de 37e op 314 duiven en de 116e nationaal Dax tegen 5026 duiven. In 2004 schitterde hij op Chateauroux – Brive I en Limoges om dan geweldig uit te pakken op die Brive II.
Een andere virtuoos bij Michel was ongetwijfeld de 3214932/01: “de Schicht”, welke op het eind van 2004 werd bekroond als 1e nationale asduif Fond KBDB, tot 1e asduif BDS Fond en tot 1e asduif KBDB W-Vl. Fond. In een superseizoen vloog deze “Schicht” ondermeer: 1e FC Brive 676d – 22e nat Brive 19477d – 2e FC Bordeaux 409d en 11e nat Bordeaux tegen 7519 d – 3e Limoges FC tegen 579d en 26e zone A tegen 6076d , werkelijk de naam “asduif” waard . Ook deze “Schicht” is een produkt uit een Coutteau-duiver x Florizoone-duivin. Hij is een kleinzoon van de “Dax” 252/96 van Georges Coutteau, die zelf de 11e internat Dax won in ’99.
Tot zover onze blik op de groei, de historiek en de grote onderscheidingen van de Coutteauduiven door de jaren heen…Een succesverhaal over drie delen van een klein hokje met maxi-uitslagen op de Grote Fond . Het verhaal van een “kleine” liefhebber die in de duivensportgeschiedenis een heel grote “mijnheer” werd met aanzien in binnen- en buitenland. Het strekt tot eer van de graaggeziene “velomaker” uit Ramskapelle bij Nieuwpoort…de plaats waar het oorlogsgeweld immens veel slachtoffers maakte. Nu is het een prachtig en rustig dorp in de nabijheid van de Belgische kust. Naast de kerk woont Georges Coutteau er samen met zijn echtgenote Agnes……65 jaar gelukkig getrouwd .Wij wensen hen van harte proficiat!