Derby Arona Tenerife One loft race 2009
Vorig weekend stond voor de 4e maal de Internationale One Loft Race Derby Arona in Tenerife op het programma. Deze 4e editie betekende ook voor de 4e maal op rij een exponentiële groei in het aantal inschrijvingen. Jose Ledesma, oprichter van deze One Loft Race, gaf ons in Tenerife persoonlijk tekst en uitleg bij zijn succesvol project.
Finalerace: anti-climax van perfecte driedaagse
Met een 30.000 € aan prijzengeld in 2008 (60.000 € in 2009) is de Derby Arona misschien niet de meest spectaculaire One Loft Race ter wereld, maar toch slaagt deze race er in om een deelnemersveld van maar liefst 26(!!) landen bij elkaar te krijgen. In vergelijking met andere One Loft Races wereldwijd is het hier zeker en vast niet de ‘grote prijzenpot’ die de grote schare liefhebbers tot deelnemen aanzet, maar wat dan wel? Een bezoek aan de finale race ter plaatse was de ideale gelegenheid om daar achter te komen.
Man aan de basis: Jose Ledesma
Als we Jose Ledesma vragen naar de reden van het succes geeft hij de bescheiden verklaring dat dit vooral te danken is aan een ijzersterk team welke hem bijstaat bij deze helse onderneming. Maar naarmate het gesprek vordert blijkt voor ons pas wat de echte reden van het succes is. Jose Ledesma is op verschillende vlakken een uitzonderlijk figuur, in de positieve zin van het woord. Eerst en vooral is er de enorme passie die van hem uitgaat als hij over zijn race praat. We hebben zelf de bewondering mogen ervaren van zijn naaste medewerkers en van de aanwezige deelnemers tegenover Ledesma. Ten tweede is er de vlekkeloze organisatie die deze race ondersteunt. Alles is tot in de puntjes geregeld: Eerst en vooral is er de website die door Ledesma persoonlijk quasi dagelijks bijgehouden wordt. Ten tweede het fantastische team die Ledesma rond zich gebouwd heeft, dan spreken we vooral over zijn broer Abel Ledesma en kameraad Roberto die beiden met een grenzeloze motivatie de dagelijkse verzorging op zich nemen. Een derde sterke punt van deze race is de transparantie, aankomsten van duiven worden a la seconde op internet gepubliceerd en dus voor de ganse wereld zichtbaar gemaakt, er worden filmpjes gemaakt van alle inkorvingen, lossingen, aankomsten,… zodat blijkt dat men uiteraard niets te verbergen heeft. Dan is er als laatste sterke punt nog de organisatie op de finaledag zelf, een waar volksfeest hebben we mogen meemaken in een uitzonderlijke atmosfeer. Er was drank en eten ‘à volonté’ voorzien voor alle aanwezigen, heerlijke paëlla met als voorgerecht een ‘Spaans Varken’, kortom alle ingrediënten voor een perfecte dag… Maar spijtig genoeg verliep niet alles zoals het hoorde…
Jose Ledesma rechts
Waar we het dan over hebben en waar we uiteraard niet omheen kunnen zijn de grote verliezen waarmee deze One Loft Race geconfronteerd wordt. Gestart met om en bij de 1.400 duiven kwamen er nog ruim 200 aan de start van de finale race, waarvan er op het moment van dit schrijven 48 thuisgekomen zijn.
“De verliezen zijn absoluut niet goed te praten, maar toch zou ik hier graag een woordje uitleg bij geven”, aldus Jose Ledesma. “Voor alle duidelijkheid, grote verliezen van duiven is geen fenomeen die enkel in mijn One Loft Race voorvalt. Het is een jaarlijks weerkomend probleem bij jonge duivenvluchten op al de Canarische Eilanden. Op het einde van het jonge duivenseizoen blijft nog maximum 10 à 15% van het originele deelnemersveld over. Akkoord, dit jaar was het percentage die terugkwam tijdens onze finalerace een extra teleurstelling. Na de perfect verlopen finalerace vorig jaar (waarbij ruim 75% dezelfde dag het hok bereikte, nvdr), was er op dezelfde manier, ook nu alles aan gedaan om de duiven in topconditie aan de start te krijgen.
En toch bleek op het eerste zicht alles goed te gaan verlopen, het was letterlijk 5 voor 12 toen de eerste duiven arriveerden. Een groepje van 4 duiven die een half minuutje bleef vliegen en die dan samen op de plank vielen. Dan is het uiteraard een kwestie van een beetje geluk welke duif eerst op de antenne gaat staan. Het was de duif Morgan van Team Dickmann-Stroetges die, op nog 3 oude pennen, zijn ‘baasje’ 12.000 EURO rijker maakte. Over die winnaar straks meer.
De eerste aankomsten, een groepje van 4 duiven.
Maar dan, een 30-tal minuten na de eerste aankomsten, viel alles stil. Op een paar enkelingen na bereikte geen enkele duif die dag nog het hok. Een klein drama uiteraard, zeker omdat alles zo goed leek te gaan lopen… We polsten bij Ledesma naar een woordje uitleg: “Hier ben ik uiteraard niet goed van, maar er is vermoedelijk wel een verklaring voor dit resultaat. Het is zo dat de Canarische Eilanden erom gekend staan dat het weerbeeld in een soms half uur tijd volledig kan omslaan, spijtig genoeg hebben we dat ook ervaren bij de finalerace van vandaag. Deze ochtend bij de lossing was het licht bewolkt met een matige zijwind, zowel op de lossingsplaats Fuerteventura als op Tenerife. Uitzonderlijk goede weersomstandigheden om duiven te lossen en we twijfelden dan ook niet om te lossen. Echter, 2 uur na de lossing, kregen we telefoon vanop Gran Canaria, waar de duiven in principe overvliegen. Daar was een zeldzame stortbui losgebarsten… Alsof dat niet genoeg was begon op Tenerife, en waarschijnlijk over zee ook, de wind heel sterk aan te wakkeren. De duiven kregen de laatste
Deelnemer Van Keulen (NL) treedt Jose Ledesma bij. Van Keulen die aan de finale van start ging met nog 4 van zijn 6 opgestuurde duifjes, maar waarvan in de finale spijtig genoeg geen terugkwamen: “Op een bepaald moment besef je als deelnemer dat de organisatie er absoluut alles aan gedaan heeft om de duiven in topconditie en met voldoende ervaring aan de start van de finale te brengen. Uiteraard ben ik teleurgesteld met mijn persoonlijk resultaat, maar ik heb met mijn eigen ogen mogen zien in wat voor blakende gezondheid deze duifjes ingekorfd werden, tja, dan kan je Ledesma weinig of niks verwijten. Ondanks het tegenvallend resultaat in de finale voor mij persoonlijk zal ik hier 100% zeker volgend jaar weer aanwezig zijn met een groepje duiven. Het is gewoon zulk fantastisch evenement met een onberispelijke organisatie en 100% openheid van zaken. Het was een plezier om deel uit te maken van deze race. De maanden spanning die eraan voorafgingen zijn absoluut zijn geld waard geweest.”, aldus Van Keulen.
Jan van Keulen rechts, tijdens een diner de avond voor de finalerace
Een reactie dan uit het kamp van Pieter Oberhauster, een man met veel ervaring in One Loft Races overal ter wereld en o.a. coördinator voor de Sun City One Million Dollar Race in Engeland, kwam zelfs speciaal overvliegen van Engeland met enkele kameraden om te ‘scouten’ voor o.a. de One Million Dollar Race en om te overwegen als ook zij volgend jaar zich aan deze race zouden wagen. De positieve geluiden die hij op vlak van organisatie al gehoord had wou hij nu met eigen ogen komen bevestigd zien. Ook hij benadrukte dat hij in alle eerlijkheid moest toegeven nog nooit duiven in zulke topconditie gezien te hebben op One Loft Races. “De duiven straalden bij de inkorving stuk voor stuk één brok gezondheid uit. Het is niet vanzelfsprekend om de gezondheid te handhaven op zulke One Loft Races, duiven van honderden hokken over de ganse wereld die samenkomen. Eerlijk waar, ik was onder de indruk. Ondanks de tegenvallende finalerace ben ik overtuigd van het potentieel van dit project en wil ik er vanaf volgend jaar bijhoren. Want wat ik o.a. geleerd heb bij de One Million Dollar Race is dat het bij een succesvolle One Loft Race niet énkel over duiven draait, het gaat eveneens over de sfeer, de organisatie, het sociale karakter,… Want wees nu eerlijk, op welk evenement ter wereld kom je zo makkelijk in contact met collega duivenmelkers van aan de andere kant van de aardbol, als op deze evenementen. Daarbovenop, als je eens telt hoeveel vrouwen hier aanwezig zijn vandaag, is het duidelijk dat een weekje ‘duiven’vakantie met manlief voor veel vrouwen ook een extra aantrekkingsfactor is. En op die manier kan duivensport wel degelijk gepromoot worden als familiesport.”
Pieter Oberhauster
De Winnaar: Team Dickmann-Stroetges
Na +- 3 uur en 40 minuten vliegen voor 
Andre Dickmann & Karl-Josef Stroetges, winnaars van de Derby Arona Tenerife One Loft Race
En volgens deze combinatie is het geen toeval dat net dit duifje het haalt, althans wat de afstamming betreft. Namelijk de winnaar van dit jaar is een direct kind van één van de toppers in Derby Arona vorig jaar. Dickmann-Stroetges hadden blijkbaar begrepen dat je voor dit soort races een ander soort duiven nodig hebt om succesvol mee te zijn, dan waar men in Nederland of België succes mee heeft. Met deze gedachte in het achterhoofd en met de ambitie om in de toekomst mee te kunnen spelen op dit soort One Loft Races, besliste Dickmann-Stroetges om in de verkoping van de Derby Arona One Loft Race in 2008 zowel de 1e prijswinnaar in de finale als de 1e prijswinnaar in de halve finale te kopen! Deze laatste werd ook de 10e asduif in Derby Arona. Net uit die duiver kweekte Dickmann-Stroetges dit jaar de winnaar van de Derby Arona in 2009. Deze duiver is een kruising van Noel Lippens en Kleine Didi lijn van Etienne Devos. De moeder van de winnares is 100% Kuijpers lijn.
Interessant om weten is dat de winnares zich ook al getoond had in de halve finale én in de vlucht daarvoor met een 14e en 34e plaats tegen respectievelijk 496 en 535 duiven. Een mooi palmares waarmee ze ook 4e asduif wordt in Derby Arona.
Nog een opvallend resultaat in deze finalerace stellen we vast voor de duiven uit Kuweit. Waarschijnlijk ook geen toeval is dat 4 van de 8 Kuweitse duiven het hok bereikten, procentueel een groot succes in vergelijking met andere deelnemende landen. De aanwezige delegatie van Kuweit had er een simpele verklaring voor: “Races in Kuweit zijn net zo zwaar, zoniet nog zwaarder, als hier in Tenerife. Wij hebben dus de kans om te selecteren naar duiven die deze zware vluchten aankunnen. Over woestijn vliegen is misschien niet hetzelfde als over water vliegen, maar beide type races zijn loodzwaar, dus wij geloven sterk dat daar de voornaamste reden is van ons sterke resultaat hier.”
Delegatie uit Kuweit samen met Belgische deelnemers Ignace Vercauteren & Thierry Sibille
4 van de 8 Kuweitse duiven die het hok bereiken en 0 van de 7 Belgische duiven, als ‘bakermat’ van de duivensport is dit een resultaat waar we best niet te veel de nadruk op leggen. En misschien ook geen resultaat om echt conclusies uit te trekken, maar Jose Ledesma wou toch een tip geven naar liefhebbers die in de toekomst overwegen deel te nemen: “Probeer een team duiven te selecteren waarin zowel halve fond, fond en zware fond ras vertegenwoordigd is. De omstandigheden zijn nooit te voorspellen en met een heel lichte finale race heb je meer kans met de halve fond duiven als met de zware fond duiven. Omgekeerd is de kans dan ook bestaande op een keiharde race waarbij je best duiven in de race hebt met een serieuze uithouding. Theoretisch gezien is dit de beste formule om kans te maken op succes in deze race.”
Primeur: introductie GPS systeem
Mensen die het verloop van deze One Loft Race niet gevolgd hebben zal het misschien ontgaan zijn maar tijdens deze race vond een ware primeur plaats voor duivenland. Jose Ledesma ontwikkelde samen met enkele ingenieurs een GPS-systeem die als doel had om de exacte weg die de duif aflegt te kunnen bekijken met alle bijhorende details zoals hoogte, snelheid,… Een GPS ontvanger van ruim
Uiteraard werd die niet getest met deelnemende duiven, maar met enkele testduiven die samen met de deelnemende duiven gelost werden. Enkele opvallende conclusies zijn dat de duiven die samen gelost worden soms een compleet andere weg afleggen en toch bijna op exact hetzelfde moment toekomen, alsof je zou gaan denken dat de duiven samen gevlogen hebben, wat dus blijkbaar niet altijd het geval is bij duiven die samen toekomen.
Het meest fascinerende resultaat kwam er toen er 3 groepen duiven (allen testduiven) gelost werden op de berg ‘Teide’ op Tenerife op een hoogte van
Elk van deze 3 groepen bleef maar liefst 2 uur cirkelen rond de berg, en ook boven het wolkendek. Na een 2-tal uur besloten 2 van de 3 groepen het risico te nemen om zich door de wolken te wagen en zich dus tijdelijk bijna te laten verblinden. In deze afdeling werd een snelheid gehaald van maar liefst bijna 145 km/u! De afdaling verliep goed en van zodra de duiven door de wolken heen waren, werd de weg probleemloos ingezet richting thuishaven.
Het derde groepje echter besloot zijn weg naar het hok te zoeken door boven het wolkendek te blijven. Het was verbazingwekkend om te zien dat ze op +-
Een fascinerend systeem waar ongetwijfeld nog veel verrassende conclusies zullen uit volgen.
