Search

Thielen Jos, "Van duivenmelker tot verzamelaar van duivensportattributen"


Jos THIELEN, Wanssum (NL)

Vanaf zijn zesde levensjaar was Jos (47) een en al duif. Elke dag was hij druk met zijn duiven. Hij maakte elke dag twee keer zijn hokken schoon en een keer per week werden alle hokken ontsmet. Met pijn en moeite kon er een korte vakantie vanaf en vertrouwde hij de verzorging van zijn duiven aan een ander toe. Hij behaalde de laatste jaren prima uitslagen: in 1996 was hij 76e beste liefhebber WHZB; in 2003 had hij - ondanks dat hij te kampen had gehad met paratyfus onder zijn duiven – in de CC Peel en Maas de 4e duifkampioen midfond.

In 2003 had Jos geregeld last van benauwdheid en regelmatig longontsteking.

’ s Nachts werd hij vaak wakker en dan kreeg hij bijna geen adem meer. Regelmatig stelde zijn vrouw Petra hem dan de vraag:”Zou dat benauwde niet van de duiven komen?” Jos antwoordde dan steeds: “Nee, op het duivenhok heb ik nergens last van, maar als het mijn gezondheid ten goede komt dan doe ik de duiven weg.”

Na twee tot drie antibiotica-kuren besloot de huisarts om maar eens het bloed te laten onderzoeken en daarbij ook te testen op allergie voor duiven.

Na enkele dagen kreeg Jos bericht dat het bloed in orde was en dat de uitslag van het onderzoek naar duivenallergie nog wel enkele weken kon duren, maar de kans dat ze daarin iets zouden vinden zou zeer klein zijn, omdat je het al heel erg moet hebben willen ze het kunnen vinden. Dus Jos ging er vanuit dat alles goed was en dacht niet meer aan de uitslag van de allergietest totdat op de maandag na zijn vakantie omstreeks half zes de telefoon ging. Het was zijn huisarts, die slecht nieuws voor hem had: “Jos, je bent allergisch voor duiven en ik raad je aan om te stoppen met de duivensport, want als je doorgaat kun je o.a. longemfyseem krijgen.” Dit telefoongesprek bracht Jos in een soort shock. Met tranen in de ogen heeft Jos die avond zijn duiven verzorgd, maar Jos was verstandig en besloot resoluut dat de duiven weg moesten. Hij moest van de huisarts een prednisonkuur van vier weken volgen. Jos nam zich voor dat de duiven na die vier weken weg moesten zijn. Jos ging naarstig op zoek naar een nieuwe hobby, want hij was gewend wekelijks ongeveer vijfentwintig uur bezig te zijn met de duivensport en stil zitten kan Jos niet.

Naast veldlopen, wat door diverse blessures niet goed van start ging, begon Jos alles te verzamelen wat maar iets met de duivensport te maken heeft.


Verzameling

Op dit moment heeft Jos een hobbykamer ingericht in zijn huis en daar zijn o.a. te vinden: ± 90 duivenklokken, duivenringen uit ± 30 landen (Jos heeft zelfs nu al ringen uit Noorwegen van 2007, waar in de vaste voetring al een chip is verwerkt), talrijke naamringen van bekende en minder bekende liefhebbers uit binnen- en buitenland, ± 20 medailles, 10 speldjes van duivenverenigingen, ± 80 boeken over de duivensport, 3 ringentangen, enz.

Heel bijzondere attributen:
Penning op standaard
Direct na de tweede wereldoorlog schonk H.M. Koningin Wilhelmina medailles ter gelegenheid van de herwonnen vrede. De medaille, die Jos bezit is vervlogen op de wedvlucht St. Quentin van 24-08-1947 en werd gewonnen door Willie Beuken uit Reijmersstok.


Prijzenschrift
In de tijd dat men nog geen uitslag kon stencilen of kopiëren werden de prijzen per liefhebber in een schrift geschreven.
Jos is o.a. in het bezit van een prijzenschrift van de Gebr. Rutten uit Wanssum van 1934.

Zilveren penning
Een zilveren penning afkomstig van Postduiven Vereeniging Columba uit Amsterdam. Op de achterzijde staat: Ornis 1901 N.Wafelbakker Postduif Doffer.

Duivenklok
De oudste duivenklok uit de verzameling van Jos is een Van Nerum met 17 constateringen. Het land van herkomst is België en het bouwjaar ca. 1898.

Groen duivenkistje
Dit groen duivenkistje No. PG-102/CB is afkomstig van het Amerikaanse leger en werd gebruikt in de tweede wereldoorlog. In het kistje is plaats voor twee duiven.
Door het gat aan de zijkant werd de berichtenkoker aan de poot bevestigd.
De bijbehorende berichtenblok is van 1943.

Diploma / ereprijs.
Afkomstig van Postduiven Gezelschap de Vereenigde liefhebbers te Valkenburg.
De Eereprijs is toegekend aan den Heer Pierre Lijdendal te Gulpen voor de eerst aankomende duif op de algemeene wedvlucht van Saint Denis, afstand 325 Km.
Valkenburg den 3 mei 1896.



Op zoek naar

Jos is nog op zoek naar een paar speciale voorwerpen:
• Een speldje van Benzing, waarop de Benzing Comatic duivenklok staat afgebeeld.
• Een Benzing Elite duivenklok in houten kast.
• Een oranje/rode Benzing Paloma duivenklok.
• Een rode STB quarts duivenklok.
• Vaste voetringen en eigendomsbewijzen van begin jaren 80 van de vorige eeuw, die met een F beginnen.
• Alles wat maar met de duivensport te maken heeft: klokken, ringentangen, diploma’s, medailles, ringen en eigendomsbewijzen, die zijn uitgegeven voordat de NPO werd opgericht.

Toch nog steeds actief in de sport
Jos is gewoon lid gebleven van zijn vereniging P.V. De Maasvogels en helpt nog steeds bij diverse activiteiten in de vereniging. Ook bezoekt hij namens zijn vereniging de vergaderingen van de afdeling Oost-Brabant.
Afgelopen zomer heeft hij voor een clubmakker tijdens diens vakantie de duiven ingekorfd en geconstateerd (de dagelijkse verzorging werd door iemand anders gedaan). Hoewel Jos mondkapjes had gebruikt zat hij enkele dagen nadat zijn duivenvriend terug was van vakantie bij de dokter vanwege aanhoudende problemen met zijn ademhaling. Hij kreeg weer een kuur prednison voorgeschreven en het dringende advies voortaan duivenhokken te vermijden. Jos had altijd stiekem de hoop gekoesterd nog eens terug te kunnen keren in de duivensport, maar die hoop is nu voorgoed in rook opgegaan.

Contact
Mensen, die denken dat ze nog duivenattributen hebben, die voor deze verzamelaar interessant kunnen zijn, kunnen Jos schrijven, bellen of mailen:
Jos Thielen, Merelhof 8, 5861BA Wanssum; telnr. 0478-532554; email: umbnbyilth lenp@e.yj.om4 .

Tot slot
Jos, ik wens je veel succes en voldoening bij het verzamelen van alles wat gerelateerd is aan de duivensport en natuurlijk ook bij het veldlopen, maar denk er aan dat je daarbij je lichaam niet sloopt door te zwaar en te veel trainen!