Search

Cleeren Jos, "Primus Interparis 2006 van de Brugse Barcelonaclub"


Jos Cleeren, Zepperen (BE)

 

Zepperen is sinds 1977 een deelgemeente van de charmante stad Sint-Truiden in het zuidwesten van Belgisch Limburg. Historisch ontstond dit dorp in vochtig Haspengouw aan de Melsterbeek, die 15km zuidelijker ontspringt nabij de taalgrens en te Geetbets in de Gete vloeit.
Sporen van préhistorische en Romeinse aanwezigheid zijn in deze beek en in de Eigenbeek, in het noorden van Zepperen, aangetroffen. De eerste vermelding van het dorp, in zijn Latijnse vorm, dateert uit de 8ste eeuw en toen noemde het “Septimburias”.De vrije vertaling hiervan is “zeven koten”. Of men toen al doelde op duivenkoten, is ons niet bekend.

Toch moeten de fondfreaks al ooit van Zepperen hebben gehoord, want de legendarische Jef Carlens maakte daar jaren het mooie weer op de fond, met als absolute hoogtepunt de internationale zege op Barcelona in 1973 met zijn “Mona Lisa”. De Carlens-duiven van de “vliegende facteur” (Jef was postbode) waren gebaseerd op de 45-lijn van Catrysse. De postbode zelf haalde zijn “Kleine Bleke” in Moere en het bleek een schot in de roos. De gevierde Jos Cleeren ziet zich als supporter en leerling van grootmeester Carlens. “Opvolger” durft hij niet uit te spreken, zo groot is het respect voor Jef zaliger.
In volgende reportage zal echter blijken dat de voor vele onbekende Jos Cleeren eigenlijk tot de allergrootste fondspelers van Limburg, België én gans West-Europa behoort, maar zoals de sympathieke Zeppernaar het zelf zegt: “duivensport is voor mij een hobby, ik zie dat niet commercieel!”
Jos Cleeren (60) is verre familie van de in Vlaanderen bekende, voormalige burgemeester van Sint-Truiden en voetbalfreak, Jef Cleeren. Hun grootvaders waren broers. Jos werd geboren en getogen in Zepperen en verhuisde op zijn 23ste naar het dichtbij gelegen Nieuwerkerken. Daar was hij jaren kantoorhouder van de Kredietbank totdat hij met vervroegd pensioen ging. Toen vond hij de tijd gekomen om naar de heimat terug te keren.

Jos was te Nieuwerkerken een échte dagfondspecialist. Provinciale zeges van Brive (1981 en 1985) en Cahors (1982) getuigen hiervan. En dan worden de keren dat nipt naast de zegepalm werd gegrepen uiteraard nog vergeten. “In die periode hadden we daar een sterk lokaal”, vertelt Jos op gedempte toon: “ik herinner me nog dat we eens op één seizoen zeven provinciale zeges hadden!” Die andere sterke spelers waren o.a. gebroeders Clerinx, gebroeders Herbots Jos en Filip en Valère Cuypers.

Cleeren startte zijn duivenloopbaan uiteraard met duiven van grootmeester Carlens, een naam die gaat blijven opduiken tijdens het interview. Toen Carlens in 1973 met zijn “Mona Lisa” Barcelona internationaal won, maakte hij ook de ACHTSTE internationaal met de “Fabiola”. Bijgevoegd palmares illustreert dat dit één van de beste duivinnetjes moet geweest zijn, die ooit door het Belgisch luchtruim hebben gevlogen.



5009149/70 “Fabiola” (gekweekt en gespeeld door en bij Jef Carlens, Zepperen)
1ste Angoulême Luik 1970
1ste St-Denis lokaal 1971
1ste Angoulême Limburg + Luik 1971
25ste Bourges nationaal 1971
2de Barcelona provinciaal 1973
3de Barcelona internationaal duivinnen 1973
7de Barcelona nationaal 1973
8ste Barcelona internationaal 1973
1ste Barcelona provinciaal 1974
7de Barcelona internationaal duivinnen 1974
20ste Barcelona nationaal 1974
45ste Barcelona internationaal 1974
24ste Barcelona provinciaal 1975
1ste Barcelona provinciaal 1976
5de Barcelona internationaal duivinnen 1976
21ste Barcelona nationaal 1976
26ste Barcelona internationaal 1976

Jos Cleeren was de man die de befaamde “Ieverige” van Herbots gebroeders kweekte. Jos bekwam duiven van Den Dooven (Desmet-Lippens-duiven uit Westkapelle) via vriend Jos Herbots (oudere broer van Filip) en koppelde deze aan zijn afstammelingen van de “Fabiola” van Carlens. De gebroeders Herbots schreven geschiedenis met hun “Ieverige” op vlieg- én kweekgebied en Cleeren had drie volle zusters van die wondervogel. En de zussen lieten zich niet onbetuigd! Zo klokte het voormalig bestuurslid van de plaatselijke basketbalploeg ze alle drie in de top 13 van de provinciale uitslag op een Argenton.

Als jaarlingen kwamen zij in een rampvlucht van St-Vincent terecht. Slechts 1 zusje wist die moordkuil te overleven. Zij werd later de stammoeder. De “Kleine Zwarte” (1979) was een zoon van haar. Hij won o.a. 1ste provinciaal Brive ’81 (19de nationaal) en 1ste provinciaal Cahors ’82 (2de nationaal).
In 1985 deed Cleeren weer een stunt zoals allicht enkel zijn leermeester hem voordeed. Dat jaar werd een moordende Brive vervlogen. Op de eerste vliegdag sukkelde slechts 50 krachtpatsers thuis in Limburg. Bij die 50 waren er VIJF van Cleeren: 1, 4, 24, 30 en 37. Ook ’s anderendaags ’s morgens kwamen met de regelmaat van de klok andere duiven naar huis. Het resulteerde in een 9 op 12. Lokaal nam Jos de top 7 voor zijn rekening!

Maar aan dat schitterende Brive-verhaal ging nog een hele leuke historie vooraf. Jos vertelt: “we waren al half mei en de duiven hadden al maanden geen kuur meer gehad tegen trichomonen. Ik zag bij Carlens dat overdrijven met antibiotica niet nodig was. Jef gaf helemaal niets en ik besloot er zeker nooit mee te overdrijven. Op donderdag korfde ik er 8 in op Orléans en ik besloot met de duiven die Soissons zouden doen eens bij de veearts langs te gaan. Die stelde een hoge graad van trichomonen vast én zelfs snot. Heb jij duiven in die toestand op Orléans gezet?, vroeg hij me. Ik diende ja te antwoorden. Hij zei dat ik daar geen enkel duif meer van terug zou zien!” De “zieken” vlogen in het lokaal: 1, 2, 3, 4, … .

Jos, die inteelt niet schuwt, teerde verschillende jaren op de aangeboorde goudader. Toen de resultaten wat minder werden, besloot hij op zoek te gaan naar geschikt kruisingsmateriaal. De keuze viel op duiven van de gebroeders Kuijpers van Neer. De voormalige bankkantoorhouder stelde echter vast dat de Kuijpersduiven niet pakten op zijn Carlens-soort. Ondanks de ontgoocheling over deze kruising, moeten we er toch bij vermelden dat er heden te dagen nog steeds duiven in de vliegploeg zitten, die het Kuijpersbloed in de aderen hebben. Maar helemaal tevreden was Cleeren er duidelijk niet over. Met gevoel voor humor omschrijft hij dit als volgt: “men spreekt wel van “versterking”, maar dat is het dus duidelijk niet altijd!” De resultaten werden dus eigenlijk niet beter, maar ondertussen was men een aantal kostbare jaren kwijt.
Het adelaarsoog van Jos viseerde duiven van Van der Wegen, die begin jaren ’90 de fondsport domineerde. Bij de combinatie Guns in Breda kon de rustige melker duiven kopen die uit duiven van de superploeg van Jac Van Der Wegen afstamde. “Broer Indurain” en “De Parel” zijn illustere voorvaders van de Cleeren-duiven. Het Van der Wegen-soort pakte zoals boter op een boterham op de Carlens-duiven en de trein Cleeren was opnieuw vertrokken. Hij had opnieuw voldoende materiaal om te kruisen en daarna steeds verder in te telen. Vaak op de wijze zoals hij dat van Carlens had geleerd.

“Ik denk dat er een aantal oersoorten zijn die altijd terug komen. Vele Belgische tophokken zijn gebouwd op het Catrysse-ras; Carlens, Nouwen-Paesen, Matterne (en via Matterne dan ook Desbuquois), …” doceert Jos: “en in Nederland draait het vaak terug uit op Aarden. Van der Wegen, dat is ook terug te brengen tot Aarden en het zijn toch dat soort duiven dat je moet hebben om op de verre afstanden mee te spelen. De van origine Aarden-duiven koppelen aan Catrysse-soort, zorgde voor een droomcombinatie!”

Te Zepperen huizen 9 kweekkoppels. Er worden 80 ringen genomen. De jonge duiven vliegen in principe tot 300km, maar dit jaar raakten ze slechts tot Laon. Jaarlingen moeten een drietal vluchten afhaspelen van rond de 500km. Tweejarigen moeten zich door de band weren op de dagfondvluchten, al gaan er soms enkelen verder mee. Vanaf drie jaar moeten ze in principe sowieso naar Barcelona omdat die vlucht voor Jos een feestdag is. Hij speelt graag fond, maar het is toch voor de Catalaanse klassieker dat er geleefd wordt. Met de duivers wordt het klassieke weduwschap beoefend, terwijl de duivinnen op een klein jongske naar Spanje afreizen.

Het was de 5146567/99 “Zwarte Jang” (Jang is streekdialect voor Jean) die voor een nieuw memorabel hoogtepunt in de carrière zorgde voor de Limburger door de Primus Interparis-zege mee naar de Truiense deelgemeente te brengen. Het Primus Interparis-klassement bekroond de beste Barcelona-vlieger op basis van de laatste 5 seizoenen. Het gaat dus om duiven die niet één of twee keer maar VIJF keer onafgebroken moeten scoren op de Spanje-klassieker.

De doffer die scoorde, is voor 75% Van der Wegen en voor 25% Carlens. Het is een inteeltproduct naar de “Donkere Prins” van Van der Wegen.
In 2005 eindigde de zwarte wondervogel reeds vijfde in dit regelmatigheidsklassement. Het wijst er op dat deze knaap zes keer Barcelona zag. Qua erelijst beperkt Jos zich tot de Barcelona-vluchten, maar “Zwarte Jang” scoorde vooral in zijn prille carrière ook op andere concoursen.

Barcelona Palmares: “Zwarte Jang” (5146567/99) (nationale uitslagen)
2001: 389 2002: 311
2003: 681
2004: 777
2005: 432 (en 5de Primus Interparis)
2006: 193 (en Primus Interparis)

In 2006 kende Jos wat pech in de voorbereiding. De Spanje-gangers zaten in de behoorlijk zware Aurillac en werden eigenlijk niet echt meer op dreef gekregen. Zes duiven klasseerden zich heel erg behoorlijk op Barcelona, maar de rest deed het ronduit slecht. Cleeren en zijn 8 supporters zagen eerste een zuivere Carlens arriveren, “Zwarte Jang” was als derde aan de beurt (tweede getekend). De 4de en 5de aankomsten betrof duiven die Van der Wegen X Kuijpers als origine hebben. De eerste daarvan was tevens de eerste getekende.

In 2003 voegde Jos Cleeren zijn naam ook toe aan de magische erelijst van de Flanders Cup, toch dé meest tot de verbeelding sprekende Cup in de duivensport. De Beker van Vlaanderen is een bekroning van de melker die er in slaagt een ploeg van 10 duiven samen te stellen, waarvan hij hoopt dat ze de internationale uitslag weten te halen. Met andere woorden: De Beker van Vlaanderen wordt gewonnen door de melker die als eerste zijn TIEN eerst afgegeven duiven weet te klokken. Wanneer niemand daarin slaagt, wordt het degene die er het eerst negen heeft en zo verder.
Het is dus het moeilijkst onderdeel, omdat het niet gaat om één superdag van één duif, maar om een hoogstaande collectieve prestatie van een hele vliegploeg. Hiervoor moet je én een goede melker zijn én, uiteraard, goede duiven bezitten. We voegen de erelijst van de Beker van Vlaanderen toe, zodat U kunt zien dat Jos Cleeren “pas” de ACHTSTE Belg was die mocht toetreden tot de galerij der groten. Flanders Cup werd al 22x vervlogen! Tevens was de basketfanaat de eerste Limburger die hier in slaagde!



Erelijst Beker van Vlaanderen
1984: Van der Wegen Janus en zoon Steenbergen Nederland
1985: Van Den Eynde Peter Deurne Nederland
1986: Vervisch Joseph en Philip Kortrijk België
1987: Van Den Eynde Peter Deurne Nederland
1988: Norman Norbert en Filip Knokke België
1989: Eyerkamp ­ Muller Wilhelminadorp Nederland
1990: Van De Vijver Jozef Oudenaarde België
1991: Van Den Eynde Hans Deurne Nederland
1992: Van Roy Jean-Luc Ronse België
1993: Voestermans Roermond Nederland
1994: Depre Eric Gits België
1995: Van De Poel ­ Buckley Geetsbets België
1996: Schouenberg ­ Lindeloof Etten-Leur Nederland
1998: Geukemeyer A. Heyhuysen Nederland
1999: Dagmar Peters Moers Nederland
2000: Dominicus Carlo Goes Nederland
2001: Notaris Jan Dons Kapelle-op-den-Bos België
2002: Hermes Uwe Hamm/Sieg Duitsland
2003: Cleeren Jos Zepperen België
2004: Hendriks en zoon Eijs Nederland
2005: Kurvers ­ De Weerd Hulsberg Nederland

Persoonlijk palmares van de Beker van Vlaanderen.
2001: eervolle vermelding met 8 op 10
2002: eervolle vermelding met 8 op 10
2003: zege met 9 op 10: 20204 duiven: 959, 995, 1010, 1201, 1442, 1761, 1949, 2576 en 2940. De ploeg bestond uit 5 doffers en 5 duivinnen. Eén duivin, die een jaar eerder steenvroeg was, kwam nooit meer thuis.
2004: eervolle vermelding met 8 op 10
2005: eervolle vermelding met 7 op 10
Wat de Beker van Wallonië betreft (die Beker wordt geschonken aan de persoon die als eerste zijn eerste 10 getekende duivinnen weet te klokken) scoorde Jos de laatste drie jaren telkens 6 op 10.

We kunnen toch stellen dat we met Jos Cleeren uit Zepperen een grote naam uit de Belgische en Limburgse duivensport hebben leren kennen, die een aardig palmares heeft opgebouwd. Zeker op Barcelona laat hij zich niet onbetuigd. Begin jaren ’90 speelde hij eens een DERTIENDE nationaal, dichter bij de zege raakte hij nog niet. In 2003 werd de Beker van Vlaanderen binnengehaald. Voor deze eer werd Jos uitgenodigd voor een diner in het Anderlecht-stadion. Een aangelegenheid waarover de gastheer enorm te spreken was. Ook het feest van de Brugse Barcelona Club, voorafgegaan door een begeleid bezoek aan de Brugse binnenstand, liet een diepe indruk na. Deze aangename gebeurtenissen staan op het netvlies van onze gastheer gebrand. Hij verwoordt dit als volgt: “toen ik vroeger een provinciale zege pakte, werd daar enkel de week nadien nog van gesproken en verder kwam dat niet meer aan bod. Wanneer je iets klaarspeelt op Barcelona, wordt daar nog de hele winter over gesproken!”

De nuchtere Jos heeft in de gaten dat hij stilaan opnieuw kruisingsmateriaal nodig heeft. Zijn keuze is gevallen op duiven van Brüggemann-origine. De voormalige bankhouder zal in de toekomst trachten aan duiven van die soort te geraken. “Wanneer je de goede duiven hebt, moet je toch oppassen met wat je haalt! Het moet meteen bingo zijn! En met inteelt kan je dan jaren zonder nieuwe inbreng. Sinds het intrede van de Van der Wegens in 1994 kwam er niets nieuws meer bij!”

Met Jos Cleeren leerde U een Barcelona-specialist van het zuiverste water kennen. Een pure hobbyist die piekt naar de Catalaanse Hoogmis. Jos verkiest zelf niet de commerciële tour op te gaan en daardoor krijgt deze typisch uiterlijk kalme fondman misschien niet de waardering die hij verdiend. Toch lukte Jos reeds in stunts waarin alleen de Grote van de Belgische fondsport hem voorgingen; zowel wat betreft de Primus Interparis en meer nog in de Beker van Vlaanderen. We moeten niet ongerust zijn, van deze meesterkweker gaan we de komende jaren nog horen! Jos, nogmaals van harte proficiat met je behaalde titel en je volledige erelijst!!