Medicatie resistentie, een toenemend probleem

Het resistentieprobleem met ronidazole is reeds langer gekend maar ik heb de indruk dat er toch een toename op te merken valt, zeker als men op dergelijke gevallen stoot!
Dit betekent weliswaar niet dat het product niet meer werkt, want in veel gevallen is het wel nog volledig effectief, maar we dienen toch terdege te beseffen dat er zeer resistente stammen zich aan het ontwikkelen zijn. Hoewel Prof. Ducatelle beweert dat de resistentie voor alle nitro-imidazoles (waarvan ronidazole er één is) gemeenschappelijk is wegens hetzelfde werkingsmechanisme, blijkt toch uit de praktijk dat resistentie omzeild kan worden door een afwisselen van medicatie. Cocktails zijn uit den boze! Ze hebben op korte termijn wel effect maar uiteindelijk zal het resistentieprobleem versterkt worden.

Dit is bijvoorbeeld te merken bij andere medicatie zoals tetracyclines. Deze antibiotica blijken minder en minder effectief. Steeds meer bacteriën ontwikkelen een weerstandsmechanisme door het regelmatig toedienen van cocktails van antibiotica voor een te korte periode. Resistente bacteriën worden door het te kort en te frequent toedienen van deze medicatie simpelweg uitgeselecteerd waardoor de beste, de meest resistente, overblijven en er lustig op door kunnen vermenigvuldigen. Vanzelfsprekend, want alle niet-resistente zijn afgedood! Het is natuurlijk gemakkelijk voor de duivenmelker om een cocktail te gaan toedienen en zo (ogenschijnlijk) zijn duiven te vrijwaren van ziektes, voornamelijk dan ziektes van de bovenste luchtwegen en ogen.
Toch is het véél efficiënter en op lange termijn enorm lonend om gericht op zoek te gaan wat het probleem juist is (welke bacteriën zijn verantwoordelijk, welk soort ontsteking) en of er een probleem is! Een gericht diagnostisch onderzoek kan veel toekomstige problemen voorkomen. Indien nodig kan er dan behandeld worden met de juiste medicatie en lang genoeg. Het resultaat van zo’n handelswijze is een snellere en effectievere oplossing die bovendien duurzaam is. Bovendien krijgen de duiven heel wat minder medicatie én zijn gezonder. Op langere termijn is er weinig kans op resistentie.

De beste vluchtresultaten worden bekomen met gezonde duiven met een hoge weerstand die zo weinig mogelijk medicatie hebben gekregen. De combinatie van hoge weerstand (daarover heb ik het een volgende keer) met zo weinig mogelijk medicatie is de meest ideale. Daarom is het zo van belang om onmiddellijk de juiste medicatie op de goede manier toe te dienen. Blind in het wilde weg schieten loont in het begin, maar men krijgt de rekening dan achteraf gepresenteerd. Altijd zieke duiven met weinig weerstand die niet meer kunnen presteren zonder hun cocktail zijn het gevolg, en dan nog…

Gelukkig zijn er bepaalde bacteriën, zoals de veroorzaker van paratyfus, die blijkbaar zeer weinig resistentie ontwikkelen hoewel er toch duchtig op los gekuurd wordt. Het nadeel is dan weer dat andere bacteriën zoals E. coli wél door deze veelvuldige kuren resistentie ontwikkelen. Adeno-coli zal bijgevolg in de toekomst steeds moeilijker worden om effectief te behandelen en dit door de uitvoerige antibiotica-kuren tegen paratyfus.

De duiven dienen dus vooral eerst zelf voldoende weerstand te ontwikkelen waardoor af en toe een effectieve correctie tijdens het vliegseizoen supergezonde duiven tot gevolg heeft. Daarover heb ik het in een volgend artikel.